ਹृਦਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਨਾਡ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗੋਚਰਾਃ। ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਤ੍ਮਕੇ ਤਾਸਾਂ ਨਾਡ੍ਯੌ ਨਾਸਾਗ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤੇ
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਨਾਡੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਨਾਡੀਆਂ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੁਹ੍ਯੇਨ ਯੋਗੇਨ ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੇਹਸਮੀਰਣਮ੍। ਜਪਧ੍ਯਾਨਰਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਣਮਸ੍ਨੁਤੇ
ਗੁਪਤ ਯੋਗ-ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜੋ ਜਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧ ਭੂਤਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਃ ਸਕਾਮੋ ਯੋਗਮਭ੍ਯਸਨ੍। ਅਣਿਮਾਦਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਰਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਬਿਲਙ੍ਧ੍ਯ ਚ
ਭੂਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੂਖਮ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਅਣਿਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਤ੍ਮਕੇ ਭੂਤਮਾਤ੍ਰਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ, ਭਗਤ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਹਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਰ੍षਪੂਜਾਫਲਂ ਹਰੇਃ। ਆषਾਢਾਦੌ ਕਾਰ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਧਨਦਾ ਤਿਥਿਃ
ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਹਣ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਾਲ ਭਰ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਆਢ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ, ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਗੌਰ੍ਯਾ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਗੁਹਸ੍ਯ ਚ। ਮਾਰ੍ਤ੍ਤਣ੍ਡਮਾਤृਦੁਰ੍ਗਾਣਾਂ ਨਾਗਰ੍षਿਹਰਿਮਨ੍ਮਥੈਃ
ਸ਼੍ਰੀ, ਗੌਰੀ, ਗਣੇਸ਼, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੁਹਾ, ਮਾਰਤੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਦੁਰਗਾ, ਨਾਗ, ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰੀ ਤੇ ਮਨਮਥ ਦੇ ਨਾਲ—
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦਿਤਿਥੇਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯੋ ਭਕ੍ਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਤਿਥਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ, ਦੂਜੀ ਤਿੱਥੀ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ; ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਭਗਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਤਿੱਥੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਹੈ।
ਆਰੋਹਣੇ ਤੁਲ੍ਯਵਿਧਿਃ ਪृਥਕ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਯਦਿ। ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਨੇਤ੍ਰਕਾਰ੍ਪ੍ਪਾਸਕਾਦਿਕਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਹਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਚ ਵਿਧੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੰਤਰ ਆਦਿ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਾ, ਧਾਗਾ, ਕਪਾਹ ਆਦਿ ਵਰਤੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਤਦਲਾਭੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍। ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀਕृਤ੍ਯ ਤੇਨ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਣੀ ਵਲੋਂ ਕੱਤਾ ਧਾਗਾ, ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਬਣਾਓ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚੋਤ੍ਤਮਾਦਿਕਮ੍। ਕ੍ਰਿਯਾਲੋਪਵਿਧਾਨਾਰ੍ਥਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾਭਿਹਿਤਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਅਠ-ਉੱਤਰ-ਸ਼ਤ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਆ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਤਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਦੇਵ ਯਥਾ ਯਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍। ਅਵਿਧ੍ਨਂ ਤੁ ਭਵੇਦਤ੍ਰ ਕੁਰੁ ਨਾਥ ਜਯਾਵ੍ਯਯ
ਮੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ, ਹੇ ਨਾਥ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀਤਾ ਦੇ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਤਨ੍ਮਣ੍ਡਲਾਯਾਦੌ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬਨ੍ਧਯੇਨ੍ਨਰਃ। ਓਂ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਧੀਮਹਿ
ਮੰਨਤ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਬੰਨ੍ਹੋ: ਓਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ।
ਤਨ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍ ਦੇਵਦੇਵਾਨੁਰੂਪਤਃ। ਜਾਨੂਰੁਨਾਭਿਨਾਸਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ, ਦੇਵ-ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਗੋਡਿਆਂ ਤੋਂ ਨਾਭੀ ਤੇ ਨੱਕ ਤਕ, ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਪਾਦਾਨ੍ਤਾ ਵਨਮਾਲਾ ਸ੍ਯਾਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਤਃ । ਮਾਲਾਂ ਤੁ ਕਲ੍ਪਸਾਧ੍ਯਾਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ षੋਡਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਾਮ੍
ਮਾਲਾ ਪੈਰਾਂ ਤਕ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਨਮਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਅਠ-ਉੱਤਰ-ਸਹਸਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ; ਜਾਂ ਕਲਪ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣੀ ਮਾਲਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਲੰਬੀ, ਸੋਲਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਕੇਸ਼ਰਂ ਪਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਂ ਮਣ੍ਡਲਾਨ੍ਤਕਮ੍। ਮਣ੍ਡਲਾਙ੍ਗੁਲਮਾਤ੍ਰੈਕਚਕ੍ਰਾਬ੍ਜਾਦ੍ਯੌ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਕੇਂਦਰ, ਕੇਸਰ, ਪੱਤਾ, ਮੰਤਰ, ਮੰਡਲ ਦਾ ਅੰਤ; ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ, ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਇਕ ਉਂਗਲ ਦੀ ਮਾਪ।
ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇऽਙ੍ਗੁਲਮਾਨੇਨ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਪਿਤृਮਾਤ੍ਰਾਦਿਪੁਸ੍ਤਕੇ
ਸਥੰਡਿਲ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੀ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਸਤਾਈ ਮਾਪ; ਆਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਧਾਗੇ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਆਦਿ ਲਈ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ।
ਨਾਭ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਂ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਪਵਿਤ੍ਰਕੇ। ਦ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗੁਲਾਤ੍ ਕਲ੍ਪਨਾਦੌ ਦ੍ਵਿਰ੍ਮਾਲਾ ਚਾष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਅੰਦਰੋਂ, ਬਾਰਾਂ ਗੰਠਾਂ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਵੀ; ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਦੋ ਉਂਗਲ, ਤੇ ਦੋहरी ਮਾਲਾ ਇੱਕ-ਉੱਤਰ-ਸ਼ਤ।
ਅਥਵਾਰ੍ਕਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ਮਾਲਿਕਾ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਅਨਾਮਾਮਧ੍ਯਮਾਙ੍ਗੁष੍ਠੈਰ੍ਮਨ੍ਦਾਦ੍ਯੈਃ ਮਾਲਿਕਾਰ੍ਥਿਭਿਃ
ਜਾਂ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਚੌਵੀ ਜਾਂ ਛੱਤੀ ਮਾਲਾ; ਅਨਾਮਾ, ਮੱਧਮਾ ਤੇ ਅੰਗੂਠਾ ਨਾਲ, ਮਾਲਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ।
ਕਨਿष੍ਠਾ ਦੌ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਾ ਗ੍ਰਨ੍ਥਯਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰਕੇ। ਰਵੇਃ ਕੁਮ੍ਭਹੁਤਾਸ਼ਾਦੇਃ ਸਮ੍ਭਵੇ ਵਿष੍ਣੁਵਨ੍ਮਤਮ੍
ਕਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਗੰਠਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਵਿਚ ਹੋਣ; ਸੂਰਜ, ਕੁੰਭ, ਅਗਨਿ ਲਈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੁਵਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਪੀਠਸ੍ਯ ਪੀਠਮਾਨਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੇਖਲਾਨ੍ਤੇ ਚ ਕੁਣ੍ਡਕੇ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸੂਤ੍ਰਗ੍ਰਨ੍ਥਿਃ ਪਰਿਚਾਰੇਥ ਵੈष੍ਣਵੇ
ਪੀਠ ਦੀ ਮਾਪ, ਮੇਖਲਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੁੰਡਕ ਵਿਚ; ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਧਾਗਾ ਤੇ ਗੰਠਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁਵਾਨ ਸੇਵਕ ਲਈ।
ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵਿਭਕ੍ਤਕੇ । ਰੋਚਨਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰਹਰਿਦ੍ਰਾਕੁਙ੍ਕੁਮਾਦਿਭਿਃ
ਜਾਂ ਸੱਤਰਾ ਧਾਗੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੰਡੇ ਹੋਏ; ਰੋਚਨਾ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਹਲਦੀ, ਕੁੰਕੁਮ ਆਦਿ ਨਾਲ।
ਰਞ੍ਜਯੇਚ੍ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਸਨ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕृਨ੍ਨਰਃ। ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਾਗਗृਹੇ ਭਗਵਂਤਂ ਹਰਿਂ ਯਜੇਤ੍
ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰੇ, ਸਨਾਨ, ਸੰਧਿਆ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਯਾਗ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਸਮਸ੍ਤਪਰਿਵਾਰਾਯ ਬਲਿਂ ਪੀਠੇ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍। ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਯ ਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਰੋਪਰਿ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਸਹਾਇਕਾਂ ਲਈ ਪੀਠ 'ਤੇ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਧਨ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਧਾਤ੍ਰੇ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰੇ ਚ ਗਙ੍ਗਾਞ੍ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਤਥਾ। ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮਨਿਧੀ ਪੂਜ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਪਸਾਰਣਮ੍
ਧਾਤ੍ਰ, ਦਕ੍ਸ਼, ਵਿਧਾਤ੍ਰ, ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਕਮਲ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਸਥਾਨ ਦੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਦੈਵਤਂ ਪਾਦਯੁਗ੍ਮਮਧ੍ਯਗਤਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍। ਸ਼ੁਦ੍ਧਞ੍ਚ ਰਸਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿਲਿਪ੍ਯਾਥ ਸਂਹਰੇਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿਚ ਮੱਧ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਫਿਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਰਸ ਤੱਤ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।
ਚਤੁਰ੍ਭਸ਼੍ਚ ਤਦੁਦ੍ਘਾਤੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਦ੍ਰਸਮਾਤ੍ਰਕਮ੍। ਸਂਹਰੇਦ੍ਰੂਪਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰੈ ਰੂਪਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਸਂਹਰੇਨ੍
ਚਾਰ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਰਸ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ; ਅਤੇ ਰੂਪ ਤੱਤ ਨਾਲ, ਰੂਪ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ।
ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਪੂਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ ।. ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ । ਇਤਿ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਦੁਦ੍ਘਾਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਣਂ ਵਹ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਨਾਭਿਕਣ੍ਠਮਧ੍ਯਗਤਂ ਰਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਲਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਪૃਥਵੀ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦਾ ਮੰਡਲ, ਤਿਕੋਣ, ਨਾਭੀ ਤੇ ਗਲੇ ਦੇ ਮੱਧ, ਲਾਲ, ਸਵਸਤਿਕ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪਰੇषਾਞ੍ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਾਂ ਮਾਰ੍ਜਨਾਹ੍ਵਯਾਂ ।੩੧.੦੦੧ ਯਯਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦੁਃਖੈਃ ਸੁਖਞ੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ(੨) ॥੩੧.੦੦੧ ਓਂ ਨਮਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਾਯ ਪੁਰੁषਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ।੩੧.੦੦੨ ਅਰੂਪਬਹੁਰੂਪਾਯ ਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ॥੩੧.੦੦੨ ਨਿष੍ਕਲ੍ਮषਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਰਤਾਯ ਚ ।੩੧.੦੦੩ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ॥੩੧.੦੦੩ ਵਰਾਹਾਯ ਨृਸਿਂਹਾਯ ਵਾਮਨਾਯ ਮਹਾਮੁਨੇ ।੩੧.੦੦੪ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ॥੩੧.੦੦੪ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਾਯ ਰਾਮਾਯ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯ ਨਰਾਯ ਚ ।੩੧.੦੦੫ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ॥੩੧.੦੦੫ ਵਰਾਹ ਨਰਸਿਂਹੇਸ਼ ਵਾਮਨੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ।੩੧.੦੦੬ ਹਰਗ੍ਰੀਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਹਰਾਸ਼ੁਭਮ੍ ॥੩੧.੦੦੬ ਅਪਰਾਜਿਤਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪਰਮਾਯੁਧੈਃ ।੩੧.੦੦੭ ਅਖਣ੍ਡਿਤਾਨੁਭਾਵੈਸ੍ਤ੍ਵਂ(੧) ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟਹਰੋ ਭਵ ॥੩੧.੦੦੭ ਹਰਾਮੁਕਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਞ੍ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਕੁਰੁ ।੩੧.੦੦੮ ਮृਤ੍ਯੁਬਨ੍ਧਾਰ੍ਤਭਯਦਂ ਦੁਰਿਤਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ॥੩੧.੦੦੮ ਪਰਾਭਿਧ੍ਯਾਨਸਹਿਤੈਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਞ੍ਚਾਭਿਚਾਰਕਮ੍ ।੩੧.੦੦੯ ਗਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਹਾਰੋਗਪ੍ਰਯੋਗਂ ਜਰਯਾ ਜਰ ॥੩੧.੦੦੯ ਓਂ ਨਮੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਨਮਃ ਕृष੍ਣਾਯ ਖਡ੍ਗਿਨੇ ।੩੧.੦੧੦ ਨਮਃ ਪੁष੍ਕਰਨੇਤ੍ਰਾਯ ਕੇਸ਼ਵਾਯਾਦਿਚਕ੍ਰਿਣੇ ॥੩੧.੦੧੦ ਨਮਃ ਕਮਲਕਿਞ੍ਜਲ੍ਕਪੀਤਨਿਰ੍ਮਲਵਾਸਸੇ ।੩੧.੦੧੧ ਮਹਾਹਰਰਿਪੁਸ੍ਕਨ੍ਧਸृष੍ਟਚਕ੍ਰਾਯ ਚਕ੍ਰਿਣੇ ॥੩੧.੦੧੧ ਦ੍ਂष੍ਟ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਕ੍ਸ਼ਿਤਿਭृਤੇ(੨) ਤ੍ਰਯੀਮੂਰ੍ਤਿਮਤੇ ਨਮਃ ।੩੧.੦੧੨ ਮਹਾਯਜ੍ਞਵਰਾਹਾਯ ਸ਼ੇषਭੋਗਾਙ੍ਕਸ਼ਾਯਿਨੇ ॥੩੧.੦੧੨ ਤਪ੍ਤਹਾਟਕਕੇਸ਼ਾਗ੍ਰਜ੍ਵਲਤ੍ਪਾਵਕਲੋਚਨ ।੩੧.੦੧੩ ਵਜ੍ਰਾਧਿਕਨਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ॥੩੧.੦੧੩ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਯਾਤਿਹ੍ਰਸ੍ਵਾਯ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਭੂषਿਤ ।੩੧.੦੧੪ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾਮਨਰੂਪਾਯਾਕ੍ਰਮਤੇ ਗਾਂ(੩) ਨਮੋ ਨਮਃ ॥੩੧.੦੧੪ ਵਰਾਹਾਸ਼ੇषਦੁष੍ਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਫਲਾਨਿ ਵੈ ।੩੧.੦੧੫ ਮਰ੍ਦ ਮਰ੍ਦ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰ ਮਰ੍ਦ ਮਰ੍ਦ ਚ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ ॥੩੧.੦੧੫ ਨਰਸਿਂਹ ਕਰਾਲਾਖ੍ਯ ਦਨ੍ਤਪ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲ ।੩੧.੦੧੬ ਭਞ੍ਜ ਭਞ੍ਜ ਨਿਨਾਦੇਨ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨ ॥੩੧.੦੧੬ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਗਰ੍ਭਾਭਿਰ੍ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਵਾਮਨਰੂਪਧृਕ੍ ।੩੧.੦੧੭ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਨਿ ਨਯਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥੩੧.੦੧੭ ਐਕਾਹਿਕਂ ਦ੍ਵ੍ਯਾਹਿਕਞ੍ਚ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਦਿਵਸਂ ਜ੍ਵਰਮ੍ ।੩੧.੦੧੮ ਚਾਤੁਰ੍ਥਕਨ੍ਤਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਨ੍ਤਥੈਵ ਸਤਤਜ੍ਵਰਮ੍ ॥੩੧.੦੧੮ ਦੋषੋਤ੍ਥਂ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੋਤ੍ਥਂ ਤਥੈਵਾਗਨ੍ਤੁਕਂ ਜ੍ਵਰਮ੍ ।੩੧.੦੧੯ ਸ਼ਮਂ ਨਯਾਸ਼ੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਚ੍ਛਿਨ੍ਧਿ ਚ੍ਛਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਦਨਾਮ੍(੧) ॥੩੧.੦੧੯ ਨੇਤ੍ਰਦੁਃਖਂ ਸ਼ਿਰੋਦੁਃਖਂ ਦੁਃਖਞ੍ਚੋਦਰਸਮ੍ਭਵਮ੍ ।੩੧.੦੨੦ ਅਨ੍ਤਃਸ਼੍ਵਾਸਮਤਿਸ਼੍ਵਾਸਂ(੨) ਪਰਿਤਾਪਂ ਸਵੇਪਥੁਮ੍ ॥੩੧.੦੨੦ ਗੁਦਘ੍ਰਾਣਾਙ੍ਘ੍ਰਿਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਰੋਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ(੩) ।੩੧.੦੨੧ ਕਾਮਲਾਦੀਂਸ੍ਤਥਾ ਰੋਗਾਨ੍ ਪ੍ਰਮੇਹਾਂਸ਼੍ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਾਨ੍ ॥੩੧.੦੨੧ ਭਗਨ੍ਦਰਾਤਿਸਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਖਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਲ੍ਗੁਲੀਮ੍ ।੩੧.੦੨੨ ਅਸ਼੍ਮਰੀਂ ਮੂਤ੍ਰਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਗਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਨ੍ ॥੩੧.੦੨੨ ਯੇ ਵਾਤਪ੍ਰਭਵਾ ਰੋਗਾ ਯੇ ਚ ਪਿਤ੍ਤਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ ।੩੧.੦੨੩ ਕਫੋਦ੍ਭਵਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਾਨ੍ਨਿਪਾਤਿਕਾਃ ॥੩੧.੦੨੩ ਆਗਨ੍ਤੁਕਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਰੋਗਾ ਲੂਤਾ ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਾਦਯਃ ।੩੧.੦੨੪ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਾਪਮਾਰ੍ਜਿਤਾਃ(੫) ॥੩੧.੦੨੪ ਵਿਲਯਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੋਰੁਚ੍ਚਾਰਣੇਨ ਚ ।੩੧.੦੨੫ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਛ੍ਹਨ੍ਤੁ ਚਾਸ਼ੇषਾਸ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰਾਭਿਹਤਾ ਹਰੇਃ ॥੩੧.੦੨੫ ਅਚ੍ਯੁਤਾਨਨ੍ਤਗੋਵਿਨ੍ਦਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਭੀषਿਤਾਃ ।੩੧.੦੨੬ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਕਲਾ ਰੋਗਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ॥੩੧.੦੨੬ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਙ੍ਗਮਂ ਵਾਪਿ ਕृਤ੍ਰਿਮਂ ਚਾਪਿ ਯਦ੍ਵਿषਮ੍ ।੩੧.੦੨੭ ਦਨ੍ਤੋਦ੍ਭਵਂ ਨਖਭਵਮਾਕਾਸ਼ਪ੍ਰਭਵਂ ਵਿषਮ੍ ॥੩੧.੦੨੭ ਲੂਤਾਦਿਪ੍ਰਭਵਂ ਯਚ੍ਚ ਵਿषਮਨ੍ਯਤ੍ਤੁ ਦੁਃਖਦਂ ।੩੧.੦੨੮ ਸ਼ਮਂ ਨਯਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥੩੧.੦੨੮ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ ਪ੍ਰੇਤਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਵੈ ਡਾਕਿਨੀਗ੍ਰਹਾਨ੍(੧) ।੩੧.੦੨੯ ਵੇਤਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍(੨) ॥੩੧.੦੨੯ ਸ਼ਕੁਨੀਪੂਤਨਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵੈਨਾਯਕਾਨ੍ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ ।੩੧.੦੩੦ ਮੁਖਮਣ੍ਡੀਂ ਤਥਾ ਕ੍ਰੂਰਾਂ ਰੇਵਤੀਂ ਵृਦ੍ਧਰੇਵਤੀਮ੍ ॥੩੧.੦੩੦ ਵृਦ੍ਧਕਾਖ੍ਯਾਨ੍ ਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਾਂਸ੍ਤਥਾ ਮਾਤृਗ੍ਰਹਾਨਪਿ ।੩੧.੦੩੧ ਬਾਲਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਹਨ੍ਤੁ ਬਾਲਗ੍ਰਹਾਨਿਮਾਨ੍ ॥੩੧.੦੩੧ ਵृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਯੇ ਚ ਬਾਲਗ੍ਰਹਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ।੩੧.੦੩੨ ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਦਗ੍ਧਾ ਯੇ ਚਾਪਿ ਯੌਵਨੇ ॥੩੧.੦੩੨ ਸਦਾ(੩) ਕਰਾਲਵਦਨੋ ਨਰਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ ।੩੧.੦੩੩ ਗ੍ਰਹਾਨਸ਼ੇषਾਨ੍ਨਿਃਸ਼ੇषਾਨ੍ ਕਰੋਤੁ ਜਗਤੋ ਹਿਤਃ ॥੩੧.੦੩੩ ਨਰਸਿਂਹ ਮਹਾਸਿਂਹ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨਨ ।੩੧.੦੩੪ ਗ੍ਰਹਾਨਸ਼ੇषਾਨ੍ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਖਾਦ ਖਾਦਾਗ੍ਨਿਲੋਚਨ ॥੩੧.੦੩੪ ਯੇ ਰੋਗਾ ਯੇ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤਾ ਯਦ੍ਵਿषਂ ਯੇ ਮਹਾਗ੍ਰਹਾਃ ।੩੧.੦੩੫ ਯਾਨਿ ਚ ਕ੍ਰੂਰਭृਤਾਨਿ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ ॥੩੧.੦੩੫ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤੇषੁ ਯੇ ਦੋषਾ ਜ੍ਵਾਲਾਗਰ੍ਦਭਕਾਦਯਃ ।੩੧.੦੩੬ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥੩੧.੦੩੬ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਯਾਯ ਵਾਸੁਦੇਵਾਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਯ
ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਮਾਰਜਨ ਨਾਮਕ ਉਪਾਏ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਓਂ ਪਰਮਾਰਥ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਪੁਰਖ, ਅਰੂਪ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਘ, ਵਾਮਨ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਰਾਮ, ਵੈਕੁੰਠ, ਨਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਸਫਲ ਹੋਵੇ। ਹਰਗ੍ਰੀਵ, ਸਰਵ ਦੇਵਤਾ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਹਰ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਚਾਰ ਉੱਚੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਟੁੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਹਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ, ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਕਰ। ਮੌਤ, ਬੰਧਨ, ਦੁਖ, ਡਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਪਰਾਭਿਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਦਾ ਦੇ ਛੂਹਣ, ਵੱਡੇ ਰੋਗ, ਬੁਢਾਪਾ—ਇਹ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰ। ਓਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਖੜਗਧਾਰੀ, ਪੁਸ਼ਕਰਨੇਤ੍ਰ, ਕੇਸ਼ਵ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਰਗਾ ਪੀਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਹਾ ਹਰ ਰਿਪੁ ਦੇ ਕੰਧੇ ਤੇ ਚੱਕਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੰਸ਼ਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰੈਮੂਰਤੀ, ਮਹਾ ਯਜਨ ਵਰਾਹ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਤ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕੇਸ਼, ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਨੇਤਰ, ਵਜਰ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਸ਼ਿਆਪ, ਆਤਿ-ਹ੍ਰਸ੍ਵ, ਰਿਗ-ਯਜੁ-ਸਾਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਰਾਹ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਫਲ—ਮਹਾ ਦੰਸ਼ਟ, ਤੂੰ ਮਰਦ ਕਰ, ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਮਰਦ ਕਰ। ਨਰਸਿੰਘ, ਕਰਾਲ ਮੂੰਹ, ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੇ ਅੱਗ, ਨਿਨਾਦ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਭੰਜ, ਆਰਤੀ ਨਾਸ ਕਰ। ਰਿਗ-ਯਜੁ-ਸਾਮ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲਾਂ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਾ ਕਰ। ਇਕ ਦਿਨ, ਦੋ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਵਰ, ਚੌਥਾ, ਵੱਡਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜ਼ਵਰ, ਦੋਸ਼ ਤੋਂ, ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਆਗੰਤੁਕ ਜ਼ਵਰ—ਇਹ ਸਭ ਗੋਵਿੰਦ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ ਕੱਟ। ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਦੁਖ, ਸਿਰ ਦਾ ਦੁਖ, ਪੇਟ ਤੋਂ ਆਇਆ ਦੁਖ, ਅੰਦਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਾਹ, ਪੀੜ ਤੇ ਕੰਬਣ, ਗੁਦਾ, ਨੱਕ, ਪੈਰ ਦੇ ਰੋਗ, ਕੋਟ ਰੋਗ, ਕਸ਼ਯ, ਕਾਮਲਾ ਆਦਿ ਰੋਗ, ਪ੍ਰਮੇਹ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰੋਗ, ਭਗੰਦਰ, ਅਤਿਸਾਰ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੋਗ, ਵਲਗੁਲੀ, ਪੱਥਰੀ, ਮੂਤਰਕਠਿਨਤਾ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੋਗ, ਵਾਤ, ਪਿੱਤ, ਕਫ, ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ, ਆਗੰਤੁਕ, ਲੂਤ, ਵਿਸਫੋਟਕ ਆਦਿ—ਇਹ ਸਭ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਨਿਵਾਰ ਜਾਵਣ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਣ। ਹਰੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋਣ। ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਸਭ ਰੋਗ ਡਰ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋਣ। ਸਥਾਵਰ, ਜੰਗਮ, ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ, ਦੰਦ, ਨਖ, ਆਕਾਸ਼, ਲੂਤ ਆਦਿ, ਹੋਰ ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼—ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਨਿਵਾਰ ਜਾਵੇ। ਗ੍ਰਹ, ਪ੍ਰੇਤ ਗ੍ਰਹ, ਡਾਕਿਨੀ ਗ੍ਰਹ, ਵੇਤਾਲ, ਪਿਸਾਚ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਪੂਤਨਾ ਆਦਿ, ਵੈਨਾਇਕ ਗ੍ਰਹ, ਮੂੰਹਮੰਡੀ, ਕਰੂ, ਰੇਵਤੀ, ਵ੍ਰਿਦਧ ਰੇਵਤੀ, ਵ੍ਰਿਦਧ ਕਾ, ਮਾਤਾ ਗ੍ਰਹ—ਬਾਲਕ ਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਨਾਲ ਬਾਲਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ। ਵ੍ਰਿਦਧ ਤੇ ਬਾਲਕ ਗ੍ਰਹ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਜਲ ਜਾਵਣ, ਜੋ ਯੁਵਾਨ ਵਿਚ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਾਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਨਰਸਿੰਘ, ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਨਰਸਿੰਘ, ਮਹਾ ਸਿੰਘ, ਜਵਾਲਾ ਮਾਲਾ, ਜਲਦਾ ਮੂੰਹ, ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਅੱਖਾਂ। ਜੋ ਰੋਗ, ਵੱਡੇ ਉਪਦ੍ਰਵ, ਵਿਸ਼, ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹ, ਕਰੂ ਭ੍ਰਿਤ, ਗ੍ਰਹ ਪੀੜਾ, ਸ਼ਸਤਰ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼, ਜਵਾਲਾ, ਗਰਦਭ ਆਦਿ—ਇਹ ਸਭ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਨਾਰਦਨ, ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰੇ।
ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰਂ ਗਨ੍ਧਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ ।। ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਰਸਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ । ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੁਂ ਰੂਪਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ ।। ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ । ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ ।। ਪਞ੍ਚੋਦ੍ਘਾਤੈਰ੍ਗਨ੍ਧਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਰੂਪਂ ਭੂਮਿਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਚਤੁਰਸ੍ਰਞ੍ਚ ਪੀਤਞ੍ਚ ਕਠਿਨਂ ਵਜ੍ਰਲਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੰ, ਮੈਂ ਸੁਗੰਧ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਰਸ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੁṃ, ਮੈਂ ਰੂਪ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ। ਪੰਜ ਵਾਪਸੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੰਡਲ, ਚੌਕ, ਪੀਲਾ, ਸਖ਼ਤ, ਵਜਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ ਤੱਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਰਸਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ ।। ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਰੂਪਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ ।। ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹਃ ਫਟ੍ ਹ੍ਰੂਂ ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨਮਃ। ਜਾਨੁਨਾਭਿਮਧ੍ਯਗਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਵੈ ਪਦ੍ਮਲਾਞ੍ਛਿਤਮ੍। ਸ਼ੁਵਲਵਰ੍ਣਂ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਰੁਣਦੈਵਤਮ੍
ਓṃ ਹ੍ਰੀṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਰਸ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੂṃ ਹਹ ਫਟ, ਮੈਂ ਰੂਪ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੀṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਹ੍ਰੀṃ ਹਹ ਫਟ ਹ੍ਰੂṃ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ। ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ, ਚਿੱਟਾ, ਕਮਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਤੇ ਅੱਧ ਚੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵਰੁਣ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।