ਤਿਸ੍ਨਃ ਸਾਧਰਣਾ ਵ੍ਯੂਹੇ ਅਥਾਸਾਧਾਰਣਾ ਇਮਾਃ। ਕਨਿष੍ਠਾਦਿਵਿਮੋਕੇਨ ਅष੍ਟੌ ਮੁਦ੍ਰਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਤਿੰਨ ਆਮ ਵਿਉਹ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਨ ਖਾਸ; ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਠ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਨਾਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਬੀਜਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਵਧਾਰਯੇਤ੍। ਅਙ੍ਗੁष੍ਠੇਨ ਕਨਿष੍ਠਾਨ੍ਤਂ ਨਾਮਯਿਤ੍ਵਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਕੇ।
ਊਦ੍ਧ੍ਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਮੁਖਞ੍ਚ ਥੀਜਾਯ ਨਵਮਾਯ ਵੈ। ਵਾਮਹਸ੍ਤਮਥੋਤ੍ਤਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਾਮਯੇਚ੍ਛਨੈਃ
ਉਂਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਨੌਵੀਂ ਲਈ; ਫਿਰ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਧਾ ਝੁਕਾ ਦੇਣਾ।
ਵਰਾਹਸ੍ਯ ਸ੍ਮृਤਾ ਮੁਦ੍ਰਾ ਅਙ੍ਗਾਨਾਞ੍ਚ ਕ੍ਰਮਾਦਿਮਾਃ। ਏਕੈਕਾਂ ਮੋਚਯੇਦ੍ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾਮਮੁष੍ਟੌ ਤਥਾਙ੍ਗੁਲੀਮ੍
ਵਰਾਹ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕ੍ਰਮ ਹਨ; ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਮੁੱਠ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ।
ਆਕੁਞ੍ਚਯੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਮੁਦ੍ਰਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਤ੍ਯੇਵਮੇਵ ਚ। ਊਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵਾਙ੍ਗੁष੍ਠੋ ਵਾਮਮੁष੍ਟਿਰ੍ਮੁਦ੍ਰਾਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿਛਲੀ ਮুদ্রਾ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਟ ਕੇ, ਅੰਗੂਠਾ ਉਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਮੋੜ ਕੇ ਰੱਖੋ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁਦਰਾ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਭਿषੇਕਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਕਃ। ਸਿਦ੍ਧਿਬਾਕ੍ ਸਾਧਕੋ ਯੇਨ ਰੋਗੀ ਰੋਗਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਚਾਰਯ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਸੁਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਞ੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਮਲਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ ਸੁਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਃ ਮਧ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾਦਿਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਲ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਪਾਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਮੱਧ, ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਥਵਾ ਸ਼ਤਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਨ੍। ਮਣ੍ਡਪੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਞ੍ਚ ਪੀਠਕੇ
ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਂ ਸੌ ਵਾਰ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੰਡਪ ਜਾਂ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਾਲੀ ਪੀਠ ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਸ਼ਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕਂ ਸ਼ਾਧਕਾਦਿਕਮ੍। ਅਭਿषੇਕਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਗੀਤਾਦਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਸਾਧਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੀਤ ਆਦਿ ਰੀਤਾਂ ਹੋਣ।
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯੋਗਪੀਠਾਦੀਂਸ੍ਤ੍ਵਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਰਾਃ। ਗੁਰੁਸ੍ਚ ਸਮਾਯਾਨ੍ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਗੁਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋਥ ਸਰ੍ਵਭਾਕ੍
ਯੋਗਪੀਠ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ; ਅਤੇ ਗੁਰੂ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਾਧਕਃ ਸਾਧਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਦਿਕੇ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਭੂਮੌ ਗृਹੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਚ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲੇ ਹਰਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੰਡਲ ਤੇ ਹਰੀ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ।
ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਣ੍ਡਲਾਦੀਨਿ ਵੈ ਲਿਖੇਤ੍। ਰਸਵਾਣਾਕ੍ਸ਼ਿਕੋष੍ਠੇषੁ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤੋਬਦ੍ਰਮਾਲਿਖੇਤ੍
ਚੌਕਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਮੰਡਲ ਆਦਿ ਚਿੱਤਰਾਂ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਪਾਰਦ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋष੍ਠਕੈਃ ਪਦ੍ਮਂ ਪੀਠਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬਹਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਵੀਥਿਕਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਾਣਿ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚ
ਛੱਤੀ ਖਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਦਮਾ ਪੀਠ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਦੋ ਖਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਰਾਹ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋ ਖਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ੇ।
ਵਰ੍ਤ੍ਤੁ ਲਂ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਦ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁਰੋਦਿਤਮ੍। ਪਦ੍ਮਾਰ੍ਦ੍ਧੇ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਗਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਂ ਬਹਿਃ
ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਪਦਮਾ ਖੇਤਰ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਰ; ਪਦਮਾ ਦੇ ਅੱਧੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਬਾਹਰ ਦਵਾਦਸ਼ ਹਿੱਸਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਰ।
ਵਿਭਜ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯੇਚ੍ਛੇषਂ ਚਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨ੍ਤੁ ਵਰ੍ਤ੍ਤੁਲਮ੍। ਪ੍ਰਥਮਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕੇਸ਼ਰਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍
ਵੰਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਚਾਰ ਖੇਤਰ ਗੋਲ ਬਣਾਓ; ਪਹਿਲਾ ਕੇਂਦਰ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕੇਸਰਾਂ ਲਈ।
ਤृਤੀਯਂ ਦਲਸਨ੍ਧੀਨਾਂ ਦਲਾਗ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍। ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਕੋਣਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਕੋਣਦਿਙ੍ਮਧ੍ਯਮਨ੍ਤਤਃ
ਤੀਜਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਲਈ, ਚੌਥਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲਈ; ਫਿਰ ਕੋਣਾਂ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਤੱਕ ਲੰਬੀਆਂ ਕਰ।
ਨਿਧਾਯ ਕੇਸ਼ਰਾਗ੍ਰੇ ਤੁ ਦਲਸਨ੍ਧੀਂਸ੍ਤੁਲਾਞ੍ਛਯੇਤ੍। ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾਥ ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਪਤ੍ਰਾष੍ਟਕਂ ਲਿਖੇਨ
ਕੇਸਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋਲੋ; ਫਿਰ ਉਥੇ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਅੱਠ ਪੱਤੇ ਚਿੱਤਰੋ।
ਦਲਸ੍ਨ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਸ਼ਲਨ੍ਤੁ ਮਾਨਂ ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਧਾਯ ਤੁ। ਦਲਾਗ੍ਰਂ ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ਤੇਨ ਤਦਗ੍ਰਂ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਮਾਪ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ; ਉਸ ਨਾਲ ਪੱਤੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮੋ, ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ।
ਤਦਨ੍ਤਰਾਲਂ ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਾਹ੍ਯਕ੍ਰਮੇਣ ਚ। ਕੇਸ਼ਰੇ ਤੁ ਲਿਖੇਦ੍ਦ੍ਵੌ ਦ੍ਵੌ ਦਲਮਧ੍ਯੇ ਤਤਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਿਚਲਾ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪਾਸੇ, ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਕੇਸਰ ਵਿੱਚ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਦੋ-ਦੋ ਚਿੱਤਰੋ, ਫਿਰ ਮੁੜ।
ਪਦ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਮੈਤਤ੍ ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿषਟ੍ਕਦਲਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਕਰ੍ਣਿਕਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਮਾਨੇਨ ਪ੍ਰਾਕਸਂਸ੍ਥਂ ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਹ ਪਦਮਾ ਦੀ ਆਮ ਰੂਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਪੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਘੁੰਮੋ।
ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਭ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਕੁਣ੍ਡਲ੍ਯਃ षਡ੍ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ। ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿष੍ਟ੍ਕਦਲਕਞ੍ਚ ਤੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਛੇ ਕੁੰਡਲ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਮੱਛੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮਾ।
ਪਞ੍ਚਪਤ੍ਰਾਭਿਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿਕਾਨ੍ਯਪਰਾਣਿ ਤੁ। ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਲਿਪ੍ਤਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰਕਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਹੋਰ ਦੋਹਰੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਨ; ਚੌਂਕੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਿੱਤਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਕੋਣੇषੁ ਪਾਦਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿਕਾਨ੍ਯਪਰਾਣਿ ਤੁ। ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਲਿਪ੍ਤਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰਕਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਤਿੰਨ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖੋ, ਦੂਜੇ ਦੋ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਜੋੜੇ ਰੱਖੋ। ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਓ।
ਤਤਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦ੍ਵਯਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵੀਥ੍ਯਰ੍ਥਨ੍ਤੁ ਵਿਲੋਪਯੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯਾਸ਼ਾਸੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਚਤਸृष੍ਵਪਿ
ਫਿਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਦੋ ਕਤਾਰਾਂ ਗਲੀ ਲਈ ਮਿਟਾ ਦਿਓ। ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਚਾਰ-ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬਣਾਓ।
ਦ੍ਵਾਰਾਣਾਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਸ਼ੋਭਾ ਅष੍ਟੌ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਉਪਸ਼ੋਭਾਸ੍ਤੁ ਤਾਵਤ੍ਯਃ ਪਰਿਕੀਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪਾਸ, ਸਮਝਦਾਰ ਆਠ ਸਜਾਵਟਾਂ ਬਣਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮੀਪ ਉਪਸ਼ੋਭਾਨਾਂ ਕੋਣਾਸ੍ਤੁ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ। ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਤੋ ਦ੍ਵੇ ਦ੍ਵੇ ਚਿਨ੍ਤਯੇਨ੍ਮਧ੍ਯਕੋष੍ਠਕੈਃ
ਸਜਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਕੋਣ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ, ਕੇਂਦਰੀ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋ-ਦੋ ਵਿਚਾਰੋ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਬਾਹ੍ਯਤੋ ਮृਜ੍ਯਾਦੇਕੈਕਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰਪਿ। ਸ਼ੋਭਾਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਲੁਮ੍ਪੇਦ੍ਦਲਸ੍ਯ ਤੁ
ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਓ। ਸਜਾਵਟ ਲਈ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਮਿਟਾ ਦਿਓ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੁਪਸ਼ੋਭਾਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਕੋਣਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਬਹਿਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਰ੍ਵਿਭੇਦਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟਾਂ ਬਣਾਓ। ਕੋਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਵਿਚਾਰੋ।
ਏਵਂ षੋਡਸ਼ਕੋष੍ਠਂ ਸ੍ਯਾਦੇਵਪ੍ਤਨ੍ਯਤ੍ਤੁ ਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਦ੍ਵਿषਟ੍ਕਭਾਗੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਦਂ ਪਦ੍ਮਨ੍ਤੁ ਵੀਥਿਕਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲਾਂ ਘਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਰਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ, ਕਮਲ ਦੇ ਛੱਤੀ ਪੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਸ਼ੋਭਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਿਭਿਃ ਮਦ੍ਮਮੇਕਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮਣ੍ਡਲੇ
ਇੱਕ ਕਤਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਹੈ। ਚੱਕਰ ਦੀ ਮਾਪ ਦਵਾਦਸ਼ ਉਂਗਲਾਂ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।