ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਯਾਦੌ ਚ ਨਦੀਨਾਨ੍ਤੁ ਸਮੀਪਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਨਗਰੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਕੁਰੁਖੇਤਰ, ਗਯਾ ਆਦਿਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬੈਠਕ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਾਵਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਮਾਤॄਣਾਂ ਭੂਤਾਨਾਞ੍ਚ ਯਮਸ੍ਯ ਚ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਣ੍ਡਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਦੈਤ੍ਯਾਦਿਕਸ੍ਯ ਚ
ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਅਗਨੇਯਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਮਾਵਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦਾ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਚੰਡਿਕਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਆਦਿਕਾ ਦਾ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ।
ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਵਰੂਣਾਦੇਸ਼੍ਚਵਾਰੁਣੇ। ਵਾਯੋਰ੍ਨ੍ਨਾਗਸ੍ਯ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗੁਹਸ੍ਯ ਚ
ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਨੈਰਿਤ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਓ; ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਨਾਗ ਦਾ; ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਸੋਮ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਦੀ ਗੁਫਾ ਲਈ।
ਚਣ੍ਡੀਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਐਸ਼ੇ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਕੁਲਂ ਪੀਡ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਕਂ ਤ੍ਵਥ
ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਸ਼ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਬਣਾਕੇ, ਫਿਰ ਛੋਟਾ ਪ੍ਰਾਸਾਦ ਬਣਾਓ।
ਸਮਂ ਵਾਪ੍ਯਧਿਕਂ ਵਾਪਿ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਉਭਯੋਰ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਂ ਸੀਮਾਂਤ੍ਵਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੋਚ੍ਛਯਸਮ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਜਾਣੂ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਕਰੇ, ਨਾ ਵਧਾ ਕੇ ਬਣਾਏ; ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੱਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਚਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਰਯੇਦਨ੍ਯਂ ਨੋਭਯਂ ਪੀਡਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ। ਭੂਮੌ ਤੁ ਸ਼ੋਧਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਸਾਦ ਬਣਾਏ, ਪਰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਾ ਕਰੇ; ਜ਼ਮੀਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਦਾ ਹੱਕ ਲੈ ਲਵੇ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰਸੀਮਾਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਭੂਤਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍। ਮਾषਂ ਹਰਿਦ੍ਰਾਚੂਰ੍ਣਨ੍ਤੁ ਸਲਾਜਂ ਦਧਿਸਕ੍ਤੁਭਿਃ
ਪ੍ਰਾਕਾਰ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ, ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਓ: ਮਾਸ, ਹਲਦੀ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਲਾਜ਼, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਸੱਤੂ ਨਾਲ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਸਕ੍ਤੂਁਸ਼੍ਚ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾष੍ਟਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਅੱਠ ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤੂ ਅੱਠ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕੋ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਪਿਸਾਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਤੇ ਵ੍ਯਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਮਹਂ ਹਰੇਃ। ਹਲੇਨ ਵਾਹਯਿਤ੍ਵਾ ਗਾਂ ਗੋਭਿਸ਼੍ਚੈਵਾਵਦਾਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਹਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਵਾਂ। ਹਲ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਜੋਤ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਖਾੜੋ।
ਪਰਮਾਣ੍ਵष੍ਟਕੇਨੈਵ ਰਥਰੇਣੁਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਰਥਰੇਣ੍ਵष੍ਟਕੇਨੈਵ ਤ੍ਰਸਰੇਣੁਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਅੱਠ ਪਰਮਾਣੂ ਮਿਲ ਕੇ ਰਥ ਦੀ ਧੂੜ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਅੱਠ ਰਥ ਦੀਆਂ ਧੂੜਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਤ੍ਰਸਰੇਣੂ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤੈਰष੍ਟਭਿਸ੍ਤੁ ਬਾਲਾਗ੍ਰਂ ਲਿਖ੍ਯਾ ਤੈਰष੍ਟਭਿਰ੍ਮਤਾ। ਤਾਭਿਰ੍ਯੂਕਾष੍ਟਭਿਃ ਖ੍ਯਾਤਾ ਤਾਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਯਵਮਧ੍ਯਮਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਲ ਦਾ ਸਿਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅੱਠ ਵਾਲ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਜੂੰ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਅੱਠ ਜੂੰਆਂ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਅੱਠ ਜੂੰਆਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਜੌ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਯਵਾष੍ਟਕੈਰਙ੍ਗੁਲਂ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਃ ਕਰਃ। ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਹਸ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਕਃ
ਅੱਠ ਜੌ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਅੰਗੁਲ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਚੋਵੀ ਅੰਗੁਲਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਅੰਗੁਲ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹ ਹੱਥ ਜਾਂ ਪਦਮ-ਹੱਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਮਾਸੀਤ੍ ਮਹਦ੍ਭੂਤਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਭੂਤਭਯਙ੍ਕਰਮ੍। ਤਦ੍ਦੇਵੈਰ੍ਨ੍ਨਿਹਿਤਂ ਭੂਮੌ ਸ ਵਾਸ੍ਤੁਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਜੀਬ ਜੀਵ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਵਾਸਤੁਪੁਰਖਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਃ षष੍ਟਿਪਦੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਈਸ਼ਂ ਕੋਣਾਰ੍ਦ੍ਧਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਘृਤਾਕ੍ਸ਼ਤੈਸ੍ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ਤਂ ਪਰ੍ਜ੍ਜਨ੍ਯਂ ਪਦਗਂ ਤਤਃ
ਚੌਂਹਠ ਖਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਕੋਨੇ ਦੇ ਅੱਧੇ-ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਮਾਲਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਘੀ ਤੇ ਅੱਖ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਪਰਜਨਯ ਨੂੰ।
ਉਤ੍ਪਲਾਦ੍ਭਿਰ੍ਜਯਨ੍ਤਞ੍ਚ ਦ੍ਵਿਪਦਸ੍ਥਂ ਪਤਾਕਯਾ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਞ੍ਚੈਕਕੋष੍ਠਸ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਰਕ੍ਤੈਃ ਪਦੇ ਰਵਿਮ੍
ਉਤਪਲ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਜਯੰਤ ਨੂੰ, ਝੰਡੇ ਨਾਲ; ਇਕ ਖਾਨੇ 'ਚ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ; ਹਰ ਖਾਨੇ 'ਚ ਲਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ।
ਵਿਤਾਨੇਨਾਰ੍ਦ੍ਧਪਦਗਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪਦੇ ਭृਸ਼ਂ ਘृਤੈਃ। ਵ੍ਯੋਮ ਸ਼ਾਕੁਨਮਾਂਸੇਨ ਕੋਣਾਰ੍ਦ੍ਧਪਦਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਿਤਾਨ ਨੂੰ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ, ਸਤਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਵਧੀਆ ਘੀ ਨਾਲ; ਕੋਨੇ ਦੇ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਵਯੋਮ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿਓ।
ਸ੍ਰੁਚਾ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਪਦੇ ਵਹ੍ਨਿ ਪੂषਣਂ ਲਾਜਯੈਕਤਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਵਿਤਥਂ ਦ੍ਵਿष੍ਠਂ ਮਂਥਨੇਨ ਗृਹਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਚਮਚ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਇਕ ਖਾਨੇ 'ਚ ਭੁੰਨੇ ਚੌਲ ਨਾਲ, ਵਿਤਥਾ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਸੋਨੇ ਨਾਲ, ਘਰ-ਖ਼ਤ ਨੂੰ ਮਥਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਮਾਂਸੌਦਨੇਨ ਧਰ੍ਮ੍ਮੇਸ਼ਮੇਕੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦ੍ਵਯਮ੍। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਪਦਂ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਸ਼ਾਕੁਨਜਿਹ੍ਵਯਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹਰ ਦੋ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਮਾਸ ਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ; ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਛੀ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ।
ਏਕਸ੍ਥਮਰ੍ਧਸਂਸ੍ਥਞ੍ਚ ਮृਗਂ ਨੀਲਪਟੈਸ੍ਤਥਾ। ਪਿਤॄਨ੍ ਕृਸ਼ਰਯਾਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਥਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠੈਃ ਪਦਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮ੍ਰਿਗ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਪਤਲੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਤੇ ਪੂਰੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਦੌਵਾਰਿਕਂ ਦ੍ਵਿਸਂਸ੍ਥਞ੍ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਯਾਵਕੇਨ ਤੁ। ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਂ ਕੁਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ਬੈਃ ਪਦ੍ਮੈਰ੍ਵ੍ਵਰੁਣਮੇਕਤਃ
ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਦੋ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਜੌ ਨਾਲ; ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਨਾਲ; ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਇਕ ਖਾਨੇ 'ਚ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ।
ਅਸੁਰਂ ਸੁਰਯਾ ਦ੍ਵਿष੍ਠਂ ਪਦੇ ਸ਼ੇषਂ ਘृਤਾਮ੍ਭਸਾ। ਯਵੈਃ ਪਾਪਂ ਪਦਾਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਥਂ ਰੋਗਮਧ੍ਯੇ ਚ ਮਣ੍ਡਕੈਃ
ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ; ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ; ਪਾਪ ਨੂੰ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਜੌ ਨਾਲ; ਰੋਗ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਪੂੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਨਾਗਪੁष੍ਪੈਃ ਪਦੇ ਨਾਗਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਹਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਮੁਦ੍ਗੋਦਨੇਨ ਭਲ੍ਲਾਟਂ ਪਦੇ ਸੋਮਂ ਪਦੇ ਤਥਾ
ਨਾਗ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਨਾਗ ਫੁੱਲ ਨਾਲ; ਭੱਖਿਆ ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ; ਭੱਲਾਟ ਨੂੰ ਮੂੰਗ ਵਾਲੇ ਚੌਲ ਨਾਲ; ਸੋਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੇ ਖਾਨੇ 'ਚ।
ਮਧੁਨਾ ਪਾਯਸੇਨਾਥ ਸ਼ਾਲੂਕੇਨ ऋषਿਂ ਦ੍ਵਯੇ। ਪਦੇ ਦਿਤਿਂ ਲੋਪਿਕਾਭਿਰਰ੍ਦ੍ਧੇ ਦਿਤਿਮਥਾਪਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਖੀਰ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡ ਨਾਲ ਦੋ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ; ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅੱਧੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਤਿਲ ਦੀਆਂ ਪੂੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧੇ 'ਚ ਵੀ।
ਪੂਰਿਕਾਭਿਸ੍ਤਤਞ੍ਚਾਪਮੀਸ਼ਾਧਃ ਪਯਸਾ ਪਦੇ। ਤਤੋਧਸ਼੍ਚਾਪਵਤ੍ਸਨ੍ਤੁ ਦਧ੍ਨਾ ਚੈਕਪਦੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਆਪਾ ਨੂੰ ਪੂੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਈਸ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਦੁੱਧ ਨਾਲ; ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਆਪਾ ਨੂੰ ਹੀ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਕ ਖਾਨੇ 'ਚ।
ਲਡ੍ਙੁਕੈਸ਼੍ਚ ਮਰੀਚਿਨ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਕੋष੍ਠਚਤष੍ਟਯੇ । ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠਕੇ
ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਦੇ ਚਾਰ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਲੱਡੂ ਨਾਲ; ਸਾਵਿਤਰ ਨੂੰ ਲਾਲ ਫੁੱਲ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ।
ਤਦਧਃ ਕੋष੍ਠਕੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍। ਵਿਵਸ੍ਵਤੇऽਰੁਣਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚਨ੍ਦਨਞ੍ਚਤੁਰਙ੍ਘ੍ਨਿषੁ
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ, ਅਰੁਣ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਚੰਦਨ ਨਾਲ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠੇ ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਨ੍ਨਂ ਨਿਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਯਾਯ ਤਸ੍ਯਾਧੋ ਘृਤਾਨ੍ਨਂ ਕੋਣਕੋष੍ਠਕੇ
ਰਾਖਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਖਾਣਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਇੰਦਰ ਜਯਾ ਨੂੰ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ।
ਚਤੁष੍ਪਦੇषੁ ਦਾਤਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗੁਡਪਾਯਸਮ੍। ਵਾਯ੍ਵਧਃ ਕੋਣਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਪਕ੍ਕਮਾਂਸਕਮ੍
ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਖੀਰ; ਵਾਯੂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ 'ਚ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਮਾਸ।
ਤਦਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠੇ ਤੁ ਯਕ੍ਸ਼ਾਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਫਲਨ੍ਤਥਾ। ਮਹੀਧਰਾਯ ਮਾਂਸਾਨ੍ਨਂ ਮਾषਞ੍ਚ ਚਤੁਰਙ੍ਘ੍ਰਿषੁ
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ 'ਚ ਯਕਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਫਲ; ਮਹੀਧਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ 'ਚ ਮਾਸ ਤੇ ਕਾਲਾ ਚਣਾ।
ਮਧ੍ਯੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਾਃ। ਚਰਕੀਂ ਮਾषਸਰ੍ਪ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਕृਸ਼ਰਯਾਸृਜਾ
ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਤਿਲ ਤੇ ਚੌਲ; ਉਸੇ ਥਾਂ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਚਣੇ, ਘਿਉ ਤੇ ਪਤਲਾ ਭਾਤ।