ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਾਲਿਨਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਞ੍ਚ ਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਢ੍ਯਂ ਹਰਿਂ ਯਜੇਤ੍ । ਓਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨ ਮਹਾਚਕ੍ਰਰਾਜ ਦੁष੍ਟਭਯਙ੍ਕਰ ਛਿਦ ਛਿਨ੍ਦ ਵਿਦਾਰਯ ਪਰਮਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਗ੍ਰਸ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੂਤਾਨਿ ਚਾਸ਼ਪ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਓਂ ਜਲਚਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਖਡ੍ਗਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣ ਛਿਨ੍ਦ ਖਡ੍ਗਾਯ ਨਮਃ । ਸ਼ਾਰਙ੍ਗਾਯ ਸਸ਼ਰਾਯ ਹੂਂ ਫਟ੍ । ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਾਯ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਵਿਧਾਯ ਧੀਮਹਿ ਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍ । ਸਮ੍ਬਰ੍ਤ੍ਤਕ ਸ਼੍ਲਸਨ ਪੋਥਯ ਹੂਂ ਫਟ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਪਾਸ਼ ਬਨ੍ਧ ਆਕਰ੍षਯ ਹੂਁ ਫਟ੍ । ਅਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨ ਹੂਁ ਫਟ੍ । ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਭੁਜੇषੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵੈਰੇਭਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੂਜਯੇਤ੍ ।। ੩੦੭.

ਮਾਲਾ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ: 'ਓਮ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਮਹਾ ਚੱਕਰ ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਟ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਕੱਟ, ਕੱਟ, ਫਾੜ, ਫਾੜ, ਉੱਚ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾ, ਭੋਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੂੰ ਫਟ, ਓਮ ਜਲਚਰ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਖੜਗ ਤੀਖਾ, ਕੱਟ, ਖੜਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ਾਰੰਗ ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਹੂੰ ਫਟ। ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ। ਸੰਵਰਤਕਾ, ਸਾੜ, ਕੁਚਲ, ਹੂੰ ਫਟ ਸਵਾਹਾ। ਪਾਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ, ਖਿੱਚ, ਹੂੰ ਫਟ। ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਹੂੰ ਫਟ।' ਹਥਾਂ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਓਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਜਾਯ ਹ੍ਰੂਁ ਫਟ੍ । ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਯਜੇਤ੍ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਮਙ੍ਗਦੇਵਾਨ੍ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਯਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਧृਤਚਾਮਰਾਃ ।। ੩੦੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ 'ਹਰੂਂ ਫਟ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਯੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੜ ਆਦਿ ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।

ਸ਼ਕ੍ਤਯੋऽਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਾਦੌ ਸੁਰੇਸ਼ਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਣ੍ਡਿਨਾ । ਪੀਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਅਮੀਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੌ ਰਤਿਪ੍ਰੀਤਜਯਾਃ ਸਿਤਾਃ ।। ੩੦੭.

ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਦੰਡ ਲੈ ਕੇ। ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਅਤੇ ਰਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਜਯਾ — ਇਹ ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਦੀਆਂ — ਇਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸਿਤੇ ਸ਼੍ਯਾਮੇ ਤੁष੍ਟਿਪੁष੍ਟ੍ਯੌ ਸ੍ਮਰੋਦਿਤੇ । ਲੋਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਿष੍ਟਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ।। ੩੦੭.

ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਤੇ ਅਨੰਤ — ਦੋਵੇਂ ਸਫੈਦ; ਸ਼ਿਆਮਾ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ — ਇਹ ਸਮਰ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਤੇ। ਲੋਕੇਸ਼ ਤੱਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਣ।

ਏਤਤ੍‌ਪੂਜਾਦਿਨਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਵਤ੍ ।। ੩੦੭.

ਇਸ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤੋਯੈਃ ਸਮ੍ਮੋਹਨੀ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਨ੍ਤੇਨ ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਰੀਦਣ੍ਡੀ ਵੀਜਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਮ੍ ।। ੩੦੭.

ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕਰਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਸ਼੍ਰੀ, ਦੰਡਧਾਰੀ — ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਬੀਜ — ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਁ ਪਿਲ੍ਵੈਸ੍ਚ ਸਾਜ੍ਯਕੈਃ । ਤਣ੍ਡੁਲੈਃ ਫਲਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ੧ ਦੂਰ੍ਵਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਾਯੁਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੩੦੭.

ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਜਾਪ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਵਨ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਚਾਵਲ, ਫਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਤਤਾਭਿषੇਕਹੋਮਾਦਿਕ੍ਰਿਯਾਤੁष੍ਟੋ ਹ੍ਯਭੀष੍ਟਦਃ । ਓਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਰਾਹਾਯ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃਪਤਯੇ ਭੂਪਤਿਤ੍ਵਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਹृਦਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਂ ਨਿਤ੍ਯਮਯੁਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਯੂਰਾਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੩੦੭.

ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮਨਚਾਹੀ ਵਾਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। 'ਓṃ, ਭਗਵਾਨ ਵਰਾਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਦਿਓ, ਹਿਰਦੇ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।' ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਜਪ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਾਮਾਕ੍ਸ਼ੌ ਦਣ੍ਡੀ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਾ । ਮਹਾਸ਼੍ਰਿਯੇ ਮਹਾਸਿਦ੍ਦੇ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭੇ ਨਮਃ ।। ੩੦੮.

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਵਾਮ ਤੇ ਦੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੰਡਧਾਰੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਮਹਾਂਸ਼੍ਰੀ, ਮਹਾਂਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਵਿਦਯੁਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਦੇਵਿ ਵਿਜਯੇ ਨਮਃ । ਗੌਰਿ ਮਹਾਬਲੇ ਬਨ੍ਧ ਨਮਃ । ਹੂਁ ਮਹਾਕਾਯੇ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤੇ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਨਮਃ । ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਫਟ੍ ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਨਮਃ । ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਫਟ੍ ਸ਼੍ਰੀਂ ਨਮਃ । ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਸ਼੍ਰੀਦ ਨਮਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼੍ਰੀਫਟ੍ ।। ਅਸ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਨਵੋਕ੍ਤਾਨਿ ਤੇष੍ਵੇਕਞ੍ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਮੇਕਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਾਵ੍ਜੈਸ੍ਚ ਭੂਤਿਦਃ ।। ੩੦੮.

ਸ਼੍ਰੀਗੇਹੇ ਵਿष੍ਣੁਗੇਹੇ ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪੂਜ੍ਯ ਧਨਂ ਲਭੇਤ੍ । ਆਜ੍ਯਾਕ੍ਤੈਸ੍ਤਣ੍ਡੁਲੈਰ੍ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਖਾਦਿਰਾਨਲੇ ।। ੩੦੮.

ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਤੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਵਨ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜਾ ਵਸ਼੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍‌ਵृਦ੍ਧਿਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਂ । ਸਰ੍षਪਾਮ੍ਭੋਭਿषੇਕੇਣ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕਲਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ।। ੩੦੮.

ਰਾਜਾ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਧਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਸੋਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਲ੍ਵਲਕ੍ਸ਼੍ਹੁਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਿਤ੍ਤਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ । ਸ਼ਕ੍ਰਵੇਸ਼੍ਮ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਹृਦਯੇ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦਥ ।। ੩੦੮.

ਭੁੱਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਤੇ ਵਾਧਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਲ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬਲਾਕਾਂ ਵਾਮਨਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਪਙ੍ਕਜਧਾਰਿਣੀਮ੍ । ਊਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਵਾਹੁਦ੍ਵਯਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੀਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਸਫੈਦ ਬਗਲਾ ਜਿਹੀ, ਨਿੱਕੀ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੀ, ਸਫੈਦ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਖੇਡ ਰਹੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹਰਿਤਾਂ ਦੋਰ੍ਦ੍ਵਯੇਨੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਮੁਦ੍ਵਹਨ੍ਤੀਂ ਸਿਤਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਿਭੀषਿਕਾਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੀਦੂਤੀਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ।। ੩੦੮.

ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਿਕਾ ਨਾਂ ਦੀ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਸਫੈਦ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਦੂਤੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਙ੍ਕਰੀਮੁਤ੍ਤਰੇ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇऽष੍ਟਦਲਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਕਃ ।। ੩੦੮.

ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।

ਧ੍ਯੇਯਾਸ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਙ੍ਕਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਾਃ । ਅਞ੍ਜਨਕ੍ਸ਼ੀਰਕਾਸ਼੍ਮੀਰਹੇਮਾਭਾਸ੍ਤੇ ਸੁਵਾਸਸਃ ।। ੩੦੮.

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅੰਜਨ, ਦੂਧ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।

ਆਗ੍ਨੇਯਾਦਿषੁ ਪਤ੍ਰੇषੁ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਣ੍ਟਕਃ । ਦਮਕਃ ਸ਼ਲਿਲਸ਼੍ਚੈਤਿ ਹਸ੍ਤਿਨਾ ਰਜਤਪ੍ਰਭਾਃ ।। ੩੦੮.੧੧ ਹੇਮਕੁਮ੍ਭਧਰਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਸ੍ਵੇਤਗਨ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਮੇਕਰੌਮ੍ਯਮਾਲਾਸ਼੍ਤ੍ਰਧਾਰਿਣੀਂ ।। ੩੦੮.

ਆਗਨੇਯ ਆਦਿ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਗੁਗਗਲ, ਕੁਰੁਣਟਕ, ਦਮਕ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਇਕ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ।

ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਪਰਿਵਾਰਾਨ੍ਤਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਕਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਦ੍ਰੋਣਾਵ੍ਜਪੁष੍ਪਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਣਂ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦਾ ਪੱਤਾ — ਇਹ ਸਿਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਪਰਿਵਾਰਾਨ੍ਤਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਕਰਂ ਲਭੇਤ੍ । ਦ੍ਰੋਣਾਵ੍ਜਪੁष੍ਪਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਣਂ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਫੁੱਲ, ਕਮਲ, ਸ਼ੁਭ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੱਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਐਸਾ ਕੁਝ ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਲਵਣਾਮਲਕਂ ਵਰ੍ਜ੍ਜਂ ਨਾਗਾਦਿਤ੍ਯਤਿਥੌ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਪਾਯਸਾਸ਼ੀ ਜਪੇਤ੍ ਸੂਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਯਸ੍ਤੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਨਮਕ ਤੇ ਆਮਲਾ ਛੱਡਣੇ ਹਨ, ਨਾਗ, ਆਦਿਤਯ ਤੇ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਿਆਗੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਖੀਰ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਆਵਾਹਾਦਿਵਿਸਰ੍ਗਾਨ੍ਤਾਂ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਯਯੇਤ੍ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਵਿਲ੍ਵਾਜ੍ਯਾਵ੍ਜਪਾਯਸੇਨ ਪृਥਗ੍‌ ਯੋਗਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਭਵੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਆਵਾਹਨ ਤੋਂ ਵਿਸਰਜਨ ਤਕ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੈਲ, ਘੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਇਹ ਕਰਮ ਧਨ-ਵਾਧਾ ਲਈ ਹੈ।

ਓਂ ਹ੍ਰੀਁ ਮਹਾਮਹਿषਮਰ੍ਹਿਨਿ ਠ ਠ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਿषਹਿਸਕੇ ਨਮਃ । ਮਹਿषਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਭ੍ਰਾਮਯ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਠ ਠ ਮਹਿषਂ ਹੇषਯ ਹੂਂ ਮਹਿषਂ ਹਨ ਦੇਵਿ ਹੂਁ ਮਹਿषਨਿਸੂਦਨਿ ਫਟ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਹृਦਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍ ।। ੩੦੮.

ਓਂ ਹ੍ਰੀ~ ਮਹਾ ਮਹਿਸ਼ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਠਾ ਠਾ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ, ਮਹਿਸ਼ ਹੰਸਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੂੰ ਫਟ ਠਾ ਠਾ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ, ਹੂੰ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਦੇਵੀ, ਹੂੰ, ਮਹਿਸ਼ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਫਟ। ਇਹ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਯਜੇਦ੍ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੀਠਞ੍ਚੈਵਾਙ੍ਗਮਧ੍ਯਾਗਮ੍ । ਓਂ ਹ੍ਰੀਁ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਕ੍ਸ਼ਣਿ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚੇਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਨਮਃ । ਵਰਵਰ੍ਣ੍ਯੈ ਨਮਃ । ਆਰ੍ਯ੍ਯਾਯੈ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਯੈ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੈ ਅਭਯਪ੍ਰਦਾਯੈ ਕਨ੍ਯਕਾਯੈ ਸੁਰੂਪਾਯੈ ੩੦੮.

ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਠ ਤੇ ਅੰਗ-ਮੱਧ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰੇ। ਓਂ ਹ੍ਰੀ~ ਦੁਰਗੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਆਰੀਆ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾ ਨੂੰ, ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਚਕ੍ਰਾਯ ਸ਼ਙ੍ਖਾਯ ਗਦਾਯੈ ਖਡ੍ਗਾਯ ਧਨੁषੇ ਵਾਣਾਯ ।। ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰਿਮਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਲੋਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਯਜੇਦਿਤਿ । ਦਰ੍ਗਾਯੋਗਃ ਸਮਾਯੁਃਸ਼੍ਰੀਸ੍ਵਾਮਿਰਕ੍ਤਾਜਯਾਦਿਕृਤ੍ ।। ਸਸਾਧ੍ਯੇਸਾਨਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਿਲਹੋਮੋ ਵਸ਼ੀਕਰਃ । ਜਯਃ ਪਦ੍ਮੈਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਵ੍ਵਾਭਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਮਃ ਪਲਾਸ਼ਜੈਃ ।। ੩੦੮.

ਚੱਕਰ, ਸ਼ੰਖ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ, ਦੁਰਗਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਆਦਿ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਸ਼੍ਰੀਸਵਾਮੀ ਰਕਤ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦੀ ਹੋਮ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪੁष੍ਟਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਕਪਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮृਤਿਦ੍ਵੇषਾਦਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ । ਗ੍ਰਹਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਭਯਾਪਤ੍ਤਿਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਮਨੁਰ੍ਹਰੇਤ੍ ।। ੩੦੮.

ਕਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੌਤ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਛੋਟੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਡਰ ਤੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਓਂ ਦੁਰ੍ਗੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਕ੍ਸ਼ਣਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰੀਯਮੁਦਿਤਾ ਜਯਦੁਰ੍ਗਾਙ੍ਗਸਂਯੁਤਾ । ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਂ ਦੇਵੀਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ।। ੩੦੮.

ਓਂ ਦੁਰਗੇ, ਦੁਰਗੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ। ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਚੋ।

ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਵ੍ਜਸ਼ੂਲਾਦਿਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਰੌਦ੍ਰਰੂਪਿਣੀਂ । ਯੁਦ੍ਧਾਦੌ ਸਞ੍ਜਯੇਦੇਤਾਂ ਯਜੇਤ੍ ਸ਼ਡ੍ਘਾਦਿਕੇ ਜਯੇ ।। ੩੦੮.

ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਕਮਲ, ਬਾਣ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਭੈੜੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਬੁਲਾਓ ਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।