अग्निपुराणम्

राम, तया तं प्रति कामना निःसंशयं जातास्ति। रथन्तर-च वामदेव-समानेन ब्रह्मवर्चस्सं वृद्धिं प्राप्नोति। प्रतिदिनं वाचाचूर्णं घृतसंयुक्तं बालकाय दातव्यं; इन्द्रमिद्-गाथिनं सम्यक् जपित्वा स श्रुतधारः भवति। रथन्तरं हुत्वा तद् जपित्वा नूनं पुत्रलाभः स्यात्; 'मयि श्रीः' इति मन्त्रः जपनीयः, स हि श्रीवृद्धये भवति। विकृत्यष्टकं नियतं यः करोति, स संपदं प्राप्नोति; सप्ताष्टकं विधिवत् कृत्वा सर्वकामान् आप्नोति। यः नियम्य प्रतिदिनं सायं प्रातश्च 'गव्येषुणेति' जपेत्, गोवृत्तिं च पालयेत्, तस्य गेहे सर्वदा गावः स्युः। यावत् स्नेहद्रोणः अस्ति, तावत् वातेनौषधं आनयेत्; तद् सम्यक् हुत्वा सर्वमोहं नाशयति। प्रदेवः सेवकेन तिलान् दापयित्वा, 'अभि त्वा पूर्वपीतये' इति मन्त्रेण वषट्कारं योजयित्वा, कर्मणां फलच्छेदं करोति। युद्धे सहस्रपिण्डान् समिधः हुत्वा विजयः लभ्यते; प्राज्ञः पिष्टपिण्डैः हस्त्यश्वरथमानुषाकारान् शुभलक्षणयुक्तान् निर्मायेत्। ततः परेषां प्रधानानां च, सुपक्वैः पिष्टपिण्डैः कर्तृकं छिन्द्यात्। वीर, मन्त्रवित् तवोपरीतं मन्त्रं जपेत्; तान् सरसपिषेण अभ्यज्य, धारयन् समर्पयेत्। एतद् कृत्वा पुरुषः युद्धे विजयमाप्नोति; गरुड-वामदेव-रथन्तर-बृहद्रथ-समानेन सह यजेत्। एवं समनां विधिं व्याख्यातवान् पुष्करः पुनः अथर्वणानां विधिं कथयति। शान्तत्यायाः समूहेन यजमानः शान्तिम् आप्नोति। भैषज्यसमूहयागेन सर्वरोगनाशः स्यात्; त्रिसप्तियसमूहयागेन सर्वपापविमुक्तिः। कदाचित् अभयङ्गसमूहयागेन भयाभावः; समूहेन च कदापि पराजयः न स्यात्। आयुष्यसमूहयागेन अकालमृत्युनाशः; स्वस्त्ययनसमूहयागेन सर्वत्र कल्याणम्। एतेषां योगेन श्रेयस्संयोगः, कवचसमूहः च लभ्यते; वास्तोष्पत्यसमूहयागेन गृहे दोषनाशः। तथा रौद्रसमूहयागेन सर्वदोषनाशः; एतेन दशधा होमेन अष्टादशशान्तिषु यजनं भवति। तत्र वैष्णवी, ऐन्द्री, ब्राह्मी, रौद्री, वायवी, वारुणी, कौवेरी, भार्गवी, प्राजापत्य, त्वष्ट्री, कौमारी, पावकी, मरुद्गणाः, गान्धारी, शान्तिः, नैऋतिकी, शान्तिः, आङ्गिरसी, याम्या, पार्थिवी, सर्वकामप्रदा इत्येते शान्तयः। यः 'त्वं मृत्युः' इति जपति, स मृत्युः नश्यति। 'सुपर्णम्' इति मन्त्रेण हुत्वा सर्पदोषः न भवति; एषः मन्त्रः इन्द्रदत्तः सर्वकामफलप्रदः। इन्द्रदत्तः एषः सर्वोपद्रवनाशकः; 'एता देव्योऽभिषजः' इति मन्त्रः परमशमकरः। 'देवाः मरुतः' इति मन्त्रेण सर्वकामसिद्धिः; 'यमलोकात्' इति विशेषतः दुःस्वपननाशनम्। 'इन्द्रः पञ्च वणिजः' इति मन्त्रः वाणिज्यसिद्धये श्रेष्ठः; 'कामो मे बलमस्तु' इति स्त्रीणां सौभाग्यवृद्धये। 'त्वामेव हविषा' इति मन्त्रेण बुद्धिवृद्धिः; 'अग्ने गवां वेद' इति मन्त्रेण प्रज्ञानवृद्धिः। 'धृते, धृतवत्' इति मन्त्रेण पदलाभः; 'लोहिताक्षवत् जीवेम' इति शुनकसहितं कृषिसिद्धये। 'अभिनष्टासि' इति मन्त्रेण सौभाग्यवृद्धिः; 'इमे मे पाशाः' इति बन्धनमोचनकारकः। 'शपथभिदं निहतम्' इति मन्त्रेण शत्रुनाशः; 'त्वं श्रेष्ठः' इति कीर्तिबुद्धिवृद्धिः। 'यथा मृगः' इति स्त्रीणां सौभाग्यवृद्धिः; 'येनात्रेदम्' इति सन्तानप्राप्तिः। 'बृहस्पतिः पातु' इति मार्गे कल्याणम्; 'मुक्तोऽसि' इति अकालमृत्युनिवारणम्। यः अथर्वशिरः पठति, स सर्वपापविमुक्तः स्यात्; मन्त्रेषु केचन कर्माणि प्रधानानि उक्तानि। दर्भादीनां समिधां प्रथमं हुत्वा, ततो घृतं, तण्डुलं, गोदुग्धं, सरसपिषं च। अक्षताः, तिलाः, दधि, क्षीरं, भर्गव, कुशा, दूर्वा, बिल्वफलानि, पद्मानि च। एते सर्वे शान्तिपुष्टिदायकाः; पिण्डतैलं धर्मज्ञ, कृष्णसर्षपः, रक्तं, विषं च। शत्रुकर्मणि कंटकयुक्ताः समिधः प्रयोज्याः; कर्ता ऋषिं, देवतां, छन्दश्च ज्ञात्वा यजेत्। पुष्करः पुनः आह—श्रीसूक्तं सर्ववेदेषु पठनीयम्, तद् श्रीवृद्धिकरं ज्ञेयम्; 'हिरण्यवर्णां' इत्यादि पञ्चदशश्लोकाः श्रीसूक्तस्य। यजुर्वेदे चतुर्विधं श्रीसूक्तं रथनाभिषु जप्यते; सामवेदे श्रीसूक्तं श्रावन्तीयं नाम गायत्रम्। अथर्ववेदे अपि 'धारयेति श्रीं मयि' इति प्रार्थना अस्ति। यः भक्त्या श्रीसूक्तं जपति, स नूनं श्रीसंपदं लभते। पद्मं, बिल्वपत्रं, घृतं वा समर्प्य श्रीलाभः स्यात्; सर्वत्र सर्ववेदेषु पुरुषसूक्तं जपनीयम्। प्रतिह्यं जलहस्तं दत्वा पापविमुक्तिः; स्नात्वा विष्णवे प्रतिह्यं पुष्पं समर्प्य पापान्मुच्यते। इति श्रीमदग्निपुराणे प्रतिपादितं, यथोक्तमेतत्।