अग्निपुराणम्

लिङ्गं धूपादिभिः प्राच्यं गायेयुर्भर्तृगास्त्रियः। सव्येन चापसव्येन सूत्रेणाथ कुशेन वा

स्मृत्वा च रोचनं दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकं । गुडलवणधान्याकदानेन विसृजेच्च ताः

गुरुमूर्त्तिधरैः सार्द्धं हृदा वा प्रणवेन वा। मृत्स्नागोमयगोमूत्रभस्मभिः सलिलान्तरं

स्नापयेत् पञ्चगव्येन पञ्चमृतपुरः सरं । विरूक्षणं कषायैश्च सर्वौषधिजलेन वा

शुभ्रपुष्पफलस्वर्णरत्न श्रृङ्गयवोदकैः। तथा धारासहस्रेण दिव्यौषधिजलेन च

तीर्थोदकेन गङ्गेन चन्दनेन च वारिणा। क्षीरार्णवादिभिः कुम्भैः शिवकुम्भजलेन च

विरूक्षणं विलेपञ्च सुगन्धैश्चन्दनादिभिः। सम्पूज्य ब्रह्मभिः पुष्पैर्वर्मणा रक्तचीवरैः

रक्तरूपेण नीराज्य रक्षातिलकपूर्वकं। घृतौघैर्जलदुग्धैश्च कुशाद्यैरर्घ्यसूचितैः

द्रव्यैः स्तुत्यादिबिस्तुष्टमर्चयेत् पुरुषाणुना । समाचम्य हृदा देवं ब्रूयादुत्थीयतां प्रभो

देवं ब्रह्मारथेनैव क्षिप्रं द्रव्याणि तन्नयेत् । मण्डपे पश्चिमद्वारे शय्यायां विनिवेशयेत्

शक्त्यादिशक्तिपर्य्यन्ते विन्यसेदासने शुभे। पश्चिमे पिण्डिकान्तस्यन्यसेद्ब्रह्मशिलान्तदा

शस्त्रमस्त्र शतालब्धनिद्राकुम्भध्रुवासनं । प्राकल्प्य शिवकोणे च दत्वार्घ्यं हृदयेन तु

उत्थाप्योक्तासने लिङ्गं शिरसा पूर्वमस्तकं। समारोप्य न्यसेत्तस्मिन् सृष्ट्या धर्मादिनन्दनं

दद्याद्धूपञ्च सम्पूज्य तथा वासांसि वर्मणा। गृहोपकृतिनैवेद्यं हृदा दद्यात् स्वशक्तितः

घृतक्षौद्रयुतं पात्रमब्यङ्गाय पदान्तिके। देशिकश्च स्थितस्तत्र षट्‌त्रिंशत्तत्त्वसञ्चयं

शक्त्यादिभूमिपर्य्यन्तं स्वतत्त्वाधिपसंयुतं। विन्यस्य पुष्पमालाभिस्त्रिशण्डं परिकल्पयेत्

मायापदेशक्त्यन्तन्तुर्य्याशाष्टांशवर्त्तुलं । तत्रात्मतत्त्वविद्याख्यं शिवं सृष्टिक्रमेण तु

एकशः प्रतिभागेषु ब्रह्मविष्णुहरधिपान्। विन्यस्य मूर्त्तिमूर्त्तीशान् पूर्वादिक्रमतो यथा

क्ष्मावह्निर्यजमानार्क्कजलवायुनिशाकरान्। आकाशमूर्त्तिरूपांस्तान् न्यसेत्तदधिनायकान्

सर्वं पशुपति चोग्रं रुद्रं भवमखेश्वरं । महादेवञ्च भीमञ्च मन्त्रास्तद्वाचका इमे

लवशषचयसाश्च हकारश्च त्रिमात्रिकः। प्रणवो हृदयाणुर्वा मूलमन्त्रोऽथवा क्कचित्

पञ्चकुण्डात्मके योगे मूर्त्तीः पञ्चाथवा न्यसेत्। पृथिवीजलतेजांसि वायुमाकाशमेव च

क्रमात्तदधिपान् पञ्च ब्रह्माणं धरणीधरं। रुद्रमीशं सदाख्यञ्च सृष्टिन्यायेन मन्त्रवित्

मुमुक्षोर्वा निवृत्ताद्याः अजाताद्यास्तदीश्वराः । त्रितत्त्वं वाथ न्यसेद्व्याप्त्यात्मकारणं

शुद्धे चात्मनि विद्येशा अशुद्धे लोकनायकाः। द्रष्टव्या मूर्त्तिपाश्चैव भोगिनो मन्त्रनायकाः

पञ्चविंशत्तथैवाष्टपञ्चत्रीणि यथाक्रमं। एषान्तत्त्वं तदीशानामिन्द्रादीनां ततो यथा

ओं हां शक्तितत्तवाय नम हत्यादि । ओं हां शक्तितत्त्वाधिपाय नम इत्यादि। ओं हां क्ष्मामूर्त्तये नमः। ओं हां क्ष्मामूर्त्त्यधीशाय शिवाय नम इत्यादि। ओं हां पृथिवीमूर्त्तये नमः। ओं हां मूर्त्त्यधिपाय ब्रह्मणे नम इत्यादि। ओं हां शिवतत्त्वाधिपाय रुद्राय नम इत्यादि। नाभिकन्दात्समुच्चार्य्य घण्टा नादविसर्प्पणं । ब्रह्मादिकारणत्यागाद् द्वादशान्तसमाश्रइतं

नम्त्रञ्च मनसा भिन्नं प्राप्तानन्दरसोपमं। द्वादशान्तात्समानीय निष्कलं व्यापकं शिवं

अष्टत्रिशत्कलोपेतं सहस्रकिरणोज्जवलं। सर्वशक्तिमयं साङ्गं ध्यात्वा लिङ्गे निवेशयेत्