ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਗੇਹੇ ਵਿष੍ਣੁਗੇਹੇ ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪੂਜ੍ਯ ਧਨਂ ਲਭੇਤ੍ । ਆਜ੍ਯਾਕ੍ਤੈਸ੍ਤਣ੍ਡੁਲੈਰ੍ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਖਾਦਿਰਾਨਲੇ ।। ੩੦੮.

ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਤੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਵਨ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜਾ ਵਸ਼੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍‌ਵृਦ੍ਧਿਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਂ । ਸਰ੍षਪਾਮ੍ਭੋਭਿषੇਕੇਣ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕਲਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ।। ੩੦੮.

ਰਾਜਾ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਧਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਸੋਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਲ੍ਵਲਕ੍ਸ਼੍ਹੁਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਿਤ੍ਤਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ । ਸ਼ਕ੍ਰਵੇਸ਼੍ਮ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਹृਦਯੇ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦਥ ।। ੩੦੮.

ਭੁੱਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਤੇ ਵਾਧਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਲ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬਲਾਕਾਂ ਵਾਮਨਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਪਙ੍ਕਜਧਾਰਿਣੀਮ੍ । ਊਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਵਾਹੁਦ੍ਵਯਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੀਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਸਫੈਦ ਬਗਲਾ ਜਿਹੀ, ਨਿੱਕੀ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੀ, ਸਫੈਦ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਖੇਡ ਰਹੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹਰਿਤਾਂ ਦੋਰ੍ਦ੍ਵਯੇਨੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਮੁਦ੍ਵਹਨ੍ਤੀਂ ਸਿਤਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਿਭੀषਿਕਾਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੀਦੂਤੀਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ।। ੩੦੮.

ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਿਕਾ ਨਾਂ ਦੀ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਸਫੈਦ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਦੂਤੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਙ੍ਕਰੀਮੁਤ੍ਤਰੇ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇऽष੍ਟਦਲਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਕਃ ।। ੩੦੮.

ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।

ਧ੍ਯੇਯਾਸ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਙ੍ਕਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਾਃ । ਅਞ੍ਜਨਕ੍ਸ਼ੀਰਕਾਸ਼੍ਮੀਰਹੇਮਾਭਾਸ੍ਤੇ ਸੁਵਾਸਸਃ ।। ੩੦੮.

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅੰਜਨ, ਦੂਧ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।

ਆਗ੍ਨੇਯਾਦਿषੁ ਪਤ੍ਰੇषੁ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਣ੍ਟਕਃ । ਦਮਕਃ ਸ਼ਲਿਲਸ਼੍ਚੈਤਿ ਹਸ੍ਤਿਨਾ ਰਜਤਪ੍ਰਭਾਃ ।। ੩੦੮.੧੧ ਹੇਮਕੁਮ੍ਭਧਰਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਸ੍ਵੇਤਗਨ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਮੇਕਰੌਮ੍ਯਮਾਲਾਸ਼੍ਤ੍ਰਧਾਰਿਣੀਂ ।। ੩੦੮.

ਆਗਨੇਯ ਆਦਿ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਗੁਗਗਲ, ਕੁਰੁਣਟਕ, ਦਮਕ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਇਕ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ।

ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਪਰਿਵਾਰਾਨ੍ਤਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਕਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਦ੍ਰੋਣਾਵ੍ਜਪੁष੍ਪਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਣਂ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦਾ ਪੱਤਾ — ਇਹ ਸਿਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਪਰਿਵਾਰਾਨ੍ਤਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਕਰਂ ਲਭੇਤ੍ । ਦ੍ਰੋਣਾਵ੍ਜਪੁष੍ਪਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਣਂ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਫੁੱਲ, ਕਮਲ, ਸ਼ੁਭ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੱਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਐਸਾ ਕੁਝ ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਲਵਣਾਮਲਕਂ ਵਰ੍ਜ੍ਜਂ ਨਾਗਾਦਿਤ੍ਯਤਿਥੌ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਪਾਯਸਾਸ਼ੀ ਜਪੇਤ੍ ਸੂਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਯਸ੍ਤੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਨਮਕ ਤੇ ਆਮਲਾ ਛੱਡਣੇ ਹਨ, ਨਾਗ, ਆਦਿਤਯ ਤੇ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਿਆਗੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਖੀਰ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਆਵਾਹਾਦਿਵਿਸਰ੍ਗਾਨ੍ਤਾਂ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਯਯੇਤ੍ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਵਿਲ੍ਵਾਜ੍ਯਾਵ੍ਜਪਾਯਸੇਨ ਪृਥਗ੍‌ ਯੋਗਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਭਵੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਆਵਾਹਨ ਤੋਂ ਵਿਸਰਜਨ ਤਕ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੈਲ, ਘੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਇਹ ਕਰਮ ਧਨ-ਵਾਧਾ ਲਈ ਹੈ।

ਓਂ ਹ੍ਰੀਁ ਮਹਾਮਹਿषਮਰ੍ਹਿਨਿ ਠ ਠ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਿषਹਿਸਕੇ ਨਮਃ । ਮਹਿषਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਭ੍ਰਾਮਯ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਠ ਠ ਮਹਿषਂ ਹੇषਯ ਹੂਂ ਮਹਿषਂ ਹਨ ਦੇਵਿ ਹੂਁ ਮਹਿषਨਿਸੂਦਨਿ ਫਟ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਹृਦਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍ ।। ੩੦੮.

ਓਂ ਹ੍ਰੀ~ ਮਹਾ ਮਹਿਸ਼ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਠਾ ਠਾ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ, ਮਹਿਸ਼ ਹੰਸਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੂੰ ਫਟ ਠਾ ਠਾ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ, ਹੂੰ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਦੇਵੀ, ਹੂੰ, ਮਹਿਸ਼ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਫਟ। ਇਹ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਯਜੇਦ੍ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੀਠਞ੍ਚੈਵਾਙ੍ਗਮਧ੍ਯਾਗਮ੍ । ਓਂ ਹ੍ਰੀਁ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਕ੍ਸ਼ਣਿ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚੇਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਨਮਃ । ਵਰਵਰ੍ਣ੍ਯੈ ਨਮਃ । ਆਰ੍ਯ੍ਯਾਯੈ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਯੈ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੈ ਅਭਯਪ੍ਰਦਾਯੈ ਕਨ੍ਯਕਾਯੈ ਸੁਰੂਪਾਯੈ ੩੦੮.

ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਠ ਤੇ ਅੰਗ-ਮੱਧ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰੇ। ਓਂ ਹ੍ਰੀ~ ਦੁਰਗੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਆਰੀਆ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾ ਨੂੰ, ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਚਕ੍ਰਾਯ ਸ਼ਙ੍ਖਾਯ ਗਦਾਯੈ ਖਡ੍ਗਾਯ ਧਨੁषੇ ਵਾਣਾਯ ।। ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰਿਮਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਲੋਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਯਜੇਦਿਤਿ । ਦਰ੍ਗਾਯੋਗਃ ਸਮਾਯੁਃਸ਼੍ਰੀਸ੍ਵਾਮਿਰਕ੍ਤਾਜਯਾਦਿਕृਤ੍ ।। ਸਸਾਧ੍ਯੇਸਾਨਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਿਲਹੋਮੋ ਵਸ਼ੀਕਰਃ । ਜਯਃ ਪਦ੍ਮੈਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਵ੍ਵਾਭਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਮਃ ਪਲਾਸ਼ਜੈਃ ।। ੩੦੮.

ਚੱਕਰ, ਸ਼ੰਖ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ, ਦੁਰਗਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਆਦਿ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਸ਼੍ਰੀਸਵਾਮੀ ਰਕਤ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦੀ ਹੋਮ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪੁष੍ਟਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਕਪਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮृਤਿਦ੍ਵੇषਾਦਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ । ਗ੍ਰਹਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਭਯਾਪਤ੍ਤਿਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਮਨੁਰ੍ਹਰੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਕਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੌਤ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਛੋਟੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਡਰ ਤੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਓਂ ਦੁਰ੍ਗੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਕ੍ਸ਼ਣਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰੀਯਮੁਦਿਤਾ ਜਯਦੁਰ੍ਗਾਙ੍ਗਸਂਯੁਤਾ । ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਂ ਦੇਵੀਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ।। ੩੦੮.

ਓਂ ਦੁਰਗੇ, ਦੁਰਗੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ। ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਚੋ।

ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਵ੍ਜਸ਼ੂਲਾਦਿਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਰੌਦ੍ਰਰੂਪਿਣੀਂ । ਯੁਦ੍ਧਾਦੌ ਸਞ੍ਜਯੇਦੇਤਾਂ ਯਜੇਤ੍ ਸ਼ਡ੍ਘਾਦਿਕੇ ਜਯੇ ।। ੩੦੮.

ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਕਮਲ, ਬਾਣ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਭੈੜੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਬੁਲਾਓ ਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਸ਼ਿਰੋਬ੍ਰੁਮਸ੍ਤਕੇ ਕਣ੍ਠੇ ਹृਦਿ ਨਾਭੌ ਚ ਗੁਹ੍ਯਕੇ । ਉਰ੍ਵ੍ਵੋਸ਼੍ਚ ਜਾਨੁਜਙ੍ਘੋਰੁਦ੍ਵਯੇ ਚਰਣਯੋਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੩੦੯.

ਸਿਰ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸਥਾਨ, ਗਲ੍ਹ, ਹਿਰਦਾ, ਨਾਭੀ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ, ਪਿੰਡ, ਗੁੱਟ, ਪਿੰਡੀਆਂ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ।

ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਙ੍ਗੋ ਨ੍ਯਸ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਮਸ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ਼ਵਰੀ ਚੇਸ਼ਾ ਵਰਦਾਭਯਹਸ੍ਤਿਕਾ ।। ੩੦੯.

ਅੰਗ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਹਾਜ਼ਰੀ ਬਣਾਓ। ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਸ਼ਵਰੀ ਇੱਥੇ ਦੇਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਮਯੂਰਬਲਯਾ ਪਿਚ੍ਛਮੌਲਿਃ ਕਿਸਲਯਾਂਸ਼ੁਕਾ । ਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਾ ਮਾਯੂਰਵਰ੍ਹਚ੍ਛਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾ ।। ੩੦੯.

ਮੋਰ ਦੀ ਕੜੀ ਪਹਿਨੀ, ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਮੋਰ ਦੇ ਪੱਖੇ ਨਾਲ।

ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾ ਦੇਵੀ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾ । ਵਿਪ੍ਰਾਹਿਕਰ੍ਣਾਭਰਣਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਕੇਯੂਰਭੂषਣਾ ।। ੩੦੯.

ਦੇਵੀ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੰਨ-ਬਾਲੇ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਪਹਿਨੇ।

ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਗਕਟੋਬਨ੍ਧਾ ਵृषਲਾਹਿਕृਤਨੂਪੁਰਾ । ਏਵਂ ਰੂਪਾਤ੍ਮਿਕਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਯੁਤਂ ਜਪੇਤ੍ ।। ੩੦੯.

ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਲਈ ਨਾਗ ਦੀ ਕਮਰ-ਬੰਦ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਗੁੰਗਰੂ; ਇਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।

ਈਸ਼ਃ ਕਿਰਾਤਰੂਪੋषऽਭੂਤ੍‌ ਪਰਾ ਗੌਰੀ ਚ ਤਾਦृਸ਼ੀ । ਜਪੇਦ੍ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈਵਿषਾਦਿਹृਤ੍ ।। ੩੦੯.

ਈਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਤੇ ਪਰਾ ਗੌਰੀ ਨੇ ਵੀ; ਉਸ ਦਾ ਜਪ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਰੋਕ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅष੍ਟਸਿਂਹਾਸਨੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਦਲੇ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਕੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਅਙ੍ਗਣਾਯਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਹੂਙ੍ਕਾਰਾਦ੍ਯਾ ਦਲਗ੍ਰਕੇ ।। ੩੦੯.

ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸਿੰਘ-ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ 'ਤੇ, ਪੱਤੀਆਂ 'ਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜੋ; ਅੰਗ-ਸਥਾਪਨਾ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਤੇ ਹੂੰਕਾਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੱਤੀ-ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਕਰੋ।

ਫਟ੍‌ਕਾਰੀ ਚਾਗ੍ਰਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਵੀਜੇਨਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦਿਮਾਃ । ਲੋਕੇਸ਼ਾਯੁਧਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤਾਃ ਫਟ੍‌ਕਾਰੀ ਤੁ ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾ ।। ੩੦੯.

ਫਟ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ-ਬੀਜ ਨਾਲ ਪੂਜੋ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ; ਫਟ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਨੁ ਧਾਰਦਾ ਹੈ।

ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥੇ ਪੂਜ੍ਯੇ ਸੌਵਰ੍ਣਯष੍ਟਿਕੇ । ਕਿਙ੍ਕਣ ਵਰ੍ਵਰੀ ਮੁਣ੍ਡੀ ਲਗੁੜੀ ਚ ਤਯੋਰ੍ਵਰਿਃ ।। ੩੦੯.

ਜਯਾ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰਖੇ ਹੋਏ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਿੰਗਕਣ, ਵਰਵਰੀ, ਮੁੰਡੀ ਅਤੇ ਲਗੁਰੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਹਨ।

ਇष੍ਟ੍ਵੈਵਂ ਸਿਦ੍ਧਯੇਦ੍‌ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਕੁਣ੍ਡੇ ਯੋਨ੍ਯਾਕृਤੌ ਹੁਨੇਤ੍ । ਹੇਮਲਾਭੋऽਰ੍ਜੁਨੈਰ੍ਦ੍ਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ਗੋਧੂਮੈਃ ਪੁष੍ਟਿਸਮ੍ਪਦਃ ।। ੩੦੯.

ਇਹ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਯੋਨੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੋਧੂਮ (ਗਹੂੰ) ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।