ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦ੍ਯਾਲਯਸ੍ਯ ਕृਤੌ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਫਲਾਦਿਕਮ੍। ਚਿਕੀਰ੍षੋਰ੍ਦ੍ਦੇਵਧਾਮਾਦਿ ਸਹਸ੍ਨਜਨਿਪਾਪਨੁਤ੍

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਾਭ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ।

ਮਨਸਾ ਸਦ੍ਮਕਰ੍ਤ़ਣਾਂ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਘਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਯੇਨੁਮੋਦਨ੍ਤਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਨਰਾ ਗृਹਮ੍

ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੇਪਿ ਪਾਪੈਰ੍ਵ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯਚ੍ਯੁਤਲੋਕਤਾਮ੍। ਸਮਤੀਤਂ ਭਵਿष੍ਯਞ੍ਚ ਕੁਲਾਨਾਮਯੁਤਂ ਨਰਃ

ਉਹ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨਯਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍। ਵਸਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਹ੍ਯਲਙ੍‌ਕृਤਾਃ

ਹਰੀ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਨਾਰਕੈਰ੍ਦੁਃ ਖੈਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪੌਘਘਾਤਕਂ ਦੇਵਤਾਲਯਮ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਘਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਫਲਂ ਯਨ੍ਨਾਪ੍ਯਤੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦ੍ਧਾਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਾਪ੍ਯਤੇ। ਦੇਵਾਗਾਰੇ ਕृਤੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍

ਜੋ ਫਲ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਾਦ੍ਯਰ੍ਥੇ ਹਤਾਨਾਞ੍ਚ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਤ੍‌ਫਲਾਦਿਕਮ੍। ਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਪਾਂਸ਼ੁਨਾ ਵਾਪਿ ਕृਤਂ ਧਾਮ ਚ ਨਾਕਦਮ੍

ਜੋ ਫਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਕਾਯਤਨਕृਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗੀ ਤ੍ਰ੍ਯਗਾਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਭਾਕ੍। ਪਞ੍ਚਾਗਾਰੀ ਸ਼ਮ੍ਭੁਲੋਕਮष੍ਟਾਗਾਰਾਦ੍ਧਰੌ ਸ੍ਥਿਤਿਃ

ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ; ਪੰਜ ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲੋਕ; ਅਤੇ ਅੱਠ ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

षੋਡਸ਼ਾਲਯਕਾਰੀ ਤੁ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਕਨਿष੍ਠਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍

ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹਰੀ ਲਈ ਛੋਟਾ, ਮੱਧਮ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ—

ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਯਤਨਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਦ੍ਧਨਵਾਨ੍ ਲਭੇਤ੍

ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਵਰਗ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਲੋਕ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਧਨਵਾਨ ਇਹ ਲਾਭ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕਨਿष੍ਠੇਨੈਵ ਤਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਧਨਵਾਨ੍ਨਰਃ। ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਧਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨਾਪਿ ਸੁਰਾਲਯਮ੍

ਧਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਛੋਟੇ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਨਾਲ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰੇਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਧਿਕਂ ਵਰਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼ੇਣਾਥ ਸਹਸ੍ਨੇਣ ਸ਼ਤੇਨਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਾ ਹਰੇਃ

ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਲੱਖ, ਹਜ਼ਾਰ, ਸੌ ਜਾਂ ਅੱਧ ਨਾਲ ਵੀ, ਹਰੀ ਲਈ—

ਕਾਰਯਨ੍ ਭਬਨਂ ਯਾਤਿ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ। ਬਾਲ੍ਯੇ ਤੁ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਯੇ ਪਾਂਸ਼ੁਭਿਰ੍ਭਵਨਂ ਹਰੇਃ

ਜੋ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਓਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਹਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—

ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇਪਿ ਤਲ੍ਲੋਕਗਾਮਿਨਃ। ਤੀਰ੍ਥੇ ਚਾਯਤਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਥਾष੍ਟਮੇ

ਵਾਸੁਦੇਵ ਲਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਅਠਵੇਂ ਥਾਂ ਤੇ—

ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਰਾਯਤਨ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਥੋਕ੍ਤਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਫਲਮ੍। ਬਨ੍ਧੂਕਪੁष੍ਪਵਿਨ੍ਯਾਸੈਃ ਸੁਧਾਪਙ੍ਕੇਨ ਵੈष੍ਣਵਮ੍

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਬੰਧੂਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਨਾਲ—

ਯੇ ਵਿਲਿਮ੍ਪਨ੍ਤਿ ਭਵਨਂ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਭਗਵਤ੍‌ਪੁਰਮ੍। ਪਤਿਤਂ ਪਤਭਾਨਨ੍ਤੁ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਧਪਤਿਤਂ ਨਰਃ

ਜੋ ਘਰ ਨੂੰ ਲਿਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਘਰ ਢਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਢਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ—

ਸਮੁਦ੍ਧਤ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਧਾਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਫਲਮ੍। ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਤੁ ਯਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ

ਜੋ ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਦਰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਢਹਿ ਚੁੱਕੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਢਹਿ ਰਹੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿष੍ਣੋਰਾਯਤਨਸ੍ਯੇਹ ਸ ਨਰੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਭਾਕ੍। ਇष੍ਟਕਾਨਿਚਯਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਯਾਵਦਾਯਤਨੇ ਹਰੇਃ

ਇਥੇ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਇੱਟਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਕੁਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਸ ਏਵ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ ਪੂਜ੍ਯ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ

ਉਸ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਨੇਕ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯਃ ਕਾਰਯਤਿ ਕੇਤਨਮ੍। ਜਾਤਃਸ ਏਵ ਸੁਕृਤੀ ਕੁਲਨ੍ਤੇਨੈਵ ਪਾਵਿਤਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾਰ੍ਕਦੇਵ੍ਯਾਦੇਰ੍ਗृਹਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਭਾਕ੍। ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਿਚਯੈਰ੍ਮੂਢਸ੍ਯ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ

ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰੁਦਰ, ਸੂਰਜ, ਦੇਵੀ ਆਦਿ ਲਈ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੂਰਖ ਸਿਰਫ਼ ਧਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?

ਦੁਃ ਖਾਰ੍ਜ੍ਜਿਤੈਰ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨ ਕਾਰਯਤਿ ਕੇਤਨਮ੍। ਨੋਪਭੋਗ੍ਯਂ ਧਨਂ ਯਸ੍ਯ ਪਿਤृਵਿਪ੍ਰਦਿਵੌਕਸਾਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ-ਕਠਿਨਾਈ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਮੰਦਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਨਾ ਪਿਤਰਾਂ, ਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਲਈ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਨੋਪਭੋਗਾਯ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਨਾਗਮਃ। ਯਥਾ ਧ੍ਰੁਵੋ ਨृਣਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਧ੍ਰੁਵਃ

ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਧਨ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਧਨ ਦਾ ਨਾਸ ਵੀ ਪੱਕਾ ਹੈ।

ਮੂਢਸ੍ਤਤ੍ਰਾऽਨੁਬਧ੍ਨਾਤਿ ਜੀਵਿਤੇਥ ਚਲੇ ਧਨੇ। ਯਦਾ ਵਿਤ੍ਤਂ ਨ ਦਾਨਾਯ ਨੋਪਭੋਗਾਯ ਦੇਹਿਨਾਮ੍

ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਤੇ ਚਲਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਨਾ ਦਾਨ ਲਈ, ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ।

ਨਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯੈ ਨ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਮ੍ਯੇਥ ਕੋ ਗੁਣਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੈਵਾਦ੍ਵਾ ਪੌਰੁषਾਦਥ

ਉਹ ਧਨ ਨਾ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ, ਨਾ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਲਈ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਵਿਚ ਕੀ ਗੁਣ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਧਨ ਕਿਸੇ ਤਕਦੀਰ ਜਾਂ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲੇ—

ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰਥੇਭ੍ਯਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਾਨਿ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਦਾਨੇਭ੍ਯਸ੍ਚਾਧਿਕਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੇਭ੍ਯੋ ਵਰਂ ਯਤਃ

ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ ਤੇ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਰ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ।

ਅਤਸ੍ਤਤ੍‌ਕਾਰਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦੇਰ੍ਮ੍ਮਨ੍ਦਿਰਾਦਿਕਮ੍। ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਧਾਮ ਭਕ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ਨ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਦਿ ਦੇ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ, ਹਰੀ ਦਾ ਘਰ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਾ ਕੇ ਬਣਾਉਣ।

ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍। ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਞ੍ਚ ਸ੍ਥੂਲਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਤਥੇਤਰਤ੍

ਜਦ ਮੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ, ਪੁਰਾਣਾ, ਵਰਤਮਾਨ, ਭਵਿੱਖ, ਜਿੱਥੇ ਮੋਟਾ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਖਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਦਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੱਤੀ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।