अग्निपुराणम्

ते काकाः प्रतिगृह्णन्तु इमं पिण्डं मयोद्धृतम् । काकपिण्डन्तु मन्त्रेण शुनः पिण्डं प्रदापयेत् ।। २६४.

विवस्वतः कुले जातौ द्वौ श्यावशबलौ शुनौ । तेषां पिण्डं प्रदास्यामि पथि रक्षन्तु मे सदा ।। २६४.

प्रतिगृह्लन्तु मे ग्रासं गावस्त्रैलोक्यमातरः ।। २६४.

गोग्रासञ्च स्वस्त्ययनं कृत्वा बिक्षां प्रदापयेत् । अतिथीन्दीनान् पूजयित्वा गृही भुञ्जीत च स्वयं ।। २६४.

अग्निरुवाच सर्वार्थसाधनं स्नानं वक्ष्ये शान्तिकरं श्रृणु । स्नापयेच्य सरित्तीरे ग्रहान् विष्णु विचक्षणः ।। २६५.

देवालये ज्वरार्त्त्यादौ विनायकग्रहार्द्दिते । विद्यार्थिनो ह्रदे गेहे जयकामस्य तीर्थके ।। २६५.

पद्मिन्यां स्नापयेन्नारीं गर्भो यस्याः स्नवेत्तथा । अशोकसन्निधौ स्नायाज्जातो यस्या विनश्यति ।। २६५.

पुष्पार्थिनाञ्च पुष्पाढ्ये पुत्रार्थिनाञ्च सागरे । गृहसौभाग्यकामानां सर्वेषां विष्णुसन्निधौ ।। २६५.

वैष्णवे रेवतीपुष्ये सर्वेषां स्नानमुत्तमं । स्नानकामस्य सप्ताहम्पूर्वमुत्सादनं स्मृतं ।। २६५.

पुनर्न्नवां रोचनाञ्च शताङ्गं गुरुणी त्वचं । मधूकं रजनी द्वे च तगरन्नागकेशरम् ।। २६५.

अम्बरीञ्चैव मञ्जिष्ठां मांसीयासकमर्दनैः । प्रियङ्गुसर्षपं कुष्ठम्बलाम्ब्राह्मीञ्च कुङ्कुमं ।। २६५.

पञ्चगव्यं शक्तुमिश्रं उद्वर्त्त्य स्नानमाचरेत् । मण्डले कर्णिकायाञ्च विष्णुं ब्राह्मणमर्च्चयेत् ।। २६५.

स्नानमण्डलकान् दिक्षु कुर्य्याच्चैव वादिक्षु च । विष्णुब्रह्मेशशक्रादींस्तदस्त्राण्यर्घ्य होमयेत् ।। २६५.

एकैकस्य त्वष्टशतं समिधस्तु तिलान् घृतं । भद्रः सुभद्रः सिद्धार्थः कलसाः पुष्टिवर्द्धनाः ।। २६५.

अमोघश्चित्रबानुश्च पर्ज्जन्योऽथ सुदर्शनः । स्थापयेत्तु घटानेतान् साश्विरुद्रमरुद्‌गणान् ।। २६५.

विश्वे देवास्तथा दैत्या वसवो मुनयस्तथा । आवेशयन्तु सुप्रीतास्तथान्या अपि देवताः ।। २६५.

ओषधीर्न्निक्षिपेत् कुम्भे जयन्तीं विजयां जयां । शतावरीं शतपुष्पां विष्णुक्रान्तापराजिताम् ।। २६५.

उयोतिष्मतीमतिबलाञ्चन्दनोशीरकेशरं । कस्तूरिकाञ्च कर्पूरं बालकं पत्रकं त्वचं ।। २६५.

जातीफलं लवङ्गञ्च मृत्तिकां पञअचगव्यकं । भद्रपीठे स्थितं साध्यं स्नापयेयुर्द्विजा बलात् ।। २६५.

राजाभिषेकमन्त्रोक्तदेवानां होमकाः पृथक् । पूर्णाहुतिन्ततो दत्वा गुरवे दक्षिणां ददेत् ।। २६५.

इन्द्रोऽभिषिक्तो गुरुणा पुरा दैत्यान् जघान् ह । लिक्पालस्नानङ्कथितं संग्रामादौ जयादिकं ।। २६५.

पुष्कर उवाच विनायकोपसृष्टानां स्नानं सर्वकरं वदे । विनायकः कर्म्मविघ्नसिद्ध्यर्थं विनियोजितः ।। २६६.

गणानामाधिपत्ये च केशवेशपितामहैः । स्वप्नेवगाहतेऽत्यर्थं जलं मुण्डांश्च पश्यति ।। २६६.

विनायकोपसृष्टस्तु क्रव्यादानधिरोहति । व्रजमानस्तथात्मानं मन्यतेऽनुगतम्परैः ।। २६६.

विमना विफलारम्भः संसीदत्यनिमित्ततः । कन्या वरं न चाप्नोति च चापत्यं वराङ्गना ।। २६६.

आचार्य्यत्वं श्रोत्रियश्च न शिष्योऽध्ययनं लबेत् । धनी न लाभमाप्नोति न कृषिञ्च कृषीबलः ।। २६६.

राजा राज्यं न चाप्नोति स्नपननतस्य कारयेत् । हस्तपुष्याश्वयुक्सौम्ये वैष्णवे भद्रपीठके ।। २६६.

गौरसर्षपकल्केन साज्येनोत्सादितस्य च । सर्वौषधैः सर्वगन्धैः प्रलिप्तशिरसस्तथा ।। २६६.

चतुर्भिः कलसैः स्नानन्तेषु सर्वौषधीः क्षिपेत् । अश्वस्थानाद्‌गजस्थानाद्वल्मीकात् सङ्गमाद्‌ध्रदात् ।। २६६.