ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਵੁਕ੍ਕਾऽਗ੍ਰਮਾਂਸਂ ਹृਦਯਂ ਹृਨ੍ਮੇਦਸ੍ਤੁ ਵਪਾ ਵਸਾ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗ੍ਰੀਵਾ ਸ਼ਿਰਾ ਮਨ੍ਯਾ ਨਾਡੀ ਤੁ ਧਮਨਿਃ ਸ਼ਿਰਾ ।। ੩੬੪.

ਜੁੱਬਾਨ ਦਾ ਆਗਾ ਵੁੱਕਾ, ਅੱਗੇ ਦਾ ਮਾਸ ਅਗ੍ਰਮਾਸ, ਦਿਲ ਹਿਰਦਾ, ਦਿਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚਰਬੀ ਹਿਰਨਮੇਦ, ਪੇਟ ਦੀ ਚਰਬੀ ਵਪਾ, ਚਰਬੀ ਵਸਾ। ਗਰਦਨ ਦਾ ਪਿੱਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਪਛਾਦਗਰੀਵਾ, ਨਸਾਂ ਸ਼ਿਰਾ, ਧਮਨੀਆਂ ਮੰਯਾ, ਨਲੀ ਨਾਡੀ, ਧਮਨੀ, ਸ਼ਿਰਾ।

ਤਿਲਕਂ ਕ੍ਲੋਮ ਮਸ੍ਤਿष੍ਕਂ ਦੂषਿਕਾ ਨੇਤ੍ਰਯੋਰ੍ਮਲਮ੍ । ਅਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀ ਤਦ੍‌ਗੁਲ੍ਮਸ੍ਤੁ ਪ੍ਲੀਹਾ ਪੁਂਸ੍ਯऽਥ ਵਸ੍ਨਸਾ ।। ੩੬੪.

ਚਿੱਟਾ ਟਿੱਕਾ ਤਿਲਕ, ਅਗਨਾਸ ਕਲੋਮਾ, ਦਿਮਾਗ ਮਸਤਿਸਕ, ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਸ ਨਿਕਲਣਾ ਦੂਸ਼ਿਕਾ, ਅੱਖ ਦੀ ਗੰਦ ਮਲ। ਆਂਤ ਅੰਤ੍ਰ, ਪਾਖਾਨਾ ਪੁਰੀ, ਗੰਢ ਗੁਲਮਾ, ਤਲੀ ਪਲੀਹਾ, ਅੰਡਕੋਸ਼ ਪੁੰਸਿਆ, ਵੱਸ ਨਸਾ।

ਸ੍ਨਾਯੁਃ ਸ੍ਰਿਯਾਂ ਕਾਲਖਣ੍ਡਯਕृਤੀ ਤੁ ऽਸਮੇ ਇਮੇ । ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕਰ੍ਪੂਰਃ ਕਪਾਲੋऽਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀਕਸਙ੍ਕੁਲ੍ਯਮਸ੍ਥਿ ਚ ।। ੩੬੪.

ਸਰੀਰ ਦੀ ਨਸ ਸਨਾਯੂ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਯਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਸਮੇਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਾਲਖੰਡ, ਮੱਜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯਕ੍ਰਿਤ। ਕਪੂਰ ਕਰਪੂਰ, ਖੋਪੜੀ ਕਪਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸ੍ਤ੍ਰੀ, ਗਰਦਾਸਾ ਕੀਕਾ, ਜੋੜਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਸੰਗੁਲੀ, ਹੱਡੀ ਅਸਥੀ।

ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਰੀਰਾਸ੍ਥਿਨ ਕਙ੍ਕਾਲਃ ਪृष੍ਠਾਸ੍ਥਿਨ ਤੁ ਕਸ਼ੇਰੁਕਾ । ਸ਼ਿਰੋऽਲ੍ਥਨਿ ਕਰੋਟਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਸ੍ਥਨਿ ਤੁ ਪਰ੍ਸ਼ੁਕਾ ।। ੩੬੪.

ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਕੰਗਕਾਲ, ਪਿੱਠ ਦੀ ਹੱਡੀ ਕਸ਼ੇਰੁਕਾ, ਸਿਰ ਦੀ ਖੋਪੜੀ ਕਰੋਟੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਸੇ ਦੀ ਹੱਡੀ ਪਰਸ਼ੁਕਾ।

ਅਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਤੀਕੋऽਵਯਵਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਰ੍ष੍ਮ ਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਕਟੋ ਨਾ ਸ਼੍ਰੋਣਿਫਲਕਂ ਕਟਿਃ ਸ਼੍ਰੋਣਿਃ ਕਕੁਦ੍ਮਤੀ ।। ੩੬੪.

ਅੰਗ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਜਾਂ ਅਵਯਵ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ਰੀਰ, ਵਰਸ਼ਮ ਜਾਂ ਵਿਗ੍ਰਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਮਰ ਦੀ ਹੱਡੀ ਕਟ, ਪੈਲਵਿਕ ਪਲੇਟ ਸ਼੍ਰੋਣੀਫਲਕ, ਕਮਰ ਕਟੀ, ਸ਼੍ਰੋਣੀ, ਕੁਬੜ ਵਾਲੀ ਕਕੁਦਮਤੀ।

ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਿਤਮ੍ਵਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕਟ੍ਯਾਃ ਕ੍ਲੀਵੇ ਤੁ ਜਘਨਂ ਪੁਰਃ । ਕੂਪਕੌ ਤੁ ਨਿਤਮ੍ਬਸ੍ਥੌ ਦ੍ਵਯਹੀਨੇ ਕਕੁਨ੍ਦਰੇ ।। ੩੬੪.

ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਨਿਤੰਬ ਹਨ। ਨਪੁੰਸਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਾਲਾ ਜਘਨ। ਕਮਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਖੱਡਾਂ ਨੂੰ ਕੂਪਕਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕਕੁੰਦਰ।

ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਸ੍ਪਿਚੌ ਕਟਿਪ੍ਰੋਥਾਵੁਪਸ੍ਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਯੋਃ । ਭਗਂ ਯੋਨਿਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨੋ ਮੇਢ੍ਰੋ ਮੇਹਨਸ਼ੇਫਸੀ ।। ੩੬੪.

ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਰ ਦੇ ਦੋ ਉੱਭਰੇ ਹਿੱਸੇ ਸਪਿਕਾ ਤੇ ਕਟਿਪ੍ਰੋਥਾ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਉਪਸਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਗ ਜਾਂ ਯੋਨੀ ਔਰਤ ਦਾ ਅੰਗ ਹੈ। ਮਰਦ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸ਼ਿਸ਼ਨ, ਮੇਢਰ ਜਾਂ ਮੇਹਨਸ਼ੇਫਸ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਪਿਚਿਣ੍ਡਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਜਠਰੋਦਰਂ ਤੁਨ੍ਦਂ ਕੁਚੌ ਸ੍ਤਨੌ । ਚੂਚੁਕਨ੍ਤੁ ਕੁਚਾਗ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਨਾ ਕ੍ਰੋਡਂ ਭੁਜਾਨ੍ਤਰਮ੍ ।। ੩੬੪.੨೦ ।। ਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਭੁਜਸ਼ਿਰੋਂऽਸ਼ੋऽਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸਨ੍ਧੀ ਤਸ੍ਯੈਵ ਜਤ੍ਰੁਣੀ । ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ ਕਰਰੁਹੋ ਨਖੋऽਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨਖਰੋऽਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ।। ੩੬੪.

ਸੁੱਜੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਪਿਚਿੰਡਕੁਕਸ਼ੀ, ਉਭਰਿਆ ਪੇਟ ਜਠਰੋਦਰ, ਪੇਟ ਤੁੰਡ, ਛਾਤੀਆਂ ਕੁਚ ਜਾਂ ਸਤਨ, ਨਿੱਪਲ ਕੁਚਾਗ੍ਰ। ਬਾਂਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਭੁਜਾਂਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕ੍ਰੋੜਾ। ਮੋਢਾ ਸਕੰਧ, ਬਾਂਹ ਦਾ ਉੱਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਭੁਜਸ਼ਿਰ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਸੰਧੀ, ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਜਤ੍ਰੁਣੀ। ਨਖੀਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪੁਨਰਭਵ, ਨਖ ਕਰਰੁਹ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਖਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ਤਾਲਗੋਕਰ੍ਣਾਸ੍ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਾਦਿਯੁਤੇ ਤਤੇ । ਅਙ੍ਗੁष੍ਠੇ ਸਕਨਿष੍ਠੋ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤਸ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਃ ।। ੩੬੪.

ਹਥੇਲੀ, ਪੈਰ ਦੀ ਤਲੀ ਤੇ ਕੰਨ ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼, ਤਾਲਾ ਤੇ ਗੋਕਰਨ ਹਨ। ਤर्जਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਉਂਗਲਾਂ ਤਟ ਹਨ। ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਕਨਿਸ਼ਠਾ। ਇਕ ਬਾਹੁਲੀ ਵਿਤਸਤਿ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਅੰਗੁਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪਾਣੌ ਚਪੇਟਪ੍ਰਤਲਪ੍ਰਹਸ੍ਤਾ ਵਿਸ੍ਤृਤਾਙ੍ਗੁਲੌ । ਬਦ੍ਧਮੁष੍ਟਿਕਰੋ ਰਤ੍ਨਿਰਰਤ੍ਨਿਃ ਸ ਕਨਿष੍ਠਵਾਨ੍ ।। ੩੬੪.

ਹਥ ਪਾਣੀ, ਹਥ ਦੀ ਚੌੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਚਪੇਟ ਜਾਂ ਪ੍ਰਤਲਪ੍ਰਹਸਤ, ਫੈਲੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹਥ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤਅੰਗੁਲਾ। ਮੋਢੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਮੁੱਠ ਬੱਧਮੁਸ਼ਟੀ, ਹਥ ਕਰਾ। ਉਂਗਲ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਰਤਨੀ, ਹਥੋੜਾ ਅਰਤਨੀ, ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਸਕਨਿਸ਼ਠਵਾਨ।

ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵਾ ਤ੍ਰਿਰੇਖਾ ਸਾऽਵਟੁਰ੍ਘਾਟਾ ਕृਕਾਟਿਕਾ । ਅਧਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਿਵੁਕਞ੍ਚੌष੍ਠਾਦਥ ਗਣ੍ਡੌ ਗਲੋ ਹਨੁਃ ।। ੩੬੪.

ਗਰਦਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਹੋਣੀ ਕੰਬੁਗਰੀਵਾ, ਗਲੇ ਦੀ ਖੱਡ ਅਵਟੁ ਜਾਂ ਘਾਟਾ, ਗਰਦਨ ਦਾ ਪਾਸਾ ਕ੍ਰਿਕਾਟਿਕਾ। ਹੇਠਾਂ ਚਿਨ ਤੇ ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ, ਫਿਰ ਗਲ੍ਹ, ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਜਬਾ।

ਅਪਾਙ੍ਗੌ ਨੇਤ੍ਰਯੋਰਨ੍ਤੌ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ੋऽਪਾਙ੍ਗਦਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਚਿਕੁਰਃ ਕੁਨ੍ਤਲੋ ਬਾਲਃ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਸਾਧਨਮ੍ ।। ੩੬੪.

ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਕੋਨੇ ਆਪਾਂਗ, ਅੰਦਰਲੇ ਕੋਨੇ ਅੰਤ। ਤਿਰਛੀ ਨਿਗਾਹ ਕਟਾਅਕਸ਼ ਜਾਂ ਆਪਾਂਗਦਰਸ਼ਨ। ਵਾਲ ਚਿਕੁਰ ਜਾਂ ਕੁੰਤਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਬਾਲ, ਸਜਾਵਟ ਪ੍ਰਤਿਕਰਮ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਾਧਨ।

ਆਕਲ੍ਪਵੇਸ਼ੌ ਨੇਪਥ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਖੇਲਯੋਗਜਮ੍ । ਚੂੜਾਮਣਿਃ ਸ਼ਿਰੋਰਤ੍ਨਂ ਤਰਲੋ ਹਾਰਮਧ੍ਯਗਃ ।। ੩੬੪.

ਸਿੰਗਾਰ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਆਕਲਪ ਤੇ ਵੇਸ਼, ਰੰਗਮੰਚ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਨੇਪਥ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ ਪ੍ਰਤ्यक्ष, ਖੇਡ ਲਈ ਖੇਲਯੋਗ। ਸਿਰ ਦੀ ਮੋੜੀ ਚੂੜਾਮਣੀ, ਸਿਰ ਦਾ ਗਹਣਾ ਸ਼ਿਰੋਰਤਨ, ਢਿੱਲਾ ਹਾਰ ਤਰਲ, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹਾਰ ਹਾਰਮਧਯਗ।

ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਤਾਲਪਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਲ੍ਲਮ੍ਬਨਂ ਸ੍ਯਾਲ੍ਲਲਨ੍ਤਿਕਾ । ਮਞ੍ਜੀਰੋ ਨੂਪੁਰਂ ਪਾਦੇ ਕਿਙ੍ਗਿਣੀ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਘਣ੍ਟਿਕਾ ।। ੩੬੪.

ਕੰਨਿਕਾ ਫੁੱਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਹੈ; ਤਾਲਪੱਤਰ ਪੱਤਾ ਹੈ; ਲਟਕਣ ਵਾਲਾ ਗਹਿਣਾ ਹੈ; ਲਲੰਤਿਕਾ ਮੱਥੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਹੈ। ਮੰਜੀਰੋ ਪੈਰ ਦੀ ਪੈਜੈਬ ਹੈ; ਕਿੰਗਣੀ ਛੋਟੀ ਘੰਟੀ ਹੈ।

ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਮਾਯਾਮ ਆਰੋਹਃ ਪਰਿਣਾਹੋ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ । ਪਟਚ੍ਚਰਂ ਜੀਰ੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਂਵ੍ਯਾਨਞ੍ਚੋਤ੍ਤਰੀਯਕਮ੍ ।। ੩੬੪.

ਲੰਬਾਈ, ਚੌੜਾਈ, ਉਚਾਈ, ਘੇਰਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ; ਪੱਟੇ ਦੀ ਥਾਂ, ਪੁਰਾਣਾ ਕਪੜਾ, ਉਪਰਲਾ ਕਵਰ ਅਤੇ ਕੰਧੇ ਦੀ ਚਾਦਰ।

ਰਚਨਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪਰਿਸ੍ਪਨ੍ਦ ਆਭੋਗਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਾ । ਸਮੁਦ੍‌ਗਕਃ ਸਮ੍ਪੁਟਕਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹਃ ਪਤਦ੍ਗ੍ਰਹਃ ।। ੩੬੪.

ਰਚਨਾ ਬਣਾਵਟ ਹੈ; ਪਰਿਸ਼ਪੰਦ ਹਿਲਚਲ ਹੈ; ਆਭੋਗ ਘੇਰਨਾ ਹੈ; ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ। ਸਮੁਦਗਕ ਡੱਬਾ, ਸੰਪੁਟਕ ਪੇਟੀ, ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ, ਪਤਦਗ੍ਰਾਹਾ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਵਂਸ਼ੋऽਨ੍ਵਵਾਯੋ ਗੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕੁਲਾਨ੍ਯਭਿਜਨਾਨ੍ਵਯੌ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਕृਦਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਆਦੇष੍ਟ ਤ੍ਵਧ੍ਵਰੇ ਵ੍ਰਤੀ ।। ੩੬੫.

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੰਸ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ; ਗੋਤਰਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ; ਕੁਲ ਅਤੇ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹਨ। ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਚਾਰਯ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਸਮ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ; ਵ੍ਰਤੀ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਯष੍ਟਾ ਚ ਯਜਮਾਨਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਰਮ੍ਭ ਉਪਕ੍ਰਮਃ । ਸਤੀਰ੍ਥ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਕਗੁਰਵਃ ਸਭ੍ਯਾਃ ਸਾਮਾਜਿਕਾਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੬੫.

ਯਜਮਾਨ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜਾਣਨਾ ਅਰੰਭ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਸਹਿਚਰ ਹਨ; ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਵੀ।

ਸਭਾਸਦਃ ਸਭਾਸ੍ਤਾਰਾ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ਯਾਜਕਾਸ਼੍ਚ ਤੇ । ਅਦ੍ਵਰ੍ਥੂਦ੍‌ਗਾਤृਹੋਤਾਰੋ ਯਜੁਃਸਾਮਰ੍ਗ੍ਵਿਦਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੩੬੫.

ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੁੱਖ, ਰਿਤਵਿਕ ਅਤੇ ਯਜਕ; ਉਦਗਾਤਾ, ਹੋਤਾ, ਅਤੇ ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।

ਚषਾਲੋ ਯੂਪਕਟਕਃ ਸਮੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਚਤ੍ਵਰੇ । ਆਮਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰृਤੋष੍ਣੇ ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਈਰੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਧਿਯੋਗਤਃ ।। ੩੬੫.

ਚਮਚਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਥੰਮ, ਸਮਤਲ ਜਗ੍ਹਾ, ਚੌਕ; ਘਰਮਾਇਆ ਘੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ।

ਪृषਦਾਜ੍ਯਂ ਸਦਧ੍ਯਾਜ੍ਯੇ ਪਰਮਾਨ੍ਨਨ੍ਤੁ ਪਾਯਸਮ੍ । ਉਪਾਕृਤਃ ਪਸ਼ੁਰਸੌ ਯੋऽਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕ੍ਰਤੌ ਹਤਃ ।। ੩੬੫.

ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਘੀ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੌਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਾਯਸ ਹੈ; ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਪਸ਼ੂ, ਜੋ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਮ੍ਪਰਾਕਂ ਸਮਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਞ੍ਚ ਬਵਾਰ੍ਥਕਮ੍ । ਪੂਜਾ ਨਮਸ੍ਯਾऽਪਚਿਤਿਃ ਸਪਰ੍ਯ੍ਯਾਰ੍ਚਾਰ੍ਹਣਾਃ ਸਮਾਃ ।। ੩੬੫.

ਕ੍ਰਮ, ਸਾਥ, ਛਿੜਕਾਅ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕੰਮ; ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ, ਆਦਰ, ਸੇਵਾ, ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।

ਵਰਿਵਸ੍ਯਾ ਤੁ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਪਰਿਚਰ੍ਯ੍ਯਾਪ੍ਯੁਪਾਸਨਮ੍ । ਨਿਯਮੋ ਵ੍ਰਤਮਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤਚ੍ਚੋਪਵਾਸਾਦਿ ਪੁਣ੍ਯਕਮ੍ ।। ੩੬੫.

ਵਰਿਵਸਿਆ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਪਰਿਚਰਿਆ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਵ੍ਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਪੁੰਨ ਕੰਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਮੁਖ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਥਮਃ ਕਲ੍ਪੋऽਨੁਕਲ੍ਪਸ੍ਤੁ ਤਤੋऽਧਮਃ । ਕਲ੍ਪੇ ਵਿਧਿਕ੍ਰਮੌ ਜ੍ਞੇਯੌ ਵਿਵੇਕਃ ਪृਥਗਾਤ੍ਮਤਾ ।। ੩੬੫.

ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਥਮ ਕਲਪ ਹੈ; ਅਨੁਕਲਪ ਉਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ। ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਦਾ ਕ੍ਰਮ, ਵਿਵੇਕ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਭਾਵ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਂਸ੍ਕਾਰਪੂਰ੍ਵਂ ਗ੍ਰਹਣਂ ਸ੍ਯਾਦੁਪਾਕਰਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤੇਃ । ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪਰਿਵ੍ਰਾਟ੍ ਕਰ੍ਮਨ੍ਦੋ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯ੍ਯਪਿ ਮਸ੍ਕਰੀ ।। ੩੬੫.

ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈਣਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰੀ ਹੈ। ਭਿਖਖੂ, ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਚੇਲਾ, ਅਤੇ ਲਾਠੀ ਵਾਲਾ।

ऋषਯਃ ਸਤ੍ਯਵਚਸਃ ਸ੍ਨਾਤਕਸ਼੍ਚਾਪ੍ਲੁਤਬ੍ਰਤੀ । ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਾਮਾ ਯਤਿਨੋ ਯਤਯਸ਼੍ਚ ਤੇ ।। ੩੬੫.

ਰਿਸ਼ੀ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਸਨਾਤਕ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ; ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਯਤੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਵੀ।

ਸ਼ਰੀਰਸਾਧਨਾਪੇਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਤਦ੍ਯਮਃ । ਨਿਯਮਸ੍ਤੁ ਸ ਯਤ੍ ਕਰ੍ਮ੍ਮਾਨਿਤ੍ਯਮਾਗਨ੍ਤੁਸਾਧਨਮ੍ ੩੬੫.

ਜੋ ਕੰਮ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਬਾਹੁਜਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਰਾਟ੍ । ਰਾਜਾ ਤੁ ਪ੍ਰਣਤਾਸ਼ੇਪਸਾਮਨ੍ਤਃ । ਸ੍ਯਾਦਧੀਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੩੬੬.

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਜਨ ਹੈ; ਬਾਹੋਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਨੌਕਰਾਂ ਦਾ ਉਪ-ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ।

ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਨृਪੋऽਨ੍ਯੋ ਮਣ੍ਡਲੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਧੀਸਚਿਵੋऽਮਾਤ੍ਯੋ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਕਾਃ ।। ੩੬੬.

ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਖੇਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਮੰਤਰੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮੁੱਖ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਰਮਚਾਰੀ।