ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵਿਭਕ੍ਤਕੇ । ਰੋਚਨਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰਹਰਿਦ੍ਰਾਕੁਙ੍ਕੁਮਾਦਿਭਿਃ

ਜਾਂ ਸੱਤਰਾ ਧਾਗੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੰਡੇ ਹੋਏ; ਰੋਚਨਾ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਹਲਦੀ, ਕੁੰਕੁਮ ਆਦਿ ਨਾਲ।

ਰਞ੍ਜਯੇਚ੍ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਸਨ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕृਨ੍ਨਰਃ। ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਾਗਗृਹੇ ਭਗਵਂਤਂ ਹਰਿਂ ਯਜੇਤ੍

ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰੇ, ਸਨਾਨ, ਸੰਧਿਆ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਯਾਗ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।

ਸਮਸ੍ਤਪਰਿਵਾਰਾਯ ਬਲਿਂ ਪੀਠੇ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍। ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਯ ਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਰੋਪਰਿ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍

ਉਹ ਸਭ ਸਹਾਇਕਾਂ ਲਈ ਪੀਠ 'ਤੇ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਧਨ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।

ਧਾਤ੍ਰੇ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰੇ ਚ ਗਙ੍ਗਾਞ੍ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਤਥਾ। ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮਨਿਧੀ ਪੂਜ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਪਸਾਰਣਮ੍

ਧਾਤ੍ਰ, ਦਕ੍ਸ਼, ਵਿਧਾਤ੍ਰ, ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਕਮਲ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਸਥਾਨ ਦੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਦੈਵਤਂ ਪਾਦਯੁਗ੍ਮਮਧ੍ਯਗਤਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍। ਸ਼ੁਦ੍ਧਞ੍ਚ ਰਸਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿਲਿਪ੍ਯਾਥ ਸਂਹਰੇਤ੍

ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿਚ ਮੱਧ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਫਿਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਰਸ ਤੱਤ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।

ਚਤੁਰ੍ਭਸ਼੍ਚ ਤਦੁਦ੍ਘਾਤੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਦ੍ਰਸਮਾਤ੍ਰਕਮ੍। ਸਂਹਰੇਦ੍ਰੂਪਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰੈ ਰੂਪਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਸਂਹਰੇਨ੍

ਚਾਰ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਰਸ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ; ਅਤੇ ਰੂਪ ਤੱਤ ਨਾਲ, ਰੂਪ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।

ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਪੂਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ ।. ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ । ਇਤਿ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਦੁਦ੍ਘਾਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਣਂ ਵਹ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਨਾਭਿਕਣ੍ਠਮਧ੍ਯਗਤਂ ਰਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਲਾਞ੍ਛਿਤਮ੍

ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਪૃਥਵੀ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦਾ ਮੰਡਲ, ਤਿਕੋਣ, ਨਾਭੀ ਤੇ ਗਲੇ ਦੇ ਮੱਧ, ਲਾਲ, ਸਵਸਤਿਕ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਨਲਾਧਿਦੈਵਨ੍ਤਚ੍ਛੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇ ਲਯਂ ਨਯੇਤ੍। ਓਂ ਹ੍ਰੌਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਓਂ ਹ੍ਰੌਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ

ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮੱਧ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਸਪਰਸ਼ ਤੱਤ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ; ਓṃ ਹ੍ਰੌਂ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੌਂ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ।

ਦ੍ਵਿਰੁਦ੍‌ਘਾਤੈਰ੍ਧੂਮ੍ਰਵਰ੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੇਨ੍ਦੁਲਾਞ੍ਛਿਤਮ੍। ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰੈਃ ਸਂਹਰੇਦ੍ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਤਃ

ਦੋ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਧੂਮਰ ਰੰਗ ਦਾ ਮੰਡਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਚੰਦ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਸਪਰਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।

ਓਂ ਹ੍ਰੌਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਏਕੋਦ੍ਘਾਤੇਨ ਚਾਕਾਸ਼ਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍। ਨਾਸਾਪੁਟਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤਸ੍ਥਮਾਕਾਸ਼ਾਮੁਪਸਂਹਰੇਤ੍

ਓṃ ਹ੍ਰੌਂ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਇਕ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼, ਸ਼ੁੱਧ ਸਫ਼ੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗਾ, ਨੱਕ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।

ਸ਼ੋषਣਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਦੇਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਃ। ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਕਲੇਵਰਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਪਾਦਾਦ੍ਯਞ੍ਚ ਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤਕਮ੍

ਸੁਕਾਉਣ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰੇ; ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ, ਸੁੱਕੀ ਦੇਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।

ਯਂ ਬੀਜੇਨ ਵਂ ਬੀਜੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਾਯੁਤਮ੍ । ਦੇਹਂ ਰਮਿਤ੍ਯਨੇਨੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਨ੍ਧ੍ਰਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਮ੍

ਯੰ ਤੇ ਵੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੇਹ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਹ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੰਧ੍ਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਿਨ੍ਦੁਨ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਾਮृਤਸ੍ਯ ਤੇਨ ਭਸ੍ਮ ਕਲੇਵਰਮ੍। ਸਮ੍ਪ੍ਲਾਵਯੇਲ੍ਲਮਿਤ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਦੇਹਂ ਸਮ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਕਮ੍

ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਹ ਨੂੰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਹ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨ੍ਯਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੇ ਦੇਹੇ ਮਾਨਸਂ ਯਾਗਮਾਚਰੇਤ੍। ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਾਙ੍ਗਂ ਹृਦਿ ਪਦ੍ਮੇ ਮਾਨਸੈਃ ਕੁਸੁਮਾਦਿਭਿ

ਕਰ ਤੇ ਦੇਹ 'ਤੇ ਨਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਯਾਗ ਕਰੇ; ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ, ਮਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।

ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਭਵ ਕੇਸ਼ਵ

ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ: 'ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਓ।'

ਗृਹਾਣ ਮਾਨਸੀਂ ਪੂਜਾਂ ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਪਰਿਭਾਵਿਤਾਮ੍। ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕੂਰ੍ਮਾਥ ਪੂਜ੍ਯੋਨਨ੍ਤੋ ਮਹੀ ਤਤਃ

ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਚੀ ਹੋਈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਕੂਰਮ ਹੈ, ਫਿਰ ਅਨੰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ।

ਮਧ੍ਯੇਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਚ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਅਧਰ੍ਮਾਦੀਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖ੍ਯਗਮ੍ । ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿ ਮਧ੍ਯੇ ਪਦ੍ਮਞ੍ਚ ਮਾਯਾਵਿਦ੍ਯਾਖ੍ਯਤਤ੍ਤ੍ਵਕੇ

ਮੱਧ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਆਦਿ, ਧਰਮ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਆਦਿ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਮੁੱਖ; ਮੱਧ ਵਿਚ, ਕਮਲ, ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਤੇ ਅਵਿਦਿਆ ਨਾਮ ਤੱਤ ਹਨ।

ਕਾਲਤਤ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਮਣ੍ਡਲਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਜਕਃ। ਮਧ੍ਯੇ ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਾਯਵ੍ਯਾਦੀਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਗੁਰੁਪਙ੍ਕ੍ਤਿਕਾਃ

ਕਾਲ ਦਾ ਤੱਤ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਗੋਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਇਸ਼ਾਨ ਤੱਕ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।

ਗਣਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪੂਜ੍ਯਾ ਨਾਰਦੋ ਨਲਕੂਬਰਃ। ਗੁਰੁਰ੍ਗਰੁਪਾਦੁਕਾ ਚ ਪਰੋ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਪਾਦੁਕਾ

ਸਮੂਹ: ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾਰਦ, ਨਲਕੂਬਰ; ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਚਪਲਾਂ, ਉੱਚਾ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਚਪਲਾਂ।

ਪੂਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪਰਸਿਦ੍ਧਾਃ ਕੇਸ਼ਰੇषੁ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਾਨ੍ਤਿਕਾ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਿਧ ਹੋਏ, ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਧ ਹੋਏ, ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਆਂ; ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪ੍ਰੀਤ, ਕੀਰਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਕਾਂਤੀ।

ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਵਾਹਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਧृਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਰਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮੂਲੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋऽਚ੍ਯੁਤਃ

ਪੋਸ਼ਣ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਿੰਦਰ ਆਦਿ, ਹਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ; ਧਿਰਜ, ਸ਼੍ਰੀ, ਰਸ, ਕਾਂਤੀ ਆਦਿ, ਮੂਲ 'ਅਚੁਤ' ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ।

ਓਂ ਅਭਿਮੁਖੋ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੂਲਤੋ ਯਜੇਤ੍

ਓਂ। ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਹੋ; ਅਰਘ ਆਦਿ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮੂਲ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਓਂ ਭੀषਯ ਭੀषਯ ਹृਤ੍ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਸਯ ਵੈ ਪੁਨਃ। ਮਰ੍ਦ੍ਦਯ ਮਰ੍ਦ੍ਦਯ ਸ਼ਿਖਾ ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਤੋਸ੍ਤ੍ਰਕਂ

ਓਂ। ਡਰਾਉ, ਡਰਾਉ! ਦਿਲ ਤੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਮਸਲੋ, ਮਸਲੋ! ਚੋਟੀ, ਅੱਗ ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ।

ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਯ ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਯ ਕਵਚਾਯ ਨਮਸ੍ਤਤਃ। ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਫਟ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਮੂਲਬੀਜੇਨ ਚਾਙ੍ਗਕਮ੍

ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ! ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ, ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ! ਕਵਚ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਫਟ, ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।

ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਯਸੌਮ੍ਯੇषੁ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਾਵਰਣਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਕਃ

ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਆਵਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ: ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ।

ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਸ਼੍ਰੀਧृਤਿਰਤਿਕਾਨ੍ਤਯੋ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੋ ਹਰੇਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਮਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਕਾਦਿਕਮ੍

ਅੱਗ ਆਦਿ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੀ, ਧਿਰਜ, ਰਸ ਤੇ ਕਾਂਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ; ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ, ਅੱਗ ਆਦਿ 'ਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ।

ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਞ੍ਚ ਮੁषਲਂ ਖਙ੍ਗਂ ਵਨਮਾਲਾਞ੍ਚ ਤਦ੍ਬਹਿਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨਨ੍ਤੋ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਵਰੁਣਸ੍ਤਤਃ

ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ, ਮੁਸਲ, ਖੜਗ ਤੇ ਵਨਮਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ; ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਅਨੰਤ, ਨੈਰਤਿ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਵਰੁਣ।