कृत्वा तस्य स्मरणं, तस्य राज्ये कदापि धनहानिर्नाभवत्; नूनं, अन्ये नृपाः कर्त्तवीर्यस्य पदं न प्राप्नुयुः। स च कर्त्तवीर्यः यज्ञैः, दानेन, तपसा, शौर्येण, विद्यया च, शतपुत्रवान् अभवत्, यत्र पञ्च पुत्राः विशेषतः प्रख्याताः। तेषां नामानि आसन्—सूरसेनः, सूरः, धृष्टोक्तः, कृष्णः, च जयध्वजः। जयध्वजात् ताला-झङ्घः, तस्मात् तस्य पुत्राः अभवन्; ततो हयः पञ्च शाखाः, भोजाः, अवन्तयः च समुत्पन्नाः। वीतिहोत्राः, शौण्डिकेयाः च पृथक् जाताः; वीतिहोत्रात् अनन्तः, अनन्तात् राजा दुर्ज्जयः अभवत्। अहं क्रोष्टोः वंशं वक्ष्यामि, यत्र हरिः स्वयम् अभवत्। क्रोष्टोः व्रजिनीवान्, तस्मात् स्वाहा; स्वाहायाः पुत्रः रुषद्गुः, तस्य पुत्रः चित्रस्थः। ततः शशविन्दुः, चित्ररथः, च हरिपरायणः सम्राट् अभवन्। शशविन्दोः शतपुत्राः आसन्, ये सर्वे प्राज्ञाः, रूपवन्तः, धनशक्तिसम्पन्नाश्च। तेषु पृथुश्रवा प्रमुखः; तस्य पुत्रः सुयज्ञकः, तस्मात् उशना, उशनः पुत्रः तितिक्षुः। तितिक्षोः पुत्रः मरुत्तः, तस्मात् कंबलवर्हिषः; पञ्चाशद् रुक्मकवचाः पुत्राः, रुक्मेषु, पृथुरुक्मकः च। हविर्ज्यामघः पापनाशकः अभवत्; तस्य पुत्रः स्त्रीविजयी ज्यामघः। ज्यामघस्य सेव्यायां विदर्भः जातः, तस्य पुत्रः कौशिकः। लोमपादात् श्रेष्ठः क्रथः, तस्मात् कृतिः; लोमपादस्य कौशिकस्य पुत्रः चिदिः, तस्मात् चेद्याः नृपाः प्रसिद्धाः। क्रथात् विदर्भस्य पुत्राः, कुंती, कुंत्याः धृष्टकः, तस्मात् निधृति, तस्मात् विदूरथः, यः उदर्क इति अपि कथ्यते। दशार्हस्य पुत्रः व्योमः, तस्मात् जीमूतः; तस्य पुत्रः विकलः, तस्मात् भीमरथः। भीमरथात् नवरथः, ततो दृढरथः; दृढरथात् शकुन्तिः, तस्मात् करम्भकः। करम्भकात् देवलातः, तस्य पुत्रः देवक्षेत्रः; देवक्षेत्रात् मधुरः, मधुरात् द्रवरसः। द्रवरसात् पुरुहूतः, तस्य पुत्रः जन्तुः; जन्तोः पुत्रः गुणी, स यदुनृपः, तस्य पुत्रः सात्त्वतः। भजमानात् वाह्यः, वृष्टिः, कृमिः, निमिः च जाताः; देवावृद्धात् वभ्रुः, यः विष्णुतुल्यः इति श्लोकः गायते। यथा गुणाः दूरात् श्रूयन्ते, तथा समीपात् अपि; वभ्रुः श्रेष्ठः, देवावृद्धः देवोपमः। वभ्रुः चत्वारः पुत्राः आसन्, ये वासुदेवभक्ताः—कुहूरः, भजमानः, शिनिः, कंबलवर्हिषः। कुहूरस्य पुत्रः धृष्णुः, तस्मात् धृतिः; धृतेः कपोतरॊमाः, तस्य पुत्रः तित्तिरिः। तित्तिरेः पुत्रः नरः, तस्मात् चन्दनदुन्दुभिः; तस्य पुत्रः पुनर्वसुः, आहुक्याः पुत्रः आहुतिः। आहुकात् देवकः जातः, तस्मात् उग्रसेनः। देवकस्य देववान्, उपदेवः च पुत्रौ। तयोः सप्त भगिन्यः वसुदेवाय दत्ताः—देवकी, श्रुतदेवी, मित्रदेवी, यशोधरा, श्रीदेवी, सत्यदेवी, सुरापी च सप्तमी। उग्रसेनस्य नव पुत्राः, कंसः ज्येष्ठः। न्यग्रोधः, सुनामा, कङ्कः, शङ्कुः राजन्, सुतनुः, आष्ट्रपालः, युद्धमुष्टिः, सुमुष्टिकः च। भजमानस्य पुत्रः रथमुख्यः, ततो विदूरथः। विदूरथस्य पुत्रौ राजाधिदेवः, शूरः। राजाधिदेवस्य द्वौ पुत्रौ—शोणाश्वः, श्वेतवाहनः। शोणाश्वस्य पञ्च पुत्राः—शमी, शत्रुजित्, इत्यादयः। शम्याः पुत्रः प्रतिक्षेत्रः, तस्मात् भोजकः; भोजस्य पुत्रः हृदिकः, तस्य दश पुत्राः। कृतवर्मा, शतधन्वा, देवार्हः, भीषणः, इत्यादयः। देवार्हात् कंबलवर्हिरः, तस्मात् असमौजसः। असमौजसात् सुदंष्ट्रः, सुवासः, धृष्टः च जाताः। धृष्टस्य भार्ये गान्धारी, माध्री च। गान्धार्यां सुमित्रः, माध्र्यां युधाजित्। धृष्टात् अनमित्रः, शिनिः, तस्मात् देवमीढुषः। अनमित्रस्य पुत्रः निघ्नः, तस्मात् प्रसैनिकः; सत्राजित्, प्रसैनः तस्य पुत्रौ; तौ सूर्याद् स्यमन्तकं मणिं प्रापुर्य। अरण्ये भ्रमतः सिंहः तौ हत्वा मणिं जघान; सिंहः जाम्बवत् द्वारा हतः, जाम्बवत् हरिणा विजितः। तस्मात् मणिः, जाम्बवती च प्राप्ता, स द्वारकां नगरीं गतः। सत्राजिते दत्ते, शतधन्वा तं हत्वा मणिं जघान। शतधन्वा हन्यमानः, कृष्णः मणिं लब्ध्वा यशः प्राप; यदुप्रधानानां सन्निधौ सः अक्रूराय मणिं दत्तवान्। मिथ्यापवादे परित्यक्ते, सत्राजित् स्वर्गं गतः; सत्राजितः निधनस्य हेतुर्भूता सत्या, या हरिप्रियासीत्। अनमित्रात् शिनिः, शिनेः सत्यकः; सत्यकात् सात्यकि, युयुधानात् हुनिः। धुनेरि युगन्धरस्य पुत्रः स्वाह्यः, स युधाजित् अभवत्; तस्य पुत्रौ ऋषभः, क्षेत्रकः; ऋषभात् स्वफल्ककः। स्वफल्कस्य पुत्रः अक्रूरः, तस्मात् सुद्धन्वकः; शूरात् वसुदेवादयः पुत्राः, पृथाः पाण्डुप्रियासीत्। एवं शौर्य, धर्म, भक्ति, कुलपरंपरा चैतद् वंशे प्रवहन्ति, यत्र भगवतः कृष्णस्य अवतरणं अभवत्।