इन्द्रदत्तं मन्त्रं “सुपर्णम्” हविषा यजनं कृत्वा, तेन मनुष्यः सर्पैः न बाध्यते; एषः मन्त्रः सर्वकामफलप्रदः इति निर्दिष्टः। इन्द्रदत्तस्य मन्त्रस्य प्रभावः सर्वदुःखनाशकः, “एतान्य देव्या” इति मन्त्रः परमशमकरः। “देवा, मरुतः” इति मन्त्रस्य जपेन सर्वकामाः सिद्ध्यन्ति; “यमलोकात्” इति मन्त्रः विशेषतः दुःस्वप्ननाशनाय प्रयुज्यते। “इन्द्रः पञ्च विक्रयिणः” इति मन्त्रः वस्त्रलाभे परमफलदः; “कामं बलं च मे अस्तु” इति मन्त्रस्य यजनं स्त्रीणां सौभाग्यवृद्धये प्रयुज्यते। “त्वमेव हविः सदा भक्षय” इति मन्त्रस्य यजनं बुद्धिवृद्धये फलति; “अग्ने, गोविद्” इति मन्त्रः ज्ञानवृद्धये परमफलदः। “धृतः, धृतैः सह” इति मन्त्रस्य यजनं पदलाभे फलति; “लाक्षारक्तवत् जीवेम” इति मन्त्रः श्वना सह कृषिव्यवसाये सिद्धिदः। “अहं त्वां अभिनष्टवान्” इति मन्त्रः सौभाग्यवृद्धये प्रयुज्यते; “एतानि मे बन्धनानि” इति मन्त्रः बन्धनविमोचनस्य कारणम्। “अहं शपथभङ्गिनं हतवान्” इति मन्त्रस्य हविषि जपः शत्रुनाशनाय प्रयुज्यते; “त्वं उत्तमः” इति मन्त्रः कीर्तिबुद्धिवृद्धये फलति। “यथा मृगः गच्छति” इति मन्त्रः स्त्रीणां सौभाग्यवृद्धये प्रयुज्यते; “येन इह, एतत्” इति मन्त्रः सन्तानलाभाय प्रयुज्यते। “बृहस्पतिर्नः पातु” इति मन्त्रः मार्गे शुभफलप्रदः; “त्वां मोचयामि” इति मन्त्रः अकालमृत्युनिवारणाय प्रयुज्यते। यः पुरुषः अद्य अथर्वशीर्षं पठति, सः सर्वपापात् विमुक्तः भवति; मन्त्रेषु कियन्ति कर्माणि मुख्यत्वेन निर्दिष्टानि। यज्ञकाष्ठानां प्रथमं हविः दत्तव्यम्; तद्वत् घृतं, तण्डुलः, गोदुग्धं, सर्षपबीजं च। अक्षताः, तिलः, दधि, क्षीरम्, भार्गव, तृणानि, दूर्वा, बिल्वफलानि, पद्मानि च। एतानि सर्वाणि शान्तिपुष्टिप्रदानी इति कथ्यन्ते; पिण्डिका, धर्मविद्, कृष्णसर्षपः, रक्तं, विषं च। शत्रुकर्मणि दारुशूलानि यज्ञकाष्ठानि उपयोज्यन्ते; मन्त्रकारः ऋषिं, देवतां, छन्दः च ज्ञातव्यम्। पुष्करः उवाच—श्रीसूक्तं सर्ववेदे पठितं संपत्तिवृद्धिकरं ज्ञेयम्; “हिरण्यवर्णा रजतशुक्ला” इत्याद्याः पञ्चदश श्रीसूक्तश्लोकाः। यजुर्वेदे रथनाभिषु श्रीसूक्तानि चत्वारि पठ्यन्ते; सामवेदे श्रीसूक्तं श्रावन्तीयं रूपेण गायन्ति। अथर्ववेदे अपि “धारयिता, श्रीं मे धारय” इति प्रार्थना अस्ति; यः भक्त्या श्रीसूक्तं पठति, सः निश्चितं श्रीसंपदं लभते। पद्मैः, बिल्वपत्रैः, घृतैः च यजनं कृत्वा श्रीफलं लभ्यते; सर्ववेदे पुरुषसूक्तं नित्यं पठितव्यम्। प्रत्येकश्लोकस्य जलपुष्पं दत्त्वा पापमुक्तिः भवति; स्नानात् अनन्तरं प्रत्येकश्लोकस्य विष्णवे एकं पुष्पं दत्त्वा पापविमुक्तिः। स्नानात् अनन्तरं प्रत्येकश्लोकस्य यजनं कृत्वा सर्वकामफलप्राप्तिः; पुरुषसूक्तपाठेन महापापानि अपि नश्यन्ति। तपसा शुद्धः पठनेन, यजनं, स्नानं च कृत्वा सर्वफलप्राप्तिः; अष्टादशशान्तिषु तिस्रः परमशान्त्यः। अमृताशान्तिः, अभ्याशान्तिः सौम्यशान्तिः च, सर्वदुःखनाशकाः; अमृताशान्तिः सर्वदेवताभ्यः, अभ्याशान्तिः ब्रह्मदेवतायै। सौम्यशान्तिः सर्वदेवताभ्यः, सर्वकामफलप्रदः; अभयरत्नं वरुणाय उपयोज्यं, हे भार्गवश्रेष्ठ। शतकाण्डरत्नं अमृताय, शंखजातरत्नं सौम्याय; तयोः मन्त्राः तयोः देवतायै, रत्नं बन्धनीयम् सिद्ध्यर्थम्। एताः दिव्य, अन्तरिक्ष, पार्थिव आपदः निवारणाय; त्रिविधाः अद्भुतानि शृणु—दिव्यं, अन्तरिक्षं, पार्थिवं च। ग्रहताराभिः दिव्यविघ्नानां, उल्कापातः, दिशदाहः, प्रभासः च अन्तरिक्षविघ्नानां विवरणं मम श्रुणु। गन्धर्वनगराणां प्रादुर्भावः, असाधारणवृष्टिः, यद् विचित्रं; भूमौ चलनस्थिराणि, भूमिकम्पः च। सप्ताहे अद्भुतस्य प्रादुर्भावः निष्फलः; त्रीणि वर्षाणि यथापूर्वं निवारणं विना, अद्भुतं भयकारकं भवति। देवप्रतिमाः नृत्यन्ति, कम्पन्ति, दीप्तन्ति, गर्जन्ति, रोदन्ति, स्वेदन्ति, हास्यन्ति च। एताः प्रतिमाविघ्नाः पूजया, प्रजापतेः हविषा च निवार्यन्ते; यत्र अग्निः न ज्वलति, तत्र राज्ये महाघोषः भवति। यत्र काष्ठं न ज्वलति, तत्र राज्यं शासकदुःखेन बाध्यते; अग्निविघ्नस्य उपायः अग्निमन्त्रैः, हे भार्गव। यदा वृक्षाः अकाले फलन्ति, क्षीरं रक्तरूपेण प्रवहति, तदा वृक्षविघ्नस्य उपायः शिवस्य शुभपूजया। अतिवृष्टिः, अनावृष्टिः, दुर्भिक्षः च आपदः; अकाले त्रिदिनं वृष्टिः भयहेतुर्भूतिः। वृष्टिविघ्नः पार्जन्य, इन्द्र, सूर्यपूजया निवार्यते; नगरात् गता पुनः आगच्छन्ति, समीपस्थाः उपसर्पन्ति। नद्यः, सरांसि, प्रस्रवणानि स्वादुहीनानि भवन्ति; जलविघ्ने वरुणमन्त्रः पठनीयः। स्त्रियः अकाले प्रसवमुपयान्ति, अथवा यथाकालं विकृतसन्तानः जायते; विकृतप्रसवः, द्विसन्तानः, अन्यानि च। स्त्रीप्रसवविघ्ने स्त्रीणां, ब्राह्मणानां, अन्येषां पूजाः कर्तव्या; यदि अश्वः, गजः, गौः द्विसन्तानं जनयन्ति। यदि अन्यजातीयः, विकृतः सन्तानः जायते, षड् मासान्तरं तस्य मृत्युर्भवति; विकृतसन्ताने विदेशसेनायाः भयम्। प्रसवविघ्ने अग्निहविः, मन्त्रपाठः, ब्राह्मणपूजा च कर्तव्या; अयोग्यः सन्तानं न जनयति। एतद्विधं कर्म, मन्त्र, पूजनं, स्नानं च कृत्वा, धर्मज्ञः सर्वशान्तिं, सर्वफलप्राप्तिं, सर्वदुःखनाशं च अवाप्नोति।