तारकामये महायुद्धे देवाः सुरक्षिता अभवन्। तत्र इन्द्रः निगृहितः, असुराः सोमवंशस्य कर्तारः स्वैः गुरुभिः नियंत्रिताः। तस्मिन् संग्रामे विश्वामित्रः, वसिष्ठः, त्रयः ऋषयः च, देवतानां रक्षायै स्थिताः, दैत्यान् द्वेषपूर्णान् पराजितवन्तः। हरिः, ब्रह्मणः शरणं, प्रभुः, त्रिपुरं नगरं दग्धवान्, देवतानां रक्षकः, दैत्यानां विनाशकः अभवत्। हरिः, रेवत्याः प्रियः, तं अन्धं दैत्यं, यः रुद्रं पीडितवान् गौरीं हर्तुम् इच्छन्, निहन्ति स्म। विष्णुः, देवधर्मस्य पालकः, वृतं, देवद्विषं, हत्वा देवतानां रक्षां कृतवान्। हरिः, परशुरामरूपेण, शाल्वं अन्यांश्च दैत्यान् पराजितवान्, देवतानां तेषां च नेतृणां रक्षां कृतवान्, दुष्टराजान् विनष्टवान्। महेश्वरात् हालाहलविषं दैत्यं च अपाकृत्य, मधुसूदनः देवतानां भयम् अपनुदत्। कोलाहलदैतिः विषं च हालाहलम् विजितम्, सर्वे देवाः विष्णुना धर्मरक्षणेन सुरक्षिता अभवन्। देवासुरयुद्धे कोलाहलः पराजितः, देवाः धर्मरक्षणेन विष्णुना रक्षिता अभवन्। राजानः, राजपुत्राः, ऋषयः, देवाः—यद् उक्तम् अनुक्तं वा—एते सर्वे हरेः अवताराः इति। अथ अग्निः उक्तवान्—तुरवसुः पुत्रः वर्गः, तस्य पुत्रः गोभानुः, गोभानु-पुत्रः त्रैशानि, त्रैशानि-पुत्रः करन्धमः। करन्धमस्य पुत्रः मरुत्तः, तस्य पुत्रः दुष्मन्तः, दुष्मन्त-पुत्रः वरूथः, वरूथ-पुत्रः गाण्डीरः। गाण्डीरात् गान्धारः, तस्मात् पञ्च जनाः उत्पन्नाः—गान्धाराः, केरलाः, चोलाः, पाण्ड्याः, कोलाः—सर्वे महाबलिनः। द्रुह्यु, वभ्रुसेतुः; वभ्रुसेतु-पुत्रः पुरोवसु; ततः गान्धाराः, तस्मात् घर्मः, घर्मात् घृतम्। घृतात् बुद्धिमान् जातः, तस्मात् शतं विवेकिनः पुत्राः—आनद्रा, सभानर, आक्षुप, परमेषुक। सभानरात् कालानलः, कालानलात् सृञ्जयः, सृञ्जयात् पुरञ्जयः, तस्य पुत्रः जनमेजयः। जनमेजय-पुत्रः महाशालः, तस्य पुत्रः महामना; तस्मात् उशीनरः, ऋगायन्तुः, तृगः च। नरायन्तुतः नरः, कृमिः कृमि-पुत्रः; दशायां सुब्रतः जातः, दृशद्वत्यां शिविः। शिवेः चत्वारः पुत्राः—पृथुदर्भः, वीरकः, कैकेयः, भद्रकः; एतेषां नामानि शुभजनाः अभवन्। उशीनराजात् तितिक्षुः, तितिक्षु-पुत्रः रुषद्रयः; रुषद्रथात् पैलः, पैलात् सुतपा। तस्मात् महायोगी बली, ततोऽङ्गः, वङ्गः, पुंडुः, कलिङ्गः, बालोयः; बली योगी महाबलः। अङ्गात् दधिवाहनः, तस्मात् दिविरथः, दिविरथात् धर्मरथः, तस्य पुत्रः चित्ररथः। चित्ररथात् सत्यरथः, तस्य पुत्रः लोमपादः; लोमपादात् चतुरङ्गः, तस्य पुत्रः पृथुलाक्षः। पृथुलाक्षात् चम्पः, चम्पात् हर्य्यङ्गकः; हर्य्यङ्गात् भद्ररथः, तस्य पुत्रः बृहद्कर्मा। तस्मात् बृहद्भानुः, बृहद्भानुतः बृहात्मवान्, तस्मात् जयद्रथः, जयद्रथात् बृहद्रथः। बृहद्रथात् विश्वजित्, विश्वजितः कर्णः, कर्णस्य पुत्रः वृषसेनः, तस्य पुत्रः पृथुसेनः। एते राजानः अङ्गवंशे जाताः; अधुना पुरुवंशस्य कथा शृणु। अग्निः पुनः उक्तवान्—पुरोः पुत्रः जनमेजयः, तस्य पुत्रः प्राचीन्नन्तः; प्राचीन्नन्तात् मनस्युः, मनस्योः पुत्रः वीतमयः। वीतमयात् शुन्धुः, शुन्धोः पुत्रः बहुविधः; बहुविधात् संयातिः, संयाति-पुत्रः रहोवादी। तस्य पुत्रः भद्राश्वः, भद्राश्वस्य दश पुत्राः—ऋचेयुः, कृषेयुः, सन्नतेयुः, स्वपुत्रः। घृतेयुः, चितेयुः, स्थण्डिलेयुः, उत्तमः; धर्मोयुः, सन्नतेयुः, कृचेयुः, मतिनारकः। तंसुरोगः, प्रतिरथः, पुरस्तः, मतिनारकः जाताः; प्रतिरथात् कण्वः, कण्वात् मेधातिथिः। तंसुरोगात् चत्वारः—दुष्मन्तः, प्रवीरकः, सुमन्तः, अनयो, वीरः; दुष्मन्तात् भरतः जातः। स भरतः महाबलः, यस्य नाम्ना भारताः प्रसिद्धाः, स शाकुन्तलायाः पुत्रः; मातुः क्रोधात् भरतस्य पुत्राः नष्टाः। ततः मरुतः प्रेरितः बृहस्पतेः पुत्रः आगतः; भरद्वाजः यज्ञैः विटथः अभवत्। विटथात् पंच पुत्राः—सुहोत्रः, सुहोतारः, गया, गर्भः, कपिलः च। कपिलः महात्मा, सुकैतुः—एते द्वौ पुत्रौ; कौशिकः, गृत्सपति, गृत्सपतेः पुत्राः। ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः—एते दीर्घायुषः पुत्राः काश्यां; तस्मात् धन्वन्तरिः, तस्य पुत्रः केतुमान्। केतुमातः हेमरथः, दिवोदासः; दिवोदासात् प्रतर्दनः, प्रतर्दनात् भार्गवत्सः। वत्सात् अनर्कः, अनर्कात् क्षेमकः; क्षेमकात् वर्षकेतुः, वर्षकेतुतः विभुः। विभोः पुत्रः अनर्तः, विभोः अपि सुकुमारः; सुकुमारात् सत्यकेतुः, वत्सकात् वत्सभूमिः। एवं महर्षयः, राजानः, देवाः, असुराः च, धर्मरक्षणाय, लोकानां कल्याणाय, विष्णोः अवतारैः रक्षिताः, तेषां वंशाः च अग्निना विस्तरेण कथिताः।