यदा प्रतिमासु विविधाः विकाराः दृश्यन्ते, तेषां शमः प्रजापतेः पूजया हविषा च साध्यते। यत्र अग्निः न ज्वलति, राज्ये च महती गर्जनाः सन्ति, तत्रापि पूजनादिना शान्तिः लभ्यते। यत्र काष्ठानि न प्रज्वलन्ति, तद्राज्यं राजदोषैः पीड्यते; तत्र अग्निदोषनिवारणं हे भार्गव, अग्निमन्त्रैः करणीयम्। यदा वृक्षाः अकाले फलानि ददति, दुग्धं च रक्तवत् प्रवहति, तद्वृक्षदोषे शिवस्य शुभपूजया शान्तिः साध्या। अतिवृष्टिः, अनावृष्टिः, दुर्भिक्षं च, एते उभयथा आपदः स्मृताः। यदि त्रीणि दिनानि अकाले वृष्टिः भवति, तद्भयं कारणं विज्ञेयम्। वर्षाविघ्नः पर्जन्य-इन्द्र-सूर्यपूजनैः निवार्यते; ये नगरात् गताः, ते पुनरागच्छन्ति, समीपस्थाः च आगच्छन्ति। यदा नद्यः, सरसः, उदपानानि च स्वादुहीनानि भवन्ति, तदा जलदोषे वरुणमन्त्रस्य जपः करणीयः। यदा स्त्रियः अकाले प्रसूयन्ते, वा समये अपि विकृतिः जायते; विकृतप्रसवः, द्विजन्म, तादृशं च दृश्यते। स्त्रीणां प्रसवदोषे स्त्रीपूजा, ब्राह्मणपूजा, अन्येषां च पूजया शान्तिः साध्या। यदि अश्वः, हस्ती, गोः च द्विजन्म प्रजनयन्ति, अथवा जातः अपि विकृतः वा जातिव्यत्ययः, सः षड्मासात् म्रियते। विकृतसन्ताने, विदेशसेनाभयः भवति। प्रसवदोषे अग्निहोत्रं, मन्त्रजपः, ब्राह्मणादिपूजा च विधेयाः। अयुक्ताः जनाः युक्तं सन्तानं न जनयन्ति। यदा आकाशे वाद्यध्वनिः श्रूयते, महद्भयं निकटम्; यदा अरण्येभ्यः मृगाः, पक्षिणः च ग्रामं प्रविशन्ति। यदा गृहपशवः अरण्यं गच्छन्ति, जलचराः स्थलम् आगच्छन्ति, स्थलीयाः जलं यान्ति; शुभजन्तवः राजद्वारं गच्छन्ति। सायं कालिकः गृहस्थो भवति, प्रातः शुभपक्षी दृश्यते; यदि कपोतः गृहं प्रविशति, मांसभक्षकः छत्त्रे शय्यां करोति। यदा मधुमक्षिकाः मधु निर्मिन्वन्ति, वा काकः मैथुनं करोति; द्वारेषु, उद्यानेषु, प्रवेशेषु, प्राकारेषु, गृहेषु च। यदि स्थूलानि दृढानि चापि सहसा पतन्ति, तदा राज्ञः मृत्युर्लक्षणम्; दिशः धूलिना वा धूमेन च विघ्निताः स्युः। यदा धूमकेतवः उदयास्तमये दृश्यन्ते, चन्द्रसूर्ययोः कलङ्कः विद्यते, ग्रहणक्षत्रेषु चापि विघ्नः, तत्रापि भयम् सूच्यते। यत्र अग्निः न ज्वलति, वा कुम्भाः जलं स्रवन्ति, तत्र मृत्युर्भयशून्याद्यपदः लभ्यन्ते। एवं विविधाः आपदः दृश्यन्ते चेत्, ततः पुष्करः उवाच—अहं देवपूजनक्रियाम् आपदां च निवारणं कथयामि। त्रिभिः आपोहिष्ठमन्त्रैः स्नात्वा, विष्णवे जलं दद्यात्। हिरण्यवर्णाम् उच्य, त्रिभिः मन्त्रैः पाद्यं दद्यात् द्विजोत्तम; शन्ना आपः आचमने, इदं जलं प्रक्षेपणाय। रथे अक्षे च त्रिभिः मन्त्रैः गन्धं दद्यात्; युवेति वस्त्राय, पुष्पं पुष्पवती इति पुष्पाय, धूपं धूपोऽसि इति धूपाय। तेजोऽसि इति घृताय, शुक्रं दीपनाय, मधुपर्कं मधुयोगाय, दधीत्यादिना दध्नः; हिरण्यगर्भस्याष्टश्लोकाः निवेदने निर्दिष्टाः। भोजनाय, गन्धपानाय, व्यजनाय, चामराय, पादत्राणाय, छत्राय, वाहनाय, आसनाय च। एवं यानि किञ्चिद् आरभ्य, सावित्र्या समर्पणीयानि; मन्त्रैः उक्त्वा, तदेव वस्तु तेनैव प्रकारेण दद्यात्। प्रतिमायाः अभावे, वेद्यां, अञ्जलौ, पूर्णकुम्भे, तीरे, पद्मे वा विष्णोः पूजया शान्तिः लभ्यते। ततः अग्निः प्रदीप्ते सति होमः कर्तव्यः; शौचप्रक्षालनपूर्वकं, निर्दिष्टद्रव्यैः समन्तात् विक्षिप्य। शुद्धभावेन, सर्वेषां भोज्यानां श्रेष्ठं भागं गृहित्वा, वासुदेवाय देवाय भगवते अक्षराय निवेदयेत्। तथा अग्नये, सोमाय, मित्राय, वरुणाय, इन्द्राय महाभाग्याय, इन्द्राग्निभ्यां च। सर्वेभ्यः देवताभ्यः, प्रजापतये नमः; अनुमत्यै, रामाय, धन्वन्तरये च। ततः वास्तोष्पतये, देव्यै, अग्नये च यजमानाय; एवं नामानुसारं समर्पणं कर्तव्यम्। तच्छिल्पिनं सहायं च, वह्नेः पूर्वदिशि, अश्वेभ्यः, मेषेभ्यः च। निरुन्ध्यै, धूम्रिणिकायै, अश्वपन्त्यै, मेघपत्न्यै च—एतानि नामानि, हे भार्गव। ततः क्रमशः आग्नेयीप्रभृतिभ्यः देवताभ्यः शस्त्रेषु समर्पणं कुर्यात्; नन्दिन्यै, सुभाग्यायै, सुमङ्गल्यायै च। ततः भद्रकालयै, यूपाय, श्रीये, हिरण्यकेश्यै, वनस्पतीनां च। द्वयोः द्वारयोः धर्माधर्मयोः, गृहमध्ये ध्रुवाय; बहिः मृत्यवे, जलस्थले वरुणाय। बाह्ये प्रेत्येभ्यः, शरणे धनदाय; इन्द्राय, इन्द्रगणाय, पूर्वदिशि समर्पणीयम्। यमाय, यमगणाय, दक्षिणदिशि; वरुणाय, वरुणगणाय पश्चिमदिशि। सोमाय, सोमगणाय, उत्तरदिशि; ब्रह्मणे, ब्रह्मगणाय मध्ये समर्पणीयम्। आकाशे, उर्ध्वं च, स्थण्डिले भूमौ; दिवा दिवचरभ्यः, रात्रौ रात्रिचरभ्यः। प्रतिदिनं सायं प्रातश्च बहिः समर्पणं कुर्यात्; प्रातः पिण्डदानं, न तु सायं। आदौ पित्रे, ततः पितामहाय; ततः प्रपितामहाय, मातामहाय, ततः मातामह्यै च दद्यात्। एवं विधिना, भगवन्, सर्वे अपि दोषाः आपदः च पूजनहोमादिभिः शम्यन्ते।