एवं स प्राचीनपुरुषकथायां महायोगी बली तस्य वंशे जातः। ततोऽङ्गः, वङ्गः च प्रमुखः, पुनः पुण्डुः, कलिङ्गः, बालोयश्च समुत्पन्नाः। बलिः योगबलसम्पन्नः सञ्जातः। अङ्गस्य पुत्रो दधिवाहनः, तस्मात् दिविरथः, दिविरथात् धर्मरथः, धर्मरथस्य पुत्रश्चित्ररथः। चित्ररथात् सत्यरथः, तस्य पुत्रः लोमपादः, लोमपादात् चतुरङ्गः, चतुरङ्गस्य पुत्रः पृथुलाक्षः। पृथुलाक्षात् चम्पो जातः, तस्मात् हर्य्यङ्गकः, हर्य्यङ्गकात् भद्ररथः, तस्य पुत्रो बृहद्कर्मा। बृहद्कर्मणः पुत्रो बृहद्भानुः, बृहद्भानोरपि बृहत्मवान्, तस्मात् जयद्रथः, जयद्रथात् बृहद्रथः। बृहद्रथस्य पुत्रो विश्वजित्, विश्वजितः कर्णः, कर्णस्य पुत्रो वृषसेनः, तस्मात् पृथुसेनः। एतेऽङ्गवंशे राजानः प्रसीदन्ति। अथ अहं पुरुवंशस्य प्रवृत्तिं वक्ष्यामि। पुरोः पुत्रो जनमेजयः जातः, तस्य पुत्रः प्राचीन्नन्तः, प्राचीन्नन्तात् मनस्युः, मनस्योः पुत्रो वीतमयः। वीतमयात् शुन्धुः, शुन्धोः पुत्रो बहुविधः, बहुविधात् संयातिः, संयातेः पुत्रो रहोवादी। रहोवादिनः पुत्रो भद्राश्वः, भद्राश्वस्य दश पुत्राः—ऋचेयुः, कृचेयुः, सन्नतेयुः, स्वपुत्रः च। घृतेयुः, चितेयुः, स्थण्डिलेयुः, धर्मोयुः, सन्नतेयुः, कृचेयुः, मतिनारकः। तं सुरोगः, प्रतिरथः, पुरस्तात्, मतिनारकश्च जाताः। प्रतिरथात् कण्वः, कण्वात् मेधातिथिः। तं सुरोगात् चत्वारः—दुष्मन्तः, प्रवीरकः, सुमन्तः, अनयो, वीरः च जाताः। दुष्मन्तात् भरतः अभवत्। स भरतः महाबलः, यस्य नाम्ना भारताः प्रसिद्धाः, स शाकुन्तलीपुत्रः। मातुः कोपात् तस्य पुत्राः नष्टाः। ततः मरुद्भिः बृहस्पतेः पुत्रः प्रतिनिहितः, स भरद्वाजः विटथः नाम यज्ञैः जातः। विटथस्य पञ्च पुत्राः—सुहोत्रः, सुहोतारः, गयः, गर्भः, कपिलः च। कपिलः महात्मा, सुकृतुः, कौशिकः, गृत्सपतिः, एवमेषां वंशः। काश्यां ब्राह्मणक्षत्रियवैश्याः दीर्घायुषः पुत्राः, तेषां धन्वन्तरिः, तस्य पुत्रः केतुमान्। केतुमतः हेमरथः, दिवोदासः च, दिवोदासात् प्रतर्दनः, प्रतर्दनात् भार्गवत्सः। वत्सात् अनर्कः, अनर्कात् क्षेमकः, क्षेमकात् वर्षकेतुः, वर्षकेतोर् विभुः। विभोः पुत्रोऽनर्तः, विभोः एव सुकुमारकः, सुकुमारात् सत्यकेतुः, वत्सकात् वत्सभूमिः। सुहोत्रस्य पुत्रो बृहद्, बृहदः त्रीन् पुत्रान् अजनयत्—अजमीढः, द्विमीढः, पुरुमीढः च महाबलः। अजमीढस्य केशिन्या जायमानः प्रसिद्धः जह्नु, तस्मात् अजकाश्वः, बालकाश्वः, बालकाश्वस्य पुत्रः। बालकाश्वात् कुशिकः, कुशिकात् गाधिः, स इन्द्रकः इति प्रसिद्धः। गाधेः कन्या सत्यवती, पुत्रः विश्वामित्रः श्रेष्ठः। विश्वामित्रस्य पुत्रौ देवरातः, कतिमुखः, अन्यौ शुनःशेपः, अष्टकः, अपरः अजमीढपुत्रः। नीलिन्यां शान्तिः, सुषान्त्यां पुरुजातिः, पुरुजातेः वाह्याश्वः, वाह्याश्वात् पञ्च राजानः। मुकुलः, सृञ्जयः, वृहदिषुः, यवीनरः, कृमिलः—एते पाञ्चालाः प्रसिद्धाः। मुकुलात् मौकुल्याः, क्षेत्रजैः द्विजातयः, मुकुलात् चञ्चाश्वः, चञ्चाश्वात् द्वौ। दिवोदासः, अहल्या, अहल्यायाः शरद्वत्, शतानन्दात् सत्यधृतिः, मिथुनात् वंशः प्रवर्तते। दिवोदासात् कृपः, कृपी, मैत्रेयात् सोमपाः, सृञ्जयात् पञ्चधनुः, सोमदत्तात् पुत्रः। सोमदत्तात् सहदेवः, सहदेवात् सोमकः, सोमकात् जन्तुः, जन्तोः पृषत्पुत्रः। पृषतात् द्रुपदः, तस्मात् धृष्टद्युम्नः, तस्य पुत्रः धृष्टकेतुः, धूमिन्यां ऋक्षः, स जमीड्हवंशजः। ऋक्षात् सम्बलणः, संवरणात् कुरुः, यः प्रयागात् निर्गत्य कुरुक्षेत्रं स्थापयामास। कुरोः पुत्रः सुधन्वा, तस्मात् सुधनुः, ततः परिक्षित्, अरिमेजयः, सुधन्वात् सुहोत्रः, सुहोत्रात् च्यवनः। वसिष्ठात् च परिचरात् च गिरीकायाम् सप्त पुत्रा अभवन्—बृहद्रथः, कुशः, वीरः, यदुः, प्रत्यग्रः, बलः। बृहद्रथात् मत्स्यकाली, कुशाग्रः, कुशाग्रात् वृषभः, तस्य पुत्रः सत्यहितः। सुधन्वनः पुत्र उर्ज्जः, उर्ज्जात् सम्भवः, सम्भवात् जरासन्धः, तस्य पुत्रः सहदेवः। सहदेवात् उदापिः, उदापेः श्रुतकर्मकः, परिक्षितः धर्मात्मा, तस्य उत्तराधिकारी जनमेजयः। जनमेजयात् त्रसदस्युः, जह्रात् सुरथः, श्रुतसेनः, उग्रसेनः, भीमसेनः च। जनमेजयस्य पुत्रौ सुरथः, महिमान्, सुरथात् विदूरथः, विदूरथात् ऋक्षः। द्वितीयात् ऋक्षात् भीमसेनः, भीमसेनात् प्रतीपः, प्रतीपात् शान्तनुः। एवं एषः पुरुवंशस्य महात्मनाम् ऋषीणां च राजर्षीणां च पुण्यः प्रवाहः, यः धर्मे प्रतिष्ठितः सदा कीर्त्यते।