ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾਰ੍ਕਦੇਵ੍ਯਾਦੇਰ੍ਗृਹਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਭਾਕ੍। ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਿਚਯੈਰ੍ਮੂਢਸ੍ਯ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ

ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰੁਦਰ, ਸੂਰਜ, ਦੇਵੀ ਆਦਿ ਲਈ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੂਰਖ ਸਿਰਫ਼ ਧਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?

ਦੁਃ ਖਾਰ੍ਜ੍ਜਿਤੈਰ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨ ਕਾਰਯਤਿ ਕੇਤਨਮ੍। ਨੋਪਭੋਗ੍ਯਂ ਧਨਂ ਯਸ੍ਯ ਪਿਤृਵਿਪ੍ਰਦਿਵੌਕਸਾਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ-ਕਠਿਨਾਈ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਮੰਦਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਨਾ ਪਿਤਰਾਂ, ਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਲਈ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਨੋਪਭੋਗਾਯ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਨਾਗਮਃ। ਯਥਾ ਧ੍ਰੁਵੋ ਨृਣਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਧ੍ਰੁਵਃ

ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਧਨ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਧਨ ਦਾ ਨਾਸ ਵੀ ਪੱਕਾ ਹੈ।

ਮੂਢਸ੍ਤਤ੍ਰਾऽਨੁਬਧ੍ਨਾਤਿ ਜੀਵਿਤੇਥ ਚਲੇ ਧਨੇ। ਯਦਾ ਵਿਤ੍ਤਂ ਨ ਦਾਨਾਯ ਨੋਪਭੋਗਾਯ ਦੇਹਿਨਾਮ੍

ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਤੇ ਚਲਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਨਾ ਦਾਨ ਲਈ, ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ।

ਨਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯੈ ਨ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਮ੍ਯੇਥ ਕੋ ਗੁਣਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੈਵਾਦ੍ਵਾ ਪੌਰੁषਾਦਥ

ਉਹ ਧਨ ਨਾ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ, ਨਾ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਲਈ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਵਿਚ ਕੀ ਗੁਣ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਧਨ ਕਿਸੇ ਤਕਦੀਰ ਜਾਂ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲੇ—

ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰਥੇਭ੍ਯਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਾਨਿ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਦਾਨੇਭ੍ਯਸ੍ਚਾਧਿਕਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੇਭ੍ਯੋ ਵਰਂ ਯਤਃ

ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ ਤੇ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਰ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ।

ਅਤਸ੍ਤਤ੍‌ਕਾਰਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦੇਰ੍ਮ੍ਮਨ੍ਦਿਰਾਦਿਕਮ੍। ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਧਾਮ ਭਕ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ਨ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਦਿ ਦੇ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ, ਹਰੀ ਦਾ ਘਰ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਾ ਕੇ ਬਣਾਉਣ।

ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍। ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਞ੍ਚ ਸ੍ਥੂਲਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਤਥੇਤਰਤ੍

ਜਦ ਮੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ, ਪੁਰਾਣਾ, ਵਰਤਮਾਨ, ਭਵਿੱਖ, ਜਿੱਥੇ ਮੋਟਾ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਖਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਦਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੱਤੀ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।

ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਭਵਨਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨ੍ਨ ਭੂਯੋ ਭੁਵਿ ਜਾਯਤੇ। ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦ੍ਧਾਮਕृਤੌ ਫਲਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ।

ਸ਼ਿਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਕ੍ਕਵਿਧ੍ਨੇਸ਼ਚਣ੍ਡੀਲਕ੍ਸ਼ਗ੍ਯਾਦਿਕਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦੇਵਾਲਯਕृਤੇਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਕਰਣੇਧਿਕਮ੍

ਸ਼ਿਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੂਰਜ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਚੰਡੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪੁੰਨ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਥਾਪਨੇ ਯਾਗੇ ਫਲਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਮृਣ੍ਮਯਾਦ੍ਦਾਰੁਜੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਾਰੁਜਾਦਿष੍ਟਕਾਭਵੇ

ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਯਗ ਕਰਣ ਦਾ ਫਲ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ; ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪੁੰਨ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਤੇ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਇੱਟ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਧੀਆ।

ਇष੍ਟਕੋਤ੍ਥਾਚ੍ਛੈਲਜੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧੇਮਾਦੇਰਧਿਕਂ ਫਲਮ੍। ਸਪ੍ਤਜਮਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਾਪਮ੍ਭਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ

ਇੱਟ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਫਲ ਵਧ ਹੈ, ਤੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਆਦਿ ਦਾ ਫਲ ਹੋਰ ਵਧੀਆ; ਇਸ ਨਾਲ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦੇਵਾਲਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਕਂ ਨ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਕੁਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨਯੇਨ੍ਨਰਃ

ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਉਹ ਸੌ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਮੋ ਯਮਭਟਾਨਾਹ ਦੇਵਮਨ੍ਦਿਰਕਾਰਿਣਃ। ਯਮ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਪੂਜਾਦਿਕृਤੋ ਨਾਨੇਯਾ ਨਰਕਂ ਨਰਾਃ

ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ।'

ਦੇਵਾਲਯਾਦ੍ਯਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰ ਆਨੇਯਸ੍ਤੇ ਤੁ ਗੋਚਰੇ ਵਿਚਰਧ੍ਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਨ੍ਨਿਯੋਗੋ ਮਮ ਪਾਲ੍ਯਤਾਮ੍

ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਮੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਮਣ-ਫਿਰਣ। ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਾਝਾਭਙ੍ਗਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਵਤਾਂ ਜਨ੍ਤਵਃ ਕ੍ਕਚਿਤ੍। ਕੇਵਲਂ ਯੇ ਜਗਤ੍ਤਾਤਮਨਨ੍ਤਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ

ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਜੀਵ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਨਹੀਂ ਤੋੜਣਗੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿਹਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ। ਯੇਚ ਭਾਗਵਤਾ ਲੋਕੇ ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍‌ਪਰਾਯਮਾਃ

ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ; ਇਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹਾਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ—

ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੇ ਵਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਃ ਸੁਦੂਰਤਃ। ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਵਪਨ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨੁਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ ਸ੍ਖਲਿਤੇ ਸ੍ਥਿਤੇ

ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਰਹਿਣ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਖੜੇ ਹੋਣ, ਸੁੱਤੇ ਹੋਣ, ਜਾਂਦੇ ਹੋਣ, ਉਠਦੇ ਹੋਣ, ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਠਹਿਰੇ ਹੋਣ—

ਸਙ੍ਗੀਰ੍ਤ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਤੇ ਵਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਃ ਸੁਦੂਰਤਃ। ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ਦ੍ਦੇਵਂ ਯੇ ਯਜਨ੍ਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍

ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਰਹਿਣ। ਜਿਹੜੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—

ਨਾਵਲੋਕ੍ਯਾ ਭਚਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੇ ਤਦ੍‌ਗਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਗਤਿਮ੍। ਯੇ ਪੁष੍ਪਧੂਪਵਾਸੋਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚਾਤਿਵਲ੍ਲਭੈਃ

ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖੋ, ਹੇ ਭੋਗ ਲੈਣ ਵਾਲੋ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—

ਅਰ੍ਚ੍ਯਯਨ੍ਤਿ ਨ ਤੇ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਨਰਾਃ ਕृष੍ਣਾਲਯੇ ਗਤਾਃ । ਉਪਲੇਪਨਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜਨਪਰਸ਼੍ਚ ਯੇ

ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਨਾ ਫੜੋ; ਅਤੇ ਜੋ ਲੇਪ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਫਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ—

ਕृष੍ਣਾਲਯੇ ਪਰਿਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਕੁਲਮ੍। ਯੇਨ ਚਾਯਤਨਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਾਰਿਤਂ ਤਤ੍ ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਮ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ—

ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼ਤਂ ਨਾਵਲੋਕ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾ। ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਲਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦ੍ਦਾਰੁਸ਼ੌਲਮਯਂ ਤਥਾ

ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੌ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਦੇਖੋ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਲੱਕੜ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦਾ—

ਕਾਰਯੇਨ੍ਮृਣ੍ਮਯਂ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜਤੋ ਯਨ੍ਮਹਾਫਲਮ੍

ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਯਜਨ ਨਾਲ ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਃ ਕਾਰਯਤਿ ਕੇਤਨਮ੍। ਸਪ੍ਤਲੋਕਮਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਗृਹਮ੍

ਉਹ ਫਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰਯਨ੍ ਭਗਵਦ੍ਧਾਮ੍ ਨਯਤ੍ਯਚ੍ਯੁਤਲੋਕਤਾਮ੍। ਸਪ੍ਤਲੋਕਮਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਗृਹਮ੍

ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਚੁਤ ਦਾ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਤਾਰਯਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਇष੍ਟਕਾਚਯਵਿਨ੍ਯਾਸੋ ਯਾਵਨਤ੍ਯਬ੍ਦਾਨਿ ਤਿष੍ਠਤਿ

ਉਹ ਅਖੰਡ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਇੱਟਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ—

ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਨਾਣਿ ਤਤ੍‌ਕਰ੍ਤ੍ਤੁ ਰ੍ਦ੍ਦਿ ਵਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ। ਪ੍ਰਤਿਮਾਕृਦ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ੍ਥਾਪਕੋ ਲੀਯਤੇ ਹਰੌ

ਉਹਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।