अग्निपुराणम्

विकरालनिपातौ च विभीषणभयानकौ । समग्रार्द्धतीयांशपादपादार्द्धवारिजाः ।। २५२.

प्रात्यालीढमथालीढं वराहं लुलितन्तथा । इति द्वात्रिंशतो ज्ञेयाः खड्गचर्मविधौ रणे ।। २५२.

परवृत्तमपावृत्तं गृहीतं लघुसञ्ज्ञितं । ऊद्‌र्ध्वात् क्षइप्तमधः क्षिप्तं सन्धारितविधारितं ।। २५२.

श्येनपातं गजपानं ग्राहग्राह्यन्तथैव च । एवमेकादशविधा ज्ञेयाः पाशविधा रणाः ।। २५२.

ऋज्वायतं विशालञ्च तिर्य्यग्‌भ्रामितमेव च । पञ्चकर्म विनिर्द्दिष्टं व्यस्ते पाशे महात्मभिः ।। २५२.

छेदनं भेदनं पातो भ्रमणं शयनं तथा । विकर्त्तनं कर्त्तऩञ्च चक्रकर्मेदमेव च ।। २५२.

आस्फोटः क्ष्वेडनं भेदस्त्रासान्दोलितकौ तथा । शूलकर्माणि जानीहि षष्ठमाघातसञ्ज्ञितं ।। २५२.

दृष्टिघातं भुजाघातं पार्श्वघातं द्विजोत्तम । ऋजुपक्षेषुणा पातं तोमरस्य प्रकीर्त्तितं ।। २५२.

आहतं विप्र गोमूत्रप्रभूतङ्कमलासनं । ततोर्द्धगात्रं नमितं वामदक्षिणमेव च ।। २५२.

आवृत्तञ्च चपरावृत्तं पादोद्धतमवप्लुतं । हंसमर्द्दं विमर्दञ्च३ गदाकर्म प्रकीर्त्तितं ।। २५२.

करालमवघातञ्च दंशोपप्लुतमेव च । क्षिप्तहस्तं स्थितं शून्यं परशोस्तु विनिर्दिशेत् ।। २५२.

ताडनं छेदनं विप्र तथा चूर्णनमेव च । मुद्‌गरस्य तु कर्माणि तथा प्लवनघातनं ।। २५२.

सं श्रान्तमथ विश्रान्तं गोविसर्गं सुदुर्द्धरं । भिन्दिपालस्य कर्माणि लगुडस्य च तान्यपि ।। २५२.

अन्त्यं मध्यं परावृत्तं निदेशान्तं द्विजोत्तम । वज्रस्यैतानि कर्माणि लगुडस्य च तान्यपि ।। २५२.

हरणं छेदनं घातो बलोद्धारणमायतं । कृपाणकर्म निर्दिष्टं पातनं स्फोटनं तथा ।। २५२.

त्रासनं रक्षणं घातो बलोद्धरणमायतम् । क्षेपणीकर्म निर्दिष्टं यन्त्रकर्मैतदेव तु ।। २५२.

सन्त्यागमवदंशश्च वराहोद्धूतकं तथा । हस्तावहस्तमालीनमेकहस्तावहस्तके ।। २५२.

द्विहस्तवाहुपाशे च कटिरेचितकोद्‌गते । उरोललाटघाते च भुजाविधमनन्तथा ।। २५२.

द्विहस्तवाहुपाशे च कटिरेचिककोद्‌गते । गात्रसंश्लेषणं शान्तं तथा गात्रविपर्य्ययः ।। २५२.

ऊद्‌र्ध्वप्र्हारं घातञ्च गोमूत्रं सव्यदक्षिणे । पारकन्तारकं दण्डं४ करवीरन्धमाकुलं ।। २५२.

तिर्य्यग्बन्धमपामार्गं५ भीमवेगं सुदर्शनं । सिंहाक्रान्तं गजाक्रान्तं गर्द्दभाक्रान्तमेव च ।। २५२.

गदाकर्माणि जानीयान्नियुद्धस्याथ कर्म च । आकर्षणं विकषञ्च बाहूनां मूलमेव च ।। २५२.

ग्रीवाविपरिवर्त्तञ्च पृष्ठभङ्गं सुदारुणं । पर्य्यासनविपर्य्यासौ पशुमारमजाविकं ।। २५२.

पादप्रहारमास्फोटं ककटिरेचितकन्तथा । गात्रश्लेषं स्कन्धगतं महीव्याजनमेव च ।। २५२.

उरोललाटघातञ्च विस्पष्टकरणन्तथा । उद्‌धूतमवधूतञ्च तिर्य्यङ्मार्गगतं तथा ।। २५२.

गजस्कन्धमवक्षेपमपराङ्‌मुखमेव च । देवमार्गमधोमार्गममार्गगमनाकुलं ।। २५२.

यष्टिघातमवक्षेपो वसुधादारणन्तथा । जानुबन्धं भुजाबन्धं गात्रबन्धं सुदारुणं ।। २५२.

विपृष्ठं सोदकं शुभ्रं भुजावेष्टितमेव च । सन्नद्धैः संयुगे भाव्यं सशस्त्रैस्तैर्गजादिभिः ।। २५२.

वराङ्कुशधरौ चोभौ एको ग्रीवागतोऽपरः । स्कन्धगौ द्वौ च धानुष्कौ द्वौ च खड्‌गधरौगजे ।। २५२.