सूतः महर्षिभिः पृष्टः, मन्त्राणां प्रभावं विधिं च आदरपूर्वकं कथयति। सर्वत्रेति नाम्ना परमशान्त्याख्यं स्तोत्रं प्रसिद्धं, तथा प्रतिरथमपि। संतानकामेन सदा संकाश्यपं स्तोत्रं स्तुत्यं इति सूतः अवदत्। अहं स्द्रेति स्तोत्रस्य जपेन मनुष्यः वाग्मी भवति। रात्रौ रतीति स्तोत्रं जपन्तः धीराः पुनः गर्भे न जायन्ते। रात्रिसूक्तं रात्रौ पठितः रात्रिम् सुरक्षितया नयति; सततं पठितः शत्रुनाशनकर्मणः अनन्तरं सुरक्षा प्राप्तिः भवति इति कथ्यते। दीर्घायुष्यम् तेजश्च ददाति महादक्षायणं स्तोत्रं, व्रते स्थितेन पठनीयम्। रोगनाशाय उतदेवस्तुतिः पठनीयम्। अग्निभयसमये अयाप्तग्ने जनित् स्तोत्रं पठेयुः। अरण्ये भयापनयनाय अरण्यानी स्तोत्रं पठेयुः। ब्राह्मीप्लन्तं समीपं गत्वा, द्वे स्तोत्रे ब्राह्मीशतावरीश्लोकं च पृथक् घृतार्पणेन पठित्वा, बुद्धिः श्रीश्च लभ्यते। विजयकामेन मम स्तोत्रं पठित्वा प्रतिद्वन्दी विनश्यति; गर्भनाशमृत्युनिवारणाय ब्रह्मणोग्निसंविदानं पठनीयम्। अपैहि स्तोत्रं दुःस्वप्नदुःखनाशकं; येनेदं जपेन परमध्यानं लभ्यते। मयो भूर्वाता स्तोत्रं पशुषु परममङ्गलम्। शम्भरीस्तोत्रेण वा इन्द्रजालेन, माया-प्रपञ्चः निवार्यते। मार्गे महित्रिणामवरसि पठित्वा मङ्गलम् लभ्यते; अग्नये विद्विषन् पठित्वा शत्रवो विनश्यन्ति। वास्तुपतिमन्त्रेण गृहे देवतानां पूजनं विधिवत् कर्तव्यम्; विशेषतः हविष्यान्नदानकाले ज्ञेयम्। होमसमाप्तौ दानं देयं; हविष्यान्नेन पापं शम्यते; अन्नं सुवर्णं च दत्वा हविर्दत्तं तृप्तिम् प्राप्नोति। ब्राह्मणानां आशीर्वादः नित्यं सफलः; सर्वत्र स्नानं शुभम्; सिद्धार्थकयवधान्यदुग्धदधिघृतं च शुभम्। दुग्धपादपास्ती कपिला इन्धनं च सर्वकामदः; समीपे कंटकवनं, राई, रक्तं विषं च दृश्यते। प्रतिमायायाय शिलाः, अन्नं, आयुधानि, मार्गाः प्रयुज्यन्ते; दधिः, भिक्षा, फलं, पशुबलिप्रकारः च उक्तः। ततः पुष्करः रामाय यजुर्वेदीयं विधिं सुखमोक्षप्रदं वर्णयितुं आरभते। ओंकारपूर्वकाः महान् व्याहृतयः अनिवार्याः; ताः सर्वपापं नाशयन्ति, सर्वकामान् ददति। सहस्रं घृताहुतिं कृत्वा देवपूजा विधेयम्। यद् यत् मनसि इच्छति, तद् सर्वं साध्यते; शान्तिकामेन यवः, पापनाशाय तिलः प्रयोज्यः। सर्वकामदं धान्यं सिद्धार्थकं, उदुम्बरकाष्ठं च पशुकामेन यज्ञे उपयुज्येत। अन्नकामेन दधिः, शान्तिकामेन मार्गः; सुवर्णकामेन अपामार्गकाष्ठं हविषि उपयुज्येत। कन्यकामेन युग्मं जतीपुष्पं घृतसिक्तं दद्यात्; ग्रामसमृद्ध्यर्थं तिलं शालिधान्यं च दद्यात्। वशिकरणाय शाकोठअपामार्गकाष्ठं, रोगनाशाय विषरक्तमिश्रं समिधम् हविषि दद्यात्। कुपितः शत्रुनाशकामेन नानाराजधान्यैः कृतं राजप्रतिमां विधिवत् समर्पयेत्। सहस्रं समर्पणं कृत्वा, राजा वशं आगच्छति। वस्त्रकामेन पुष्पं दूर्वा च दद्यात्, तद् रोगनाशकं। ब्राह्मीप्रभाकामेन वस्त्रं विधेयम्; प्रत्यङ्गिरायज्ञे तुषकण्टकभस्मना हविः दद्यात्। शत्रुत्वाय काककौशिकनयनलश्च, कपिलघृतं च चन्द्रग्रहणे समर्पयेत्। वचायाः मूलं पतनकाले आनयित्वा, सहस्रं मन्त्रजपं कृत्वा, तद् सेवनात् बुद्धिमान् भवति। शत्रुनाशाय आयः शलाकं एकादशाङ्गुलं वा खदिरकाष्ठं शत्रुगृहे स्थापयेत्। एषा शत्रुप्रवेशनं इति उक्तम्। चक्षुष्पा मन्त्रजपेन दृष्टिहीनः दृष्टिं पुनः लभते। अनुवाकात् उपयुञ्जतं पदं, तनूपाग्ने सद् च, दूर्वा समर्पयित्वा रोगमुक्तिः सिध्यति। त्र्यम्बकं मन्त्रार्पणेन सौभाग्यवृद्धिः। कन्यानाम् नामानि गृहीत्वा कन्यालाभः; भयसमये सततं जपेन सर्वदुःखमुक्तिः। धत्तूरपुष्पं घृतसिक्तं समर्पयित्वा सर्वकामलाभः; गुग्गुलुं समर्पयित्वा शङ्करः स्वप्ने दृश्यते। युञ्चते मनो अनुवाकं जपेन दीर्घायुष्यम्; विष्णोराराटं मन्त्रेण सर्वरोगनाशः। सः मन्त्रः रक्षात्मकः, कीर्तिप्रदः, विजयप्रदः; अयन्नो अग्निर् मन्त्रेण युद्धे विजयः। स्नानकाले जलाः पापं हरन्ति; विश्वकर्मणे हविः समर्पयित्वा दशाङ्गुलायः शलाकं उपयुज्येत्। शलाकं कन्याद्वारे स्थापयित्वा, सा अन्यस्मै न दीयते; तेन हविः समर्पयित्वा सवित्रे अन्नलाभः। बलकामेन तिलं यवम् अपामार्गशालिधान्यं च स्वाहा समर्पयेत्। सहस्रशक्तिकृतं वर्णं गोपित्तं च कृत्वा, तेन चिन्हं स्थापयित्वा, जनानां अनुग्रहं प्राप्तुं याति। रुद्रमन्त्रजपः सर्वपापनाशकः; होमकर्मणा सर्वकार्यसिद्धिः, सर्वत्र शान्तिः प्राप्यते। एवं सूतः, मन्त्राणां विविधं प्रभावं, विधिं च, श्रद्धया, आदरपूर्वकं, महर्षिभ्यः उपदिशति।