ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਾਗਪੁष੍ਪੈਃ ਪਦੇ ਨਾਗਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਹਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਮੁਦ੍ਗੋਦਨੇਨ ਭਲ੍ਲਾਟਂ ਪਦੇ ਸੋਮਂ ਪਦੇ ਤਥਾ

ਨਾਗ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਨਾਗ ਫੁੱਲ ਨਾਲ; ਭੱਖਿਆ ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ; ਭੱਲਾਟ ਨੂੰ ਮੂੰਗ ਵਾਲੇ ਚੌਲ ਨਾਲ; ਸੋਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੇ ਖਾਨੇ 'ਚ।

ਮਧੁਨਾ ਪਾਯਸੇਨਾਥ ਸ਼ਾਲੂਕੇਨ ऋषਿਂ ਦ੍ਵਯੇ। ਪਦੇ ਦਿਤਿਂ ਲੋਪਿਕਾਭਿਰਰ੍ਦ੍ਧੇ ਦਿਤਿਮਥਾਪਰਮ੍

ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਖੀਰ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡ ਨਾਲ ਦੋ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ; ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਤਿਲ ਦੀਆਂ ਪੂੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧੇ 'ਚ ਵੀ।

ਪੂਰਿਕਾਭਿਸ੍ਤਤਞ੍ਚਾਪਮੀਸ਼ਾਧਃ ਪਯਸਾ ਪਦੇ। ਤਤੋਧਸ਼੍ਚਾਪਵਤ੍ਸਨ੍ਤੁ ਦਧ੍ਨਾ ਚੈਕਪਦੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਆਪਾ ਨੂੰ ਪੂੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਈਸ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਦੁੱਧ ਨਾਲ; ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਆਪਾ ਨੂੰ ਹੀ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਕ ਖਾਨੇ 'ਚ।

ਲਡ੍ਙੁਕੈਸ਼੍ਚ ਮਰੀਚਿਨ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਕੋष੍ਠਚਤष੍ਟਯੇ । ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠਕੇ

ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਦੇ ਚਾਰ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਲੱਡੂ ਨਾਲ; ਸਾਵਿਤਰ ਨੂੰ ਲਾਲ ਫੁੱਲ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ।

ਤਦਧਃ ਕੋष੍ਠਕੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍। ਵਿਵਸ੍ਵਤੇऽਰੁਣਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚਨ੍ਦਨਞ੍ਚਤੁਰਙ੍ਘ੍ਨਿषੁ

ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ, ਅਰੁਣ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਚੰਦਨ ਨਾਲ।

ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠੇ ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਨ੍ਨਂ ਨਿਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਯਾਯ ਤਸ੍ਯਾਧੋ ਘृਤਾਨ੍ਨਂ ਕੋਣਕੋष੍ਠਕੇ

ਰਾਖਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਖਾਣਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਇੰਦਰ ਜਯਾ ਨੂੰ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ।

ਚਤੁष੍ਪਦੇषੁ ਦਾਤਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗੁਡਪਾਯਸਮ੍। ਵਾਯ੍ਵਧਃ ਕੋਣਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਪਕ੍ਕਮਾਂਸਕਮ੍

ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਖੀਰ; ਵਾਯੂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ 'ਚ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਮਾਸ।

ਤਦਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠੇ ਤੁ ਯਕ੍ਸ਼ਾਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਫਲਨ੍ਤਥਾ। ਮਹੀਧਰਾਯ ਮਾਂਸਾਨ੍ਨਂ ਮਾषਞ੍ਚ ਚਤੁਰਙ੍ਘ੍ਰਿषੁ

ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਯਕਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਫਲ; ਮਹੀਧਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਮਾਸ ਤੇ ਕਾਲਾ ਚਣਾ।

ਮਧ੍ਯੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਾਃ। ਚਰਕੀਂ ਮਾषਸਰ੍ਪ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਕृਸ਼ਰਯਾਸृਜਾ

ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਤਿਲ ਤੇ ਚੌਲ; ਉਸੇ ਥਾਂ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਚਣੇ, ਘਿਉ ਤੇ ਪਤਲਾ ਭਾਤ।

ਰਕ੍ਤਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਦਾਰੀਞ੍ਚ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਞ੍ਚ ਪਲੋਦਨੈਃ। ਪੂਤਨ ਾਂਪਲਪਿਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਮਾਂਸਾਸृਗ੍ਭ੍ਯਾਞ੍ਚ ਜਮ੍ਭਕਮ੍

ਲਾਲ ਪੱਤਿਆਂ, ਵਿਦਾਰੀ, ਕੰਦਰਪ ਅਤੇ ਪਲੋਦਨ ਨਾਲ, ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਆਂਪਲਾ ਪਿੱਤ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਜੰਭਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਿਤ੍ਤਾਸृਗਸ੍ਥਿਭਿਃ ਪਾਪਂ ਪਿਲਿਪਿਞ੍ਚਂ ਸ੍ਰਜਾਸृਜਾ। ਈਸ਼ਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਰਕ੍ਤਮਾਂਸੇਨ ਅਭਾਵਾਦਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਯਜੇਤ੍

ਪਿੱਤ, ਲਹੂ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਪਿਲਿਪਿੰਚ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਈਸ਼ਾਦਿ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲਹੂ ਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ, ਜੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਖੰਡ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ੋਮਾਤृਗਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਦਿਭ੍ਯ ਏਵ ਚ। ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲੇਭ੍ਯੋ ਬਲੀਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਕਾਮਤਃ

ਰਾਖਸ਼ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਆਦਿਕ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਹੁਤ੍ਵੈਤਾਨਸਨ੍ਤਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਦੀਨ੍ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਥਾਨੇ ਹਰਿਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਗਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍

ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤੇ ਤਪਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਮਹਲ ਆਦਿਕ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਗਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਮਹੀਸ਼੍ਵਰਂ ਵਾਸ੍ਤੁਮਯਂ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਘਟਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਧ੍ਯਤਃ ਕੁਮ੍ਭੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਂਸ੍ਛ ਦਿਗੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍

ਵਾਸਤੂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੱਧਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਘੜਾ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਘੜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਕਰ੍ਕਰੀਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਮਣ੍ਡਲਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍

ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੇ ਬੋਲ ਕਹੋ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਕਰਕਰੀ ਫੜ ਕੇ, ਮੰਡਲ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ।

ਸੂਤ੍ਰਮਾਰ੍ਗੇਣ ਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਸ੍ਤੋਯਧਾਰਾਞ੍ਚ ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍। ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਵਕ੍ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਪ੍ਤ ਵੀਜਾਨਿ ਵਾਪਯੇਤ੍

ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਾਓ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਸੱਤ ਬੀਜ ਵੱਧੋ।

ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਂ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਤਸ੍ਯ ਖਾਤਸ੍ਯ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਤਤੋ ਗਰ੍ਤ੍ਤਂ ਖਨੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ

ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਖੁਦਾਈ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਥ ਦੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਖੱਡ ਖੋਦੋ।

ਚਤੁਰਙ੍ਗਲਕਂ ਚਾਧਸ਼੍ਚੋਪਲਿਪ੍ਯਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ਤਤਃ। ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਵਿष੍ਣੁਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਕੁਮ੍ਭਤਃ

ਹੇਠਾਂ ਚਾਰ ਅੰਗਲ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਚਾਰ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਘੜੇ ਤੋਂ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ।

ਕਰ੍ਕਰ੍ਯਾ ਪੂਰਯੇਤ੍ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤ੍ਤਕਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਬੀਜੈਰ੍ਮृਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪੂਰਯੇਤ੍

ਖੱਡ ਨੂੰ ਕਰਕਰੀ ਨਾਲ ਭਰੋ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖੋ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਬੀਜ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੋ।

ਅਰ੍ਘ੍ਯਦਾਨਂ ਵਿਨਿष੍ਪਾਦ੍ਯ ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਦਦੇਦ੍‌ਗੁਰੌ। ਕਾਲਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਥਪਤਯੇ ਵੈष੍ਣਵਾਦਿਭ੍ਯ ਅਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍

ਅਰਘ ਦੀ ਭੇਟ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਆਦਿਕ ਦਿਓ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸਥਪਤੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਆਦਿਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਤਤਸ੍ਤੁ ਖਾਨਯੇਦ੍ਯਤ੍ਨਾਜ੍ਜਲਾਨ੍ਤਂ ਯਾਵਦੇਵ ਤੁ। ਪੁਰੁषਾਧਃ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਨ ਗृਹੇ ਦੋषਦਂ ਭਵੇਤ੍

ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਦੋ ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦੱਬਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਘਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਅਸ੍ਥਿਸ਼ਲ੍ਯੇ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਵੈ ਭਿਤ੍ਤਿਰ੍ਵੈ ਗृਹਿਣੋऽਸੁਖਮ੍। ਯਨ੍ਨਾਮਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਤਦੁਦ੍ਭਵਮ੍

ਜੇ ਹੱਡੀ ਦਾ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੰਧ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਨਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪਾਦਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਲਾਵਿਨ੍ਯਾਸਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਅਗ੍ਰਤੋ ਮਣ੍ਡਪਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਃ ਕੁਣ੍ਡਾਨਾਨ੍ਤੁ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਮੈਂ ਪੈਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਰੱਖਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਅੱਗੇ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਚਾਰ ਹੁੰਡੀ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁਮ੍ਭਨ੍ਯਾਸੇष੍ਟਕਾਨ੍ਯਾਸੌ ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਤਮ੍ਭੋਚ੍ਛ੍ਰਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਪਾਦੋਨਂ ਪੂਰਯੇਤ੍ ਖਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸ੍ਤੁਂ ਯਜੇਤ੍ ਸਮੇ

ਘੜਾ ਤੇ ਇੱਟਾਂ ਰੱਖਣ, ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਸਤੰਭ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਪੈਰ ਹੇਠਾਂ ਖੱਡ ਭਰੋ ਤੇ ਉਥੇ ਵਾਸਤੂ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰੋ।

ਇष੍ਟਕਾਸ਼੍ਚ ਸੁਪਕ੍ਵਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਸਮ੍ਮਿਤਾਃ। ਸੁਵਿਸ੍ਤਾਰਤ੍ਰਿਭਾਗੇਨ ਵੈਪੁਲ੍ਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ

ਇੱਟਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੰਗਲ ਲੰਬੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਪੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ।

ਕਰਪ੍ਰਮਾਣਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਿਲਾਪ੍ਯਥ ਸ਼ਿਲਾਮਯੇ । ਨਵ ਕੁਮ੍ਭਾਂਸ੍ਤਾਮ੍ਰਮਯਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਿष੍ਟਕਾਘਟਾਨ੍

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੱਥਰ ਹੱਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਹੋਣ, ਪੱਥਰ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਵੀ। ਨੌਂ ਤਾਮੇ ਦੇ ਘੜੇ ਅਤੇ ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਰੱਖੋ।

ਅਦ੍ਭਿਃ ਪਞ੍ਚਕषਾਯੇਣ ਸਰ੍ਵ੍ਵੌषਧਿਜਲੇਨ ਚ। ਗਨ੍ਧਤੋਯੇਨ ਚ ਤਥਾ ਕੁਮ੍ਭੈਸ੍ਤੋਯਸੁਪੂਰਿਤੈਃ

ਪਾਣੀ, ਪੰਜ ਕਢੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਖਧੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੋ।

ਹਿਰਣ੍ਯਵ੍ਰੀਹਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚ੍ਚਿਤੈਃ। ਆਪੋ ਹਿष੍ਠੇਤਿ ਤਿਸृਭਿਃ ਸ਼ਨ੍ਨੋ ਦੇਵੀਤਿ ਚਾਪ੍ਯਥ

ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਾਵਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ: 'ਆਪੋ ਹਿ ਸ਼ਠ', 'ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵੀ', ਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ।

ਤਰਤ ਸਮਨ੍ਦੀਰਿਤਿ ਚ ਪਾਵਮਾਨੀਭਿਰੇਵ ਚ। ਉਦੁਤ੍ਤਮਂ ਵਰੁਣਮਿਤਿ ਕਯਾਨਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ

'ਤਰਤਾ ਸਮੰਦੀ' ਅਤੇ ਪਾਵਮਾਨੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ; 'ਉਦ ਉੱਤਮੰ ਵਰੁਣੰ' ਤੇ ਕਯਾਨਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਉਚਾਰੋ।