हविर्ज्यामघः पापनाशकः अभवत्। तस्य पुत्रः स्त्रीजयः ज्यामघः। ज्यामघात् सेव्या नाम्न्याः विदर्भः उत्पन्नः, तस्य पुत्रः कौशिकः। लोमपादात् श्रेष्ठः क्रथः जातः, क्रथात् कृतिः। लोमपादस्यैव कौशिकस्य पुत्रः चिदिः, यस्मात् चैद्यराजानः प्रसिद्धाः। क्रथात् विदर्भस्य पुत्राः जाताः—कुन्तिः, तस्मात् धृष्टकः, धृष्टकात् निधृति, तस्मात् विदूरथः, यः उदर्क इति अपि कथ्यते। दशार्हस्य पुत्रः व्योमाभूत्, तस्मात् जिमूतः, जिमूतस्य विकलः, विकलस्य भीमरथः। भीमरथात् नवरथः, ततो दृढरथः, दृढरथात् शकुन्तिः, शकुन्तेः करम्भकः। करम्भकात् देवलातः, तस्य पुत्रः देवक्षेत्रः, देवक्षेत्रात् मधुरः, मधुरात् द्रवरसः। द्रवरसस्य पुत्रः पुरुहूतः, तस्य पुत्रः जन्तुः, जन्तोः गुणीयादवराजः, तस्य पुत्रः सात्त्वतः। भजमानात् वाह्यः, वृष्टिः, कृमिः, निमिः च अभवन्। देवावृद्धस्य पुत्रः वभ्रुः, यस्य विषयः स्तुतिः श्रूयते—यथा गुणाः दूरात् श्रूयन्ते, तथा समीपात् अपि। वभ्रुः पुरुषेषु श्रेष्ठः, देवसमः, देवावृद्धः अपि देवोपमः। वभ्रुः चत्वारः पुत्रान् अलभत—कुहूरः, भजमानः, शिनिः, कंबलवर्हिषः। कुहूरस्य पुत्रः धृष्णुः, धृष्णोर्धृतिः, धृतिकपोतरोमः, तस्य पुत्रः तित्तिरिः। तित्तेः नरः, तस्य चन्दनदुन्दुभिः, तस्य पुनर्वसुः, आहुक्या आहुतिर्भवत्। आहुकात् देवकः, तस्मात् उग्रसेनः। देवकस्य देववान् उपदेव इति द्वौ पुत्रौ। तयोः सप्त सख्यः वसुदेवाय दत्ताः—देवकी, श्रुतदेवी, मित्रदेवी, यशोधरा, श्रीदेवी, सत्यदेवी, सुरापी च सप्तमी। उग्रसेनस्य नव पुत्राः—कंसः ज्येष्ठः, न्यग्रोधः, सुनामा, कङ्कः, शङ्कुः राजन्, सुतनुः, आष्ट्रपालः, युद्धमुष्टिः, सुमुष्टिकः। भजमानस्य पुत्रः रथमुख्यः, विदूरथः च। विदूरथस्य राजाधिदेवः, शूरः च। राजाधिदेवस्य द्वौ पुत्रौ—शोणाश्वः, श्वेतवाहनः। शोणाश्वस्य पञ्च पुत्राः—शमी, शत्रुजित्, अन्ये च। शम्याः प्रतिक्षेत्रः, प्रतिक्षेत्रस्य भोजकः, भोजस्य हृदिकः, हृदिकस्य दश पुत्राः—कृतवर्मा, शतधन्वा, देवार्हः, भीषणः, अन्ये च। देवार्हात् कंबलवर्हिरः, तस्मात् असमौजसः। असमौजसस्य सुदंष्ट्रः, सुवासः, धृष्टः। गान्धारी, माद्री च धृष्टस्य भार्ये अभवताम्। गान्धार्याः सुमित्रः, माद्र्याः युधाजित्। धृष्टात् अनमित्रः, शिनिः, तयोः देवमीडुषः। अनमित्रस्य पुत्रः निघ्नः, तस्य पुत्रः प्रसैनिकः। सत्राजित्, प्रसनः च तस्य पुत्रौ। तौ सूर्याद् स्यमन्तकं मणिं प्राप्नुतः। वनं विचरन्तौ सिंहः तौ हत्वा मणिं जग्राह। तं सिंहं जाम्बवत् हत्वा, जाम्बवतं हरिः विजित्य मणिं च जाम्बवतीं च प्राप्य द्वारकां पुरं जगाम। तौ सत्राजिते दत्त्वा, शतधन्वा तं सत्राजितं हत्वा। ततः कृष्णः शतधन्वानं हत्वा मणिं प्राप्य यशः अलभत्। यदुवर्याणां सन्निधौ मणिं अक्रूराय ददौ। मिथ्या आरोपः कृष्णे त्यक्तः, सत्राजित् स्वर्गं गतः। हरिप्रियाया सत्यभामाया कारणेन सत्राजितः हतः। अनमित्रात् शिनिः, शिनेः सत्यकः, सत्यकात् सात्यकिः, युयुधानात् हुनी। धुनेर्युगन्धरस्य पुत्रः स्वाह्यः, स युधाजित् अभवत्। तस्य पुत्रौ ऋषभः, क्षेत्रकः, ऋषभात् स्वफल्ककः। स्वफल्कस्य पुत्रः अक्रूरः, अक्रूरात् सूधन्वकः। शूरात् वसुदेवः अन्ये च जाताः, पृथाः पाण्डुप्रियाभवत्। धर्मात् पाण्डवे युधिष्ठिरः, वायोः कुन्त्याः वृकोदरः, इन्द्रात् धनञ्जयः, माद्र्याः नकुलः सहदेवः च। वसुदेवरोहिण्योः रामः, सारणः, दुर्गमः। वसुदेवदेवक्योः प्रथमं सुषेणकः जातः। कीर्तिमान्, भद्रसेनः, जारुख्यः, विष्णुदासकः, भद्रदेहः, कंसः—एतान् षट् गर्भान् कंसः हत्वा। ततः बलरामः, पश्चात् कृष्णः, शुभद्रा, चारुदेष्णः, शांबः, अन्ये च कृष्णजाम्बवत्योः अपि जाताः। अग्निरुवाच—कश्यपः वसुदेवः अभवत्, देवकी अदितिः। वसुदेवदेवक्योर्यः कृष्णः जातः, स तपसा युक्तः। धर्मसंरक्षणाय, अधर्मनाशनाय, सुररक्षणाय, दानवशमाय च सः अवतीर्णः। रुक्मिणी, सत्यभामा, सत्याः, नग्नजिती प्रिया, गान्धारी, लक्ष्मणा, मित्रविन्दा, कालिन्दी, देवी जाम्बवती, सुशीला, माद्री, कौशल्या, विजय, जया—एवं षोडशसहस्राणि राण्यः। रुक्मिण्याः प्रद्युम्नादयः, सत्यभामायाः भीमादयः, जाम्बवत्याः शांबादयः। एवं कृष्णस्य शतसहस्रं पुत्राः आसन्, सः महाबुद्धिमान्। एवं वृष्णिवंशस्य महती परम्परा, कृष्णस्य दिव्यावतारः, तस्य धर्मसंरक्षणाय अद्भुतानि कर्माणि, च यदुवंशस्य पुण्यश्लोकाः, सर्वे अपि पुराणेषु कीर्त्यन्ते।