सर्वेऽपि विधयः यथाक्रमं प्रवृत्ताः। तत्र, कलायबीजस्य तुल्यं मापनं कर्तव्यं, गुग्गुलु तु बदीबीजस्य तुल्यं माप्यते। कन्दानां यागे तु अष्टमांशः सम्यक् प्रदेयः, एतद् एव उचितं, हे परमेश्वर। एवं ब्रह्मबीजैः होमः कर्तव्यः। ततो घृतपूर्णपात्रे स्रुवम् अधः स्थाप्यते। स्रुवाग्रे पुष्पं निधाय, तं वामहस्तेन गृह्णाति; पुनः उभौ दक्षिणहस्तेन शङ्खाकारमुद्रया धारयेत्। अर्धोत्तानः शरीरे, पादौ संयुक्तौ, तां मुद्रां नाभौ स्थापयित्वा, दृष्टिः स्रुवाग्रे स्थिता। ब्रह्माद्यर्थकारणात् निवृत्त्य, सुषुम्नया निष्क्रान्त्य, तद् वामस्तनं नयेत्; तत्र उभयोः मूलं समाहितं यत्नपूर्वकं स्थापयेत्। मूलमन्त्रं अस्पष्टया जप्य, 'वौषट्' इति समाप्य, ततः यवबीजमात्रं घृतं अग्नौ आहुति दातव्यं। ततः आचम्य, चन्दनं, ताम्बूलं च समर्प्य, भक्त्या तद् महिमा पूज्य, परमं नमः विधाय। ततः अग्निं पूज्य, अस्त्रमन्त्रेण 'फट्' अन्तेन, संहारमुद्रया, 'क्षमस्व' इति वदेत्। प्राणहृदयसूक्ष्मात्मना, श्रद्धया, हृदयपद्मे तेजोमयं गर्भाग्निं स्थापयेत्। सर्वश्रेष्ठं हविः आदाय, द्वौ मण्डलौ कृत्वा, आहुतिं अग्निकुण्डे अग्निप्रत्यक्षे अन्तः बहिश्च समर्प्य। 'ॐ हाम्' रुद्रेभ्यः स्वाहा; पूर्वदिशायां मातृभ्यः, दक्षिणेऽपि; पश्चिमे 'हाम्' वरुणगणभ्यः स्वाहा; एषा आहुति तेषां। उत्तरदिशि 'हाम्' यक्षेभ्यः; ईशान्यां 'हाम्' ग्रहभ्यः; अग्नौ 'हाम्' असुरेभ्यः; नैऋत्यां राक्षसेभ्यः आहुति। वायव्यां 'हाम्' नागेभ्यः; मध्ये नक्षत्रेभ्यः; 'हाम्' राशिभ्यः स्वाहा; अग्नौ सर्वेभ्यः, तथा नैऋत्यां। पश्चिमे अन्तराहुतिः क्षेत्रपालाय, द्वितीयं बाह्यमण्डलं इन्द्राय, अग्नये, यमाय। नैऋृतये, जलाधिपाय, वायवे, धनपालाय, पूर्वारम्भे ईशानाय, ब्रह्मरूपे ईशानाय नमः। नैऋृतये, विष्णवे स्वाहा; बाह्याहुतिः काकादिभ्यः; द्वयाहुतिमन्त्राः आत्मनि लयनीयाः संहरणमुद्रया। ईश्वरः उवाच—अर्घ्यपात्रं गृहित्वा, अग्निगृहं सुवृतं गच्छेत्; दिव्यदृष्ट्या सर्वाणि यागसाधनानि समारब्धानि। उत्तराभिमुखः, अग्निकुण्डं निरीक्ष्य, कुशैः प्रक्षिप्य, कवचमन्त्रेण निर्दिष्टकर्म कुर्यात्; कवचेन यथायोग्यं प्रक्षिप्य। खड्गेन उत्खातमृत्तिकां निष्क्रान्त्य, तां पूरयेत्, समीकुर्यात्; कवचेन प्रक्षिप्य, शरमन्त्रेण ताडयेत्। नित्यं मार्जनं, लेपनं, कलारूपविन्यासं, त्रिसूत्रधारणं, कवचपूजनं च कर्तव्यं। पूर्वदिशायां जलत्रयं रेखा, अधोमुखं स्थाप्य; कुशैः शिवमन्त्रेण, अथवा विपरीतक्रमेण। वज्रनिर्माणमन्त्रेण, हृदयेन, चतुर्मार्गान् दरभैः विन्यस्य; सूत्रमन्त्रेण, हृदयेन, आसनं विन्यस्य। हृदयेन वागीश्वरीं आवाह्य, भगवन्तं पूज्य; सम्यक् आधारसम्पन्नं अग्निं शुद्धपात्रे स्थापयेत्। मांसभक्ष्यभागं पृथक् स्थाप्य, निरीक्षणादिभिः शुद्धीकृत्य, त्रयः अग्नयः—शारीरः, सोमः, तत्त्वाग्निः—संयोज्य। 'ॐ हूं' अग्निज्ञानाय, अग्निबीजेन स्थापयेत्; मन्त्रसङ्ग्रहसम्पन्नः अग्निः गोमुद्रया अमृतीकृतः। अस्त्रमन्त्ररक्षितः, कवचेन आच्छादितः, पूजकः अग्निकुण्डं दक्षिणतो यज्ञसूत्रेण प्रदक्षिणं कुर्यात्। शिवबीजं मनसा ध्यानं, वाणीदेव्याः क्षेत्रे, वाग्देवता तद् निवेशयति। भूमौ उपविष्टः, जानुना कुटिलः, हृदयाभिमुखं तद् क्षिप्य; नाभिस्थले अन्तर्बीजं संगृह्णाति। हृदयेन संग्रहो, वस्त्रधारणं, शुद्धिकरणं, आचमनं; गर्भाग्निं पूज्य, अस्त्रेण रक्षेत्। देवीगर्भोत्पन्नं कङ्कणं कोमलहस्ते बन्धयेत्; गर्भाधानकर्मणि सद्योजातेन अग्निं पूज्य। ततः हृदयमन्त्रेण त्र्याहुतिं दद्यात्; पुत्रोत्पत्तिकर्मणि तृतीयमासे वामहस्तेन पूज्य। त्र्याहुतिं शिरसि जलबिन्दुयुक्तां दद्यात्; चूडाकर्मणि षष्ठमासे रूपपूजनं कुर्यात्। त्र्याहुतिं चूडायुक्तां दद्यात्; मुखरूपविन्यासं, मुखविष्कारणं, शुद्धिकर्म च कुर्यात्। जातकर्म, पुरुषकर्म च दशममासे पूर्ववत्; दरभैः अग्निं प्रज्वल्य, गर्भमलापहरणस्नानं कुर्यात्। देवीस्मृत्यर्थं सुवर्णबन्धनं मनसा ध्यायेत्; जातमलापहरणाय क्षिप्रम् अस्त्रेण जलं प्रक्षिप्य। घटं बहिः अस्त्रेण ताडयेत्, कवचेन शुद्धीकुर्यात्; अस्त्रेण उपर्यधः कटीमूलं स्पृशेत्, कुशं बहिः स्थापयेत्। स्थाप्य, प्रतिष्ठ्य, हृदयेन आवरणं विस्तारयेत्; तदनन्तरं, होतृणां अस्त्रमन्त्रेण त्रिमूलं संबोधयेत्। पञ्च समिधः घृतदिग्धः मूलाग्रे समर्प्य, हृदयेन ब्रह्मा, शङ्कर, विष्णु, अनन्तं पूज्येत्। दूर्वा, अक्षतैः आवरणं क्रमशः प्रदक्षिणं कुर्यात्; इन्द्रादि ईशानपर्यन्तं विस्तारस्थानानि क्रमशः गच्छेत्। हृदयेन, तेषां तेषां दिशाग्निसंयुक्तान् पूज्य; एवं विघ्नानि अपाकुर्यात्, बालं रक्षेत्।