अग्निपुराणम्

करालमवघातञ्च दंशोपप्लुतमेव च । क्षिप्तहस्तं स्थितं शून्यं परशोस्तु विनिर्दिशेत् ।। २५२.

ताडनं छेदनं विप्र तथा चूर्णनमेव च । मुद्‌गरस्य तु कर्माणि तथा प्लवनघातनं ।। २५२.

सं श्रान्तमथ विश्रान्तं गोविसर्गं सुदुर्द्धरं । भिन्दिपालस्य कर्माणि लगुडस्य च तान्यपि ।। २५२.

अन्त्यं मध्यं परावृत्तं निदेशान्तं द्विजोत्तम । वज्रस्यैतानि कर्माणि लगुडस्य च तान्यपि ।। २५२.

हरणं छेदनं घातो बलोद्धारणमायतं । कृपाणकर्म निर्दिष्टं पातनं स्फोटनं तथा ।। २५२.

त्रासनं रक्षणं घातो बलोद्धरणमायतम् । क्षेपणीकर्म निर्दिष्टं यन्त्रकर्मैतदेव तु ।। २५२.

सन्त्यागमवदंशश्च वराहोद्धूतकं तथा । हस्तावहस्तमालीनमेकहस्तावहस्तके ।। २५२.

द्विहस्तवाहुपाशे च कटिरेचितकोद्‌गते । उरोललाटघाते च भुजाविधमनन्तथा ।। २५२.

द्विहस्तवाहुपाशे च कटिरेचिककोद्‌गते । गात्रसंश्लेषणं शान्तं तथा गात्रविपर्य्ययः ।। २५२.

ऊद्‌र्ध्वप्र्हारं घातञ्च गोमूत्रं सव्यदक्षिणे । पारकन्तारकं दण्डं४ करवीरन्धमाकुलं ।। २५२.

तिर्य्यग्बन्धमपामार्गं५ भीमवेगं सुदर्शनं । सिंहाक्रान्तं गजाक्रान्तं गर्द्दभाक्रान्तमेव च ।। २५२.

गदाकर्माणि जानीयान्नियुद्धस्याथ कर्म च । आकर्षणं विकषञ्च बाहूनां मूलमेव च ।। २५२.

ग्रीवाविपरिवर्त्तञ्च पृष्ठभङ्गं सुदारुणं । पर्य्यासनविपर्य्यासौ पशुमारमजाविकं ।। २५२.

पादप्रहारमास्फोटं ककटिरेचितकन्तथा । गात्रश्लेषं स्कन्धगतं महीव्याजनमेव च ।। २५२.

उरोललाटघातञ्च विस्पष्टकरणन्तथा । उद्‌धूतमवधूतञ्च तिर्य्यङ्मार्गगतं तथा ।। २५२.

गजस्कन्धमवक्षेपमपराङ्‌मुखमेव च । देवमार्गमधोमार्गममार्गगमनाकुलं ।। २५२.

यष्टिघातमवक्षेपो वसुधादारणन्तथा । जानुबन्धं भुजाबन्धं गात्रबन्धं सुदारुणं ।। २५२.

विपृष्ठं सोदकं शुभ्रं भुजावेष्टितमेव च । सन्नद्धैः संयुगे भाव्यं सशस्त्रैस्तैर्गजादिभिः ।। २५२.

वराङ्कुशधरौ चोभौ एको ग्रीवागतोऽपरः । स्कन्धगौ द्वौ च धानुष्कौ द्वौ च खड्‌गधरौगजे ।। २५२.

रथे रणे गजे चैव तुरङ्गाणां त्रयं भवेत् । धानुष्काणान्त्रयं प्रोक्तं रक्षआर्थे तुरगस्य च ।। २५२.

धन्विनो रक्षणार्थाय चर्मिणन्तु६ नियोजयेत् । स्वमन्त्रैः शस्त्रमभ्यर्च्य शास्त्रान्त्रैलोक्यमोहनं ।। २५२.

अग्निरुवाच व्यवहारं प्रवक्षअयामि नयानयविवेकदं । चतुष्पाच्च चतुःस्थानश्चतुःसाधन उच्यते ।। २५३.

चतुर्हितश्चतुर्व्यापी चतुष्कारी चकीत्तर्यते । अष्टाह्गोऽष्टादशपदः शतशाखस्तथैव च ।। २५३.

त्रियोनिर्द्व्यभियोगश्च द्विद्वारो द्विगतिस्तथा । धर्मश्च व्यवहारश्च चरित्रं राजशासनं ।। २५३.

चतुष्पाद्व्यवहाराणामुत्तरः पूर्वसाधकः । तत्र सत्ये स्थितो धर्मो ब्यवहारस्तु साक्षिषु ।। २५३.

चरित्रं सङ्‌ग्रहे पुंसां राजाज्ञायान्तु शासनं । सामाभ्युपायसाध्यत्वाच्चतुःसाधन उच्यते ।। २५३.

चतुर्णामाश्रमाणाञ्च रक्षणात्स चतुर्हितः । कर्त्तारं साक्षइणश्चैव सत्यान्राजानमेव च ।। २५३.

व्याप्नोते पादगो यस्माच्चतुर्व्यापी ततः स्मृतः । धर्मस्यार्थस्य यशसो लोकपङक्तेस्तथैव च ।। २५३.

चतुर्णाङ्करणादेष चतुष्कारी प्रकीर्त्तितः । राजा स पुरुषः सभ्याः शास्त्रं गणकलेखकौ ।। २५३.