नहुषस्य सप्त पुत्राः आसन्—यतिः, श्रेष्ठः ययातिः, उद्भवः, पञ्चकः, शर्यातिः, मेघपालकः च। यतिः तु बाल्य एव विष्णुम् उपास्य हरिं प्राप, ययातिः तु शुक्रस्य कन्या देवयानीयां पतिः अभवत्। वृषपर्वणः कन्या शर्मिष्ठा ययातये पञ्च पुत्रान् अदात्, देवयानी तु यदुं च तुर्वसुं च सुषुवे। वृषपर्वणः कन्या शर्मिष्ठायाः द्रुह्युः, अनुश्च, पूरुश्च जाताः। तेषु यदुः पूरुश्च स्वकुलं वृद्धिं नीतवन्तौ। अग्निः उवाच—यदुः पञ्च पुत्रान् अलभत, तेषां ज्येष्ठः सहस्रजित्। सहस्रजितः पुत्राः नीलाञ्जिकः, रधुः, क्रोष्टुः, शतजित् च। शतजितः पुत्राः हैहयः, रेणुहयः, हयः च। हैहयस्य पुत्रः धर्मनेत्रः, धर्मनेत्रस्य संहनः। संहनस्य पुत्रः महिमा, तस्य पुत्रः भद्रसेनकः। भद्रसेनात् दुर्गमः, दुर्गमात् कनकः। कनकात् कृतवीर्यः, ततो कृताग्निः, करवीरकः, कृतौजा चतुर्थः। कृतवीर्यस्य पुत्रः अर्जुनः। दत्तेन अर्जुनाय सप्तद्वीपवती पृथिवी, सहस्रबाहुत्वं, शत्रुषु अजय्यत्वं च दत्तम्। अधर्माचरणात् तस्य निधनं विष्णोः हस्ते निश्चितम्। स राजा अर्जुनः दशसहस्रयज्ञान् अकरोत्। तस्य स्मरणेन राज्ये धनहानिः न अभवत्, न च कार्तवीर्यस्य स्थितिं अन्ये नृपतयः प्राप्स्यन्ति। यज्ञैः, दानैः, तपोभिः, शौर्येण, विद्यया च—कार्तवीर्यस्य शतं पुत्राः आसन्, तेषु पञ्च श्रेष्ठाः। तेषां नामानि—सूरसेनः, सूरः, धृष्टोक्तः, कृष्णः, जयध्वजः च। जयध्वजात् तालजङ्घः, तस्मात् तस्य पुत्राः। हैहयाः पञ्च शाखाः, भोजाः, अवन्तयः च जाताः। वीतिोत्राः, शौण्डिकेयाश्च स्वातन्त्र्येण जाताः। वीतिोत्रात् अनन्तः, अनन्तात् राजा दुर्जयः। अधुना क्रोष्टोः वंशं वक्ष्यामि, यत्र स्वयं हरिः जातः। क्रोष्टोः व्रजिनीवान्, तस्मात् स्वाहा। स्वाहायाः पुत्रः रुषद्गुः, तस्य पुत्रः चित्रस्थः। ततः शशविन्दुः, चित्ररथः, हरिभक्तः सम्राट् च। शशविन्दोः शतं पुत्राः आसन्, सर्वे बुद्धिमन्तः, सुन्दराः, धनशक्तिसम्पन्नाश्च। तेषु पृथुश्रवा प्रमुखः, तस्य पुत्रः सुयज्ञकः, तस्य पुत्रः उशना, उशनसः पुत्रः तितिक्षुः। तितिक्षोः मरुत्तः, तस्मात् कम्बलवर्हिषः। पञ्चाशत् सुवर्णकवचाः पुत्राः, रुक्मेषुः, पृथुरुक्मकः च। हविर्ज्यामघः, पापकृत् विनाशकः, जातः। तस्य पुत्रः ज्यामघः, यो स्त्रीजित् इति प्रसिद्धः। ज्यामघस्य सेव्या पत्नी, तयोः विदर्भः पुत्रः, तस्य कौशिकः। लोमपादात् श्रेष्ठः क्रथः, क्रथात् कृतिः। लोमपादस्य कौशिकपुत्रः चिदिः, यस्मात् चेद्याः नृपाः प्रसिद्धाः। क्रथात् विदर्भस्य पुत्राः, कुंती, कुंत्याः धृष्टकः, धृष्टकात् निधृति, तस्मात् विदूरथः, यः उदर्क इति अपि कथ्यते। दशार्हस्य पुत्रः व्योम, तस्मात् जीमूतः। जीमूतस्य विकलः, तस्य पुत्रः भीमरथः। भीमरथात् नवरथः, तस्मात् दृढरथः। दृढरथात् शकुन्तिः, शकुन्तेः करम्भकः। करम्भकात् देवलातः, तस्य पुत्रः देवक्षेत्रः। देवक्षेत्रात् मधुरः, मधुरात् द्रवरसः। द्रवरसात् पुरुहूतः, तस्य पुत्रः जन्तुः। जन्तोः गुणी, यदुकुलपतिः, तस्य पुत्रः सात्त्वतः। भजमानात् वाह्यः, वृष्टिः, कृमिः, निमिः च जाताः। देवावृद्धात् वभ्रुः, यस्य विषये श्लोकः गायते—यथा दूरात् गुणाः शृण्वन्ति, तथा समीपात् अपि। वभ्रुः पुरुषश्रेष्ठः, देवावृद्धः अपि सुरसमः। वभ्रुः चत्वारः पुत्रान् अलभत, सर्वे वासुदेवभक्ताः—कुहुरः, भजमानः, शिनिः, कम्बलवर्हिषः। कुहुरस्य पुत्रः धृष्णुः, तस्य पुत्रः धृतिः। धृतेः कपोतरोमाः, तस्य पुत्रः तित्तिरिः। तित्तेः नरः, तस्य पुत्रः चन्दनदुन्दुभिः। तस्य पुत्रः पुनर्वसुः, आहुक्याः पुत्रः आहुति। आहुकात् देवकः, तस्मात् उग्रसेनः। देवकस्य देववान्, उपदेवः च पुत्रौ। तयोः सप्त भगिन्यः वसुदेवाय दत्ताः—देवकी, श्रुतदेवी, मित्रदेवी, यशोधरा, श्रीदेवी, सत्यदेवी, सुरापी च सप्तमी। उग्रसेनस्य नव पुत्राः, तेषु कंसः ज्येष्ठः। अन्ये—न्यग्रोधः, सुनामा, कंकः, शङ्कुः राजन्, सुतनुः, आष्ट्रपालः, युद्धमुष्टिः, सुमुष्टिकः च। भजमानस्य पुत्रः रथमुख्यः, विदूरथः च। विदूरथस्य पुत्रौ—राजाधिदेवः, शूरः। राजाधिदेवस्य द्वौ पुत्रौ—शोणाश्वः, श्वेतवाहनः। शोणाश्वस्य पञ्च पुत्राः—शमी, शत्रुजित्, इत्यादयः। शम्याः पुत्रः प्रतिक्षेत्रः, तस्य पुत्रः भोजकः। भोजस्य पुत्रः हृदिकः, हृदिकस्य दश पुत्राः—कृतवर्मा, शतधन्वा, देवार्हः, भीषणः, इत्यादयः। देवार्हात् कम्बलवर्हिरा, तस्मात् असमौजसः। एवं नहुषस्य वंशे, ययात्याः वंशे, यदुवंशे च महात्मनां, धर्मिष्ठानां, वीराणां, भगवत्परायणानां च महापुरुषाणां कीर्तिः प्रवहति।