ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਈਸ਼ਾਨਾਦੌ ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਾਂ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ੌ ਤਥਾ । ਕਪਾਲਕਲ੍ਪਕਤਰੁਂ ਵੀਣਾ ਰਕ੍ਤਾ ਚ ਤਦ੍ਵਤੀ ।। ੩੧੩.

ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਿਤ੍ਯਾ ਦੇਵੀ ਪਾਸ ਰੱਸਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਖੋਪੜੀ, ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਤੇ ਲਾਲ ਵੀਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨਿਤ੍ਯਾਭਯਾ ਮਙ੍ਗਲਾ ਚ ਨਵਵੀਰਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾ । ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ ਪੂਜ੍ਯਾ ਦ੍ਰਾਵਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ।। ੩੧੩.

ਉਹ ਨਿਤ੍ਯਾ, ਨਿਰਭਉ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਨੌਂ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਿਸਮਤ, ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।

ਓਂ ਹ੍ਰੀਁ ਅਨਙ੍ਗਾਯ ਨਮਃ ਓਂ ਹ੍ਰੀਁ ਹ੍ਰੀਁ ਸ੍ਮਰਾਯ ਨਮਃ । ਮਨ੍ਮਥਾਯ ਚ ਮਾਰਾਯ ਕਾਮਾਯੈਵਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚਧਾ । ਕਾਮਾਃ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਗੁਸ਼ੌ ਚਾਪਵਾਣਾਃ ਧ੍ਯੇਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਭ੍ਰਤਃ ।। ੩੧੩.

'ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਅਨੰਗਾਯ ਨਮਹ, ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਹ੍ਰੀੰ ਸਮਰਾਯ ਨਮਹ', ਮਨਮਥ, ਮਾਰ, ਕਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਮ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰੱਸਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਰਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਰਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਮਤਿਰ੍ਧृਤਿਃ । ਵਿਧृਤਿਃ ਪੁष੍ਟਿਰੇਭਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਕਾਮਾਦਿਕੈਰ੍ਯੁਤਾਃ ।। ੩੧੩.

ਇੱਛਾ, ਵਿਰਤੀ, ਪ੍ਰੀਤ, ਅਪ੍ਰੀਤ, ਸੋਚ, ਹੌਸਲਾ, ਡਿੱਗਣ ਨਾ ਦੇਣੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ—ਇਹ ਸਭ ਕਾਮ ਆਦਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਓਂ ਛਁ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਲਿਨ੍ਨੇ ਮਦਦ੍ਰਵੇ ਓਂ ਓਂ । ਅ ਆ ਇ ਈ ਉ ਉ ऋ ਲृ ਲॄ ਏ ਐ ਓ ਔ ਅਂ ਅਃ । ਕ ਖ ਗ ਘ ਙ ਚ ਛ ਜ ਝ ਞ ਟ ਠ ਡ ਢ ਣ ਤ ਥ ਦ ਧ ਨ ਪ ਫ ਬ ਭ ਮ ਯ ਰ ਲ ਵ ਸ਼ ष ਸ ਹ ਕ੍ਸ਼ । ਓਂ ਛਁ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਲਿਨ੍ਨੇ ਮਦਦ੍ਰਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਦ੍ਮਞ੍ਚ ਸਿਂਹੇ ਦੇਵੀਂ ਹृਦਾਦਿषੁ ।। ੩੧੩.

'ਓਂ ਛੰ ਨਿਤ੍ਯਕਲਿੰਨੇ ਮਦਦ੍ਰਵੇ ਓਂ ਓਂ... ਓਂ ਛੰ ਨਿਤ੍ਯਕਲਿੰਨੇ ਮਦਦ੍ਰਵੇ ਸਵਾਹਾ'—ਇਹ ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਕੰਵਲ, ਤੇ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਆਦਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰਁ ਖੇ ਛੇ ਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਁ ਹ੍ਰੂਁ ਕ੍ਸ਼ੇ ਹ੍ਰੀਂ ਫਟ੍ । ਤ੍ਵਰਿਤਾਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਭੁਜਾਞ੍ਚਾष੍ਟਵਾਹੁਕਾਂ । ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਦ੍ਮਞ੍ਚ ਸਿਂਹੇ ਦੇਵੀਂ ਹृਦਾਦਿਕਮ੍ ष ।। ੩੧੪.

ਅਗਨਿ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਹ੍ਰੰ ਖੇ ਛੇ ਕ੍ਸ਼ਹ ਸਤ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੂੰ ਕ੍ਸ਼ੇ ਹ੍ਰੀੰ ਫਟ'। ਤਵਰਿਤਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਦੋ ਜਾਂ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਕੰਵਲ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਬੈਠੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਆਦਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦੌ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਯਜੇਨ੍ਮਣ੍ਡਲੇ ਵੈ ਪ੍ਰਣੀਤਯਾ । ਹੁਂਕਾਰਾਂ ਖੇਚਰੀਂ ਚਣ੍ਡਾਂਛੇਦਨੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ।। ੩੧੪.

ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਹੂੰਕਾਰਾ, ਖੇਚਰੀ, ਚੰਡਾ, ਛੇਦਨੀ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀ ਨੂੰ ਔਰਤ ਲਈ ਪੂਜੋ।

ਹੁਂਕਾਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ਏਗਕਾਰੀਞ੍ਚ ਫਟ੍ਕਾਰੀਂ ਮਧ੍ਯਤੋ ਯਜੇਤ੍ । ਜਯਾਞ੍ਚ ਵਿਜਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਕਿਙ੍ਕਰਞ੍ਚ ਤਦਗ੍ਰਤਃ ।। ੩੧੪.

ਮੱਧ ਵਿਚ ਹੂੰਕਾਰਾ, ਕ੍ਸ਼ੇਗਕਾਰੀ ਤੇ ਫਟਕਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਿੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਤਿਲੈਰ੍ਹੋਮੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਪ੍ਤ੍ਯੈ ਨਾਮਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਅਨਨ੍ਤਾਯ ਨਮਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕੁਲਿਕਾਯ ਨਮਃ ਸ੍ਵਧਾ ।। ੩੧੪.

ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ ਤੇ ਨਾਂ ਉਚਾਰੋ: 'ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ; ਕੁਲਿਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਧਾ।'

ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਸੁਕਿਰਾਜਾਯ ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਲਾਯ ਵੌषਟ੍ । ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਯ ਵषਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਪਦ੍ਮਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ।। ੩੧੪.

ਵਾਸੁਕੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਸ਼ੰਖਪਾਲ ਨੂੰ ਵੌਸ਼ਟ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਸ਼ਟ, ਮਹਾਪਦਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਰ੍ਕੋਟਨਾਗਾਯ ਫਟ੍ ਪਦ੍ਮਾਯ ਚ ਵੈ ਨਮਃ । ਲਿਖੇਨ੍ਨਿਗ੍ਰਹਚਕ੍ਰਨ੍ਤੁ ਏਕਾਸ਼ਾਤਿਪਦੈਰ੍ਨ੍ਨਰਃ ।। ੩੧੪.

ਕਰਕੋਟ ਨਾਗ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਪਦਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਗ੍ਰਹ ਚੱਕਰ ਲਿਖੋ।

ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪਟੇ ਤਰੌ ਭੂਰ੍ਜ੍ਜੇ ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਯष੍ਟਿਕਾਸੁ ਚ । ਮਧ੍ਯੇ ਕੋष੍ਠੇ ਸਾਧ੍ਯਨਾਮ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦੌ ਪਟ੍ਟਿਕਾਸੁ ਚ ।। ੩੧੪ ਐਸਾਦਾਵਮ੍ਬੁਪਾਦੌ ਚ ਯਮਰਾਜ੍ਯਞ੍ਚ ਵਾਹ੍ਯਤਃ । ਕਾਲੀਨਾਂਰਵਮਾਲੀ ਕਾਲੀਨਾਮਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਿਨੀ ।। ੩੧੪.

ਕਪੜੇ, ਕਪੜੇ ਦੀ ਚੀਜ਼, ਭੂਜ ਪੱਤਿਆਂ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਛੜੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰਥ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਖੋ। ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪੱਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ। ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਰੱਖੋ, ਬਾਹਰ ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਓ। ਕਾਲੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਕਾਲੇ ਦਾਣਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਹੈ।

ਮਾਮੋਦਤਤ੍ਤਦੋਮੋਮਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤ ਸ੍ਵਸ੍ਵ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਯਮਪਾਟਟਯਾਮਯ ਮਟਮੋ ਟਟ ਮੋਟਮਾ ।। ੩੧੪.

ਮਾਂਓਦਤੱਤਦੋਮੋਮਾ ਪਾਠ ਕਰੋ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਯਮਪਾਠਟਯਾਮਯ ਮਟਮੋ ਟਟ ਮੋਟਮਾ ਪਾਠ ਕਰੋ।

ਵਾਮੋ ਭੂਰਿਵਿਭੂਸੇਯਾ ਟਟ ਰੀਸ਼੍ਵ ਸ਼੍ਵਰੀ ਟਟ । ਯਮਰਾਜਾਦ੍ਵਾਹ੍ਯਤੋ ਵਂ ਤਂ ਤੋਯਂ ਮਾਰਣਾਤ੍ਮਕਮ੍ ।। ੩੧੪.

ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੱਖੋ। ਟਟਾ, ਰੀਸ਼ਵਾ, ਸ਼ਵਰੀ, ਟਟਾ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਰੱਖੋ ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਕਜ੍ਜਲਂ ਨਿਮ੍ਬਨਿਰ੍ਯ੍ਯਾਸਮਜ੍ਜਾਸृਗ੍ਵਿषਸਂਯੁਤਮ੍ । ਕਾਕਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਲੇਖਨ੍ਯਾ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਵਾ ਚਤੁष੍ਪਥੇ ।। ੩੧੪.

ਕਾਂ ਦੀ ਪੰਖੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਚੌਰਾਹੇ ਉੱਤੇ, ਕਾਜਲ, ਨਿੰਬ ਦੀ ਲੱਕ, ਹੱਡੀ ਦੀ ਮੱਦੀ, ਲਹੂ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਿਖੋ।

ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਧਸ੍ਤਾਦ੍ਵਲ੍ਮੀਕੇ ਵਾਥ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਕਾਫਪਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਲੇਖਨ੍ਯਾ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਵਾ ਯਤੁष੍ਪਥੇ ।। ੩੧੪.

ਇਸ ਨੂੰ ਘੜੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਚਿਟੇ ਦੇ ਬਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਕਾਂ ਦੀ ਪੰਖੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਚੌਰਾਹੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ।

ਲਿਖੇਚ੍ਚਾਨੁਗ੍ਰਹਞ੍ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਤ੍ਰੇऽਥ ਭੂਰ੍ਜ੍ਜਂਕੇ । ਲਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨਾਥ ਸ੍ਫਟਿਕਾਚਨ੍ਦਨੇਨ ਵਾ ।। ੩੧੪.

ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਚਿੱਟੇ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਭੂਜ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ, ਲਾਖ, ਕੇਸਰ ਜਾਂ ਸਫੈਦ ਚੰਦਨ ਨਾਲ।

ਭੁਵਿ ਭਿਕ੍ਤੌ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਦਲੇ੧ ਨਾਮ ਮਧ੍ਯਮਕੋष੍ਠਕੇ । ਖਣ੍ਡੇ ਤੁ ਵਾਰਿਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਓਂ ਹਂਸੌ ਵਾਪਿ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਮ੍ ।। ੩੧੪.

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਪੂਰਬੀ ਪੰਖੜੀ ਵਿੱਚ, ਨਾਂ ਵਿਚਲੇ ਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਟੁਕੜੇ ਉੱਤੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ 'ਓਂ ਹੰਸੌ' ਪੱਟੀ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਲੋਕਂ ਸ਼ਿਬਾਦੌ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਦਿਕ੍ਰਮਾਲ੍ਲਿਖੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੀਃਸਾਮਮੋਮਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸਾਨੌ ਯਾਜ੍ਞੇ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨੌਸਾ ।। ੩੧੪.

ਲੱਖਮੀ ਵਾਲਾ ਸ਼ਲੋਕ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ, ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਦਿ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਖੋ। 'ਸ਼੍ਰੀਹ ਸਾਮਮੋਮਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਹ ਸਾਨੌ ਯਾਜ੍ਯੇ ਜ੍ਯੇਨਾ ਨੌਸਾ' ਲਿਖੋ।

ਮਾਯਾ ਲੀਲਾ ਲਾਲੀ ਯਾਮਾ ਯਾਜ੍ਞੇ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨੌਸਾ । ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵਰਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁਰਂ ਕਲਸਂ ਵਹਿਃ ।। ੩੧੪.

'ਮਾਇਆ ਲੀਲਾ ਲਾਲੀ ਯਾਮਾ ਯਾਜ੍ਯੇ ਜ੍ਯੇਨਾ ਨੌਸਾ' ਪਾਠ ਕਰੋ। ਜਿਥੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਲ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆਓ, ਠੀਕ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ।

ਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਪਦ੍ਮਚਕ੍ਰਞ੍ਚ ਭृਤ੍ਯੁਜਿਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਨ੍ਧृਤਿ । ਸ਼ਾਨ੍ਤੀਨਾਂ ਪਰਮਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਦਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ।। ੩੧੪.

ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਕਮਲ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ; ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਆਦਿ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।

ਰੁਦ੍ਰੇਰੁਦ੍ਰਸਮਾਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਃ ਕੋष੍ਠਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਾ ਲਿਖੇਤ੍ । ਓਮਾਦ੍ਯਾਹ੍ਰੂਁ ਫਡਨ੍ਤਾ ਚ ਆਦਿਵਰ੍ਣਮਯਾਨੁਤਃ ।। ੩੧੪.

ਖਾਨੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਣਾਓ। ਉਥੇ 'ਓਂ' ਤੋਂ 'ਹ੍ਰੂਂ ਫਟ' ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅੱਖਰ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ।

ਵਿਦ੍ਯਾਵਰ੍ਣਕ੍ਰਮੇਨੈਵ ਸਂਜ੍ਞਾਞ੍ਚ ਵषਡਨ੍ਤਿਕਾਂ । ਅਧਸ੍ਥਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਗਿਰੈषਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਿਕਾ ।। ੩੧੪.

ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ, 'ਵਸ਼ਟ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਲਿਖੋ। ਹੇਠਾਂ ਪ੍ਰਤਿਅੰਗਿਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਪਦੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਮਾਦਿਵਰ੍ਣਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ । ਆਦਿਮਂ ਯਾਵਦਨ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵषਡਨ੍ਤਞ੍ਚ ਨਾਮ ਵੈ ।। ੩੧੪.

ਇਹ ਇਕਿਆਸੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਲੜੀਵਾਰ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, 'ਵਸ਼ਟ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਹੈ।

ਏषਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਗਿਰਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਦਿਸਾਧਨੀ । ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹਞ੍ਚਕਞ੍ਚਤੁਃ ਪष੍ਟਿਪਦੈਰ੍ਲਿਖੇਤ੍ ।। ੩੧੪.

ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਅੰਗਿਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੋਕਣ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਚਾਰ ਸਾਫ ਲਾਈਨਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖੋ।

ਅਮृਤੀ ਸਾ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਕ੍ਰੀਂ ਸਃਕ ਹੂਁ ਨਾਮਾਥ ਮਧ੍ਯਤਃ । ਫਟ੍‌ਕਾਰਾਦ੍ਯਾਂ ਪਤ੍ਰਗਤਾਂ ਤ੍ਰਿਹੀਁਕਾਰੇਣ ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ ।। ੩੧੪.

ਉਹ ਅਮਰ ਵਿਦਿਆ, 'ਕ੍ਰੀਂ ਸਹਕ ਹੂੰ' ਵਿਚਕਾਰ, 'ਫਟ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ 'ਹੀਂ' ਉਚਾਰ ਕੇ ਲਪੇਟੋ।

ਕੁਮ੍ਭਵਦ੍ਧਾਰਿਤਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਹृਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਦਾਯਿਤਾ । ਵਿषਨ੍ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਕਰ੍ਣਜਪਾਦਕ੍ਸ਼ਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦਣ੍ਡਕੈਃ ।। ੩੧੪.

ਘੜੇ ਵਾਂਗ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅੱਖਰਾਂ ਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੋ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਸ੍ਤਮ੍ਭਨਂ ਮੋਹਨਂ ਵਸ਼੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਵੇषੋਚ੍ਚਾਟਨਂ ਵਦੇ । ਵਿਚषਵ੍ਯਾਧਿਮਰੋਗਞ੍ਚ ਮਾਰਣਂ ਸ਼ਮਨਂ ਪੁਨਃ ।। ੩੧੫.

ਅਗਨਿ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਠਹਿਰਾਉਣ, ਮੋਹਣ, ਵਸ਼ ਕਰਨ, ਵੈਰ, ਕੱਢਣ, ਪਾਗਲਪਨ, ਬੀਮਾਰੀ, ਮਾਰਣ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਭੂਰ੍ਜ੍ਜੇ ਕੂਰ੍ਮ੍ਮਂ ਸਮਾਲਿਖ੍ਯ ਨਾੜਨੇਨ षਡਙ੍ਗੁਲਮ੍ । ਮੁਖਪਾਦਚਤੁष੍ਕੇषੁ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍‌ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੩੧੫.

ਭੂਜ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਛੇ ਅੰਗੁਲ ਵੱਡਾ ਕੱਛੂਆ ਬਣਾਓ। ਉਸਦੇ ਚਾਰੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਜਣਿਆ ਮੰਤਰ ਰੱਖੇ।