ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਨਲਾਧਿਦੈਵਨ੍ਤਚ੍ਛੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇ ਲਯਂ ਨਯੇਤ੍। ਓਂ ਹ੍ਰੌਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਓਂ ਹ੍ਰੌਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ
ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮੱਧ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਸਪਰਸ਼ ਤੱਤ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ; ਓṃ ਹ੍ਰੌਂ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੌਂ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਦ੍ਵਿਰੁਦ੍ਘਾਤੈਰ੍ਧੂਮ੍ਰਵਰ੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੇਨ੍ਦੁਲਾਞ੍ਛਿਤਮ੍। ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰੈਃ ਸਂਹਰੇਦ੍ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਤਃ
ਦੋ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਧੂਮਰ ਰੰਗ ਦਾ ਮੰਡਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਚੰਦ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਸਪਰਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।
ਓਂ ਹ੍ਰੌਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਏਕੋਦ੍ਘਾਤੇਨ ਚਾਕਾਸ਼ਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍। ਨਾਸਾਪੁਟਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤਸ੍ਥਮਾਕਾਸ਼ਾਮੁਪਸਂਹਰੇਤ੍
ਓṃ ਹ੍ਰੌਂ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਇਕ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼, ਸ਼ੁੱਧ ਸਫ਼ੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗਾ, ਨੱਕ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।
ਸ਼ੋषਣਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਦੇਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਃ। ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਕਲੇਵਰਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਪਾਦਾਦ੍ਯਞ੍ਚ ਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਸੁਕਾਉਣ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰੇ; ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ, ਸੁੱਕੀ ਦੇਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਯਂ ਬੀਜੇਨ ਵਂ ਬੀਜੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਾਯੁਤਮ੍ । ਦੇਹਂ ਰਮਿਤ੍ਯਨੇਨੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਨ੍ਧ੍ਰਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਮ੍
ਯੰ ਤੇ ਵੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੇਹ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਹ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੰਧ੍ਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਨ੍ਦੁਨ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਾਮृਤਸ੍ਯ ਤੇਨ ਭਸ੍ਮ ਕਲੇਵਰਮ੍। ਸਮ੍ਪ੍ਲਾਵਯੇਲ੍ਲਮਿਤ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਦੇਹਂ ਸਮ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਕਮ੍
ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਹ ਨੂੰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਹ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ੍ਯਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੇ ਦੇਹੇ ਮਾਨਸਂ ਯਾਗਮਾਚਰੇਤ੍। ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਾਙ੍ਗਂ ਹृਦਿ ਪਦ੍ਮੇ ਮਾਨਸੈਃ ਕੁਸੁਮਾਦਿਭਿ
ਕਰ ਤੇ ਦੇਹ 'ਤੇ ਨਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਯਾਗ ਕਰੇ; ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ, ਮਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਭਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ: 'ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਓ।'
ਗृਹਾਣ ਮਾਨਸੀਂ ਪੂਜਾਂ ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਪਰਿਭਾਵਿਤਾਮ੍। ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕੂਰ੍ਮਾਥ ਪੂਜ੍ਯੋਨਨ੍ਤੋ ਮਹੀ ਤਤਃ
ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਚੀ ਹੋਈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਕੂਰਮ ਹੈ, ਫਿਰ ਅਨੰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ।
ਮਧ੍ਯੇਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਚ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਅਧਰ੍ਮਾਦੀਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖ੍ਯਗਮ੍ । ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿ ਮਧ੍ਯੇ ਪਦ੍ਮਞ੍ਚ ਮਾਯਾਵਿਦ੍ਯਾਖ੍ਯਤਤ੍ਤ੍ਵਕੇ
ਮੱਧ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਆਦਿ, ਧਰਮ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਆਦਿ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਮੁੱਖ; ਮੱਧ ਵਿਚ, ਕਮਲ, ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਤੇ ਅਵਿਦਿਆ ਨਾਮ ਤੱਤ ਹਨ।
ਕਾਲਤਤ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਮਣ੍ਡਲਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਜਕਃ। ਮਧ੍ਯੇ ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਾਯਵ੍ਯਾਦੀਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਗੁਰੁਪਙ੍ਕ੍ਤਿਕਾਃ
ਕਾਲ ਦਾ ਤੱਤ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਗੋਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਇਸ਼ਾਨ ਤੱਕ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਗਣਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪੂਜ੍ਯਾ ਨਾਰਦੋ ਨਲਕੂਬਰਃ। ਗੁਰੁਰ੍ਗਰੁਪਾਦੁਕਾ ਚ ਪਰੋ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਪਾਦੁਕਾ
ਸਮੂਹ: ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾਰਦ, ਨਲਕੂਬਰ; ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਚਪਲਾਂ, ਉੱਚਾ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਚਪਲਾਂ।
ਪੂਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪਰਸਿਦ੍ਧਾਃ ਕੇਸ਼ਰੇषੁ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਾਨ੍ਤਿਕਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਿਧ ਹੋਏ, ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਧ ਹੋਏ, ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਆਂ; ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪ੍ਰੀਤ, ਕੀਰਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਕਾਂਤੀ।
ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਵਾਹਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਧृਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਰਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮੂਲੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋऽਚ੍ਯੁਤਃ
ਪੋਸ਼ਣ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਿੰਦਰ ਆਦਿ, ਹਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ; ਧਿਰਜ, ਸ਼੍ਰੀ, ਰਸ, ਕਾਂਤੀ ਆਦਿ, ਮੂਲ 'ਅਚੁਤ' ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ।
ਓਂ ਅਭਿਮੁਖੋ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੂਲਤੋ ਯਜੇਤ੍
ਓਂ। ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਹੋ; ਅਰਘ ਆਦਿ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮੂਲ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਓਂ ਭੀषਯ ਭੀषਯ ਹृਤ੍ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਸਯ ਵੈ ਪੁਨਃ। ਮਰ੍ਦ੍ਦਯ ਮਰ੍ਦ੍ਦਯ ਸ਼ਿਖਾ ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਤੋਸ੍ਤ੍ਰਕਂ
ਓਂ। ਡਰਾਉ, ਡਰਾਉ! ਦਿਲ ਤੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਮਸਲੋ, ਮਸਲੋ! ਚੋਟੀ, ਅੱਗ ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ।
ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਯ ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਯ ਕਵਚਾਯ ਨਮਸ੍ਤਤਃ। ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਫਟ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਮੂਲਬੀਜੇਨ ਚਾਙ੍ਗਕਮ੍
ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ! ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ, ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ! ਕਵਚ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਫਟ, ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਯਸੌਮ੍ਯੇषੁ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਾਵਰਣਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਕਃ
ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਆਵਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ: ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਸ਼੍ਰੀਧृਤਿਰਤਿਕਾਨ੍ਤਯੋ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੋ ਹਰੇਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਮਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਕਾਦਿਕਮ੍
ਅੱਗ ਆਦਿ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੀ, ਧਿਰਜ, ਰਸ ਤੇ ਕਾਂਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ; ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ, ਅੱਗ ਆਦਿ 'ਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ।
ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਞ੍ਚ ਮੁषਲਂ ਖਙ੍ਗਂ ਵਨਮਾਲਾਞ੍ਚ ਤਦ੍ਬਹਿਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨਨ੍ਤੋ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਵਰੁਣਸ੍ਤਤਃ
ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ, ਮੁਸਲ, ਖੜਗ ਤੇ ਵਨਮਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ; ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਅਨੰਤ, ਨੈਰਤਿ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਵਰੁਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰੇਸ਼ਾਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਵਰਣਕਂ ਬਹਿਃ। ਐਰਾਵਤਸ੍ਤਤਸ਼੍ਛਾਗੋ ਮਹਿषੋ ਵਾਨਰੋ ਝषਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਬਾਹਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਆਵਰਨ; ਫਿਰ ਏਰਾਵਤ, ਬਕਰਾ, ਮਹਿਸ, ਬਾਂਦਰ ਤੇ ਮੱਛੀ।
ਮृਗਃ ਸ਼ਸ਼ੋऽਥ ਵृषਭਃ ਕੂਰ੍ਮ੍ਮੋ ਹਂਸਸ੍ਤਤੋ ਬਹਿਃ। ਪृਸ਼੍ਨਿਗਰ੍ਭਃ ਕੁਮੁਦਾਦ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾ ਦ੍ਵਯਂ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਹਿਰਨ, ਖਰਗੋਸ਼, ਫਿਰ ਵੱਛਾ, ਕਛੂਆ, ਹੰਸ, ਫਿਰ ਬਾਹਰ; ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀਗਰਭ, ਕੁਮੁਦ ਆਦਿ, ਦੋ ਜੋੜੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦ੍ਯੁਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਤਂ ਹਰਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਬਲਿਂ ਬਹਿਃ। ਵਿष੍ਣੁਪਾਰ੍षਦੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਬਲਿਪੀਠੇ ਬਲਿਂ ਦਦੇਤ੍
ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਬਾਹਰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬਲੀ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬਲੀ ਦਿਓ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕ੍ਸੇਨਾਤ੍ਮਨੇ ਈਸ਼ਾਨਕੇ ਯਜੇਤ੍। ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾਸੂਤ੍ਰਞ੍ਚ ਬਨ੍ਧਯੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਵ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ-ਧਾਗਾ ਬੰਨੋ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਕृਤਾਰ੍ਚਾਯਾਃ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਫਲਦਾਯਿਨੇ। ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਹਣਾਯੇਦਂ ਕੌਤੁਕਂ ਧਾਰਯ ਓਂ ਨਮਃ
ਸਾਲ ਭਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣ ਲਈ, ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਹਿਨੋ—ਓਂ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਉਪਵਾਸਾਦਿਨਿਯਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਉਪਵਾਸਾਦਿਨਿਯਤੋ ਦੇਵਂ ਸਨ੍ਤੋषਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਨਿਯਮ ਕਰੋ; ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾ ਮੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਥਾ। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਾਵਦ੍ਵੈਸ਼ੇषਿਕਂ ਦਿਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਆਦਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਰਹਿਣ; ਅੱਜ ਤੋਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਨ ਤੱਕ।
ਯਜਮਾਨੋ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਤ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਾਦਿਕਂ ਵ੍ਰਤੀ। ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕਰਨ੍ਨਿਤ੍ਯਪੂਜਨਮ੍
ਜੇ ਯਜਮਾਨ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ ਰਾਤ-ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਕਰੇ; ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਾ ਕਰੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ, ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਵਿਸ਼ੇਦਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਾਗਸ੍ਥਾਨਞ੍ਚ ਭੂषਯੇਤ੍। ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਦੇਵਾਯ ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯਾਵ੍ਯਯਾਤ੍ਮਨੇ
ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਯਾਗ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਰੂਪਾਯ ਸ਼ਬ੍ਦਦੇਹਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ। ਵਿਲਿਖ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲਂ ਸਾਯਂ ਯਾਗਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦਿ ਚਾਹਰੇਤ੍
ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਬਦ-ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਯਾਗ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।