ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮੇਨ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯੋਦ੍ਗੀਤਮਗ੍ਨਿਨਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਜਾਨੀਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ੋਨਕਾਦਯਃ ।। ੩੮੩.

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਕਰਕੇ ਗਾਇਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਾਣੋ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਾਠਯੇਦਪਿ । ਲਿਖੇਲ੍ਲੇਖਾਪਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯੇਦਪਿ ।। ੩੮੩.

ਜੋ ਸੁਣੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ, ਪੜ੍ਹੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਏ, ਲਿਖੇ, ਲਿਖਵਾਏ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਕੀਰਤਨ ਕਰੇ—

ਪੁਰਾਣਪਾਠਕਞ੍ਚੈਵ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨृਪਃ । ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਦਾਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਤਰ੍ਪਣੈਃ ।। ੩੮੩.

ਰਾਜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗੋ, ਭੂਮੀ, ਸੋਨਾ, ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ।

ਤਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਲਭੇਚ੍ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ ਫਲਂ । ਪੁਰਾਣਾਨ੍ਤੇ ਚ ਵੈ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਵਸ਼੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਭੋਜਨਂ ।। ੩੮੩.

ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।

ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸਰ੍ਵ੍ਵਾਰ੍ਥਃ ਸਕੁਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸ਼ਰਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਸ੍ਤਕਾਯ ਸੂਤ੍ਰਂ ਵੈ ਪਤ੍ਰਸਞ੍ਚਯਂ ।। ੩੮੩.

ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਲਕੜੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਪੁਸਤਕ ਲਈ ਡੱਬਾ, ਡੋਰੀ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁੱਝਾ—

ਪਟ੍ਟਿਕਾਬਨ੍ਧਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ੍ਲੋਕੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਗृਹੇ ।। ੩੮੩.

ਪੱਟੀ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਆਦਿ ਜੋ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪੁਸਤਕ ਹੋਵੇ—

ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਪਾਤਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਯੂਯਂ ਸ੍ਮਰਤ ਚਾਗ੍ਨੇਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਰੂਪਮੈਸ਼੍ਵਰਂ ੩੮੩.

ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉਪਦ੍ਰਵ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਗਨਿ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।