अग्निपुराणम्

अयानो देव सवितर्ज्ञेयन्दुःस्वप्ननाशनं । अबोध्यग्निरितिमन्त्रेण घृतं राम यथाविधि ।। २६१.

अभ्युक्ष्य घृतशेषेण मेखलाबन्ध इष्यते । स्त्रीणां यासान्तु गर्भाणि पतन्ति भृगुसत्तम ।। २६१.

मणिं जातस्य बालस्य वध्नीयात्तदनन्तरं । सोमं राजानमेतेन व्याधिभिर्विप्रमुच्यते ।। २६१.

सर्पसाम प्रयुञ्चानो नाप्नुयात् सर्पजम्भयं । माद्य त्वा वाद्यतेत्येतद्‌धुत्वा विप्रः सहस्रशः ।। २६१.

सतावरिमणिम्बद्‌ध्वा नाप्नुयाच्छस्त्रतो भयं । दीर्घतससोर्क्क इति हुत्वान्नं प्राप्नुयाद्वहु ।। २६१.

स्वमध्यायन्तीति जपन्न म्रियेत् पिपासया । त्वमिमा ओषधी ह्येतज्‌जप्त्वा ब्याधिंन वाप्नुयात् ।। २६१.

पथि देवव्रतञ्जप्त्वा भयेब्यो विप्रमुच्यते । यदिन्द्रो मुनये त्वेति हुतं सौभाग्यवर्द्धनं ।। २६१.

भगो न चित्र हत्येवं नेत्रयो रञ्जनं हितं । सौभाग्यवर्द्धनं राम नात्र कार्य्या विचारणा ।। २६१.

जपेदिन्द्रेति वर्गञ्च तथा सौभाग्यवर्द्धनं । परि प्रिया हि वः कारिः काभ्यां संश्रावयेत् स्त्रियं ।। २६१.

सा तङ्कामयते राम नात्र कार्य्या विचारणा । रथन्तरं वामदेव्यं ब्रह्मवर्च्चसवर्द्धनं ।। २६१.

प्राशयेद्वालकं नित्यं वचाचूर्णं घृतप्लुतं । इन्द्रमिद्‌गाथिनं जप्त्वा भवेच्छ्रुतिधरस्त्वसौ ।। २६१.

हुत्वा रथन्तरञ्जप्त्वा पुत्रमाप्नोत्यसंशयं । मयि श्रीरिति मन्त्रोयं जप्तव्यः श्रीविवर्द्धनः ।। २६१.

वैरूप्यस्याष्टकं नित्यं प्रयुञ्जानः श्रियं लभेत् । सप्ताष्टकं प्रयुञ्चानः सर्व्वान् कामानवाप्नुयात् ।। २६१.

गव्येषुणेति यो नित्यं सायं प्रातरतन्त्रितः । उपस्थानं गवां कुर्य्यात्तस्य स्युस्ताः सदा गृहे ।। २६१.

घृताक्तन्तु यवद्रोणं वात आवातु भेषजं । अनेन हुत्वा विधिवत् सर्व्वां मायां व्यपोहति ।। २६१.

प्रदेवो दासेन तिलान् हुत्वा कार्म्मणकृन्तनं । अभि त्वा पूर्व्वपीतये वषट़कारसमन्वितं ।। २६१.

वासकेध्मसहस्रन्तु हुतं युद्‌धे जयप्रदं । हस्त्यश्वपुरुषान् कुर्य्याद् बुधः पिष्टमयान् शुभान् ।। २६१.

परकीयानथोद्देश्य प्रधानपुरुषांस्तथा । सुस्विन्नान् पिष्टकवरान् क्षुरेणोत्‌कृत्य भागशः ।। २६१.

अभि त्वा शूर णोनुमो मन्त्रेणानेन मन्त्रवित् । कृत्वा सर्षपतैलाक्तान् क्रोधेन जुहुयात्ततः ।। २६१.

एतत् कृत्वा बुघः कर्म्म संग्रामे जयमाप्नुयात् । गारुड़ं वामदेव्यञ्च रथन्तरबृहद्रथौ ।। २६१.

पुष्कर उवाच साम्नां विधानं कथितं वक्षअये चाथर्व्वणामथ । शान्तातीयं गणं हुत्वा शान्तिमाप्नोति मानवः ।। २६१.

भैषज्यञ्च गणं हुत्वा सर्व्वान्रोगान् व्यपोहति । त्रिसप्तीयं गणं हुत्वा सर्व्वपपैः प्रमुच्यते ।। २६१.

क्कचिन्नाप्नोति च भयं हुत्वा चैवाभयङ्गणं । न क्कचिज्जायते राम गणं हुत्वा पराजितं ।। २६१.

आयुष्यञ्च गणं हुत्वा अपमृत्युं व्यपोहति । स्वस्तिमाप्नोति सर्व्वत्र हुत्वा स्वस्त्यनङ्गणं ।। २६१.

श्रेयसा योगमाप्नोति शर्म्मवर्म्मगणन्तथा । वास्तोष्पत्यगणं हुत्वा वास्तुदोषान् व्यपोहति ।। २६१.

तथा रौद्रगणं हुत्वा सर्व्वान् दोषान् व्यषोहति । एतैर्दशगुणैर्होमो ह्यष्टादशसु शान्तिषु ।। २६१.

वैष्णवी शान्तिरैन्द्री च व्राह्मी रौद्री तथैव च । वायव्या वारुणी चैव कौवेरी भार्गवी तथा ।। २६१.

प्राजापत्या तथा त्वाष्ट्री कौमारी वह्निदेवता । मारुद्‌गणा च गान्धारी शान्तिर्नैर्ऋतकी तथा ।। २६१.

शान्तिराङ्गिरसी याम्या पार्थिवी सर्व्वकामदा । यस्त्वां मृत्युरिति ह्येतज्जप्तं मृत्युविनाशनं ।। २६१.