यः सर्वव्यापिनं पुरुषं स्थापयित्वा, जननाङ्गं, पृथिवीं, आपः, अग्निं, वायुम्, आकाशं च संस्थापयेत्, तदा दशाङ्गानि अङ्गुष्ठादि स्थापनीयानि। शेषाणि तु हस्तयोः, शिरसि, ललाटे, मुखे, हृदि, नाभौ, गुदे, ऊरुषु, जङ्घासु, पादयोः, तथा इन्द्रियदूतयोः स्थापयेत्। पादे, जानु, ऊरु, हृदय, शिरः—एषु क्रमशः स्थापयित्वा, आत्मनः पुरुषस्य आरम्भं कृत्वा, सर्वोत्तमं षड्विंशतितमं पूर्ववत् स्थापयेत्। एकं मण्डलं ध्यायित्वा, प्राज्ञः प्रकृतिं पूजयेत्। पूर्वे, दक्षिणे, पश्चिमे, उत्तरदिशि हृदयादीनि पूजनीयानि। दक्षिण-पूर्वादिषु कोणेषु अस्त्रं, गरुडं च, पूर्ववत् पूजयेत्; दिशापालान् अन्यथा पूजयेत्; केन्द्रे तु त्रिसंख्या अग्निसंस्थापनं कुर्यात्। घृतादिभिः विभूषितं, पूर्वादिदिश्यधिपस्थानि पूजयेत्; गर्भपत्रे च आकाशे, मनोदेवता गर्भपत्रे स्थापिता। सर्वरक्षणाय, घृतयागविजयाय च विश्वरूपं पूजयेत्; सर्वसंख्या तथा पञ्चाङ्गसंयुक्तं पूजयेत्। गरुडादिभिः, इन्द्रादिभिः च, सर्वकामान् अवाप्नोति; विष्वक्सेनं नाम्ना पूजयेत्, बीजं आकाशे स्थापयित्वा। नारदः उवाच—मुद्राणां लक्षणानि, तेषां स्थित्यादि विधीन् वक्ष्यामि। आद्यं मुद्रं आञ्जलिं हृदयेन समर्पयेत्। अङ्गुष्ठौ उत्तानौ, वाममुष्टिः, दक्षिणाङ्गुष्ठबन्धनं; वामहस्ताङ्गुष्ठः एवं उत्तानः कथ्यते। त्रयः सामान्याः, अन्ये विशेषाः; कनिष्ठादारभ्य मुक्त्वा, अष्टौ मुद्राः क्रमशः। अष्टबीजस्य क्रमं साधयेत्; अङ्गुष्ठादि त्रीणि अङ्गुलीनि नमयेत्। नवमस्योपरि उत्तानाङ्गुलीः, अग्रे स्थिताः; ततः वामहस्तं उत्तानं कृत्वा, शनैः अर्धनमयेत्। वराहमुद्रां स्मरन्ति, एषा अङ्गानां आरम्भक्रमः; प्रतिमुष्टिं बन्धित्वा, वाममुष्ट्यङ्गुली मुक्त्वा। पूर्वमुद्रां दक्षिणहस्तेन संकुचित्य, अङ्गुष्ठं उत्तानं वाममुष्टिं च, मुद्रासिद्धिः साध्यते। नारदः उवाच—दीक्षाविधिं वक्ष्यामि, यथा गुरुः शिष्याय उपदिशति, हे पुत्र। येन योग्यः सिद्धिं प्राप्नोति, रोगी रोगमुक्तिं। राज्ञः राज्यं, पुत्रं, स्त्रियां, अपस्मारनाशं च लभते। मध्यपूर्वादिदिश्यां रत्नपूर्णमृद्भाण्डानि स्थापयेत्। सहस्रं वा शतं वा प्रदक्षिणं कुर्यात्; मंडपे वा मण्डले, विष्णुं पूर्वोत्तरमुखे आसने स्थापयेत्। पुत्रं, योग्यं, अन्यांश्च स्थापयित्वा, गीतादिपूर्वकं दीक्षां विधिवत् कुर्यात्। योगपीठादि दानं, प्रियजनान्, गुरुः सम्पाद्य, शिष्याय गोप्यं उपदेशं दद्यात्, यः सर्वं भुङ्क्ते। नारदः उवाच—योग्यः देवस्थानादौ मन्त्रसिद्धिं कुर्यात्; हरिं ईश्वरं शुद्धभूमौ वा गृहे वा मण्डले पूजयेत्। चतुर्वर्गे मण्डलं चित्रं कुर्यात्; पारदसुवर्णविभागे सर्वत्र शुभचिह्नानि चित्रयेत्। षट्त्रिंशत् विभागेषु, बाह्यपंक्तौ कमलासनं चित्रयेत्; द्वाभ्यां मार्गः, द्वाभ्यां द्वारं दिश्यां। रेखां परिवर्त्य, अग्रे कमलक्षेत्रं चिन्हयेत्; अर्धकमलं परिवर्त्य, बाह्ये द्वादशभागं चिन्हयेत्। शेषं विभज्य, चतुरः क्षेत्राणि वृत्ताकारं कुर्यात्; प्रथमं केन्द्रक्षेत्रं, द्वितीयं रज्जुकृतं। तृतीयं दलसन्धिविषयं, चतुर्थं दलाग्रविषयं; ततः कोणे रेखाः विस्तार्य, दिश्यामध्यम् अन्ते। रज्जुकाग्रे दलसन्धिमितिं स्थापयेत्; तत्र रेखा पतित्या, अष्टदलं चित्रयेत्। दलसन्ध्यन्तमितिं मध्ये स्थापयेत्; तेन दलाग्रं परिवर्त्य, तस्य पार्श्वं पश्चात्। मध्ये, पार्श्वे, बहिः गच्छन्; रज्जुकायां द्विद्वि दलमध्ये चित्रयेत्। एषा सामान्यकमलरूपा द्वादशदलवती; केन्द्रार्धमित्या पूर्वारम्भे परिवर्त्य। पार्श्वे परिवर्त्य, षट्कुण्डलानि; द्वादशमत्स्याः, तेन द्विदलकमलं। पञ्चदलरूपसिद्धये द्विरेखाः; चतुर्दिश्यङ्गानि चित्रयेत्। त्रिकोणेषु पादसामग्री स्थापयेत्; अन्ययोः द्वयः युग्मं स्थापयेत्। चतुर्दिश्यङ्गानि चिन्हयेत्। द्वारार्थं द्वयः पंक्तीः दिश्यां लुप्येत्; चतुर्दिश्यां चतुर्द्वाराणि कुर्यात्। द्वारपार्श्वे अष्टसज्जा कुर्यात्; तेषां पार्श्वे समानसञ्ज्ञाः। उपसज्जापार्श्वे कोणचिन्हनं कुर्यात्; चतुर्दिश्यां द्विद्वि केन्द्रविभागे विचारयेत्। बहिः प्रत्येकपार्श्वे चत्वारः चिन्हयेत्; सज्जार्थं प्रत्येकपार्श्वे त्रित्रि दलपार्श्वे लुप्येत्। एवं विपरीतेन क्रमेण उपसज्जा कुर्यात्; कोणान्तः बाह्ये त्रित्रि द्विधा विभज्य विचारयेत्। एवं षोडशविभागः, वृत्तं पूर्णं कुर्यात्; द्वादशभागे कमलं षट्त्रिंशद्दलवती, मार्गं चिन्हयेत्। एकपंक्ति पूर्ववत् द्वारान्तः बाह्यसज्जार्थं; वृत्तं द्वादशाङ्गुलं वा एकपाणिमितं कुर्यात्। एवं विधिना, विधिपूर्वकं, श्रद्धया, पूजाविधानं, मण्डलरचना, मुद्राविधानं, दीक्षाविधानं च, नारदः भगवतः उपदेशं शिष्याय प्रदत्तवान्।