ਚਕ੍ਰਾਬ੍ਜੇ ਤੇषੁ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਾਸਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਅष੍ਟੌ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ षਡ੍ ਵਾ ਪਞ੍ਚਾਥ ਚਤੁਰੋऽਪਰੇ
ਚੱਕਰ-ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਅੱਠ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਫਿਰ ਛੇ, ਪੰਜ ਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਰਜਃ ਪਾਤਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਲ੍ਲਿਖਿਤੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ। ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਪੀਤਵਰ੍ਣਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰੇਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਿਤਾਃ ਸਮਾਃ
ਫਿਰ, ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚੋ; ਸੁਣੋ: ਕੇਂਦਰ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਹੋਣ।
ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤੇऽਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਹਸ੍ਤੇ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਸਮਾਃ ਸਿਤਾਃ। ਪਦ੍ਮਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇਨਸਨ੍ਧੀਂਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼੍ਯਾਮਤੋਥਵਾ
ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਖੜੀਆਂ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋਣ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀਆਂ; ਸਾਰੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ; ਕਮਲ ਨੂੰ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਵੀ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕੇਸ਼ਰਾ ਰਕ੍ਤਪੀਤਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਕੋਣਾਨ੍ ਰਕ੍ਤੇਨ ਪੂਰਯੇਤ੍। ਭੂषਯੇਦ੍ਯੋਗਪੀਠਨ੍ਤੁ ਯਥੇष੍ਟਂ ਸਾਰ੍ਵਵਰ੍ਣਿਕੈਃ
ਕੇਸਰ ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਹੋਣ; ਕੋਨੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਭਰੋ; ਯੋਗਪੀਠ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੇ ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।
ਲਤਾਵਿਤਾਨਪਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵੀਂਥਿਕਾਮੁਪਸ਼ੋਭਯੇਤ। ਪੀਠਦ੍ਵਾਰੇ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇਨ ਸ਼ੋਭਾਰਕ੍ਤੇਨ ਪੀਤਤਃ
ਬੇਲਾਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰੋ; ਪੀਠ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਚਮਕ ਲਈ, ਤੇ ਪੀਲਾ ਵੀ ਲਗਾਓ।
ਉਪਸੋਭਾਞ੍ਚ ਨੀਲੇਨ ਕੋਣਸ਼ਂਸ਼ਾਁਸ੍ਚ ਵੈ ਸਿਤਾਨ੍। ਭਦ੍ਰਕੇ ਪੂਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਵਮਨ੍ਯੇषੁ ਪੂਰਣਮ੍
ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਵਧਾਓ, ਤੇ ਕੋਨੇ ਚਿੱਟੇ ਰੱਖੋ; ਭਦ੍ਰਕਾ ਦੀ ਭਰਾਈ ਇੰਝ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵੀ।
ਅਰਕਾਨ੍ ਪੀਤਰਕ੍ਤਾਭਿਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਨ੍ ਨੇਮਿਨ੍ਤੁਰਕ੍ਤਤਃ। ਸਿਤਸ਼੍ਯਾਮਾਰੁਣਾਃ ਸृष੍ਣਾਃ ਪੀਤਾ ਰੇਖਾਸ੍ਤੁ ਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਅਰਕਾ ਦੇ ਬੀਜ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਲਾਲ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ; ਕਾਲੇ ਰੰਗ 'ਚ ਲਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਚਿੱਟੇ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵੀ ਬਾਹਰ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਾਦਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰਕ੍ਤਂ ਕੌਸੁਮ੍ਭਕਾਦਿਕਮ੍। ਹਰਿਦ੍ਰਯਾ ਚ ਹਾਰਿਦ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਗ੍ਧਧਾਨ੍ਯਤਃ
ਚਾਵਲ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪੀਠਾ ਚਿੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕੌਸੰਭੀ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਲਾਲ ਪੀਠਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਹਲਦੀ ਤੋਂ ਪੀਲਾ ਪੀਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਲੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਤੋਂ ਕਾਲਾ ਪੀਠਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਮੀਪਤ੍ਰਾਦਿਕੈਃ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਵੀਜਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਜਾਪ੍ਯਤਃ। ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਮ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਮ੍
ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬੀਜ ਕਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਬੀਜਾਂ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਕਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਲੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਅਯੁਤਂ ਬੁਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਾਞ੍ਚ ਸਹਸ੍ਤ੍ਕਮ੍। ਪੂਰ੍ਬ੍ਵਮੇਵਾਥ ਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾਤ੍ਮਨਃ
ਬੁੱਧਿ-ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਪਰੇਣ ਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੀਕृਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਕੂਰ੍ਵਮੇਵਾਸਮੋ ਹੋਮੋ ਵੀਜਾਨਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ, ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਹੋਮ ਸਮਾਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਸੇਵਾ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾ। ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯੇ ਤੁ ਭਨ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਮਾਸਿਕਂ ਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੇਵਾ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਪੁਰਸ਼ਚਰਨ ਵਿੱਚ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵਿ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਾਮਪਾਦਂ ਨ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਏਵਂ ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਗੁਣੇਨੈਵ ਮਧ੍ਯਮੋਤ੍ਤਮਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਭਗਤ ਆਪਣਾ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾ ਲਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਮਧਯਮ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਧ੍ਯਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਂ ਫਲਮ੍। ਸ੍ਥੂਲਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਯਂ ਰੂਪਂ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਬਾਹ੍ਯਮਿष੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਾ, ਧੁਨੀ-ਰੂਪ ਰੂਪ ਬਾਹਰੀ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮ੍ਮਯਂ ਰੂਪਂ ਹਾਰ੍ਦ੍ਦਂ ਚਿਨ੍ਤਾਮਯਂ ਭਵੇਤ੍। ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਰਹਿਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ ਪਰਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਸੂਖਮ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਰੂਪ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਰੇषਾਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਰੂਪਂ ਹਾਰ੍ਦ੍ਦਂ ਚਿਨ੍ਤਾਮਯਂ ਸਦਾ। ਸ੍ਥੂਲਂ ਵੈਰਾਜਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵੈ ਲਿਙ੍ਗਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਹਿਰਦੇ-ਅਧਾਰ, ਵਿਚਾਰ-ਰੂਪ ਰੂਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਾ ਰੂਪ 'ਵਿਰਾਟ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਖਮ ਰੂਪ 'ਲਿੰਗ' ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਰਹਿਤਂ ਰੂਪਮੈਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍। ਹृਤ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਨਿਲਯਞ੍ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਵ੍ਯਯਮ੍
ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਇਸ਼ਵਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੇਤਨਾ, ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਅਮਰ ਚਾਨਣ ਹੈ।
ਵੀਜਂ ਵੀਜਾਤ੍ਕਮਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਕਦਮ੍ਬਕੁਸੁਮਾਕृਤਿਮ੍। ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਤਰਗਤੋ ਦੀਪੋ ਨਿਰੁਦ੍ਧਪ੍ਰਸਵੋ ਯਥਾ
ਭਗਤ ਨੂੰ ਬੀਜ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਬੀਜ ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੀ ਆਕৃতি ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਦੀਵਾ, ਜਿਸਦੀ ਜੋਤ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸਂਹਤਃ ਕੇਵਲਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦੇਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹृਦਿ। ਅਨੇਕਸ਼ੁषਿਰੇ ਕੁਮ੍ਭੇ ਤਾਵਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਗਭਸ੍ਤਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਤੇ ਅਕੇਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਛੇਦ ਹੋਣ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਪ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਰਨ੍ਤਿ ਵਹਿਸ੍ਤਦ੍ਵਨ੍ਨਾਡੀਭਿਰ੍ਵੀਜਰਸ਼੍ਮਯਃ। ਅਥਾਵਭਾਸਤੋ ਦੈਵੀਮਾਤ੍ਮੀਕृਤ੍ਯ ਤਨੁਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਡੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਵਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਫਿਰ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹृਦਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਨਾਡ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗੋਚਰਾਃ। ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਤ੍ਮਕੇ ਤਾਸਾਂ ਨਾਡ੍ਯੌ ਨਾਸਾਗ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤੇ
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਨਾਡੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਨਾਡੀਆਂ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੁਹ੍ਯੇਨ ਯੋਗੇਨ ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੇਹਸਮੀਰਣਮ੍। ਜਪਧ੍ਯਾਨਰਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਣਮਸ੍ਨੁਤੇ
ਗੁਪਤ ਯੋਗ-ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜੋ ਜਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧ ਭੂਤਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਃ ਸਕਾਮੋ ਯੋਗਮਭ੍ਯਸਨ੍। ਅਣਿਮਾਦਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਰਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਬਿਲਙ੍ਧ੍ਯ ਚ
ਭੂਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੂਖਮ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਅਣਿਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਤ੍ਮਕੇ ਭੂਤਮਾਤ੍ਰਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ, ਭਗਤ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਹਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਰ੍षਪੂਜਾਫਲਂ ਹਰੇਃ। ਆषਾਢਾਦੌ ਕਾਰ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਧਨਦਾ ਤਿਥਿਃ
ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਹਣ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਾਲ ਭਰ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਆਢ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ, ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਗੌਰ੍ਯਾ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਗੁਹਸ੍ਯ ਚ। ਮਾਰ੍ਤ੍ਤਣ੍ਡਮਾਤृਦੁਰ੍ਗਾਣਾਂ ਨਾਗਰ੍षਿਹਰਿਮਨ੍ਮਥੈਃ
ਸ਼੍ਰੀ, ਗੌਰੀ, ਗਣੇਸ਼, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੁਹਾ, ਮਾਰਤੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਦੁਰਗਾ, ਨਾਗ, ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰੀ ਤੇ ਮਨਮਥ ਦੇ ਨਾਲ—
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦਿਤਿਥੇਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯੋ ਭਕ੍ਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਤਿਥਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ, ਦੂਜੀ ਤਿੱਥੀ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ; ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਭਗਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਤਿੱਥੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਹੈ।
ਆਰੋਹਣੇ ਤੁਲ੍ਯਵਿਧਿਃ ਪृਥਕ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਯਦਿ। ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਨੇਤ੍ਰਕਾਰ੍ਪ੍ਪਾਸਕਾਦਿਕਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਹਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਚ ਵਿਧੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੰਤਰ ਆਦਿ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਾ, ਧਾਗਾ, ਕਪਾਹ ਆਦਿ ਵਰਤੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਤਦਲਾਭੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍। ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀਕृਤ੍ਯ ਤੇਨ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਣੀ ਵਲੋਂ ਕੱਤਾ ਧਾਗਾ, ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਬਣਾਓ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪਰੇषਾਞ੍ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਾਂ ਮਾਰ੍ਜਨਾਹ੍ਵਯਾਂ ।੩੧.੦੦੧ ਯਯਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦੁਃਖੈਃ ਸੁਖਞ੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ(੨) ॥੩੧.੦੦੧ ਓਂ ਨਮਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਾਯ ਪੁਰੁषਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ।੩੧.੦੦੨ ਅਰੂਪਬਹੁਰੂਪਾਯ ਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ॥੩੧.੦੦੨ ਨਿष੍ਕਲ੍ਮषਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਰਤਾਯ ਚ ।੩੧.੦੦੩ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ॥੩੧.੦੦੩ ਵਰਾਹਾਯ ਨृਸਿਂਹਾਯ ਵਾਮਨਾਯ ਮਹਾਮੁਨੇ ।੩੧.੦੦੪ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ॥੩੧.੦੦੪ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਾਯ ਰਾਮਾਯ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯ ਨਰਾਯ ਚ ।੩੧.੦੦੫ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ॥੩੧.੦੦੫ ਵਰਾਹ ਨਰਸਿਂਹੇਸ਼ ਵਾਮਨੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ।੩੧.੦੦੬ ਹਰਗ੍ਰੀਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਹਰਾਸ਼ੁਭਮ੍ ॥੩੧.੦੦੬ ਅਪਰਾਜਿਤਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪਰਮਾਯੁਧੈਃ ।੩੧.੦੦੭ ਅਖਣ੍ਡਿਤਾਨੁਭਾਵੈਸ੍ਤ੍ਵਂ(੧) ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟਹਰੋ ਭਵ ॥੩੧.੦੦੭ ਹਰਾਮੁਕਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਞ੍ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਕੁਰੁ ।੩੧.੦੦੮ ਮृਤ੍ਯੁਬਨ੍ਧਾਰ੍ਤਭਯਦਂ ਦੁਰਿਤਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ॥੩੧.੦੦੮ ਪਰਾਭਿਧ੍ਯਾਨਸਹਿਤੈਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਞ੍ਚਾਭਿਚਾਰਕਮ੍ ।੩੧.੦੦੯ ਗਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਹਾਰੋਗਪ੍ਰਯੋਗਂ ਜਰਯਾ ਜਰ ॥੩੧.੦੦੯ ਓਂ ਨਮੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਨਮਃ ਕृष੍ਣਾਯ ਖਡ੍ਗਿਨੇ ।੩੧.੦੧੦ ਨਮਃ ਪੁष੍ਕਰਨੇਤ੍ਰਾਯ ਕੇਸ਼ਵਾਯਾਦਿਚਕ੍ਰਿਣੇ ॥੩੧.੦੧੦ ਨਮਃ ਕਮਲਕਿਞ੍ਜਲ੍ਕਪੀਤਨਿਰ੍ਮਲਵਾਸਸੇ ।੩੧.੦੧੧ ਮਹਾਹਰਰਿਪੁਸ੍ਕਨ੍ਧਸृष੍ਟਚਕ੍ਰਾਯ ਚਕ੍ਰਿਣੇ ॥੩੧.੦੧੧ ਦ੍ਂष੍ਟ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਕ੍ਸ਼ਿਤਿਭृਤੇ(੨) ਤ੍ਰਯੀਮੂਰ੍ਤਿਮਤੇ ਨਮਃ ।੩੧.੦੧੨ ਮਹਾਯਜ੍ਞਵਰਾਹਾਯ ਸ਼ੇषਭੋਗਾਙ੍ਕਸ਼ਾਯਿਨੇ ॥੩੧.੦੧੨ ਤਪ੍ਤਹਾਟਕਕੇਸ਼ਾਗ੍ਰਜ੍ਵਲਤ੍ਪਾਵਕਲੋਚਨ ।੩੧.੦੧੩ ਵਜ੍ਰਾਧਿਕਨਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ॥੩੧.੦੧੩ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਯਾਤਿਹ੍ਰਸ੍ਵਾਯ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਭੂषਿਤ ।੩੧.੦੧੪ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾਮਨਰੂਪਾਯਾਕ੍ਰਮਤੇ ਗਾਂ(੩) ਨਮੋ ਨਮਃ ॥੩੧.੦੧੪ ਵਰਾਹਾਸ਼ੇषਦੁष੍ਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਫਲਾਨਿ ਵੈ ।੩੧.੦੧੫ ਮਰ੍ਦ ਮਰ੍ਦ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰ ਮਰ੍ਦ ਮਰ੍ਦ ਚ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ ॥੩੧.੦੧੫ ਨਰਸਿਂਹ ਕਰਾਲਾਖ੍ਯ ਦਨ੍ਤਪ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲ ।੩੧.੦੧੬ ਭਞ੍ਜ ਭਞ੍ਜ ਨਿਨਾਦੇਨ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨ ॥੩੧.੦੧੬ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਗਰ੍ਭਾਭਿਰ੍ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਵਾਮਨਰੂਪਧृਕ੍ ।੩੧.੦੧੭ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਨਿ ਨਯਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥੩੧.੦੧੭ ਐਕਾਹਿਕਂ ਦ੍ਵ੍ਯਾਹਿਕਞ੍ਚ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਦਿਵਸਂ ਜ੍ਵਰਮ੍ ।੩੧.੦੧੮ ਚਾਤੁਰ੍ਥਕਨ੍ਤਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਨ੍ਤਥੈਵ ਸਤਤਜ੍ਵਰਮ੍ ॥੩੧.੦੧੮ ਦੋषੋਤ੍ਥਂ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੋਤ੍ਥਂ ਤਥੈਵਾਗਨ੍ਤੁਕਂ ਜ੍ਵਰਮ੍ ।੩੧.੦੧੯ ਸ਼ਮਂ ਨਯਾਸ਼ੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਚ੍ਛਿਨ੍ਧਿ ਚ੍ਛਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਦਨਾਮ੍(੧) ॥੩੧.੦੧੯ ਨੇਤ੍ਰਦੁਃਖਂ ਸ਼ਿਰੋਦੁਃਖਂ ਦੁਃਖਞ੍ਚੋਦਰਸਮ੍ਭਵਮ੍ ।੩੧.੦੨੦ ਅਨ੍ਤਃਸ਼੍ਵਾਸਮਤਿਸ਼੍ਵਾਸਂ(੨) ਪਰਿਤਾਪਂ ਸਵੇਪਥੁਮ੍ ॥੩੧.੦੨੦ ਗੁਦਘ੍ਰਾਣਾਙ੍ਘ੍ਰਿਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਰੋਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ(੩) ।੩੧.੦੨੧ ਕਾਮਲਾਦੀਂਸ੍ਤਥਾ ਰੋਗਾਨ੍ ਪ੍ਰਮੇਹਾਂਸ਼੍ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਾਨ੍ ॥੩੧.੦੨੧ ਭਗਨ੍ਦਰਾਤਿਸਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਖਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਲ੍ਗੁਲੀਮ੍ ।੩੧.੦੨੨ ਅਸ਼੍ਮਰੀਂ ਮੂਤ੍ਰਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਗਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਨ੍ ॥੩੧.੦੨੨ ਯੇ ਵਾਤਪ੍ਰਭਵਾ ਰੋਗਾ ਯੇ ਚ ਪਿਤ੍ਤਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ ।੩੧.੦੨੩ ਕਫੋਦ੍ਭਵਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਾਨ੍ਨਿਪਾਤਿਕਾਃ ॥੩੧.੦੨੩ ਆਗਨ੍ਤੁਕਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਰੋਗਾ ਲੂਤਾ ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਾਦਯਃ ।੩੧.੦੨੪ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਾਪਮਾਰ੍ਜਿਤਾਃ(੫) ॥੩੧.੦੨੪ ਵਿਲਯਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੋਰੁਚ੍ਚਾਰਣੇਨ ਚ ।੩੧.੦੨੫ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਛ੍ਹਨ੍ਤੁ ਚਾਸ਼ੇषਾਸ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰਾਭਿਹਤਾ ਹਰੇਃ ॥੩੧.੦੨੫ ਅਚ੍ਯੁਤਾਨਨ੍ਤਗੋਵਿਨ੍ਦਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਭੀषਿਤਾਃ ।੩੧.੦੨੬ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਕਲਾ ਰੋਗਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ॥੩੧.੦੨੬ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਙ੍ਗਮਂ ਵਾਪਿ ਕृਤ੍ਰਿਮਂ ਚਾਪਿ ਯਦ੍ਵਿषਮ੍ ।੩੧.੦੨੭ ਦਨ੍ਤੋਦ੍ਭਵਂ ਨਖਭਵਮਾਕਾਸ਼ਪ੍ਰਭਵਂ ਵਿषਮ੍ ॥੩੧.੦੨੭ ਲੂਤਾਦਿਪ੍ਰਭਵਂ ਯਚ੍ਚ ਵਿषਮਨ੍ਯਤ੍ਤੁ ਦੁਃਖਦਂ ।੩੧.੦੨੮ ਸ਼ਮਂ ਨਯਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥੩੧.੦੨੮ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ ਪ੍ਰੇਤਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਵੈ ਡਾਕਿਨੀਗ੍ਰਹਾਨ੍(੧) ।੩੧.੦੨੯ ਵੇਤਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍(੨) ॥੩੧.੦੨੯ ਸ਼ਕੁਨੀਪੂਤਨਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵੈਨਾਯਕਾਨ੍ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ ।੩੧.੦੩੦ ਮੁਖਮਣ੍ਡੀਂ ਤਥਾ ਕ੍ਰੂਰਾਂ ਰੇਵਤੀਂ ਵृਦ੍ਧਰੇਵਤੀਮ੍ ॥੩੧.੦੩੦ ਵृਦ੍ਧਕਾਖ੍ਯਾਨ੍ ਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਾਂਸ੍ਤਥਾ ਮਾਤृਗ੍ਰਹਾਨਪਿ ।੩੧.੦੩੧ ਬਾਲਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਹਨ੍ਤੁ ਬਾਲਗ੍ਰਹਾਨਿਮਾਨ੍ ॥੩੧.੦੩੧ ਵृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਯੇ ਚ ਬਾਲਗ੍ਰਹਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ।੩੧.੦੩੨ ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਦਗ੍ਧਾ ਯੇ ਚਾਪਿ ਯੌਵਨੇ ॥੩੧.੦੩੨ ਸਦਾ(੩) ਕਰਾਲਵਦਨੋ ਨਰਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ ।੩੧.੦੩੩ ਗ੍ਰਹਾਨਸ਼ੇषਾਨ੍ਨਿਃਸ਼ੇषਾਨ੍ ਕਰੋਤੁ ਜਗਤੋ ਹਿਤਃ ॥੩੧.੦੩੩ ਨਰਸਿਂਹ ਮਹਾਸਿਂਹ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨਨ ।੩੧.੦੩੪ ਗ੍ਰਹਾਨਸ਼ੇषਾਨ੍ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਖਾਦ ਖਾਦਾਗ੍ਨਿਲੋਚਨ ॥੩੧.੦੩੪ ਯੇ ਰੋਗਾ ਯੇ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤਾ ਯਦ੍ਵਿषਂ ਯੇ ਮਹਾਗ੍ਰਹਾਃ ।੩੧.੦੩੫ ਯਾਨਿ ਚ ਕ੍ਰੂਰਭृਤਾਨਿ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ ॥੩੧.੦੩੫ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤੇषੁ ਯੇ ਦੋषਾ ਜ੍ਵਾਲਾਗਰ੍ਦਭਕਾਦਯਃ ।੩੧.੦੩੬ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥੩੧.੦੩੬ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਯਾਯ ਵਾਸੁਦੇਵਾਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਯ
ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਮਾਰਜਨ ਨਾਮਕ ਉਪਾਏ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਓਂ ਪਰਮਾਰਥ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਪੁਰਖ, ਅਰੂਪ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਘ, ਵਾਮਨ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਰਾਮ, ਵੈਕੁੰਠ, ਨਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਸਫਲ ਹੋਵੇ। ਹਰਗ੍ਰੀਵ, ਸਰਵ ਦੇਵਤਾ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਹਰ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਚਾਰ ਉੱਚੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਟੁੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਹਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ, ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਕਰ। ਮੌਤ, ਬੰਧਨ, ਦੁਖ, ਡਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਪਰਾਭਿਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਦਾ ਦੇ ਛੂਹਣ, ਵੱਡੇ ਰੋਗ, ਬੁਢਾਪਾ—ਇਹ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰ। ਓਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਖੜਗਧਾਰੀ, ਪੁਸ਼ਕਰਨੇਤ੍ਰ, ਕੇਸ਼ਵ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਰਗਾ ਪੀਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਹਾ ਹਰ ਰਿਪੁ ਦੇ ਕੰਧੇ ਤੇ ਚੱਕਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੰਸ਼ਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰੈਮੂਰਤੀ, ਮਹਾ ਯਜਨ ਵਰਾਹ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਤ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕੇਸ਼, ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਨੇਤਰ, ਵਜਰ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਸ਼ਿਆਪ, ਆਤਿ-ਹ੍ਰਸ੍ਵ, ਰਿਗ-ਯਜੁ-ਸਾਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਰਾਹ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਫਲ—ਮਹਾ ਦੰਸ਼ਟ, ਤੂੰ ਮਰਦ ਕਰ, ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਮਰਦ ਕਰ। ਨਰਸਿੰਘ, ਕਰਾਲ ਮੂੰਹ, ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੇ ਅੱਗ, ਨਿਨਾਦ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਭੰਜ, ਆਰਤੀ ਨਾਸ ਕਰ। ਰਿਗ-ਯਜੁ-ਸਾਮ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲਾਂ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਾ ਕਰ। ਇਕ ਦਿਨ, ਦੋ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਵਰ, ਚੌਥਾ, ਵੱਡਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜ਼ਵਰ, ਦੋਸ਼ ਤੋਂ, ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਆਗੰਤੁਕ ਜ਼ਵਰ—ਇਹ ਸਭ ਗੋਵਿੰਦ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ ਕੱਟ। ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਦੁਖ, ਸਿਰ ਦਾ ਦੁਖ, ਪੇਟ ਤੋਂ ਆਇਆ ਦੁਖ, ਅੰਦਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਾਹ, ਪੀੜ ਤੇ ਕੰਬਣ, ਗੁਦਾ, ਨੱਕ, ਪੈਰ ਦੇ ਰੋਗ, ਕੋਟ ਰੋਗ, ਕਸ਼ਯ, ਕਾਮਲਾ ਆਦਿ ਰੋਗ, ਪ੍ਰਮੇਹ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰੋਗ, ਭਗੰਦਰ, ਅਤਿਸਾਰ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੋਗ, ਵਲਗੁਲੀ, ਪੱਥਰੀ, ਮੂਤਰਕਠਿਨਤਾ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੋਗ, ਵਾਤ, ਪਿੱਤ, ਕਫ, ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ, ਆਗੰਤੁਕ, ਲੂਤ, ਵਿਸਫੋਟਕ ਆਦਿ—ਇਹ ਸਭ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਨਿਵਾਰ ਜਾਵਣ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਣ। ਹਰੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋਣ। ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਸਭ ਰੋਗ ਡਰ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋਣ। ਸਥਾਵਰ, ਜੰਗਮ, ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ, ਦੰਦ, ਨਖ, ਆਕਾਸ਼, ਲੂਤ ਆਦਿ, ਹੋਰ ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼—ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਨਿਵਾਰ ਜਾਵੇ। ਗ੍ਰਹ, ਪ੍ਰੇਤ ਗ੍ਰਹ, ਡਾਕਿਨੀ ਗ੍ਰਹ, ਵੇਤਾਲ, ਪਿਸਾਚ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਪੂਤਨਾ ਆਦਿ, ਵੈਨਾਇਕ ਗ੍ਰਹ, ਮੂੰਹਮੰਡੀ, ਕਰੂ, ਰੇਵਤੀ, ਵ੍ਰਿਦਧ ਰੇਵਤੀ, ਵ੍ਰਿਦਧ ਕਾ, ਮਾਤਾ ਗ੍ਰਹ—ਬਾਲਕ ਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਨਾਲ ਬਾਲਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ। ਵ੍ਰਿਦਧ ਤੇ ਬਾਲਕ ਗ੍ਰਹ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਜਲ ਜਾਵਣ, ਜੋ ਯੁਵਾਨ ਵਿਚ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਾਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਨਰਸਿੰਘ, ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਨਰਸਿੰਘ, ਮਹਾ ਸਿੰਘ, ਜਵਾਲਾ ਮਾਲਾ, ਜਲਦਾ ਮੂੰਹ, ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਅੱਖਾਂ। ਜੋ ਰੋਗ, ਵੱਡੇ ਉਪਦ੍ਰਵ, ਵਿਸ਼, ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹ, ਕਰੂ ਭ੍ਰਿਤ, ਗ੍ਰਹ ਪੀੜਾ, ਸ਼ਸਤਰ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼, ਜਵਾਲਾ, ਗਰਦਭ ਆਦਿ—ਇਹ ਸਭ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਨਾਰਦਨ, ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰੇ।