अग्निपुराणम्

मुद्रामुकृटवासांसि हारकुण्डलकङ्कणान्। कुर्य्यादाचार्यपूजार्थं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

तत्‌पादपादहीना च मूत्तिभृदस्त्रजापिनां । पूजा स्याज्जापिभिस्तुल्या विप्रदैवज्ञशिल्पिनां

वज्रार्कशान्तौ नीलातिनाल्मुक्ताफलानि च । पुष्पपद्मादिशगञ्च वैदूर्य्यं रत्नमष्टमं

उषीरमाधवक्रान्तारक्तचन्दनकागुरुं। श्रीखण्डं सारिकङ्कुष्ठं शङ्‌खिनी ह्योषधीगणः

हेमताम्रमयं रक्तं राजतञ्च सकांस्यकं। शीसकञ्चेति लोहानि हरितालं मनः शिला

गैरिकं हेममाक्षीकं पारदो वह्निगैरिकं। गन्धकाभ्रकमित्यष्टौ धातवो ब्रीहयस्तथा

गोधूमान् सतिलान्माषान्मुद्‌गानप्याहरेद्यवान्। नीवारान् श्यामकानेवं व्रीहयोऽप्यष्ट कीर्त्तिताः

ईश्वर उवाच स्नात्वा नित्यद्वयं कृत्वा प्रणवार्थकरो गुरुः । सहायैर्मूर्त्तिपैर्विप्रैः सह गच्छेन्मशालयं

शान्त्यादितोरणांस्तत्र पूर्ववत् पूजयेत् क्रमात्। प्रदक्षिणक्रमादेषां शाखायां द्वारपालकान्

प्राचि नन्दिमहाकालौ याम्ये भृङ्गिविनायकौ । वारुणे वृषभस्कन्दौ देवीचण्डौ तथोत्तरे

तच्छाखामूलदेशस्थौ प्रशान्तशिशिरौ घटौ। पर्ज्जन्याशोकनामानौ भूतं सञ्जीवनामृतौ

धनदश्रीप्रदौ द्वौ द्वौ पूजयेदनुपूर्वशः । स्वनामभिश्चतुर्थ्यन्तैः प्रणवादिनमोन्तगैः

लोकग्रहावसुद्वाःस्थस्रवन्तीनां द्वयं द्वयं। भानुत्रयं युगं वेदो लक्ष्मीर्गणपतिस्तथा

इति देवा मखागारे तिष्ठन्ति प्रतितोरणं। विघ्नसङ्घापनोदाय क्रतोः संरक्षणाय च

वज्रं शक्तिं तथा दण्डं खड्गं पाशं ध्वजं गदां। त्रिशूलं चक्रमम्भोजम्पताकास्वर्च्चयेत् क्रमात्

ओ ह्रूं फट् नमः। ओं ह्रूं फट् द्वाः स्थशक्तये ह्रूं फट् नमः इत्यादिमन्त्रैः। कुमुदः कुमुदाक्षश्च पुण्डरीकोथ वामनः। शङ्कुकर्णः सर्वनेत्रः सुमुख सुप्रतिष्ठितः

ध्वजाष्टदेवताः पूज्याः पूर्वादौ भूतकोटिभिः। ओं कौं कुमुदाय नम इत्यादिमन्त्रैः

हेतुकं त्रिपुरघ्नञ्च शक्त्याख्यं यमज्ह्वकं । कालं करालिनं षष्ठमेकाङ्‌घ्निम्भीममष्टकं

तथैव पूजयेद् दिक्षु क्षेत्रपालाननुक्रमात्। वलिभिः कुसुमैर्धूपैः सन्तुष्टान् परिभावयेत्

कम्बलास्तृतेषु वर्णेषु वंशस्थूणास्वनुक्रमात् । पञ्च क्षित्यादितत्त्वानि सद्योजातादिभिर्यजेत्

सदाशिवपदव्यापि मण्डपं धाम शाङ्करं। पताकाशक्तिसंयुक्तं तत्त्वदृष्ट्यावलोकयेत्

दिव्यान्तरिक्षभूमिष्ठविघ्नानुत्सार्य्य पूर्ववत्। प्रविशेत् पश्चिमद्वारा शेषद्वाराणि दर्शयेत्

प्रदक्षिणक्रमाद्‌गत्वा निविष्टो वेदिदक्षिणे। उत्तराभिमुखः कुर्य्याद् भूतशुद्धिं यथा पुरा

अन्तर्य्यागं विशेषार्घ्यं मन्त्रद्रव्यादिशोधनं। कुर्व्वींत आत्मनः पूजां पञ्चगव्यादि पूर्ववत्

साधारङ्कलसन्तस्मिन् विन्यसेत्तदनन्तरं। विशेषाच्छिचवतत्त्वाय तत्त्वत्रयमनुक्रमात्

ललाटस्कन्धपादान्तं शिवविद्यात्मकं परं। रुद्रनारायणब्रह्मदैवतं निजसञ्चरैः

ओं हं हां । मूर्त्तीस्तदीश्वरंस्तत्र पूर्ववद्विनिवेशयेत्। तद्व्यापकं शिवं साङ्गं शिवहस्तञ्च मूर्द्धनि

ब्रह्मरन्ध्रप्रविष्टेन तेजसा बाह्यसान्तरं । तमः पटलमाधूय प्रद्योतितदिगन्तरं

आत्मानं मूर्त्तिपैः सार्द्वं स्रग्वस्त्रकुसुमादिभिः । भूषयित्वा शिवोस्मीति ध्यात्वा बोधासिमुद्धिरेत्