कृष्णेन अशीतिसहस्रयादवान् रक्षितान् स्म, तेषां मध्ये प्रद्युम्नात् वैदर्भ्यां च वीर्यशालिनः युद्धप्रियः अनिरुद्धः जातः। अनिरुद्धात् वज्रः अन्ये च महाबलिनः यादवाः उत्पन्नाः। तेषां संख्या त्रिकोटयः यादवाः षष्टिसहस्रदनवाश्च अभवन्। ये मनुष्येषु विघ्नरूपिणः आसन्, तान् सर्वान् हरिः विनाशयामास। धर्मस्य संस्थापनार्थम् एव हरिः नररूपेण अवतीर्णः। देवानां दानवानां च मध्ये द्वादश युद्धानि जातानि, तेषां पैतामह्यस्य अधिकारस्य कृते युद्धानि। प्रथमं नारसिंहम्, द्वितीयं वामनस्य युद्धम्। ततः वाराहयुद्धम्, चतुर्थं समुद्रमन्थनम्। तदनन्तरं तारकामयं युद्धम्, षष्ठं आजीवकयुद्धम्। सप्तमं त्रिपुरयुद्धम्, अष्टमं अन्धकवधः, नवमं वृत्रवधः, दशमं हालाहलविजयः, एकादशं कोलाहलयुद्धं च अभवत्। पूर्वं नरसिंहः भगवतः स्वरूपः हिरण्यकशिपुम् उग्रनखैः विदार्य प्रह्लादं राजानं रक्षितवान्। सुरासुरयुद्धे वामनः कश्यपादितिसम्भवः बलिम् महाबलिनं निगृह्य राज्यं महेन्द्राय दत्तवान्। वाराहः हिरण्याक्षं हत्वा देवान् रक्षितवान्, दिव्यैः गणैः स्तुतः सः निमग्नां पृथ्वीं उद्धृतवान्। मंदराचलमथनेन वासुकिं रस्स्वरूपेण कृत्वा सुरासुराः मन्थनं कृत्वा, अमृतं सुराणां प्राप्तम्। तारकामययुद्धे देवा रक्षिताः, इन्द्रः निगृहीतः, दैत्याः सोमवंशकारकाः आचार्यैः नियंत्रिताः। विश्वामित्रवसिष्ठादित्रयर्षयः देवगणान् युद्धे रक्षितवन्तः, दैत्यान् द्वेषपूर्णान् निगृह्य। हरिः ब्रह्मणः शरण्यः प्रभुः त्रिपुरं दग्ध्वा, देवगणान् रक्षन् दानवान् विनाशयामास। रैवत्याः प्रियतमे हरिः, रुद्रं पीडयन्तं, गौरीं हर्तुमिच्छन्तं, अन्धकासुरं हत्वा रक्षितवान्। विष्णुः सुरधर्मपालकः वृत्रं सुरारिं हत्वा देवान् रक्षितवान्। हरिः परशुरामरूपेण शाल्वादीन् दानवान् जित्वा, सुरगणान् तेषां नायकांश्च रक्षितवान्, दुष्टराज्ञः च विनाशयामास। हालाहलविषं दानवं च महेश्वरात् निष्कास्य, मधुसूदनः सुराणां भयम् अपानयत्। कोलाहलासुरः हालाहलविषं च विजित्य, विष्णुना धर्मरक्षणेन सर्वे देवा रक्षिताः। सुरासुरयुद्धे कोलाहलः पराजितः, विष्णुना धर्मरक्षणेन सर्वे देवा रक्षिताः। राजानः, राजपुत्राः, ऋषयः, देवाः च — यदुक्तं यदनुक्तं च, एते सर्वे हरेः अवताररूपाः इति। अथ, अग्निना प्रोक्तम् — तुर्वसोरपत्यं वर्गः, तस्य पुत्रो गोभानुः, गोभानोः पुत्रः त्रैशानि, त्रैशानेः करन्धमः। करन्धमस्य पुत्रः मरुत्तः, तस्य पुत्रो दुष्मन्तः, दुष्मन्तस्य पुत्रो वरूथः, वरूथस्य पुत्रः गाण्डीरः। गाण्डीरात् गान्धारः, तस्मात् पञ्च जनाः अभवन् — गान्धाराः, केरलाः, चोलाः, पाण्ड्याः, कोलाः — सर्वे महाबलिनः। द्रुह्युः, वभ्रुसेतुः, वभ्रुसेतोः पुत्रः पुरोवसुः, ततः गान्धाराः, तस्मात् घर्मः, घर्मात् घृतम्। घृतात् धीमान् अभवत्, तस्मात् शतं सुबुद्धयः पुत्राः — आनद्रा, सभानरः, आक्षुपः, परमेषुकश्च। सभानरात् कालानलः, तस्मात् कालानलजः सृञ्जयः, सृञ्जयात् पुरञ्जयः, तस्य पुत्रः जनमेजयः। जनमेजयस्य पुत्रः महाशालः, तस्य पुत्रः महामना, तस्मात् उशीनरः, ततः ऋगायन्तुः, ततो तृगः। नरायन्तोः नरो जातः, कृम्याः कृमिः, दशायां सुब्रतः, दृशद्वत्यां शिविः। शिवेः चत्वारः पुत्राः — पृथुदर्भः, वीरकः, कैकेयः, भद्रकः; एतेषां नामानि पुण्यजनाः अभवन्। उशीनराजात् तितिक्षुः, तितिक्षोः रुशद्रथः, रुशद्रथात् पैलः, पैलस्य पुत्रः सुतपा। तस्मात् महायोगी बलीः जातः; ततः अङ्गः, वङ्गः, पुंडुः, कलिङ्गः, बालोयश्च, बली योगशक्तिसम्पन्नः। अङ्गात् दधिवाहनः, तस्मात् दिविरथः, दिविरथात् धर्मरथः, तस्य पुत्रः चित्ररथः। चित्ररथात् सत्यरथः, तस्य पुत्रः लोमपादः, लोमपादात् चतुरङ्गः, तस्य पुत्रः पृथुलाक्षः। पृथुलाक्षात् चम्पः, चम्पात् हर्यङ्गकः, हर्यङ्गकात् भद्ररथः, तस्य पुत्रः बृहद्कर्मा। बृहद्भानुः तस्य पुत्रः, बृहद्भानोः बृहात्मवान्, तस्मात् जयद्रथः, जयद्रथात् बृहद्रथः। बृहद्रथात् विश्वजित्, विश्वजितः कर्णः, कर्णस्य पुत्रः वृषसेनः, तस्य पुत्रः पृथुसेनः। एते अङ्गवंशे उत्पन्नाः राजानः; अधुना पुरुवंशस्य प्रवृत्तिं शृणु। अग्निना प्रोक्तम् — पुरोः पुत्रः जनमेजयः, तस्य पुत्रः प्राचिन्नन्तः, प्राचिन्नन्तात् मनस्युः, मनस्योः वीतमयः। वीतमयात् शुन्धुः, शुन्धोः बहुविधः, बहुविधात् संयातिः, तस्य पुत्रः रहोवादी। रहोवादेः पुत्रः भद्राश्वः, भद्राश्वस्य दश पुत्राः — ऋचेयुः, कृषेयुः, सन्नतेयुः, आत्मजः। घृतेयुः, चितेयुः, स्थण्डिलेयुः, श्रेष्ठः, धर्मोयुः, सन्नतेयुः, कृचेयुः, मतिनारकः च। एवं महर्षयः, राजर्षयः, देवाः च, धर्मस्थापनाय, सुररक्षणाय, असुरविनाशाय च, भगवतः विविधा अवताराः, वंशपरम्पराश्च प्रवृत्ताः इति।