ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੂਤੀਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਾਰਾਦੌ ਏਕਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਕੇ । ਏਵਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ਭੁਙ੍‌ਕ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਮਹੀਂ ਨृਪਃ ।। ੩੧੧.

ਦੂਤੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਜਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਇਕ ਰੁੱਖ ਤੇ; ਇਉਂ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਮਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮ੍ਮਕਾਮਾਦਿਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ । ਨਵਕੋष੍ਠਵਿਭਾਗੇਨ ਵਿਦ੍ਯਾਭੇਦਞ੍ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ।। ੩੧੨.

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ, ਕਾਮ ਆਦਿ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਨੌ ਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਭੇਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਅਨੁਲੋਮਵਿਲੋਮੇਨ ਸਮਸ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤਯੋਗਤਃ । ਕਰ੍ਣਾਵਿਕਰ੍ਣਯੋਗੇਨ ਅਤ ਊਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ ।। ੩੧੨.

ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਉਲਟਾ, ਮਿਲਾ ਕੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਕੰਨ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕੰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਵੰਡਾਂ ਰਾਹੀਂ।

ਤ੍ਰਿਤ੍ਰਿਕੇਣ ਚ ਯੋਗੇਨ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਜਾਨਾਤਿ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ।। ੩੧੨.

ਤਿੰਨ ਤਿਕੋਣਾਂ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਜਾਏ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਉਹ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਯੋਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਃ । ਗੁਰੁਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਰ੍ਣਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰ੍ਨ ਚ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ।। ੩੧੨.

ਹਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਔਖੀ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ।

ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵੇ ਤਤ੍ਰ ਚੈਕਾਰ੍ਣਾ ਦ੍ਵ੍ਯਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਰ੍ਣਾਦਯੋऽਭਵਨ੍ । ਤਿਰ੍ਯ੍ਯਗੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਗਤਾ ਰੇਖਾਸ਼੍ਚਤੁਰਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਭਜੇਤ੍ ।। ੩੧੨.

ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਅੱਖਰ, ਦੋ-ਅੱਖਰ, ਤਿੰਨ-ਅੱਖਰ ਆਦਿ ਹਨ; ਲੰਬੀ ਤੇ ਉਪਰਲੀ ਲਕੀਰਾਂ, ਚਾਰ ਵੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵੰਡੋ।

ਨਵ ਕੋष੍ਠਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਤਥਾ ਇਮਾਨ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਂ ਭੇਦਯੇਤ੍ਤਤਃ ।। ੩੧੨.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨੌ ਖਾਨੇ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਏਂ ਘੁੰਮ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੰਡੋ।

ਪ੍ਰ੍ਸ੍ਤਾਵਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਂ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਨ੍ਦਤਿ । ਕਰਮੁष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਧਕਸ੍ਯ ਹਿ ਸਿਦ੍ਧਯਃ ।। ੩੧੨.

ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਸਾਧਕ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੋਢੀ ਵਿਚ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਦਮੂਲੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਵਖਣ੍ਡਾਂ ਭੁਵਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕਪਾਲੇ ਤੁ ਸਮਾਲਿਖ੍ਯ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੩੧੨.

ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨੌ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਖੋਪੜੀ ਉੱਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ 'ਸ਼ਿਵ' ਦਾ ਤੱਤ ਲਿਖੋ।

ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਕਰ੍ਪਟੇ ਵਾਥ ਵਾਹ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਲਿਖੇਨ੍ਨਾਮ ਕਰ੍ਣਿਕੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। ੩੧੨.

ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਕਫਨ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ, ਕਰਣਿਕ ਉੱਤੇ ਨਾਮ ਲਿਖੇ।

ਤਾਪਯੇਤ੍‌ਖਾਦਿਰਾਙ੍ਗਾਰੈਰ੍ਭੂਰ੍ਜਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ । ਸਪ੍ਤਾਹਾਦਾਨਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ।। ੩੧੨.

ਖਾਦਰ ਦੀਆਂ ਅੰਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗਰਮ ਕਰਕੇ, ਭੂਜ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੱਖੋ; ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਜ੍ਰਸਮ੍ਪੁਟਗਰ੍ਭੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰੇ ਤੁ ਲੇਖਯੇਤ੍ । ਮਧ੍ਯੇ ਗਰ੍ਭਗਤਂ ਨਾਮ ਸਦਾਸ਼ਿਵਵਿਦਰ੍ਮਿਤਮ੍ ।। ੩੧੨.

ਵਜਰ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਿਚ, ਬਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਲਿਖੋ; ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ, ਗੁਪਤ ਨਾਮ 'ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ' ਦੀ ਗਿਆਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਲਿਖੋ।

ਕੁਡ੍ਯੇ੧ ਫਲਕਕੇ ਵਾਥ ਸ਼ਿਲਾਪਟ੍ਟੇ ਹਰਿਦ੍ਰਯਾ। ਮੁਖਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਗਤਿਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ਭਨ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ ।। ੩੧੨.

ਕੰਧ, ਤਖਤੇ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ, ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਨਾਲ ਬੋਲੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚਲਣ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਵੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਵਿषਰਕ੍ਤੇਨ ਸਂਲਿਖ੍ਯ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨੇ ਕਰ੍ਪਰੇ ਬੁਧਃ । षਟ੍‌ਕੋਣਂ ਦਣ੍ਡਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਯੋਜਿਤਮ੍ ।। ੩੧੨.

ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਲਹੂ ਨਾਲ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੀ ਖੋਪੜੀ ਉੱਤੇ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ, ਦੰਡ ਨਾਲ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋੜ ਕੇ ਲਿਖੇ।

ਮਾਰਯੇਦਚਿਰਾਦੇष ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਨਿਹਤਂ ਰਿਪੁਂ । ਛੇਦਂ ਕਰੋਤਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਰਿਪੁਂ ।। ੩੧੨.

ਉਹ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਾਜ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਚਕ੍ਰਧਾਰਾਙ੍ਗਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਰਿਪੁਨਾਮ੍ਨਾ ਰਿਪੁਂ ਹਰੇਤ੍ । ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣੈਵ ਚੁ ਵੀਜੇਨ ਖਡ੍ਗਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਲੋਖਯੇਤ੍ ।। ੩੧੨.

ਚੱਕਰ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤਾਰਕਸ਼ ਦੇ ਪੰਖ ਜਾਂ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਖੜਗ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਵਿਦਰ੍ਭਰਿਪੁਨਾਮਾਥ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਙ੍ਗਾਰਲੇਖਿਤਮ੍ । ਸਪ੍ਤਾਹਾਤ੍ਸਾਧਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਤਾਡਯੇਤ੍ ਪ੍ਰੇਤਭਸ੍ਮਨਾ ।। ੩੧੨.

ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਅੰਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਭੇਦਨੇ ਛੇਦਨੇ ਚੈਵ ਮਾਰਣੇषੁ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਾਰਕਂ ਨੇਤ੍ਰਮੁਦ੍ਦੇष੍ਟਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪੁष੍ਟੀ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ ।। ੩੧੨.

ਫੁਟ, ਕੱਟਣ ਤੇ ਮਾਰਣ ਵਿਚ 'ਸ਼ਿਵ' ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਤਾਰਾ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅੱਖ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਵਰਤੋ।

ਦਹਨਾਦਿਪ੍ਰਯੋਗੋਯਂ ਸ਼ਾਕਿਨੀਞ੍ਚੈਵ ਕਰ੍षਯੇਤ੍ । ਮਧ੍ਯਾਦਿਵਾਰੁਣੀਂ ਯਾਵਦ੍ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ।। ੩੧੨.

ਇਹ ਦਾਹ ਆਦਿ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਸ਼ਾਕਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਵਾਰੁਣੀ ਤੱਕ, ਵਕਰੀ ਚੋਚ ਨਾਲ।

ਕੁष੍ਠਾਦ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਯੇ ਤੁ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਧ੍ਯਾਦਿਉਤ੍ਤਰਾਨ੍ਤਨ੍ਤੁ ਕਰਾਲੀਬਨ੍ਧਨਾਜ੍ਜਪੇਤ੍ ।। ੩੧੨.

ਕੁਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਕਰਾਲੀ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ਯੇਦਾਤ੍ਮਨੋ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਦੀ ਯਦਾ ਸ਼ਿਵਃ । ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਦਿ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜ੍ਵਰਕਾਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੩੧੨.

ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ 'ਸ਼ਿਵ' ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਵਾਰੁਣੀ ਆਦਿ ਰੱਖ ਕੇ, ਜ਼ੁਕਾਮ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

. ਸੌਮ੍ਯਾਦਿ ਮਧ੍ਯਮਾਨ੍ਤਨ੍ਤੁ ਗੁਰੁਤ੍ਵਂ ਜਾਯਤੇ ਵਟੇ । ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦਿ ਮਧ੍ਯਮਾਨ੍ਤਨ੍ਤੁ ਲਘੁਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।। ੩੧੨.

ਸੌਮ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਵਟ ਵਿਚ ਭਾਰੀਪਣ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਕੇਂਦਰ ਤੱਕ, ਤੁਰੰਤ ਹਲਕਾਪਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭੂਰ੍ਜ੍ਜੇ ਰੋਚਨਯਾ ਲਿਖ੍ਯ ਏਤਦ੍ਵਜ੍ਰਾਕੁਲਂ ਪੁਰਮ੍ । ਕ੍ਰਮਸ੍ਥੈਰ੍ਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵੀਜੈਸ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੇਹੇषੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ ।। ੩੧੨.

ਭੂਜ ਉੱਤੇ ਰੋਚਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਵਜਰ-ਭਰਿਆ ਪੁਰ ਲਿਖੋ; ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਮੰਤਰ-ਬੀਜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਣਾਓ।

ਵੇष੍ਟਿਤਾ ਭਾਵਹੇਮ੍ਨਾ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੇਯਂ ਮृਤ੍ਯੁਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਵਿਘ੍ਨਪਾਪਾਰਿਦਮਨੀ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਯੁਃਪ੍ਰਦਾ ਧृਤਾ ।। ੩੧੨.

ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਮੌਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਵਿਘਨ, ਪਾਪ ਤੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਦ੍ਯੂਤੇ ਰਣੇ ਚ ਜਯਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸੈਨ੍ਯੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬਨ੍ਧ੍ਯਾਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇਣਾ ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਰਿਵਾਪਰਾ ।। ੩੧੨.

ਜੂਏ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਇਹ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੀ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਬਾਂਝ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੂਜਾ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਹੈ।

ਸਾਧਯੇਤ੍ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਞ੍ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਯੇਤ੍ । ਫਟ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਹੂਁ ਲਕ੍ਸ਼ਜ੍ਪ੍ਯਾਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਦਿਰ੍ਵਸ਼ਗੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੩੧੨.

ਉਹ ਪਰਦੇਸੀ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ 'ਫਟ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਹੂੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੂਏ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿਕ ਵੀ ਉਸਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਓਂ ਵਿਨਾਯਕਾਰ੍ਚਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਯਜੇਦਾਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਕਮ੍ । ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਯष੍ਟਕਕਨ੍ਦਞ੍ਚ ਨਾਲਂ ਪਦ੍ਮਞ੍ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍ ।। ੩੧੩.

ਅਗਨਿ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਅੱਠ ਮੂਲ, ਡੰਡ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਕਰਣਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕੇਸ਼ਰਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਪਦ੍ਮਂ ਤੀਵ੍ਰਞ੍ਚ ਜ੍ਵਲਿਨੀਂ ਯਜੇਤ੍ । ਨਨ੍ਦਾਞ੍ਚ ਸੁਯਸ਼ਾਞ੍ਚੋਗ੍ਰਾਂ ਤੇਜੋਵਤੀਂ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀਂ ।। ੩੧੩.

ਕੇਸਰ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਜਵਾਲਾ, ਨੰਦਾ, ਸੁਯਸ਼ਾ, ਉਗ੍ਰਾ, ਤੇਜੋਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਗਣਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਗਣਪਤਿਂ ਹृਦਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍‌ਗਣਂ ਜਯਃ । ਏਕਦਨ੍ਤੋਤ੍ਕਟਸ਼ਿਰਃਸ਼ਿਖਾਯਾਚ੍ਲਕਰ੍ਣਿਨੇ ।। ੩੧੩.

ਗਣਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਗਣਪਤੀ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ, ਜੈ, ਏਕਦੰਤ, ਉਤਕਟ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।