अग्निपुराणम्

मत्स्याम्भसा तु सेकेन वृद्धिर्भवति शाखिनः । आविकाजशकृच्चूर्णं यवचूर्णं तिलानि च ।। २४७.

गोमांसमुदकञ्चेति सप्तरात्रं निधापयेत् । उत्सेकं सर्ववृक्षाणां फलपुष्पादिवृद्धिदं ।। २४७.

मत्स्योदकेन शीतेन आम्राणां सेक इष्यते । प्रशस्तं चाप्यशोकानां कामिनीपादताडनं ।। २४७.

खर्जूरनारिकेलादेर्लवणाद्भिर्विवर्द्धनं । विडङ्गमत्स्यमांसाद्भिः सर्वेषां दोहदं शुभं ।। २४७.

अग्निरुवाच पुष्पैस्तु पूजनाद्विष्णुः सर्वकार्य्येषु सिद्धिदः । मालती मल्लिका यूथी पाटला करवीरकं ।। २४८.

पावन्तिरतिमुक्तश्च१ कर्णिकारः कुरण्टकः । कुब्जकस्तगरो नीपो वाणो वर्वपमल्लिका ।। २४८.

अशोकस्तिलकः कुन्दः पूजायै स्यात्तमालजं । विल्वपत्रं शमीपत्रं पत्रं भृङ्गरजस्य तु ।। २४८.

तुलसीकालतुलसीपत्रं वासकमर्च्चने । केतकीपत्रपुष्पं च पद्मं रक्तोत्पलादिकं ।। २४८.

नार्क्कन्नोन्मत्तकङ्गाञ्ची पूजने गिरिमल्लिका । कौटजं शाल्मलीपुष्पं कण्टकारीभवन्नहि ।। २४८.

घृतप्रस्थेन विष्णोश्च स्नानङ्गो कोटिसत्‌फलं । आढकेन तु राजा स्यात् घृतक्षीरैर्द्दिवं व्रजेत् ।। २४८.

अग्निरुवाच चतुष्पादं धनुर्वेदं वदे पञ्चविधं द्विज । रथनागाश्वपत्तीनां योधांश्चाश्रित्य कीर्त्तितं ।। २४९.

यन्त्रमुक्तं पाणिमुक्तं मुक्तसन्धारितं तथा । अमुक्तं बाहुयुद्धञ्च पञ्चधा तत् प्रकीर्त्तितं ।। २४९.

तत्र शस्त्रास्त्रसम्पत्त्या द्विविंधं परिकीर्त्तितं । ऋजुमायाविभेदेन भूयो द्विविधमुच्यते ।। २४९.

क्षेपणी चापयन्त्राद्यैर्यन्त्रमुक्तं प्रकीर्त्तितं । शिलातोमरयन्त्राद्यं पाणिमुक्तं प्रकीर्त्तितं ।। २४९.

मुक्तसन्धारितं ज्ञेयं प्रासाद्यमपि यद्भवेत् । खड्‌गादिकममुक्तञ्च नियुद्धं विगतायुधं ।। २४९.

कुर्य्याद्योग्यानि प्रात्राणि योद्‌धुमिच्छुर्ज्जितश्रमः । धनुःश्रेष्ठानि युद्धानि प्रासमध्यानि तानि च ।। २४९.

तानि खड्‌गजघन्यानि बाहुप्रत्यवराणि च । धनुर्वेदे गुरुर्विप्रः प्रोक्तो वर्णद्वयस्य च ।। २४९.

युद्धाधिकारः शूद्रस्य स्वयं व्यापादि शिक्षया । देशस्थैः शङ्गरै राज्ञः कार्य्या युद्धे सहायता ।। २४९.

अह्गुष्ठगुल्फपाण्यङ्‌घ्र्यः श्लिष्टः स्युः सहिता यदि । दृष्टं समपदं स्थानमेतल्लक्षणतस्तथा ।। २४९.

वाह्याङ्गुलिस्थितौ पादौ स्तब्धजानुबलावुभौ । त्रिवतस्त्यन्तरास्थानमेतद्वैशाखमुच्यते ।। २४९.

हंसपङ्‌क्त्याकृतिसमे दृश्येते यत्र जानुनी । चतुर्वितस्तिविच्छिन्ने तदे तन्मण्डलं स्मृतं ।। २४९.

हलाकृतिमयं यच्च स्तब्धजानूरुदक्षिणं । वितस्त्यः पञ्च चविस्तारे तदालीढं प्रकीर्त्तितं ।। २४९.

एतदेव विपर्य्यस्तं प्रत्यालीढमिति स्मृतं । तिर्य्यग्भूतो भवेद्वामो दक्षिणोऽपि भवेदृजुः ।। २४९.

गुल्फौ पार्ष्णिग्रहौ चैव स्थितौ पञ्चाङ्गुलान्त्रौ । स्थानं जातं भवेदेतद् द्वादशाङ्गुलमायतं ।। २४९.

ऋजुजानुर्भवेद्वामो दक्षिणः सुप्रसारितः । अथवा दक्षइणञ्जानु कुब्जं भवति निश्चलं ।। २४९.

दण्डायतो भवेदेष चरणः सह जानुना । एवं विकटमुद्दिष्टं द्विहस्तान्तरमायतं ।। २४९.

जानुनी द्विगुणे स्यातामुत्तानौ चरणावुभौ । अनेन विधियोगेन सम्पुटं परिकीर्त्तितं ।। २४९.

किञ्चिद्विवर्त्तितौ पादौ समदण्डायतौ स्थिरौ । दृष्टमेव यथान्यायं षोडशाङ्गुलमायतं ।। २४९.

स्वस्तिकेनात्र कुर्वीत प्रणामं प्रथमं द्विज । कार्मुकं गृह्य वामेन वामणं दक्षिणकेन तु ।। २४९.