ਮਨੁष੍ਯਾਦਿਕਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਸ਼ੁਵृਦ੍ਧਿਕਰੀ ਭਵ। ਏਵਮੁਤ੍ਕ੍ਵਾ ਤਤਃ ਖਾਤਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰੇਣ ਤੁ ਸੇਚਯੇਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਲਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਖੱਡ ਨੂੰ ਗਉਮੂਤਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਧਾਪਯੇਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਭਵੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ। ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਗੁਰਵੇਨ੍ਯੇषੁ ਭੋਜਨਮ੍
ਇਹ ਕਰ ਕੇ, ਗਰਭ (ਨਿਵ) ਨੂੰ ਰੱਖੋ; ਗਰਭਾਧਾਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੋਵੇ। ਗੁਰੂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਗਉ-ਕਪੜਾ ਆਦਿ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿਓ।
ਗਰ੍ਭਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇष੍ਟਕਾ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਪ੍ਰਪੂਰਯੇਤ੍। ਪੀਠਬਨ੍ਧਮਤਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਮਿਤਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਨਤ
ਗਰਭ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਟਾਂ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਨਿਵ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੀਠ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਮਾਪ ਸਧਾਰਨ ਰੱਖੋ।
ਪੀਠੋਤ੍ਤਮਂ ਚੋਚ੍ਛ੍ਰਯੇਣ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍। ਪਾਦਹੀਨਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪਨਿष੍ਠਂ ਚੋਤ੍ਤਮਾਰ੍ਦ੍ਧਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੀਠ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਦੇ ਅੱਧੇ ਉਚਾਈ ਦੇ ਹੋਵੇ; ਮੱਧਮ ਪੀਠ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੀਠ ਵਧੀਆ ਦੇ ਅੱਧਾ ਹੋਵੇ।
ਪੀਠਬਨ੍ਧੋਪਰਿष੍ਟਾਤੁ ਪੁਨਰ੍ਯਜਤ੍। ਪਾਦਪ੍ਪਰਤਿष੍ਠਕਾਰੀ ਤੁ ਨਿष੍ਪਾਪੋ ਦਿਵਿ ਮੋਦਤੇ
ਪੀਠ ਬਣ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਗਮ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਗਾਰਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਮਨਸਾ ਯਸ੍ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਕਾਯਗਤਂ ਪਾਪਂ ਤਦਹ੍ਰਾ ਹਿ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ', ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਸੇ ਦਿਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤੇ ਤੁ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਵਿਧਿਨੈਵ ਤੁ। ਅष੍ਟੇष੍ਟਕਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਹੇਵਤਾਲਯਮ੍
ਫਿਰ ਜੇ ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਠ ਇੱਟਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਨ ਤਸ੍ਯ ਫਲਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੇਤ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਅਨੇਨੈਵਾਨੁਮੇਯਂ ਹਿ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੱਲੋਂ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਮੰਦਰ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਤੋਂ ਹੀ ਫਲ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਾਮਮਧ੍ਯੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵੇ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਵਿਦਿਸ਼ਾਸੁ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਮੁਖੋ ਭਵੇਤ੍
ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਪੂਰਬ-ਮੁਖੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਣਾਓ; ਪਿੰਡ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਮੰਦਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ।
ਇਯਗ੍ਰੀਵ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਸਾਧਾਰਣ ਸ਼੍ਰृਣ। ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਭਜੇਤ੍ षੋਡਸ਼ਧਾ ਬੁਧਃ
ਇਯਗਰੀਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਹੁਣ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਮ ਨਿਯਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਚਤੁਰਕੋਣ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਭਾਗਾਨਿ ਭਿਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਵਾਲਾ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਓ; ਤੇ ਕੰਧਾਂ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ।
ਜਙ੍ਘੋਚ੍ਛਾਯਨ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗੇਣ ਚਾਯਤਮ੍ । ਜਙ੍ਘਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣੋਚ੍ਛਾਯਂ ਮਞ੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਾਃ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹੇਠਲੀ ਕੰਧ ਦੀ ਉਚਾਈ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਣਾਓ; ਪੀਠ ਦੀ ਉਚਾਈ ਕੰਧ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣੀ ਹੋਵੇ।
ਤੁਰ੍ਯ੍ਯਭਾਗੇਨ ਮਞ੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਾਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਤਨ੍ਮਾਨਨਿਰ੍ਗਮਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਮੁਭਯੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ ਸਮਮ੍
ਪੀਠ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਪਥ ਬਣਾਓ; ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਸਤਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਸ਼ਰੇਣ ਸਮਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਮਗ੍ਰੇ ਜਗਤਿ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍। ਦ੍ਵਿਗੁਣੇਨਾਪਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਥਾਸ਼ੋਭਾਨੁਰੂਪਤਃ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧਾਈ ਬਣਾਓ; ਜਾਂ ਦੋ ਗੁਣੀ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਭਾ ਤੇ ਢੰਗ ਨੂੰ suit ਕਰੇ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਨ੍ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਗਰ੍ਭਸੂਤ੍ਰਦ੍ਵਯੇਨ ਤੁ। ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਾਧਿਕਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ਭੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਮੰਡਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਚੌੜਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਗਰਭ-ਸੂਤਰ ਲਗਾਓ, ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਧਾ ਕੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਗਰ੍ਭਮਾਨਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵੀਤ ਮੁਖਮਣ੍ਡਪਮ੍। ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਪਦੈਰ੍ਵ੍ਵਾਸ੍ਤੁਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਮਣ੍ਡਪਮਾਰਭ੍ਤ੍
ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮਾਪ ਮੁਤਾਬਕ ਮੁਖ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਇਕੱਸੀ ਪੈਰ ਲੰਬਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੁਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਗ੍ਦ੍ਵਾਰਵਿਨ੍ਯਾਸੇ ਪਾਦਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥਾਨ੍ ਯਜੇਤ੍ ਸੁਰਾਨ੍। ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਕਾਰਵਿਨ੍ਯਾਸੇ ਯਜੇਦ੍ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਨ੍ਤਗਾਨ੍
ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਵਿੱਚ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰੋ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਘੇਰੇ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਵਿੱਚ, ਬਤੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਸਾਧਾਰਣਂ ਚੈਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਮਾਨੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾ ਵਾ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਪਰਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ
ਇਹ ਮੰਦਰ ਦੀ ਆਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੂਰਤ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਮੰਦਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੁਣੋ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ। ਗਰ੍ਭਸ੍ਤੁ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਰ੍ਦ੍ਵੇਨ ਗਰ੍ਭਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਭਿਤ੍ਤਯਃ
ਮੂਰਤ ਦੇ ਮਾਪ ਮੁਤਾਬਕ ਚੰਗੀ ਪੀਠ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ ਪੀਠ ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਾਪ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਕੰਧਾਂ ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਹੋਣ।
ਭਿਤ੍ਤੇਰਾਯਾਮਮਾਨੇਨ ਉਤ੍ਸੇਧਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਭਿਤ੍ਤ੍ਯੁਚ੍ਛਾਯਾਤ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸ਼ਿਖਰਂ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਕੰਧ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਾਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਕੰਧ ਦੀ ਛਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਉਚਾ ਗੁੰਬਦ ਬਣਾਓ।
ਸ਼ਿਖਰਸ੍ਯ ਤੁ ਤੁਰ੍ਯ੍ਯੇਣ ਭ੍ਰਮਣਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਸ਼ਿਖਰਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥੇਨ ਅਗ੍ਰਤੋ ਮੁਖਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਗੁੰਬਦ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਪਥ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁਖ ਮੰਡਪ ਵੀ ਗੁੰਬਦ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ ਬਣਾਓ।
ਅष੍ਟਮਾਂਸ਼ੇਨ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਰਥਕਾਨਾਨ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਗਮਃ। ਪਰਿਧੇਰ੍ਗੁਣਭਾਗੇਨ ਰਥਕਸ੍ਤਿਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ ਦੇ ਅੱਠਵੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ ਰਥਕਾਨਾ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਰਥਕਾਨੇ ਬਣਾਓ।
ਤਤ੍ਤृਤੀਯੇਣ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਰਥਕਾਨਾਨ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਗਮਮ੍। ਵਾਮਤ੍ਰਯਂ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਂ ਰਥਕਤ੍ਰਿਤਯੇ ਸਦਾ
ਜਾਂ, ਰਥਕਾਨਾ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ ਬਣਾਓ; ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਥਕਾਨਿਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਚੌਕੀਆਂ ਸਦਾ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਿਖਰਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਵਿਨਿਪਾਤਯੇਤ੍। ਸ਼ੁਕਨਾਸ਼ੋਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵਤਃ ਸੂਤ੍ਰਂ ਤਿਰ੍ਯ੍ਯਗ੍ਭੂਤਂ ਨਿਪਾਤਯੇਤ੍
ਗੁੰਬਦ ਲਈ ਚਾਰ ਸੂਤਰ ਲਗਾਓ; ਅਤੇ ਤੋਤੇ ਦੀ ਨੱਕ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਇੱਕ ਆੜਾ ਸੂਤਰ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਿਖਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਭਾਗਸ੍ਥਂ ਸਿਂਹਂ ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਸ਼ੁਕਨਾਸਾਂ ਸ੍ਥਿਰੀਕृਤ੍ਯ ਮਧ੍ਯਸਨ੍ਧੌ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਗੁੰਬਦ ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਾਪ ਤੇ ਸਿੰਘ ਬਣਾਓ; ਅਤੇ ਤੋਤੇ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਲੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।
ਅਪਰੇ ਚ ਤਤਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਸੂਤ੍ਰਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍। ਤਦੂਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵਨ੍ਤੁ ਭਵੇਦ੍ਵੇਦੀ ਸਕਣ੍ਠਾ ਮਨਸਾਰਕਮ੍
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵੀ, ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਤਰ ਰੱਖੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਗਲ੍ਹ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਨ-ਸਮਾਨ ਆਰਕ ਵਾਲਾ ਵੇਦੀ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਕਨ੍ਧਭਗ੍ਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਕਰਾਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਉਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਵੇਦਿਕਾਮਾਨਾਤ੍ ਕਲਸ਼ਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਟੁੱਟੇ ਕੰਧੇ ਜਾਂ ਵਿਗੜੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਨਾ ਬਣਾਓ; ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਮਾਪ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਕਲਸ਼ ਬਣਾਓ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਉਦੁਮ੍ਬਰੌ ਤਦੂਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵਞ੍ਚ ਨ੍ਯਸੇਚ੍ਛਾਖਾਂ ਸੁਮਙ੍ਗਲੈਃ
ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮਾਪ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਸ਼ਾਖ ਰੱਖੋ।
ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਯ ਤੁ ਚਤੁਥਾਂਸ਼ੇ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯੌ ਚਣ੍ਡਪ੍ਰਚਣ੍ਡਕੌ। ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਵਤ੍ਸਦਣ੍ਡੌ ਸ਼ਿਖੋਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵੇਡੁਮ੍ਬਰੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਚੰਡ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਣਾਓ; ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਵਾਂਗ ਦੋ ਦੰਡ, ਅਤੇ ਗੁੰਬਦ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਦੁੰਬਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰੱਖੋ।
ਦਿਗ੍ਗਜੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਤਾਂ ਘਟੈਃ ਸਾਬ੍ਜਾਂ ਸੁਰੂਪਿਕਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਯੋਚ੍ਛਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਕੰਧ ਵੀ ਉਸੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚੀ ਹੋਵੇ।