अग्निपुराणम्

दशोत्तराण्यृचाञ्चैताः पावमान्यः शतानि षट्। एतज्जपंश्च जुह्वच्च घोरं मृत्युभयं जयेत् ।। २५९.

आपोहिष्ठेति वारिस्थो जपेत्पापभयार्द्दने । प्रदेवन्नेति नियते जपेच्च मरुधन्वसु ।। २५९.

प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति । प्रावेयाबित्यृचमेकां जपेच्च मनसा निशि ।। २५९.

व्युष्टायामुदिते सृर्य्ये द्युते जयमवाप्नुयात् । मा प्रगामेति मूढश्च पन्थानं पथि विन्दति ।। २५९.

क्षीणायुरिति मन्येत् यङ्कञ्चित् सुहृदं प्रियं । यक्तेयमिति तु रत्नातस्तस्य मूर्द्धानमालभेत् ।। २५९.

सहस्रकृत्वः पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते महत् । इदं मेध्येति जुहुयात् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः ।। २५९.

पशुकामो गवां गोष्ठे अर्थकामश्चतुष्पथे । वयः सुपर्ण इत्येतां जपन् वै विन्दते श्रियं ।। २५९.

इविष्यन्तीयमब्यस्य सर्व्वपापैः प्रमुच्यते । तस्य रोगा विनश्यन्ति कायाग्निर्वर्द्धते तथा ।। २५९.

या ओषधयः स्वस्त्ययनं सर्व्वव्याधिविनाशनं । वृहस्पते अतीत्येतद्‌वृष्टिकामः प्रयोजयेत् ।। २५९.

सर्व्वत्रेति परा शान्तिर्ज्ञेया प्रतिरथस्तथा । सूत संकाश्यपन्नित्यं प्रजाकामस्य कीर्त्तितं ।। २५९.

अहं स्द्रेति इत्येतद्वाग्मी भवति मानवः । न योनौ जायते विद्वान् जपन्रतीति रात्रिषु ।। २५९.

रात्रिसुक्तं जपन्रात्रौ रात्रिं क्षेमी नयेन्नरः । कल्पयन्तीति च चजपन्नित्यं कृत्त्वारिनाशनं ।। २५९.

आयुष्यञ्चैव वर्च्चस्यं सूक्तं दाक्षायणं महत् । उत देवा इति जपेदामयघ्नं धृतव्रतः ।। २५९.

अयप्तग्ने जनित्येतज्जपेदग्निभये सति । अरण्यानीत्यरण्येषु जपेत्तद्बयनाशनं ।। २५९.

व्राह्मीमासाद्य सूक्ते द्वे ऋचं चब्राह्मीं शतावरीं । पृथगद्भिर्घृतैर्वाथ मेधां लक्ष्मीञ्च विन्दति ।। २५९.

माम इत्यसपत्नघ्नं संग्रामं विजिगीषतः । ब्रह्मणोग्निः संविदानं गर्भमृत्युनिवारणं ।। २५९.

अपैहीति जपेत्सूक्तं शुषिर्दुस्वप्ननाशनं । येनेदमिति वै जप्त्वा समाधिं विन्दते परं ।। २५९.

मयो भूर्व्वात इत्येतत् गवां स्वस्त्ययनं परं । शाम्वरीमिन्द्रजालं वा मायामेतेन वारयेत् ।। २५९.

महीत्रीणामवरस्त्विति पथि स्वस्त्ययनं जपेत् । अग्नये बिद्विषन्नेवं जपेच्च रिपुनाशनं ।। २५९.

वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत् गृहदेवताः । जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते ज्ञेयो विशेषतः ।। २५९.

होमान्ते दक्षिणा देयै पापशान्तिर्हुतेन तु । हुतं शाम्यति चान्नेन अन्नहेमप्रदानतः ।। २५९.

विप्राशिषस्त्वमोघाः स्युषंहिःस्नानन्तु सर्वतः । सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो दधि घृतं तथा ।। २५९.

क्षीरवृक्षास्तथेध्मन्तु हामा वै सर्वकामदाः । समिपः कण्टकिन्यश्च राजिका रुधिरं विषं ।। २५९.

अबिचारे तथा शैलं अशनं शक्तवः पथः । दधि भैक्ष्यं फलं मृलमृग्विधानमुदाहृतं ।। २५९.

पुष्कर उवाच यजुर्विधानं वक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं श्रृणु । ॐकारपूर्व्विका राम महाव्याहृतयो मता ।। २६०.

सर्व्वकल्मषनाशिन्यः सर्व्वकामप्रदास्तथा । आज्यहुतिसहस्रेण देवानाराधयेद्‌बुधः ।। २६०.

मनसः काङ्क्षितं राम मनसेप्सितकामदं । शान्तिकामो यवैः कुर्य्यात्तिलैः पापापनुत्तये ।। २६०.

धान्यैः सिद्धार्थकैश्चैव सर्व्वकामकरैस्तथा । औदुम्बरीभिरिध्मामिः पशुकामस्य शस्यते ।। २६०.

दध्ना चैवान्नकामस्य पथसा शान्तिमिच्छतः । अपामार्गसमिद्भिस्तु कामयन् कनकं बहु ।। २६०.