अग्निपुराणम्

यो जनः शाश्वतं प्रियं प्राज्ञं सुहृदं पुरन्दरं कामयते, स सर्वपापेभ्यः विमुक्तिम् आप्नोति, सन्तप्तः असन्तप्तो वा स्यात्। प्रतिदिनं षोडश ऋग्वेदीयानि इन्द्राय सूक्तानि जपन्, ‘हि हण्यस्तूपम्’ इति पुनरुक्त्य, शत्रून् जयति। प्रतिदिनं षड् उग्राणि ईशानाय सूक्तानि पठन्, स मार्गेषु यत्र यत्र गच्छति, तत्र तत्र सुरक्षितो भवति। अथवा, उग्रं हविर्ददाति चेत्, स परमां शान्तिम् आप्नोति, प्रतिदिनं उदयास्तमयिन्योर् आदित्यस्य पूजनं कृत्वा। सप्त पाणीनां जलानां दानं कर्तव्यम्, यत् मनसः शोकं नाशयति। ‘द्विषन्तम्’ इति अर्धश्लोकं जपन्, ऋषीणां उपदेशं स्मरति। अपराधं कृतवान् अपि, सप्त रात्रेषु प्रायश्चित्तं प्राप्नोति; आरोग्यार्थम् अथवा सन्तप्तः अपि, पतितानां परं मन्त्रं जपेत्। उत्तमं अर्धश्लोकं विविधानि स्थितानि उपविश्य जपेत्; प्रभाते जपन्, अक्षयम् आयुः लभते, मध्याह्ने जपन्, अक्षयम् तेजः प्राप्नोति। अस्तं गते सूर्ये ‘द्विषन्तम्’ इति जपन्, शत्रून् निवर्तयति; ‘न वयश्’ इति सूक्तानि जपन्, रिपून् निगृह्णाति। एकादश सुपर्णस्य सूक्तानि जपन्, सर्वान् कामान् आप्नोति; आत्मन्य् एतानि पठन्, मोक्षं प्राप्नोति। ‘आ नो भद्राः’ इति जपन्, दीर्घायुष्यम् आप्नोति; ‘त्वं सीम’ इति सूक्तेन, अमावास्यां पश्यति। समिधं गृह्णन् समीपं यः गच्छति, स नूनं वस्त्राणि प्राप्नोति; दीर्घायुष्यम् इच्छन्, कौत्सस्य ‘इमम्’ इति सूक्तं सदा जपेत्। मध्याह्ने ‘आपनः शोशुचद्’ इति सूर्यस्य स्तुत्या, सूर्यः यथा रश्मीन् सृजति, तथा एव स पापं त्यजति। ‘जातवेदस’ इति मार्गे जपन्, शुभं प्राप्नोति; सर्वेभ्यः भयाभ्यः विमुक्तः, गृहस्थो सुखम् आप्नोति। प्रभाते रात्रौ च, एतत् अशुभस्वप्ननाशनं भवति; ‘प्रमन्दिनेति सूयन्त्या’ इति जपन्, गर्भविमोचनं लभते। स्नाने ‘इन्द्रम्’ इति जपन्, सप्त ‘श्वदेव’ सूक्तानि पठन्, घृतं जुहुयात्, सर्वपापेभ्यः विमुक्तो भवति। ‘इमाम्’ इति जपन्, यद् इच्छति तत् सदा प्राप्नोति; ‘मानस्तोक’ इति त्रिरात्रं शुद्धः उपोष्य, उभाभ्याम् सूक्ताभ्यां सह पठेत्। उदुम्बरदण्डं समिधं च घृतेन अभिषिञ्च्य जुहुयात्; मृत्युपाशान् छित्वा, रोगरहितः जीवति। ‘ऊर्ध्ववाहुः’ इति शम्भोः स्तुत्या, तद्वत् ‘मानस्तोक’ इति शिखाबन्धने पठन्, सः—सर्वेषु भूतिषु अजितः, संशयात् मुक्तः भवति। दिवसत्रये सूर्यस्य पूजनं विस्मयेन कर्तव्यम्। यः यष्टिकां धारयन् तिष्ठति, स इच्छितं धनं प्राप्नोति; ‘अथ स्वप्न’ इति प्रतिदिनं प्रातः मध्याह्ने च पठन्, सः अशुभस्वप्नान् जयति, शुभं अन्नं लभते। ‘उभय पुमान्’ इति जपन्, स राक्षसविनाशकः उच्यते। ‘उभय वस’ इति पठन्, इच्छितं प्राप्नोति; ‘न सागन्’ इति पठन्, शत्रुपीडायाः विमुक्तः भवति। ‘काय शुभे’ इति पठन्, उत्तमं जन्म प्राप्नोति; ‘इमं नृसोमं’ इति पठन्, सर्वान् कामान् आप्नोति। पितॄन् सदा वर्तमानार्थं पूजयेत्; ‘अग्ने नय’ इति सूक्तेन, घृतं वह्नौ जुहुयात्, धर्ममार्गे चरति। ‘वीरं नयम्’ इति सदा पठन्, यशस्विनः सन्ततिं लभते; ‘संकटो नेति’ इति सूक्तेन, सर्वं विषं नाशयति। ‘यो जात’ इति पठन्, सर्वान् कामान् आप्नोति; ‘गणानाम्’ इति पठन्, परमं चिरस्थायि प्रीति प्राप्नोति। ‘यो मे राजन्’ इति सूक्तं, अशुभस्वप्ननाशनार्थं, यात्रायां गच्छन् वा, उदयन् शत्रुं प्रति पठेत्। अनुकूलम् अनुकूलं वा, एतत् पठेत्; द्वाविंशतितमं परमं ब्रह्मसूक्तं पठेत्। सदा शुचिः सन्धिषु, इच्छितं वस्तु प्राप्नोति; ‘कृणुष्व’ इति सूक्तेन, घृतं समाहितः जुहुयात्। शत्रूणां प्राणान् हरति, राक्षसान् नाशयति; वह्निम् आत्मा पूजयेत्, प्रतिदिनं त्यजन्। स एव वह्निः सर्वतः रक्षति; ‘हंसः शुचिः’ इति पठन्, शुद्धं तेजस्विनं सूर्यं पश्येत्। कृषिकार्ये, नियमानुसारं, क्षेत्रमध्यम् अन्नं पच्य जुहुयात्, पञ्चस्वाहा मन्त्रैः। इन्द्राय, मरुद्भ्यः, पर्जन्याय, भगाय च, यथायोग्यं, कृषकः हलम् आरभेत, पूजां च कुर्यात्। धान्यार्थं सीताय च, सुगठितां कर्षणीं युक्त्वा, गन्धैः, पुष्पैः, नमस्कारैश्च, देवतान् पूजयेत्। बीजान् क्षिपन्, आवृत्य, कर्षणीं रक्षन्, अन्वर्थं विधिं कुर्यात्, कृषिः सदा समृद्धा भवति। ‘समुद्र’ इति सूक्तेन, वह्नेः इच्छितं प्राप्नोति; ‘विश्वानर’ इति द्वाभ्यां सूक्ताभ्यां, वह्नेः योग्यः भवति। सर्वान् आपदः अतिक्रम्य, अक्षयम् कीर्तिम् आप्नोति, बहुधनं लभते, अतुल्यं विजयम् आप्नोति। ‘अग्ने त्वम्’ इति स्तुत्या, इच्छितं धनं लभते; सन्ततिम् इच्छन्, त्रिवरुणीयानि सूक्तानि सदा पठेत्। श्रेयसः काम्य, प्रातः त्रयः पठेत्; सदा महाशान्तिकं कर्म कुर्यात्। ‘शिवः पन्थाः’ इति उक्त्वा, शुभेन मार्गे गच्छेत्। विजयं इच्छन्, ‘वनानाम् अधिपते’ इति पठेत्, शत्रुनाशनाय; स्त्रीणां गर्भनिरोधे, उत्तमं गर्भविमोचनं भवति। एवं, मन्त्रपाठेन, विधिपूर्वकं, प्रतिदिनं श्रद्धया च, जीवने सर्वसिद्धिः, पापक्षयः, आयुः, आरोग्यं, धनं, जयः, मोक्षः च लभ्यते।