अग्निपुराणम्

ब्रह्मादिकारणात्यागक्रमाद्रेचकयोगतः। नीत्वा शिवान्तमात्मानमादायोद्भवमुद्रया

हृत्‌सम्पुटितमन्त्रेण रेचकेन विधानवित्। शिष्यस्य हृदयाम्भोजकर्णिकायां विनिक्षिपेत्

पूजां शिवस्य वह्नेश्च गुरुः कुर्य्यात्तदोचितां। प्रणतिञ्चात्मने शिषयं समयान् श्रावयेत्तथा

देवं न निन्देच्छास्त्राणि निर्म्माल्यादिन लङ्घयेत्। शिवाग्निगुरुपूजा च कर्त्तव्या जीवतावधि

बालबालिशवृद्धस्त्रीभोगभुग्‌व्याधितात्मनां। यथाशक्ति ददीतार्थं समर्थस्य समग्रकान्

भूताङ्गानि जटाभस्मदण्डकौपीनसंयमान्। ईशानाद्यैर्हृदाद्यैर्वा परिजप्य यथाक्रमात्

स्वाहान्तसंहितामन्त्रैः प्रात्रेष्वारोप्य पूर्ववत्। सम्पादितद्रुतं हुत्वा स्थण्डिलेशाय दर्शयेत्

रक्षणाय घटाधस्तादारोप्य क्षणमात्रकं। शिवादाज्ञां समादाय ददीत व्रतिने गुरुः

एवं समयदीक्षायां विशिष्टायां विशेषतः। वह्निहोमागमज्ञानयोग्यः सञ्जायते शिशुः

ईश्वर उवाच अथ प्रातः समुत्थाय कृतस्नानादिको गुरुः। दध्यार्द्रमांसमद्यादेः प्रशस्ताऽभ्यवहारिता

गजाश्वारोहणं स्वप्ने शुभं शुक्लांशुकादिकं । तैलाभ्यङ्गादिकं हीनं होमो घोरेण शान्तये

नित्यकर्म्मद्वयं कृत्वा प्रविश्य मखमण्डपं। स्वाचान्तो नित्यवत् कर्म्म कुर्यान्नैमित्तिके विधौ

ततः संशोध्य चात्मानं शिवहस्तं तथात्मनि। विन्यस्य कुम्भगं प्राच्चर्य इन्द्रादीनामनुक्रमात्

मण्डलो स्थण्डिले वाऽपि प्रकुर्वीत शिवार्च्चनं। तर्पणं पूजनं वह्नेः पूर्णान्तं मन्त्रतर्पणं

दुःस्वप्नदोषमोषाय शस्त्रेणाष्टाधिकं शतं। हुत्वा हूं सम्पुटेनैव विदध्यात् मन्त्रदीपनं

अन्तर्बलिविधानञ्च मध्ये स्थण्डिलकुम्भयोः। कृत्वा शिष्यप्रवेशाय लब्धानुज्ञो बहिर्व्रजेत्

कुर्य्यात्समयवत्तत्र मण्डलारोपणादिकं। सम्पातहोमं तन्नाडीरूपदर्भकरानुगं

तत्‌सन्निधानाय तिस्रो हुत्वा मूलाणुनाऽऽहुतीः। कुम्भस्थं शिवमभ्यर्च्च्य पाशसूत्रमुपाहरेत्

स्वदक्षिणोर्ध्वकायस्य शिष्यस्याभ्यर्च्चितस्य च। तच्छिखायां निबध्नीयात् पादाङ्गुष्ठावलम्बितं

तं निवेश्य निवृत्तेस्तु व्याप्तिमालोक्य चेतसा। ज्ञेयानि भुवनान्यस्यां शतमष्टाधिकं ततः

कपालोऽजश्च बुद्धश्च वज्रदेहः प्रमर्द्दनः । विभूतिरव्ययः शास्ता पिनाकी त्रिदशाधिपः

अग्नी रुद्रो हुताशी च पिङ्गलः खादको हरः। ज्वलनो दहनो बभ्रुर्भस्मान्तकक्षपान्तकौ

याम्यमृत्युहरो धाता विधाता कार्य्यरञ्जकः। कालो धर्म्मेऽप्यधर्मश्च संयोक्ता च वियोगकः

नैर्ऋतो मारणो हन्ता क्रूरदृष्टिर्भयानकः। ऊर्द्ध्वांशको विरूपाक्षो धूम्रलोहितदंष्ट्रवान्

बलश्चातिबलश्चैव पाशहस्तो महाबलः। श्वेतश्च जयभद्रश्च दीर्घबाहुर्जलान्तकः

वडवास्यश्च भीमश्च दशैते वारुणाः स्मृताः। शीघ्रो लघुर्व्वायुवेगः सूक्ष्मस्तीक्ष्णः क्षपान्तकः

पञ्चान्तकः पञ्चशिखः कपर्द्दी मेघवाहनः। जटामुकुटधारी च नानारत्नधरस्तथा

निधीशो रूपवान् धन्यो सौम्यदेहः प्रसादकृत्। प्रकाशोऽप्यथ लक्ष्मीवान् कामरूपो दशोत्तरे

विद्याधरो ज्ञानधरः सर्वज्ञो वेदपारगः। मातृवृत्तश्च पिङ्गाक्षो भूतपालो बलिप्रियः