ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਾਰੁਡਂ ਮਣ੍ਡਪਞ੍ਚਾਗ੍ਰੇ ਏਕਂ ਭੌਮਾਦਿਧਾਮ ਚ। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਨ੍ਤੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚਾष੍ਟਾਸੁ ਚੋਪਰਿ

ਮੰਡਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਰੁੜ ਮੰਡਪ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਸਨ ਬਣਾਓ; ਮੂਰਤ ਲਈ, ਉਪਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਠ ਹੋਣ।

ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਰਾਹਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਨृਸਿਂਹਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਜਲੇ। ਉਤ੍ਤਰੇ ਤੁ ਹਯਗ੍ਰੀਵਮਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਕਮ੍

ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਅਰ ਰੂਪ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨਰਸਿੰਘ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਰੱਖੋ।

ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਰਾਮਕਂ ਵਾਯੌ ਵਾਮਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਕਮ੍। ਈਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਰਚਨਾ ਦੇਯਾ ਵਸ੍ਵਰ੍ਕਕਾਦਿਭਿਃ

ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰਾਮ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਮਨ, ਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਵਾਸੂ, ਆਦਿਤਿਆ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰੋ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਦੇਵਤਾਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਮੇ। ਪਞ੍ਚਾਯਤਨਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਵਿਵੇਸ਼ਯੇਨ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਪੰਜ ਆਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਵਾਮਨਂ ਨृਹਰਿਞ੍ਚਾਸ਼੍ਵਸ਼ੀਰ੍षਂ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਸ਼ੂਕਰਮ੍। ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਚੈਵ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਚੇਸ਼ਗੋਚਰੇ

ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ, ਨਰਹਰੀ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ, ਅਸ਼ਵਸ਼ੀਰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਸ਼ੂਕਰ ਨੂੰ ਈਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।

ਅਥ ਨਾਰਾਯਣਂ ਮਧ੍ਯੇ ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਮਮ੍ਬਿਕਾਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਵਾਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਲਿਙ੍ਗਮੀਸ਼ਕੇ

ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ, ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।

ਅਥਵਾ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਨ੍ਤੁ ਅਥਵਾ ਨਵਧਾਮਸੁ। ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਵਾਮਵਾਮਕਾਨ੍

ਜਾਂ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਨੌਂ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਆਦਿ ਵੱਲ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਰ ਰੱਖੋ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨ੍ ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਅਥਵਾ ਨਵਧਾਮਸੁ। ਪਞ੍ਚਾਯਤਨਕਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍

ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਨੌਂ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਆਲਿਆਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਕਰੋ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮਪੁਰਖ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵੈਸ਼੍ਰਵਣੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਮਾਤृਗਣਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਗਣੇਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੀਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਗ੍ਰਹਾਨ੍

ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਗਰੁੱਪ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਕੰਦ, ਗਣੇਸ਼, ਈਸ਼ਾਨ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਦਸ਼ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦੀਨਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਤਥਾ। ਨੈਰ੍ॠਤ੍ਯਾਮਮ੍ਬਿਕਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਤੁ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਸ ਮਤਸ ਆਦਿ ਰੂਪ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੰਡਿਕਾ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਪਦ੍ਮਾਮੈਸ਼ੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਧ੍ਯੇ ਨਾਰਾਯਣਞ੍ਚ ਵਾ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਲਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਧਰਿਮ੍

ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਦਮਾ ਤੇ ਈਸ਼, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਾਂ ਨਾਰਾਇਣ, ਤੇ ਤੈਰਾਂ ਆਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਹਰੀ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਪੂਰ੍ਵਾਂਦੌ ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨ੍ ਵਾ ਅਨ੍ਯਧਾਮਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਮ੍ । ਮृਣ੍ਮਯੀ ਦਾਰੁਘਟਿਤਾ ਲੋਹਜਾ ਰਤ੍ਨਜਾ ਤਥਾ

ਪੂਰਬ ਆਦਿ ਵੱਲ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਜਾਂ ਹੋਰ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਰੱਖੋ। ਮੂਰਤੀ ਮਿੱਟੀ, ਲੱਕੜ, ਧਾਤੂ ਜਾਂ ਰਤਨ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੈਲਜਾ ਗਨ੍ਧਜਾ ਚੈਵ ਕੌਸੁਮੀ ਸਪ੍ਤਦਾ ਸ੍ਮृਤਾ। ਕੌਸੁਮੀ ਗਨ੍ਧਜਾ ਚੈਵ ਮृਣ੍ਮਯੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਤਥਾ

ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਪੱਥਰ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ।

ਤਤ੍‌ਕਾਲਪੂਜਿਤਾਸ਼੍ਚੈਤਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾਃ। ਅਥ ਸ਼ੈਲਮਯੀ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਚ ਗृਹ੍ਯਤੇ

ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਕਿੱਥੋਂ ਲੈਣਾ ਹੈ, ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਭਾਵੇ ਚ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ ਭੂਗਤਾਂ ਸ਼ਿਲਾਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਰਾ ਹ੍ਯਰੁਣਾ ਪੀਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਤੁ ਵਰ੍ਣਿਨਾਮ੍

ਜੇ ਪਹਾੜ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਥਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟਾ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨ ਯਦਾ ਲਭ੍ਯਤੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਰ੍ਣਿਨਾਂ ਵਰ੍ਣਤਃ ਸ਼ਿਲਾ। ਵਰ੍ਣਾਦ੍ਯਾਪਾਦਨਂ ਤਤ੍ਰ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਸਿਂਹਵਿਦ੍ਯਯਾ

ਜੇ ਚੰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਰੰਗ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸਿੰਘ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਰੇਖਾਗ੍ਰ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਾਗ੍ਰ੍ਯਾ ਸਿਂਹਹੋਮਤਃ। ਕਾਂਸ੍ਯਘਣ੍ਟਾਨਿਨਾਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਂਲਿਙ੍ਗਾ ਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਿਕਾ

ਜੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟੀ ਲਕੀਰ ਜਾਂ ਸਿੰਘ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਕਾਲਾ ਚੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਾਂਸ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵਰਗਾ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਪੁਰਸ਼ ਰੂਪ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤਨ੍ਮਨ੍ਦਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰੂਪਾਭਾਵਾਨ੍ਨਪੁਂਸਕਾ। ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਣ੍ਡਲਂ ਯਸ੍ਯਾਂ ਸਗਰ੍ਭਾਂ ਤਾਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍

ਜੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਤਾਂ ਮੂਰਤੀ ਔਰਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਰੂਪ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਪੁੰਸਕ। ਜੇ ਅੰਦਰ ਮੰਡਲ ਦਿਸੇ ਤਾਂ ਗਰਭ ਵਾਲੀ ਮੰਨ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤਿਮਾਰ੍ਥਂ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਨਯਾਗਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਤਤ੍ਰ ਖਾਤ੍ਵੋਪਲਿਪ੍ਯਾਥ ਮਣ੍ਡਪੇ ਤੁ ਹਰਿਂ ਯਜੇਤ੍

ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰੋ। ਉੱਥੇ ਖੋਦ ਕੇ ਤੇ ਲੀਪ ਕੇ, ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ੍ਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਟਙ੍ਕਾਦਿਕਮਥਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਹੁਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ਾਲਿਤੋਯੇਨ ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛਿਲਾਮ੍

ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੇ ਸਾਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਆਦਿ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਚਾਵਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਸਿਂਹੇਨ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਭੂਤਬਲਿਂ ਗੁਰੁਃ

ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਅਤ੍ਰ ਯੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ਚ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ। ਸਿਦ੍ਧਾਦਯੋ ਵਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਾਨ੍ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍

ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਾਤੁਧਾਨ, ਗੁਪਤ ਜੀਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਿष੍ਣੁਬਿਮ੍ਬਾਰ੍ਥਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯਾਤ੍ਰੈषਾ ਕੇਸ਼ਵਾਜ੍ਞਯਾ। ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਥਂ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਮਪਿ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍

ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲਈ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਜੋ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਹੋਵੇ।

ਅਨੇਨ ਬਲਿਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵਤ ਸਰ੍ਵਥਾ। ਕ੍ਸ਼ੇਮੇਣ ਗਚ੍ਛਤਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਮਿਦਂ ਤ੍ਵਰਾਤ੍

ਇਸ ਬਲੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਚਲੇ ਜਾਓ।

ਏਵਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤृਪ੍ਤਾ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਸ਼੍ਚ ਚਰੁਂ ਪ੍ਰਾਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਪੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਉਹ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲਾ-ਕਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ।

ਓਂ ਨਮਃ ਸਕਲਲੋਕਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣਵੇ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ

ਓਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍। ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਹृਦਿਸ੍ਥਾਨਿ ਤੁ ਯਾਨਿ ਮੇ

ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਦਿਖਾ।

ਓਂ ਓਂ ਹ੍ਰੁਂ ਫਟ੍ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ਼ੁਭੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹ੍ਯਸ਼ੁਭੇ ਸਿਂਹਹੋਮਤਃ

ਓਂ ਓਂ ਹ੍ਰੁੰ ਫਟ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਚੰਗੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੇ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੰਘ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਕੁਦ੍ਦਾਲਟਙ੍ਕਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਂ ਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਾਕ੍ਤਮੁਖਞ੍ਚਰੇਤ੍। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਕਮ੍

ਕੁੱਦਾਲ, ਕੁਹਾੜੀ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਮੱਖਣ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਲਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਚੁੱਕੋ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਮਝੋ, ਤੇ ਕਲਾ-ਕਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸਮਝੋ।