ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤੇ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਵਾਚਰੇਤ੍। ਅਪੀਠਞ੍ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਕਰਞ੍ਚਕ੍ਰਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਜੇ ਦੋ ਹੱਥ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮਾਪ ਇੱਕ ਹੱਥ ਹੋਵੇ। ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਚੌਕਾ ਚੌਕਾ ਹੋਵੇ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਨਾਲ।
ਪਦ੍ਮਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਵਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਭਿਸ੍ਤੁ ਤਿਸृਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ। ਅष੍ਟਾਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨੇਮਿਨ੍ਤੁ ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲੈਃ
ਕਮਲ ਦਾ ਅੱਧਾ ਨੌ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਭੀ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਠ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪੋ।
ਤ੍ਰਿਧਾ ਵਿਭਜ੍ਯ ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਥਾਙ੍ਕਯੇਤ੍। ਵਞ੍ਚਾਨ੍ਤਸ੍ਵਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤष੍ਵਾਸ੍ਫਾਲ੍ਯ ਲਿਖਦਰਾਨ੍
ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਦੋ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਓ। ਅੰਦਰਲੀ ਧੁਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਖਿੱਚੋ।
ਇਨ੍ਦੀਵਰਦਲਾਕਾਰਾਨਥਵਾ ਮਾਤੁਲਾਙ੍ਗਵਤ੍। ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਯਤਾਨ੍ਵਾਪਿ ਲਿਖੇਦਿਚ੍ਛਾਨੁਰੂਪਤਃ
ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਜਿਹਾ, ਜਾਂ ਮਾਤੂਲੰਗ ਫਲ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੰਬੇ ਕਮਲ ਪੱਤੇ ਵੀ ਖਿੱਚੋ।
ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹਿਰ੍ਨ੍ਨੇਮਾਵਰਸਨ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਭ੍ਰਾਮਯੇਦਰਮੂਲਨ੍ਤੁ ਸਨ੍ਧਿਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਬਾਹਰਲੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉ, ਜੋ ਹੇਠਲੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਪੱਤੇ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘੁੰਮਾਉ।
ਅਰਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮਦ੍ਯਮਰਣਿਂ ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ ਸਮਮ੍। ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਰਾਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਮਾਤੁਲਾਙ੍ਗਨਿਭਾਃ ਸਮਾਃ
ਪੱਤੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਕੇਂਦਰੀ ਲੱਕੜੀ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਘੁੰਮਾਉ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਪੱਤੇ, ਮਾਤੂਲੰਗ ਵਰਗੇ ਤੇ ਸਮਾਨ, ਠੀਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭਜ੍ਯ ਸਪ੍ਤਧਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ਕਰਂ ਸਮਮ੍। ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤੇ ਸ਼ਤਂ ਹ੍ਯਤ੍ਰ षਣ੍ਨਵਤ੍ਯਧਿਕਾਨਿ ਤੁ
ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਚੌਦਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਬਣਾਓ। ਦੋ ਵਾਰ ਵੰਡਣ 'ਤੇ, ਇੱਥੇ ਸੌ ਤੇ ਛਿਆਨਵੇ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋष੍ਠਕਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤੈਰ੍ਮ੍ਮਧ੍ਯੇ ਭਦ੍ਰਂ ਸਮਾਲਿਖੇਤ੍। ਪਰਿਤੋ ਵਿਸृਜੇਦ੍ਵੀਥ੍ਯੈ ਤਥਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਮਾਲਿਖੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭ ਲਕੀਰ ਖਿੱਚੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੀ ਲਈ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਵੰਡੋ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਓ।
ਕਮਲਾਨਿ ਪੁਨਰ੍ਵੀਥ੍ਯੈ ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਮृਜ੍ਯ ਤੁ। ਦ੍ਵੇ ਦ੍ਵੇ ਮਧ੍ਯਮਕੋष੍ਠੇ ਤੁ ਗ੍ਰੀਵਾਰ੍ਥਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਲੋਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਗਲੀ ਲਈ, ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਕੇਂਦਰੀ ਘਰਾਂ 'ਚ, ਗਲ੍ਹਾ ਲਈ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ 'ਚ ਦੋ-ਦੋ ਮਿਟਾ ਦਿਓ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਬਾਹ੍ਯਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਤੁ ਲੋਪਯੇਤ੍। ਗ੍ਰੀਵਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਬਹਿਸ੍ਤ੍ਵੇਕਾ ਸ਼ੋਭਾ ਸਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾ
ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਮਿਟਾਓ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ। ਗਲ੍ਹਾ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਸਜਾਵਟ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਿਭਜ੍ਯ ਬਾਹ੍ਯਕੋਣੇषੁ ਸਪ੍ਤਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਮਾਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਮਣ੍ਡਲਂ ਨਵਭਾਗਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਵਵ੍ਯੂਹਂ ਹਰਿ ਯਜੇਤ੍ ।। ੩੧ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਾਤਿਕਵ੍ਯੂਹਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਗਮ੍। ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਧਸ੍ਤਕਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਸਮਮ੍
ਬਾਹਰੀ ਕੋਣਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ, ਸੱਤ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਜਗ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੰਡਲ ਨੌਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨੌਂ ਵਿਉਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਨ੍ਤੁ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍। ਕੋष੍ਠਕਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਧ੍ਯੇ षੋਡਸ਼ਕੋष੍ਠਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਚੌਵੀ (1024) ਘਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਘਰ ਹਨ।
ਭਦ੍ਰਕਂ ਪਰਿਲਿਖ੍ਯਾਥ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਂ ਵਿਮृਜ੍ਯ ਤੁ। ਤਤਃ षੋਡਸ਼ਭਿਃ ਕੋष੍ਠੈਰ੍ਦ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਭਦ੍ਕਾष੍ਟਕਂ ਲਿਖੇਤ੍
ਭਦਰਕਾ ਘੇਰਾ ਖਿੱਚ ਕੇ ਤੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਲੜੀ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਠ ਭਦਰਕਾ ਘੇਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋਪਿ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਂ ਸਮ੍ਮृਜ੍ਯ ਤਦ੍ਵਤ੍ षੋਡਸ਼ਭਦ੍ਰਕਮ੍। ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਂ ਵਿਮृਜ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਾਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਲੜੀ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਉਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਭਦਰਕਾ ਘੇਰੇ ਬਣਾਉਣ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰਦ੍ਵਾਧਸ਼ਕਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤ੍ਰੀਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। षਡ੍ਭਿਃ ਪਰਿਲੁਪ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ
ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਘਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹਨ; ਛੇ ਘਰ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਚਾਰ ਘਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਬਹਿਰ੍ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਸ਼ੋਭਾਰ੍ਥਂ ਪਰਿਮृਜ੍ਯ ਤੁ। ਉਪਦ੍ਵਾਰਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਨ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚ ਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ, ਬਾਹਰੋਂ ਦੋ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਸਾਫ ਕਰਕੇ; ਸਹਾਇਕ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪੰਜ ਘਰ।
ਪਰਿਮृਜ੍ਯ ਤਥਾ ਸ਼ੋਭਾਂ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਬਹਿਃ ਕੋਣੇषੁ ਸਪ੍ਤਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਕੋष੍ਠਾਨਿ ਮਾਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨੀ; ਬਾਹਰੀ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ, ਸੱਤ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਘਰ ਸਾਫ ਕਰਨੇ।
ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਿਕਵ੍ਯੂਹੇ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਜੇਤ੍ ਕਜੇ । ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਤਃ ਪਦ੍ਮੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਯਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੰਜਤੀਹ ਵਿਉਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸਜਾਵਟ ਵਿੱਚ, ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ; ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਲੋਟਸ ਵਿੱਚ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਦਿਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨੀ।
ਵਰਾਹਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਪਦ੍ਮੇ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਵ੍ਯੂਹਾਨ੍ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਾਵਤ੍ ਯਾਵਤ੍ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਪੂਰਬੀ ਲੋਟਸ ਵਿੱਚ ਵਰਾ੍ਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਛਬੀ (26) ਵਿਉਹਾਂ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵ੍ਯੂਹਮਖਿਲਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਙ੍ਕਜੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਯष੍ਟਵ੍ਯਮਿਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਮਨ੍ਯਤੇऽਧ੍ਵਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੀ ਵਿਉਹ ਸਜਾਵਟ ਇੱਕ ਲੋਟਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਨ੍ਤੁ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਭੇਦੇਨ ਵਿਭਕ੍ਤਂ ਮਨ੍ਯਤੇऽਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਚਤ੍ਵਾਰਿਸ਼ਤ੍ ਕਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਵਿਭਜੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਸੱਤ, ਰੂਪਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡੇ ਹੋਏ, ਅਚਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਲੀ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵੰਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਭੂਯਸ੍ਤਥੈਵੈਕਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਪੁਨਃ। ਚਤੁਃ षष੍ਟ੍ਯੁਤ੍ਤਂਰ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਨ੍ਯੇਕਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ; ਚੌਂਸਠ, ਸੱਤ ਸੌ, ਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਘਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਕੋष੍ਠਕਾਨਾਂ ਭਦ੍ਰਕਞ੍ਚ ਮਧ੍ਯੇ षੋਡਸ਼ਕੋष੍ਠਕੈਃ। ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵੀਥੀਂ ਤਤਸ਼੍ਚਾष੍ਟਭਦ੍ਰਾਣ੍ਯਥ ਚ ਵੀਥਿਕਾ
ਭਦਰਕਾ ਘੇਰਾ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ; ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਲੜੀ, ਫਿਰ ਅਠ ਭਦਰਕਾ ਘੇਰੇ, ਤੇ ਛੋਟੀ ਲੜੀ।
षੋਡਸ਼ਾਵ੍ਜਾਨ੍ਯਥੋ ਵੀਥੀ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਪਙ੍ਕਜਮ੍। ਵੀਥੀਪਦ੍ਮਾਨਿ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵੀਥਿਕਜਾਨ੍ਯਥ
ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਲੜੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਲੜੀ, ਚੌਵੀ ਲੋਟਸ; ਬਤੀ (32) ਲੜੀ-ਲੋਟਸ, ਤੇ ਲੜੀ ਤੇ ਛੋਟੀ ਲੜੀ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਸ਼ਤ੍ਤਤੋ ਵੀਥੀ ਸ਼ੇषਪਙ੍ਕ੍ਤਿਤ੍ਰਯੇਣ ਚ। ਦ੍ਵਾਰਸ਼ੋਭੋਪਸ਼ੋਬਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਲੋਪ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਚਾਲੀ ਲੜੀਆਂ, ਬਚੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ; ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਚ੍ਤੁਃ षਡ੍ਦ੍ਵਾਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਲੋਪਯੇਤ੍। ਪਞ੍ਚ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੇਕਕਂ ਬਾਹ੍ਯੇ ਸ਼ੋਬੋਪਦ੍ਵਾਰਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਦੋ, ਚਾਰ ਤੇ ਛੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮਿਟਾਓ; ਪੰਜ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਇੱਕ ਬਾਹਰ, ਸੁੰਦਰ ਸਹਾਇਕ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ।
ਦ੍ਵਾਰਾਣਾਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰਨ੍ਤਃ ਪਡ੍ ਵਾ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਮਧ੍ਯਤਃ। ਦ੍ਵੇ ਦ੍ਵੇ ਲੁਮ੍ਪੇਦੇਵਮੇਵ षਡ੍ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਪਸ਼ੋਭਿਕਾਃ
ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ, ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੋਂ ਚਾਰ, ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ; ਦੋ-ਦੋ ਮਿਟਾਓ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਚਤਸ੍ਤ੍ਰਃ ਪਰਿਸਙ੍ਖ੍ਯਯਾ
ਇੱਕ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ, ਗਿਣਤੀ ਚਾਰ ਹੈ, ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਦ੍ਵਾਰਣ੍ਯਪਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਪਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਤੁ ਕੋਣੇषੁ ਪਙ੍ਕ੍ਤੌ ਪਙ੍ਕ੍ਤੌ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਸृਜੇਤ੍
ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ; ਹਰ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਜਾਣ।
ਕੋष੍ਠਕਾਨਿ ਭਵੇਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਟ੍ਯਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਮੰਡਲ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।