कुहुरस्य पुत्रो धृष्णुः अभवत्। धृष्णोः पुत्रः धृतिः, तस्मात् कपोतरॊमाऽभवत्। कपोतरॊम्णः पुत्रः तित्तिरिः, तित्तेरः पुत्रः नरः। नरस्य चन्दनदुन्दुभिः पुत्रः, तस्य पुनर्वसुः नाम पुत्रः। आहुक्याः पुत्रः आहुतिः, आहुकात् देवकः, तस्मात् उग्रसेनः अभवत्। देवकस्य देववान् उपदेवश्च पुत्रौ स्मृतौ। तयोः सप्त भगिन्यः वसुदेवाय प्रदत्ताः—देवकी, श्रुतदेवी, मित्रदेवी, यशोधरा, श्रीदेवी, सत्यदेवी, तथा सप्तमी सुरापी। उग्रसेनस्य नव पुत्राः, तेषु कंसः ज्येष्ठः। अन्येऽपि तस्य पुत्राः—न्यग्रोधः, सुनामा, कङ्कः, शङ्कुः नृपतिः, सुतनुः, अष्ट्रपालः, युद्धमुष्टिः, सुमुष्टिकश्च। भजमानस्य पुत्रः रथमुख्यः, तस्य च विदूरथः। विदूरथस्य राजाधिदेवः शूरश्च पुत्रौ। राजाधिदेवस्य द्वौ पुत्रौ—शोणाश्वः श्वेतवाहनश्च। शोणाश्वस्य पञ्च पुत्राः—शमी, शत्रुजित्, इत्यादयः। शमिनः पुत्रः प्रतिक्षेत्रः, तस्य पुत्रः भोजकः, भोजस्य हृदिकः, हृदिकस्य दश पुत्राः। तेषु कृतवर्मा, शतधन्वा, देवार्ह, भीषण, इत्यादयः। देवार्हस्य कम्बलवर्हिरः, तस्मात् असमौजाः। असमौजसः सुदंष्ट्र, सुवास, धृष्टश्च। धृष्टस्य भार्ये गान्धारी च माध्री च। गान्धार्याः सुमित्रः, माध्र्याः युधाजित् अभवताम्। धृष्टात् अनमित्रः शिनिश्च, तयोः देवमीडुषः। अनमित्रस्य पुत्रः निघ्नः, तस्य प्रसेनकः। प्रसेनकस्य पुत्रौ सत्याजित् प्रसेनश्च। तौ सूर्याद् स्यामन्तकं मणिं लभेताम्। तयोः वनं विचरतोः सिंहः तौ हत्वा मणिं हरति। तं सिंहं जाम्बवत् हन्ति, जाम्बवतं हरिः विजित्य स्यामन्तकं मणिं च जाम्बवतीं च प्राप्य द्वारकां नगरं गच्छति। सः सत्राजिते मणिं दत्तवान्, किन्तु शतधन्वा तं सत्राजितं हन्ति। ततः शतधन्वानं हत्वा कृष्णः मणिं प्राप्य यशः प्राप्नोति। यदूनां प्रमुखेषु सः मणिं अक्रूराय दत्तवान्। मिथ्या आरोपस्य परित्यागे सत्राजित् स्वर्गं गतः। सत्यभामा, या हरिप्रियाऽभवत्, सत्राजितोः निधनस्य कारणम्। अनमित्रात् शिनिः, तस्मात् सत्यकः, सत्यकात् सात्यकिः, युयुधानात् हुनिः। धुनेर्याः युगन्धरस्य पुत्रः स्वाह्यः, यः युधाजित् अभवत्। तस्य ऋषभः क्षेत्रकश्च पुत्रौ, ऋषभात् स्वफल्ककः। स्वफल्कस्य पुत्रः अक्रूरः, अक्रूरात् सूधन्वकः। शूरात् वसुदेवादयः जाताः, पृथा पाण्डुप्रियाऽभवत्। धर्मात् पाण्डवे युधिष्ठिरः, वायोः कौंत्याः वृकोदरः, इन्द्रात् धनञ्जयः, माध्र्याः नकुलः सहदेवश्च जाताः। वसुदेवस्य रोहिण्यां रामः, सारणः, दुर्गमश्च जाताः। वसुदेवस्य देवक्यां प्रथमं सुसैनिकः जातः। कीर्तिमान्, भद्रसेनः, जारुख्यः, विष्णुदासकः, भद्रदेहः, कंसः—एतानि षड्गर्भाणि कंसः हत्वा नाशयामास। ततः बलरामः, अनन्तरं कृष्णः, शुभद्रा, चारुदेष्णः, साम्बः, अन्ये च कृष्णस्य जाम्बवत्यां जाताः। अग्निरुवाच—कश्यपः वसुदेवः अभवत्, देवकी अदितिः। वसुदेवदेवक्योः तपोबलसम्पन्नः कृष्णः अभवत्। धर्मस्य रक्षणाय, अधर्मस्य विनाशाय, देवानां स्थित्यर्थं, दानवानां निग्रहे च सः अवतीर्णः। कृष्णस्य पत्न्यः—रुक्मिणी, सत्यभामा, सत्याः, नग्नजिती, गांधारी, लक्ष्मणा, मित्रविन्दा, कालिन्दी, जाम्बवती देवी, सुशीला, माध्री, कौशल्या, विजया, जया च। एवं षोडशसहस्रं पत्न्यः अभवन्। रुक्मिण्यां प्रद्युम्नादयः, सत्यभामायां भीमादयः, जाम्बवत्यां साम्बादयः। एवं कृष्णस्य एकशः सहस्रं पुत्राः अभवन्। कृष्णेन अष्ट्युत्तरशतानि सहस्राणि यदवाः रक्षिताः। प्रद्युम्नस्य वैदर्भ्यां अनिरुद्धः जातः, अनिरुद्धात् वज्रादयः शक्तिमन्तो यदवाः। त्रयः कोट्यः यदवाः, षष्टिसहस्रं दानवाः। ये मानवेषु विघ्नकराः आसन्, तान् हरिः विनाशयामास, धर्मव्यवस्थापनाय सः मानवरूपेण जातः। देवदानवानां द्वादश युद्धानि जातानि—प्रथमं नारसिंहयुद्धम्, द्वितीयं वामनस्य, तृतीयं वाराहयुद्धम्, चतुर्थं अमृतमन्थनम्। तारकामययुद्धम्, षष्ठं आजीवकयुद्धम्। त्रिपुरयुद्धम्, अन्धकवधः, नवमं वृत्रवधः, हालाहलनिग्रहः, कोलाहलयुद्धं च। प्राचीनकाले नारसिंहः हिरण्यकशिपुं नखैः विदार्य प्रह्लादं रक्षामास। देवासुरयुद्धे कश्यपादितिसम्भवः वामनः बलिं निगृह्य महेन्द्राय राज्यं दत्तवान्। वाराहः हिरण्याक्षं हत्वा पृथिवीं उद्धृत्य देवान् रक्षामास। मंदरोद्भवेन मन्युमथने वासुकिं रज्जुम् कृत्वा देवासुराः मन्थनं कृत्वा अमृतं प्रापुर् देवाः। एवं पुण्यकथायां यदुवंशस्य विस्तारः, कृष्णस्य दिव्यचरितं च, भगवतः धर्मसंस्थापनाय, दुष्टनिग्रहे च, अवतीर्णस्य महात्मनः कार्याणि सम्यग् निरूपितानि।