ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਅष੍ਟਮਾਂਸ਼ੇਨ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਰਥਕਾਨਾਨ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਗਮਃ। ਪਰਿਧੇਰ੍ਗੁਣਭਾਗੇਨ ਰਥਕਸ੍ਤਿਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ ਦੇ ਅੱਠਵੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ ਰਥਕਾਨਾ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਰਥਕਾਨੇ ਬਣਾਓ।

ਤਤ੍ਤृਤੀਯੇਣ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਰਥਕਾਨਾਨ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਗਮਮ੍। ਵਾਮਤ੍ਰਯਂ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਂ ਰਥਕਤ੍ਰਿਤਯੇ ਸਦਾ

ਜਾਂ, ਰਥਕਾਨਾ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ ਬਣਾਓ; ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਥਕਾਨਿਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਚੌਕੀਆਂ ਸਦਾ ਰੱਖੋ।

ਸ਼ਿਖਰਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਵਿਨਿਪਾਤਯੇਤ੍। ਸ਼ੁਕਨਾਸ਼ੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਤਃ ਸੂਤ੍ਰਂ ਤਿਰ੍ਯ੍ਯਗ੍ਭੂਤਂ ਨਿਪਾਤਯੇਤ੍

ਗੁੰਬਦ ਲਈ ਚਾਰ ਸੂਤਰ ਲਗਾਓ; ਅਤੇ ਤੋਤੇ ਦੀ ਨੱਕ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਇੱਕ ਆੜਾ ਸੂਤਰ ਰੱਖੋ।

ਸ਼ਿਖਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਭਾਗਸ੍ਥਂ ਸਿਂਹਂ ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਸ਼ੁਕਨਾਸਾਂ ਸ੍ਥਿਰੀਕृਤ੍ਯ ਮਧ੍ਯਸਨ੍ਧੌ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍

ਗੁੰਬਦ ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਾਪ ਤੇ ਸਿੰਘ ਬਣਾਓ; ਅਤੇ ਤੋਤੇ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਲੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।

ਅਪਰੇ ਚ ਤਤਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਸੂਤ੍ਰਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍। ਤਦੂਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵਨ੍ਤੁ ਭਵੇਦ੍ਵੇਦੀ ਸਕਣ੍ਠਾ ਮਨਸਾਰਕਮ੍

ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵੀ, ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਤਰ ਰੱਖੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਗਲ੍ਹ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਨ-ਸਮਾਨ ਆਰਕ ਵਾਲਾ ਵੇਦੀ ਹੋਵੇ।

ਸ੍ਕਨ੍ਧਭਗ੍ਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਕਰਾਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਉਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਵੇਦਿਕਾਮਾਨਾਤ੍ ਕਲਸ਼ਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਟੁੱਟੇ ਕੰਧੇ ਜਾਂ ਵਿਗੜੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਨਾ ਬਣਾਓ; ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਮਾਪ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਕਲਸ਼ ਬਣਾਓ।

ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਉਦੁਮ੍ਬਰੌ ਤਦੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਞ੍ਚ ਨ੍ਯਸੇਚ੍ਛਾਖਾਂ ਸੁਮਙ੍ਗਲੈਃ

ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮਾਪ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਸ਼ਾਖ ਰੱਖੋ।

ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਯ ਤੁ ਚਤੁਥਾਂਸ਼ੇ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯੌ ਚਣ੍ਡਪ੍ਰਚਣ੍ਡਕੌ। ਵਿष੍ਵਕ੍‌ਸੇਨਵਤ੍ਸਦਣ੍ਡੌ ਸ਼ਿਖੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵੇਡੁਮ੍ਬਰੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍

ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਚੰਡ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਣਾਓ; ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਵਾਂਗ ਦੋ ਦੰਡ, ਅਤੇ ਗੁੰਬਦ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਦੁੰਬਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰੱਖੋ।

ਦਿਗ੍ਗਜੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਤਾਂ ਘਟੈਃ ਸਾਬ੍ਜਾਂ ਸੁਰੂਪਿਕਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਯੋਚ੍ਛਯੋ ਭਵੇਤ੍

ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਕੰਧ ਵੀ ਉਸੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚੀ ਹੋਵੇ।

ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਤ੍ ਪਾਦਹੀਨਸ੍ਤੁ ਗੋਪੁਰਸ੍ਯੋਚ੍ਛਯੋਭਵੇਤ੍। ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਏਕਹਸ੍ਤਾ ਤੁ ਪੀਠਿਕਾ

ਗੋਪੁਰਾ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੈਰ ਘੱਟ ਉਚਾ ਹੋਵੇ; ਪੰਜ ਹਸਤ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਪੀਠ ਇੱਕ ਹਸਤ ਦੀ ਬਣਾਓ।

ਗਾਰੁਡਂ ਮਣ੍ਡਪਞ੍ਚਾਗ੍ਰੇ ਏਕਂ ਭੌਮਾਦਿਧਾਮ ਚ। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਨ੍ਤੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚਾष੍ਟਾਸੁ ਚੋਪਰਿ

ਮੰਡਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਰੁੜ ਮੰਡਪ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਸਨ ਬਣਾਓ; ਮੂਰਤ ਲਈ, ਉਪਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਠ ਹੋਣ।

ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਰਾਹਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਨृਸਿਂਹਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਜਲੇ। ਉਤ੍ਤਰੇ ਤੁ ਹਯਗ੍ਰੀਵਮਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਕਮ੍

ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਅਰ ਰੂਪ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨਰਸਿੰਘ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਰੱਖੋ।

ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਰਾਮਕਂ ਵਾਯੌ ਵਾਮਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਕਮ੍। ਈਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਰਚਨਾ ਦੇਯਾ ਵਸ੍ਵਰ੍ਕਕਾਦਿਭਿਃ

ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰਾਮ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਮਨ, ਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਵਾਸੂ, ਆਦਿਤਿਆ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰੋ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਦੇਵਤਾਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਮੇ। ਪਞ੍ਚਾਯਤਨਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਵਿਵੇਸ਼ਯੇਨ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਪੰਜ ਆਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਵਾਮਨਂ ਨृਹਰਿਞ੍ਚਾਸ਼੍ਵਸ਼ੀਰ੍षਂ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਸ਼ੂਕਰਮ੍। ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਚੈਵ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਚੇਸ਼ਗੋਚਰੇ

ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ, ਨਰਹਰੀ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ, ਅਸ਼ਵਸ਼ੀਰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਸ਼ੂਕਰ ਨੂੰ ਈਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।

ਅਥ ਨਾਰਾਯਣਂ ਮਧ੍ਯੇ ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਮਮ੍ਬਿਕਾਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਵਾਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਲਿਙ੍ਗਮੀਸ਼ਕੇ

ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ, ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।

ਅਥਵਾ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਨ੍ਤੁ ਅਥਵਾ ਨਵਧਾਮਸੁ। ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਵਾਮਵਾਮਕਾਨ੍

ਜਾਂ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਨੌਂ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਆਦਿ ਵੱਲ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਰ ਰੱਖੋ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨ੍ ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਅਥਵਾ ਨਵਧਾਮਸੁ। ਪਞ੍ਚਾਯਤਨਕਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍

ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਨੌਂ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਆਲਿਆਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਕਰੋ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮਪੁਰਖ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵੈਸ਼੍ਰਵਣੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਮਾਤृਗਣਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਗਣੇਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੀਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਗ੍ਰਹਾਨ੍

ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਗਰੁੱਪ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਕੰਦ, ਗਣੇਸ਼, ਈਸ਼ਾਨ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਦਸ਼ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦੀਨਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਤਥਾ। ਨੈਰ੍ॠਤ੍ਯਾਮਮ੍ਬਿਕਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਤੁ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਸ ਮਤਸ ਆਦਿ ਰੂਪ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੰਡਿਕਾ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਪਦ੍ਮਾਮੈਸ਼ੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਧ੍ਯੇ ਨਾਰਾਯਣਞ੍ਚ ਵਾ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਲਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਧਰਿਮ੍

ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਦਮਾ ਤੇ ਈਸ਼, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਾਂ ਨਾਰਾਇਣ, ਤੇ ਤੈਰਾਂ ਆਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਹਰੀ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਪੂਰ੍ਵਾਂਦੌ ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨ੍ ਵਾ ਅਨ੍ਯਧਾਮਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਮ੍ । ਮृਣ੍ਮਯੀ ਦਾਰੁਘਟਿਤਾ ਲੋਹਜਾ ਰਤ੍ਨਜਾ ਤਥਾ

ਪੂਰਬ ਆਦਿ ਵੱਲ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਜਾਂ ਹੋਰ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਰੱਖੋ। ਮੂਰਤੀ ਮਿੱਟੀ, ਲੱਕੜ, ਧਾਤੂ ਜਾਂ ਰਤਨ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੈਲਜਾ ਗਨ੍ਧਜਾ ਚੈਵ ਕੌਸੁਮੀ ਸਪ੍ਤਦਾ ਸ੍ਮृਤਾ। ਕੌਸੁਮੀ ਗਨ੍ਧਜਾ ਚੈਵ ਮृਣ੍ਮਯੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਤਥਾ

ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਪੱਥਰ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ।

ਤਤ੍‌ਕਾਲਪੂਜਿਤਾਸ਼੍ਚੈਤਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾਃ। ਅਥ ਸ਼ੈਲਮਯੀ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਚ ਗृਹ੍ਯਤੇ

ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਕਿੱਥੋਂ ਲੈਣਾ ਹੈ, ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਭਾਵੇ ਚ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ ਭੂਗਤਾਂ ਸ਼ਿਲਾਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਰਾ ਹ੍ਯਰੁਣਾ ਪੀਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਤੁ ਵਰ੍ਣਿਨਾਮ੍

ਜੇ ਪਹਾੜ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਥਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟਾ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨ ਯਦਾ ਲਭ੍ਯਤੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਰ੍ਣਿਨਾਂ ਵਰ੍ਣਤਃ ਸ਼ਿਲਾ। ਵਰ੍ਣਾਦ੍ਯਾਪਾਦਨਂ ਤਤ੍ਰ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਸਿਂਹਵਿਦ੍ਯਯਾ

ਜੇ ਚੰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਰੰਗ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸਿੰਘ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਰੇਖਾਗ੍ਰ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਾਗ੍ਰ੍ਯਾ ਸਿਂਹਹੋਮਤਃ। ਕਾਂਸ੍ਯਘਣ੍ਟਾਨਿਨਾਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਂਲਿਙ੍ਗਾ ਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਿਕਾ

ਜੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟੀ ਲਕੀਰ ਜਾਂ ਸਿੰਘ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਕਾਲਾ ਚੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਾਂਸ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵਰਗਾ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਪੁਰਸ਼ ਰੂਪ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤਨ੍ਮਨ੍ਦਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰੂਪਾਭਾਵਾਨ੍ਨਪੁਂਸਕਾ। ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਣ੍ਡਲਂ ਯਸ੍ਯਾਂ ਸਗਰ੍ਭਾਂ ਤਾਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍

ਜੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਤਾਂ ਮੂਰਤੀ ਔਰਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਰੂਪ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਪੁੰਸਕ। ਜੇ ਅੰਦਰ ਮੰਡਲ ਦਿਸੇ ਤਾਂ ਗਰਭ ਵਾਲੀ ਮੰਨ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤਿਮਾਰ੍ਥਂ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਨਯਾਗਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਤਤ੍ਰ ਖਾਤ੍ਵੋਪਲਿਪ੍ਯਾਥ ਮਣ੍ਡਪੇ ਤੁ ਹਰਿਂ ਯਜੇਤ੍

ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰੋ। ਉੱਥੇ ਖੋਦ ਕੇ ਤੇ ਲੀਪ ਕੇ, ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।