यत्राधिकृत्य गायत्रीं कीर्त्त्यते धर्म्मविस्तरः । वृत्रासुरबधोपेतं तद्भागवतमुच्यते ।। २७२.
सारस्वतस्य कल्पस्य प्रोष्ठपद्यन्तु तद्ददेत् । अष्टादशसहस्राणि हेमसिंहसमन्वितं ।। २७२.
यत्राह नारदो धर्म्मान् वृहत्कल्पाश्रितानिह । पञ्चविंशसहस्राणि नारदीयं तदुच्यते ।। २७२.
सधेनुञ्चाश्विने दद्यात्सिद्धिमात्यन्तिकीं लभेत् । यत्राधिकृत्य शत्रूनान्दर्माधर्मविचारणा ।। २७२.
कार्त्तिक्यां नवसाहस्रं मार्कण्डेयमथार्पयेत् । अग्निना यद्वशिष्ठाय प्रोक्तञ्चाग्नेयमेव तत् ।। २७२.
चतुर्दशसहस्राणि भविष्यं सूर्य्यसम्भवं । भवस्तु मनवे प्राह दद्यात् पौष्यां गुड़ादिमत् ।। २७२.
सावर्णिना नारदाय ब्रह्मवैवर्त्तमीरितं । रथान्तरस्य वृत्तान्तमष्टादशसहस्रकं ।। २७२.
माघ्यान्दद्याद्वराहस्य चरितं ब्रह्मवैवर्त्तमीरितं । रथान्तरस्य वृत्तान्तमष्टादशसहस्रकं ।। २७२.
आग्येयकल्पे लल्लिङ्गमेकादशसहस्रकम् । तद्दत्वा शिवमाप्नोति फाल्गुन्यां तिलधेनुमत् ।। २७२.
चतुर्द्दशशहस्राणि वाराहं विष्णुणेरितम् । भूयौ वराहचरितं मानवस्य प्रवृत्तितः ।। २७२.
सहेमगरुड़ञ्चैत्र्यां पदमाप्नोति वैष्णवम् । चतुरशीतिसाहस्रं स्कान्दं स्कन्देरितं महत् ।। २७२.
अधिकृत्य सधर्म्मांश्च कल्पे तत्पुरुषेऽर्पयेत्। वामनं दशसाहस्रं धौमकल्पे हरेः कथा ।। २७२.
दद्यात् शरदि विषुवे धर्मार्थादिनिवोधनम् । कूर्मञअचाष्टसहस्रञ्च कूर्मोक्तञ्च रसातले ।। २७२.
इन्द्रद्युम्नप्रसङ्गेन दद्यात्तद्धेमकूर्मवत् । त्रयोदशसहस्राणि मात्स्यं कल्पादितोऽब्रवीत् ।। २७२.
मत्स्यो हि मनवे दद्याद्विषुवे हेममत्स्यवत् । गारुड़ञ्चाष्टसाहस्रं विष्णूक्तन्तार्क्षकल्पके ।। २७२.
विश्वाण्डाद्गरुड़ोत्पत्तिं तद्दद्याद्धेमहंसवत् । ब्रह्मा ब्रह्माण्डमाहात्म्यमधिकृत्याब्रवीत्तु ।। २७२.
वाचकं पूजयेदादौ भोजयेत् पायसैर्द्विजान् । गोभूग्रामसुवर्णादि दद्यात्पर्वणि पर्वणि ।। २७२.
समाप्ते बारते विप्रं संहितापुस्तकान्यजेत् । शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिनावृतान् ।। २७२.
नरनारायणऔ पूज्यौ पुस्तकाः कुसुमादिभिः । गोऽन्नभूहेम दत्वाथ भोजयित्वा क्षमापयेत् ।। २७२.
महादानानि देयानि रत्नानि विविधानि च । मासकौ द्वौ त्रयश्चैव मासे मासे प्रदापयेत् ।। २७२.
अयनादौ श्रवकस्य दानमादौ विधीयते । श्रीतृभिः सकलैः कार्य्यं श्रावके पूजनं द्विज ।। २७२.
इतिहासपुराणानां पुस्तकानि प्रयच्छति । पूजयित्वायुरारोग्यं स्वर्गमोक्षमवाप्नुयात् ।। २७२.
अग्निरुवाच सूर्य्यवंशं सोमवंशं राज्ञां वंशं वदामि ते । हरेर्ब्रह्मा पद्मगोऽभून्मरीचिर्ब्रह्मणाः सुतः ।। २७३.
मरीचेः कश्यपस्तस्माद्विवस्वांस्तस्य पत्न्यपि । संज्ञा राज्ञी प्रभा तिस्रो राज्ञी रैवतपुत्रिका ।। २७३.
रेवन्तं सुषुवे पुत्रं प्रभातञ्च चप्रभा रवेः । त्वाष्ट्री संज्ञा मनुं पुत्रं यमलौ यमुनां यमम् ।। २७३.
छाया संज्ञा च सावर्णिं मनुं वैवस्वतं सुतम् । शनिञ्चि तपतीं विष्टिं संज्ञायाञ्चाश्विनौ पुनः ।। २७३.
मनोर्वैवस्वतस्यासन् पुत्रा वे न च तत्समाः । इक्ष्वाकुश्चैव नाभागो धृष्टः शर्य्यातिरेव च ।। २७३.
नरिष्यन्तस्तथा प्रांशुर्नाभागादिष्टसत्तमाः । करुषश्च पूषध्रश्च अयोध्यायां महाबलाः ।। २७३.
कन्येला च मनोरासीद्बुधात्तस्यां पुरूरवाः । पुरूरवसमुत्पाद्य सेला सुद्युम्नताङ्गता ।। २७३.
सुद्युम्नादुत्कलगयौ विनताश्वस्त्रयो नृपाः । उत्कलस्योत्कलं राष्ट्र विनताश्वस्य पश्चिमा ।। २७३.