अग्निपुराणम्

तस्मात् शुभं स्वप्नं दृष्ट्वा पुनः शयनं न अनुशस्यते। पर्वतानां राजप्रासादानां हस्त्यश्ववृषाणां वा आरोहणं शुभफलप्रदं भवति। श्वेतपुष्पितवृक्षदर्शनं, दिवि वृक्षदर्शनं, नाभिदुत्थितवृक्षतृणदर्शनं, बहुबाहुत्वं च, बहुशीर्षत्वं, अकस्मात् पलितोत्पत्तिः, शुक्लमाल्यवस्त्रधारणं च—एतानि सर्वाणि शुभानि चिन्त्यन्ते। चन्द्रसूर्यताराग्रहणं, मृत्तिकाग्रहणं, सलिलप्रवाहग्रहणं, शत्रुविजयः, विवादे जये, द्यूते वा संग्रामे च विजयः, अजमांसपायसभोजनं, रक्तदर्शनं, रक्तस्नानं, शुद्धरक्तमद्यम् वा पानं, क्षीरपानं, शस्त्रैः भूमौ सञ्चरणं, निर्मलाकाशदर्शनं, महिषीगव्यास्यगज्यष्ट्र्यश्वीनां पयः स्वमुखेन पानं—एतानि सर्वाणि शुभलक्षणानि स्मृतानि। देवताद्विजगुरुप्रसादलाभः, आपां वा गोशृङ्गनिस्रवस्याभिषेकः, चन्द्रादपतनं, राज्याभिषेकः, शिरच्छेदनं वा—एतेषु राज्यलाभः सूचितः। मृत्युः, अग्निलाभः, गृहे अग्निदाहः, राज्यलक्षणलाभः, तन्त्रीवाद्याभिनन्दनं च शुभम्। स्वप्नान्ते राजानं हस्त्यश्वं सुवर्णं वृषभं वा पश्यति चेत् कुलस्य वृद्धिः स्यात्। वृषगृहशिखरपर्वतवृक्षारोहनं, स्नेहवसादिविलेपनं, मलदिगमनं, परस्त्रीसमागमः—एतानि शोकजनकानि कथितानि। पुष्कर उवाच—मिश्रौषधयः, कृष्णतण्डुलाः, कर्पासः, शुष्कतृणं, गोमयः, धनं, अङ्गारगुडगन्धरागदिग्धनग्नपुरुषः, लोहमृत्त्वक्चर्ममत्तक्लीबाश्च, चाण्डालः श्वखादकः कारागारपालः गर्भिणी विधवा पिण्याकादयश्च, मृतशरीरं, तुषाराः भस्म भङ्गशकटास्थीनि भग्नपात्रं, अशुभं, अशुभवाद्यशब्दः भीषणनादः च—एतानि अशुभलक्षणानि सूच्यन्ते। "आगच्छ" इति पुरतः उच्चारितं शुभम्, पृष्ठतः तु न; "गच्छ" इति पृष्ठतः श्रुतं श्रेष्ठं, पुरतः तु निन्द्यं। "क्व गच्छसि, तिष्ठ, मा गच्छ, कुतः गतोऽसि" इति वाक्यानि अशुभानि, मृत्युप्रदायिनि, मांसभक्ष्यजीवध्वजादीनि च तथैव। यानपतनं, शस्त्रभङ्गः, शिरोघातः, द्वारघातः, छत्रवस्त्रपतनं च अशुभानि। हरिं पूजयित्वा स्तुत्वा च अशुभनाशः प्राप्यते; यदि द्वितीयमशुभं दृश्येत, अन्येन मार्गेण गृहम् प्रवेशनीयम्। श्वेतपुष्पाणि श्रेष्ठानि, पूर्णकलशः उत्तमः; मांसमत्स्यदूरशब्दवृद्धव्याघ्रचर्मरहितपश्वादीनि च अशुभानि। गावः, अश्वाः, गजाः, देवाः, दीप्ताग्निः, तृणं, सिक्तगोमयः, वेश्या, सुवर्णरजतरत्नानि—एतानि शुभलक्षणानि। वाक्यं, सिद्धौषधं, मुद्रिका, शस्त्रखड्गौ, छत्रासनराज्यलक्षणानि, अश्रुविनिर्मुक्तमृतशरीरं, फलं, घृतदधिक्षीरं, अक्षतं, दर्पणं, मधु, शङ्खः, इक्षुः, शुभवाक्यं, भोजनं, वाद्यगीतं—एतानि शुभानि। मेघगम्भीरनादः, विद्युत्प्रीतिः—एतानि सर्वाणि शुभानि; तत्र चित्तप्रीतिः श्रेष्ठा। पुष्कर उवाच—स्थितस्य, प्रयातस्य, पृष्टस्य वा पुरुषस्य, भूमेः पुर्याः च शुभाशुभं चिन्तयन्ति निमित्तानि। दीप्तानि निमित्तानि पापफलप्रदानीति दैवविदो वदन्ति; शान्तानि शुभफलानि फलन्ति। षड्विधं दीप्तिं निमित्तानां कालदेशक्रियाशब्दजातिविशेषैः विशिनष्टि। पूर्वं पूर्वं बलवत्तरं ज्ञेयम्; दिवाचरं रात्रौ, रात्रिचरं दिवा विशेषेण बलवत्तरम्। क्रूरलक्षणे नक्षत्रग्रहाद्युदये दीप्तं निमित्तं ज्ञेयम्; सूर्यस्य गतौ धूम्रं निमित्तम्। उपस्थिते दीप्तं, मुक्ते ज्वलनं स्मृतम्; एतानि त्रयाणि दीप्तानि, अन्यानि पञ्च शान्तानि। दिशि दीप्ते दिशानिमित्तं, ग्रामे वने कानने वा गृहनिमित्तं, निषिद्धवृक्षे च तथैव। अशुभस्थले स्थलदीप्तं, कृत्येऽनुचिते क्रियादीप्तं; शब्ददीप्तं विकृतभीषणनादम्, जातिदीप्तं केवलमांसभक्ष्यं ज्ञेयम्। दीप्तात् शान्तं सर्वविभागैः निश्चित्य ज्ञेयम्; मिश्रात् मिश्रं, तस्य शुभाशुभफलम् उक्तव्यम्। गावः, अश्वाः, उष्ट्राः, गर्दभाः, श्वानः, शारिकाः, गृहगोधिकाः, चटकाः, बकाः, कूर्माः च—एते ग्रामवासिनः कथ्यन्ते। मार्जारः, कुक्कुटः च गृहस्थौ, तथापि वने अपि दृश्येते; सदा भेदेन ज्ञेयः। गवर्णाः, मयूराः, चक्राः, गर्दभाः, शुकाः, काकाः, कुलाहाः, कुकुभाः, श्येनाः, फेरुकाः, अञ्जनाः, कपयश्च। शतघ्नाः, चटकाः, कृष्णपक्षिणः, काकाः, श्येनाः, भरद्वाजाः, तित्तिराः, पतङ्गाः, त्रिविधाः कपोताः च—एते अपि विविधानि निमित्तानि स्मृतानि। एवं श्रीमदग्निपुराणे शुभाशुभलक्षणानि, तेषां फलानि, निमित्तानि च विस्तारतः श्रीपुष्करमुनिना रामाय निवेदितानि।