तत्र, यथाऽनुशासनं, पूजकः सर्वप्रथमं धूपं दीपं पक्वनैवेद्यं च समर्प्य, ततोऽग्निं प्रज्वालयति। पूर्ववत् शिवस्य पूजनं कृत्वा, मन्त्रैः पावनेऽग्नौ शिवाय हविर्यजनं करोति। यदा स्थलम्, कालः, अन्ये च कारणानि शुभानि भवन्ति, अपशकुनानां शमाय, मन्त्रविद् होमं विधाय, पूर्णं शुभं नैवेद्यं ददाति। पूर्ववत् पक्वनैवेद्यं निर्माय, प्रत्येकवेदिकायाम् अर्पयति; यजमानाः भूषणैः भूषिताः स्नानमण्डपं प्रति गच्छन्ति। भगवन्तं शुभासने स्थापयित्वा, तं स्पृशित्वा आच्छाद्य, मृत्तिका-कुङ्कुमजलैः स्नानं विधाय पूजनं कुर्यात्। गोमूत्रेण, गोमयेण, जलैः क्रमशः, भस्मना, सुगन्धजलैः, रक्षोमन्त्रयुक्तेन जलैः स्नानं विधायेत्। आचार्यः सस्वरूपप्रतिमाभिः सह शुद्धिकर्म कुर्यात्, धर्ममन्त्रजपेन पवित्रितं पीतवस्त्रं आच्छाद्य। शुक्लपुष्पैः पूज्य, उत्तरवेद्यां नेत्वा, तत्र आसनं शय्यां च दत्त्वा, सम्यक् व्यवस्थापयेत्। कुंकुमेन अभ्यक्तसूत्रेण विभागं कृत्वा, सुवर्णदण्डेन नेत्राणि विधिवत् लिखेत्। ततो नेत्रेषु अञ्जनं स्थापयेत्, विधिपूर्वकं सिद्धहस्तः शुभचिह्नं यन्त्रेण उत्थापयेत्। सर्वकामपूर्तये, तृतीयभागादर्धभागात्, चतुर्थांशस्यार्धभागात् वा, शुभचिह्नं स्थापनीयम्। लिङ्गस्य दीर्घभागे त्रिधा विभाज्य, सर्वत्र लिङ्गशरीरानुसारं शुभचिह्नस्य विष्कम्भः मापनीयः। नवभागेषु अष्टभागैः यवस्य, हस्तपरिधानेन, शुभचिह्नरेखायाः गम्भीरता विष्कम्भः च मापनीयौ। एवं, अष्टमांशवृद्ध्या, द्व्यर्धहस्ते लिङ्गे, पृथिव्या हस्ते अष्टयवगम्भीरता विष्कम्भः च भवेत्। एवं, नवहस्ते अपि, अष्टमांशवृद्ध्या, पृथिव्याः अष्टयवगम्भीरता विष्कम्भः च स्थापनीयम्। शैवलिङ्गेषु, पदमिते उन्नते, यववृद्ध्या सर्वत्र शुभचिह्नस्य विष्कम्भः निश्चितः। तृतीयवृद्ध्या गम्भीरता विष्कम्भः च रेखा निर्मीयेत; सम्पूर्णं लिङ्गं अधस्तात् शिरः पर्यन्तं सूक्ष्मं भवेत्। शुभचिह्नक्षेत्रे अष्टभागविभक्ते, शीर्षे द्वौ शुभभागौ, मध्ये षष्ठभागः, अधः द्वौ भागौ अवशिष्यन्ते। पृष्ठे त्रिरेखाः संयोज्य, चिह्नं कर्तव्यम्; रत्नमये लिङ्गे सुवर्णमये चिह्नं द्वयवविस्तीर्णं भवेत्। तत्स्वरूपं चिह्नैः सूचितम्; रत्नेषु तेजः शुद्धम्। मुखे नेत्रविधानं सन्निधेः लक्षणम्। चिह्नरेखा निष्क्रान्त्यर्थं घृतमधुना योज्य, मृत्युञ्जयमन्त्रेण पूज्य, कार्यदोषनिवारणाय। मृत्तिकादिभिः स्नानं कृत्वा लिङ्गं पूज्य, शिल्पिनः तुष्ट्वा, आचार्येभ्यः गोदानं कुर्यात्। धूपादिभिः लिङ्गं पूज्य, गुरुपत्न्यः गीतं गायन्ति, सूत्रेण दक्षिणवामतः वा, कुशेन वा लिङ्गं पूजयन्ति। वर्णं स्मृत्वा, दत्त्वा, शुद्धिकर्मादि कुर्यात्; गुडलवणधान्यदानैः तान् विसर्जयेत्। आचार्यरूपधारिभिः सह, हृदयेन वा, प्रणवेन वा, मृत्तिका-गोमय-गोमूत्र-भस्म-जलादिभिः स्नानं कुर्यात्। पञ्चगव्येन, पञ्चामृतपूर्वकं स्नानं कर्तव्यम्; क्वाथैः वा, सर्वौषधजलैः वा शुद्धिकर्म। शुद्धपुष्पफलस्वर्णरत्नशृङ्गयवजलैः, सहस्रधाराभिः दिव्यौषधजलैः स्नानं विधायेत्। तीर्थजलैः, गङ्गाजलैः, चन्दनजलैः, क्षीरसागरकुम्भैः, शिवपात्रजलैः स्नानं कुर्यात्। चन्दनादिसुगन्धद्रव्यैः शुद्ध्यभिषेकं कुर्यात्; ब्राह्मणैः, पुष्पैः, कवचैः, रक्तवस्त्रैः पूजनं विधायेत्। रक्तरूपेण दीपार्चनं कुर्यात्, रक्षाचिह्नपूर्वकं; घृत-जल-क्षीरधाराभिः, कुशसूत्रनिर्दिष्टनैवेद्यैः पूजां विधायेत्। द्रव्यस्तोत्रादिभिः पूरितं लिङ्गं पुरुषमन्त्रेण पूज्य, हृदयेन देवतायै नमस्कृत्य, 'उत्तिष्ठ भगवन्' इति वदेत्। ततः, ब्रह्मरथेन तदुपकरणैः शीघ्रं देवतां आनयेत्; मण्डपे पश्चिमद्वारे शय्यां स्थापयेत्। शक्त्याद्यन्तं शक्तिपर्यन्तं शुभासने स्थापयेत्; पश्चिमे पादे ब्रह्मशिलां स्थापयेत्। आयुधानि, अस्त्राणि, शतशरासनं, शयनपात्रं, स्थिरासनं च स्थापयेत्; शिवकोणे हृदयेन अर्घ्यं ददाति। लिङ्गं उत्थाप्य, शिरः पूर्वं निर्दिष्टासने स्थापयेत्; तत्र सृष्ट्या धर्मादिसन्तानं प्रतिष्ठापयेत्। धूपैः पूजां कृत्वा, वस्त्राणि कवचं च ददाति; गृहनैवेद्यं हृदयेन, यथाशक्ति, समर्पयेत्। घृतमधुसंयुक्तपात्रे, पादे अभिषेकं कुर्यात्; तत्र आचार्यः षट्त्रिंशत्तत्त्वानि संगृह्य तिष्ठति। शक्त्यादिभिः भूमिपर्यन्तं तत्त्वाधिपैः सह, त्रैगुण्यं पुष्पत्रयं स्थापयेत्। शक्तितत्त्वान्ते, मायाक्षेत्रे, अष्टदिक्चक्रे, सृष्टिक्रमानुसारं, शिवं आत्मज्ञानतत्त्वरूपं स्थापयेत्। प्रत्येकदिक्भागे, रूपारूपाधिपान्—ब्रह्मा, विष्णु, हरं—पूर्वादिक्क्रमात् स्थापयेत्। पृथिव्यग्नियजमानसूर्यवारिवायुमन्दलरूपाणि, तेषां तत्त्वाधिपान् च, नियोजयेत्।