शृणु, धर्मप्रियः, अग्निपुराणे निर्दिष्टान् विधानान् एकत्रित्य कथाम्। यत्र ब्राह्मणः वा शूद्रः वा निषिद्धं भोजनं करोति, तत्र कृष्णलदण्डः विधीयते; तथा मिथ्यादेशप्रदानं कृतं वा, कृतकवस्तूनां नाशनं कृतं वा, एषः दण्डः स्थाप्यः। एवं कृतवान् सर्वोच्चं दण्डं दातव्यः; विषप्रदानं, अग्निप्रदानं, वा पतिं, आचार्यं, ब्राह्मणं, बालं वा हन्याद् यः, तस्मै अपि सर्वोच्चः दण्डः विधीयते। कर्णनासिका-अङ्गुलीनां छेदनं कुर्वन्, गोभिः सह निष्कासनीयः; तथा यः क्षेत्रगृहग्रामवनानां नाशनं करोति, सः अपि निष्कासनीयः। यः राजपत्नीं समीपगच्छति, सः श्मशानाग्निना दाहनीयः; तथा यः राजाज्ञां अल्पतरं वा अधिकतरं लिखति, सः अपि दण्डनीयः। पुनः पुनः चोरस्य मोचनं कुर्वन्, सर्वोच्चं दण्डं लभते; राजस्य रथे वा आसने आरोहति, तस्मै अपि सर्वोच्चः दण्डः। यः न्यायेन पराजितः सन् 'नाहं पराजितः' इति मन्यते, पुनः विवादं करोति, तस्मै द्विगुणः दण्डः स्थाप्यः। यः युध्यर्थं आह्वानं करोति, बन्धनीयः; तथा अप्राप्तः आह्वानं करोति, बन्धनीयः; अधिकारीहस्तात् मुक्तः पलायते, सः अपि बन्धनीयः। ततः पुष्करः उवाच— यदा राज्ञः पृष्ठरक्षिणः शत्रुणा अभिभूतः इति घोषः श्रूयते, तदा राजा अभियानं आरम्भयेत्। "मम सैनिकाः बलवन्तः, परिचारकाः वेतनप्राप्ताः, सेना पर्याप्ता, आधाररक्षणे समर्थः अस्मि" इति निश्चित्य, सेनया सह शिबिरं प्रविशेत्। शत्रुः कष्टं प्राप्नोति, दैवेन पीडितः भवति, भूकम्पः जायते, ध्वजः भग्नः भवति, अशुभं निमित्तं दृश्यते, तदा अग्रे गन्तव्यम्। शुभाङ्गकम्पनं वा, शुभस्वप्नदर्शनं वा, शुभनिमित्तं वा पक्षिणं दृश्यते, तदा शत्रुनगरं प्रविशेत्। वर्षाकाले, पदाति-गजसमृद्धया सेनया यथोचितं नियोज्येत्। पदातिसम्पन्ना सेना सदा शत्रून् जयति; दक्षिणाङ्गकम्पनं शुभम्। किंतु वामाङ्गे, पृष्ठे, हृदि वा कम्पनं अशुभम्; चिह्नं वा शोथं वा कम्पनं विज्ञेयम्। पुनः पुष्करः स्वप्नान् शुभाशुभान् तथा तेषां निवारणं व्याख्यातुम् आरभते। नाभिं विहाय, यत्र कुत्रापि शरीरस्थले तृणवृक्षादयः उत्पद्यन्ते, शिरसि पेषणं, ताम्रपात्रशोधनं, मुण्डनं, नग्नता, मलिनवस्त्रधारणं, तैलाभ्यङ्गं, मृद्विलेपनं; उन्नतः स्थानात् पतनं, विवाहः, गायनं, वीणावादनं, शाखारोहणं; पद्मं वा ताम्रं वा प्राप्तिः, सर्पवधः, रक्तवर्णपुष्पवृक्षः, चाण्डालसंस्पर्शः; मातृगर्भं प्रवेशः, श्मशानाग्न्यारोहणं, इन्द्रध्वजपतनं, चन्द्रसूर्ययोः पतनं; दिव्य-आकाश-भौम-लक्षणं दर्शनं, देवद्विजराजगुरूणां कोपः; वीणावादनं बिना गीतस्य, संगीतहीनवादनं; प्रवाहे पतनं, गोमयजलस्नानं, मलिनजलस्नानं, माषजलस्नानं; स्वाङ्गनाशः, शुद्धिः, वान्ति; दक्षिणदिशं गमनं, रोगाभिभूतिः, फलनाशः, धातुभङ्गः; गृहात् पतनं, गृहमार्जनं, वराहभूतपिशाचमांसभक्षकवानरचाण्डालैः वाहनं; तैलपानं, स्नानं, रक्तमाल्यधारणं, अभ्यङ्गः— एते अशुभस्वप्नाः। अन्येभ्यः स्वप्नान् कथनं शुभम्। एतेषां स्वप्नानां अनन्तरं स्नानं कृत्वा, द्विजातीन् पूजयेत्, तिलैः हविर्दद्यात्, हरिं, ब्रह्माणं, शिवं, सूर्यं, गणं च पूजयेत्। स्तोत्रपाठं कुर्यात्, पुरुषसूक्तादीनि जपेत्। रात्रेः प्रथमप्रहरदृष्टः स्वप्नः संवत्सरे फलं ददाति; द्वितीयप्रहरे षण्मासे; तृतीयप्रहरे त्रिमासे; चतुर्थप्रहरे अर्धमासे वा सूर्ये उदिते दशदिनेषु। यदि एकरात्रौ शुभाशुभौ स्वप्नौ दृश्यते, तदा अन्तिमः स्वप्नः फलनिर्णायकः। अतः शुभस्वप्नदर्शनानन्तरं पुनः निद्रां न कुर्यात्। पर्वतं, राजभवनं, गजं, अश्वं, वृषभं आरोहणं शुभम्। श्वेतपुष्पवृक्षदर्शनं, आकाशे वृक्षदर्शनं, नाभिमूलात् वृक्षतृणोत्पत्तिः, बहुबाहुत्वं; बहुशीर्षत्वं, श्यामकेशोत्पत्तिः, शुद्धश्वेतमाल्यवस्त्रधारणं; चन्द्रसूर्यतारग्रहणं, इन्द्रध्वजमालिङ्गनं, ध्वजारोहणं; भूमिं वा वारिस्रोतःग्रहणं, शत्रुजयः, विवादजयः, द्यूतविजयः, युद्धविजयः; अजमांसं वा क्षीरपाकं वा रक्तदर्शनं वा रक्तस्नानं; शुद्धरक्तपानं वा मद्यपानं वा क्षीरपानं; भूमौ शस्त्राभ्यां विहरणं वा निर्मलाकाशदर्शनं; महिषीगव्यमृगीनारीगजाश्वानां मुखेन दुहनं शुभम्। देवद्विजगुरूणां प्रसादलाभः, जलाभिषेकः, गवां शृङ्गात् प्रवाहाभिषेकः; चन्द्रात् पतनं, राम, राज्यलाभाय ज्ञायते; राजाभिषेकः वा शिरच्छेदनं अपि शुभम्। एवं धर्मनियमाः, दण्डविधानानि, तथा शुभाशुभस्वप्नानां फलानि अग्निपुराणे विस्तारतः प्रतिपादितानि।