सर्वदिशः श्रीमान् गयस्य राज्ञः अधीनाः आसन्। वसिष्ठस्य आदेशेन सुद्युम्नः प्रतिष्ठानां नगरीं प्राप्तवान्। सुद्युम्नः राज्यं प्राप्य तत् पुरूरवसे दत्तवान्। नरिष्यन्तस्य पुत्राः शाकाः आसन्, नाभागस्य पुत्रः वैष्णवः अभवत्। अम्बरीषः जनस्य रक्षकः अभवत्। धृष्टात् धार्ष्टकाः उत्पन्नाः, शर्यातितः सुकल्पः च नर्त्तुः च, अनर्तात् वैरोह्यः राजा अभवत्। अनर्तदेशः अस्ति, कुशस्थली नाम नगरी च। रेवा पुत्रः रैवतः ककुद्मिः धर्मात्मा अभवत्। सः शतपुत्रेषु ज्येष्ठः, कुशस्थलीराज्यं प्राप्त्वा, कन्यया सह ब्रह्मणः समीपे गन्धर्वगीतं श्रोतुं गतः। देवेषु किञ्चित्कालः व्यतीतः, मनुष्येषु बहवः युगाः गताः। ततः शीघ्रं स्वनगर्यां प्रत्यागच्छत्, या यदुवैः पूर्णा अभवत्। सः द्वारवतीं नाम नगरीं दृष्टवान्, या बहुवातैः शोभिता, भोजैः, वृष्णिभिः, अन्धकैः च रक्षिताः, वासुदेवः तेषां प्रमुखः अभवत्। सः रेवतिं दोषरहितां ज्ञात्वा बलदेवाय दत्तवान्। सः सुमेरुशिखरे तपः कृत्वा विष्णोः धामं गतः। नाभागस्य द्वौ पुत्रौ अभवताम्, तौ वैश्यौ ब्राह्मणत्वं प्राप्तवन्तौ। करूषात् कारूषाः उत्पन्नाः, युद्धे क्रूराः क्षत्रियाः। पृषध्रः गुरोः गाम् हत्वा शूद्रत्वं प्राप्तवान्। मनोः पुत्रात् इक्ष्वाकुतः विकुक्षिणः देवराṭ् अभवत्। विकुक्षिणः ककुत्स्थः उत्पन्नः, तस्य पुत्रः सुयोधनः। तस्य पुत्रः पृथुः, पृथोः विश्वगश्वः। आयुषः पुत्रः सुतोधनः, तस्य पुत्रः पृथुः, पृथोः विश्वगश्वः। श्रावन्तात् वृहत्-अश्वः, तस्मात् कुबलाश्वः, ततः राजा धुन्धुमारः, यः पूर्वं धुन्धु अभवत्। धुन्धुमारस्य त्रयः पुत्राः—दृढाश्वः, दण्डः, कपिलः। दृढाश्वात् हर्यश्वः, प्रमोदकः च। हर्यश्वात् निकुम्भः, निकुम्भात् संहताश्वः, संहताश्वात् अक्रिशाश्वः च संहताश्वस्य पुत्राः च। रणाश्वस्य पुत्रः युवनाश्वः, युवनाश्वात् मान्धातृः, मान्धातुः पुरुकुत्सः, द्वितीयः पुत्रः मुचुकुन्दः। पुरुकुत्सात् त्रसदस्युः नर्मदायाः पुत्रः अभवत्। त्रसदस्योः पुत्रः सुधन्वा, सुधन्वनः त्रिधन्वा। त्रिधन्वात् तरुणः, तस्य पुत्रः सत्यव्रतः। सत्यव्रतात् सत्यरथः, तस्य पुत्रः हरिश्चन्द्रः। हरिश्चन्द्रात् रोहिताश्वः, रोहिताश्वात् वृकः, वृकात् वाहुः, वाहोः सगरः, यस्य प्रिया प्रभा अभवत्। प्रभा षष्टिसहस्रपुत्राणां माता अभवत्। तुष्टा च और्वात् भानुमती असमञ्जसं एकं राजानं अजनि। भूमिं खनन्तः पुत्राः विष्णुना दग्धाः। असमञ्जसस्य पुत्रः अंशुमान्, अंशुमानः दिलीपः। दिलीपात् भागीरथः, येन गङ्गा अवतारिता। भागीरथात् नाभागः, नाभागात् अम्बरीषः। अम्बरीषात् सिन्धुद्वीपः, तस्य पुत्रः श्रुतायुः। श्रुतायोः ऋतपर्णः, तस्मात् कल्माषपादः। कल्माषपादात् अनरण्यः, सर्वकर्मनिपुणः। अनरण्यस्य निघ्नः, तस्मात् अनमित्रः, ततः रघुः। रघोः दिलीपः, दिलीपात् राजा अजः। अजात् दीर्घवाहुः, तस्मात् कालः, ततः अजापालः। एवं दशरथः अभवत्, यस्य चत्वारः पुत्राः, सर्वे नारायणस्य अंशाः, रामः ज्येष्ठः। रामः रावणनाशकः, रघुवंशश्रेष्ठः अयोध्यायाम्। वाल्मीकि रामकथां नारदात् श्रुत्वा रचयामास। रामस्य पुत्रौ कुशः लवः च, सीतायाः जातौ, वंशं वर्धयामासतुः। कुशात् अतिथिः, तस्य पुत्रः निषधः। निषधात् नलः, नलात् नाभः, नाभात् पुण्डरीकः, पुण्डरीकात् सुधन्वन्। सुधन्वनः देवानीकः, तस्य पुत्रः अहिनाश्वः। अहिनाश्वात् सहस्राश्वः, ततः चन्द्रावलोकः। चन्द्रावलोकात् तारापीरः, तस्मात् चन्द्रपर्वतः। चन्द्रगिरितः भानुरथः, तस्य पुत्रः श्रुतायुः। ततः अग्निः उवाच—अहं सोमवंशं वर्णयिष्यामि, यस्य श्रवणेन पापं नश्यति। विष्णोः नाभिकमलं ब्रह्मा अभवत्, तस्य पुत्रः अत्रिः, अत्रेः सोमः। सोमः राजसूययज्ञं कृत्वा, त्रिलोकान् ऋत्विजेभ्यः दत्तवान्। स्नानान्ते ये सोमं तं रूपं द्रष्टुम् इच्छन्तः— मनुष्यपत्न्यः कामेन ज्वलिताङ्ग्यः तं सेवितवन्त्यः। लक्ष्मी नारायणं त्यक्त्वा, सिनीवाली कर्दमं त्यक्त्वा। पुष्टि धातारं त्यक्त्वा तेजः दत्त्वा, प्रभा प्रभाकरं, कूहू हव्यस्वन्तं त्यक्त्वा। कीर्ति जयन्तं, वसु मारीचकश्यपं, धृति नन्दिं त्यक्त्वा तदा सोमं सेवितवती। सः सोमः ताः स्त्रियः स्वकीयवत् इच्छितवान्। तासां पतयः तं अपराधं शापैः वा शस्त्रैः वा दण्डयितुं न शेकुः। सोमः तपसा सप्तलोकाधिपत्यं प्राप्तवान्। तस्य चित्तं संयमाभावात् मोहितम्, सः बृहस्पतेः पत्नीं तारां अपहृतवान्। सोमः तारां, अङ्गिरसः पुत्रं अनादृत्य, बलात् अपहृतवान्। ततः महायुद्धं अभवत्, या तारा-संयुद्धं इति प्रसिद्धम्।