ਵਟੇ ਵਟੇ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚਤ੍ਵਰੇ ਚਤ੍ਵਰੇ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਪਰ੍ਵ੍ਵਤੇ ਪਰ੍ਵ੍ਵਤੇ ਰਾਮਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤ੍ਰ ਮਧੁਸੂਦਨਂ ।। ੩੦੫.
ਹਰ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ, ਹਰ ਚੌਕ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਹਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਰਾਮ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਨਰਂ ਭੂਮੌ ਤਥਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਵਸ਼ਿष੍ਠੇ ਗਰੁੜਧ੍ਵਜਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍ ।। ੩੦੫.
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਗਰੁੜ-ਧਜਧਾਰੀ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਾਮਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਯਤ੍ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਾਨਂ ਜਪ੍ਯਞ੍ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ ।। ੩੦੫.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਜਪ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ, ਦਾਨ, ਜਪ ਜਾਂ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਮृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਯਃ ਪਠੇਤ੍ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੩੦੫.
ਉਹ ਸਭ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਸ੍ਤਮ੍ਭੋ ਵਿਦ੍ਵੇषਣੋਚ੍ਚਾਟ ਉਤ੍ਸਾਦੋ ਭ੍ਰਮਮਾਰਣੇ । ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼੍ਚੋਤਿ ਸ੍ਮृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਤਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੩੦੬.
ਅਗਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਤੰਭ, ਵੈਰ-ਭੰਗ, ਉਚਾਟਨ, ਨਾਸ, ਭਟਕਣ, ਮਾਰਨ; ਰੋਗ ਵੀ ਛੋਟਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਉਪਾਏ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।
ਓਂ ਨਮੋ ਬਗਵਤੇ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਰੁਦ੍ਰਾਯ ਭ੍ਰਮ ਭ੍ਰਾਮਯ ਅਮੁਕਂ ਵਿਤ੍ਰਾਸਯ ਉਦ੍ਰਭ੍ਰਾਮਯ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਰੂਪੇਣ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਠ । ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਨਿਸ਼ਿ ਜਪ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਮਧੁਨਾ ਹੁਨੇਤ੍ । ਚਿਤਾਗ੍ਨੌ ਧੂਰ੍ਤ੍ਤਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਤੇ ਸਤਤਂ ਰਿਪੁਃ ।। ੩੦੬.
ਓਂ, ਉਨਮੱਤ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਭਟਕਣ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਅਮੁਕ ਨੂੰ ਭਟਕਾਓ, ਡਰਾਓ, ਪਾਗਲ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਨਾਲ—ਹੂੰ ਫਟ ਠ! ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੋ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਲੱਕੜ ਤੇ ਮਧੂ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਵੈਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਟਕਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਹੇਮਗੈਰਿਕਯਾ ਕृष੍ਣਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਹੈਮਸੂਚਿਭਿਃ । ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਧ੍ਯੇਚ੍ਚ ਤਤ੍ਕਣ੍ਠੇ ਹृਦਿ ਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਰਿਪੁਃ ।। ੩੦੬.
ਸੋਨੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਕਾਲੀ ਮੂਰਤੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ—ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਗਲੇ ਜਾਂ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਵੱਧ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਖਰਬਾਲਚਿਤਾਭਸ੍ਮ ਬ੍ਹਹ੍ਮਦਣ੍ਡੀ ਚ ਮਰ੍ਕਟੀ । ਗृਹੇ ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਚ੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਜਪ੍ਤਮੁਤ੍ਸਾਦਕृਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ।। ੩੦੬.
ਖੋਤੇ ਦੀ ਬਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਦੰਡ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਘਰ ਜਾਂ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕ ਦੇਣ; ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਗ੍ਵਾਕਾਸ਼ੌ ਸਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ਭृਗੁਰ੍ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਵਿਚਕ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਃ । ਏਵਂ ਸਹਸ੍ਰਾਰੇ ਹੂਂ ਫਟ੍ ਆਚਕ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹृਦਯਂ ਵਿਚਕ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਃ । ਸ਼ਿਖਾਚਕ੍ਰਾਯਾਥ ਕਵਚਂ ਵਿਚਕ੍ਰਾਯਾਥ ਨੇਤ੍ਰਕਮ੍ ।। ੩੦੬.
ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਸ਼ਿਵ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ 'ਹੂੰ ਫਟ'—ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕਵਚ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਅੱਖ।
ਸਞ੍ਚਕ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਦਿष੍ਟਂ ਜ੍ਯਾਲਾਚਕ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਗ੍ਰਹਹृਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸਾਧਨਮ੍ ।। ੩੦੬.
ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਅਸਤਰ-ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ; ਸ਼ਾਰੰਗ ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਛੋਟੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਕ੍ਸ਼ਿਮੁਖਹृਦ੍ਗੁਹ੍ਯਪਾਦੇ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਰਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਚਕ੍ਰਾਬ੍ਜਾਸਨਮਗ੍ਨ੍ਯਾਭਂ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਞ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ।। ੩੦੬.
ਸਿਰ, ਅੱਖਾਂ, ਮੂੰਹ, ਦਿਲ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਖਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਚੱਕਰ ਦਾ ਕਮਲ-ਆਸਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ।
ਸ਼ਙ੍ਕਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਸ਼ਲਾਕਾਙ੍ਕੁਸ਼ਪਾਣਿਨਮ੍ । ਚਾਪਿਨਂ ਪਿਙ੍ਗਕੇਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਮਰਵ੍ਯਾਪ੍ਤਤ੍ਰਿਪਿष੍ਟਪਂ ।। ੩੦੬.
ਸੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਲਾਠੀ, ਅੰਕੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ; ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ, ਪੀਲੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ।
ਨਾਭਿਸ੍ਤੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਵਿਦ੍ਧਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਗ੍ਰਹਾਃ । ਪੀਤਞ੍ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾ ਰਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਾਰਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਮਵਾਨ੍ਤਰਂ ।। ੩੦੬.
ਉਸ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਛੇਦਣ ਨਾਲ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਪੀੜਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੀਲਾ ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਲਾਲ, ਸਪੋਕ ਕਾਲੇ, ਅੰਦਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ਿਆਮ।
ਨੇਮਿਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਵਹਿਃ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਰੇਖਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ । ਮਧ੍ਯੇਤਰੇਮਰੇ ਵਰ੍ਣਾਨੇਵਂ ਚਕ੍ਰਦ੍ਵਯਂ੧ ਲਿਖੇਤ੍ ।। ੩੦੬.
ਚੱਕਰ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਚਿੱਟਾ, ਬਾਹਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਕਾਲਾ, ਲਾਈਨਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀਆਂ; ਵਿਚਕਾਰ, ਰੰਗ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਆਦਾਵਾਨੀਯ ਕੁਮ੍ਭੋਦਂ ਗੋਚਰੇ ਸਨ੍ਨਿਧਾਯ ਚ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਮ੍ਯੇ ਚਕ੍ਰੇ ਹੁਨੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੩੦੬.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਕੇ ਹਥ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖੋ; ਉਥੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।
ਆਜ੍ਯਾਪਾਮਾਰ੍ਗਸਮਿਧੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਂ ਤਿਲਸਰ੍षਣੌ । ਪਾਯਸਂ ਗਵ੍ਯਮਾਜ੍ਯਞ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾष੍ਟਕਸਂਖ੍ਯਯਾ ।। ੩੦੬.
ਘੀ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਸਰੋਂ; ਖੀਰ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਘੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ।
ਹੁਤਸ਼ੇषਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭੇ ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇਨ ਕृਤਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਕੁਮ੍ਭੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ ।। ੩੦੬.
ਹਵਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਪਦਾਰਥ ਕੁੰਭ ਵਿੱਚ ਪਾਓ, ਨਿਯਮਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਪ੍ਰਸਥ ਮਾਪ ਨਾਲ ਬਣੀ ਗੋਲੀ ਉਸ ਕੁੰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਵਿष੍ਣਵਾਦਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਨਮੋ ਵਿष੍ਣੁਜਨੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਨਮਃ ੩੦੬.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਥੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ; 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਹ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ—ਨਮਸਕਾਰ।'
ਫਲਕੇ ਕਲ੍ਪਿਤੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਪਲਾਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸ਼ਾਖਿਨਃ । ਗਵ੍ਯਪੂਰ੍ਣੇ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੈਵ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵੇਵ ਹੋਮਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੩੦੬.
ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਤਖਤੇ ਜਾਂ ਪਤਰੇ ਉੱਤੇ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪਲਾਸ਼ੀ ਪੱਤੀ ਰੱਖੋ; ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਿਦਂ ਹੋਮਦ੍ਵਯਂ ਭੂਤਾਦਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਗਵ੍ਯਾਕ੍ਤਪਤ੍ਰਲਿਖਿਤੈਰ੍ਨਿष੍ਪਰ੍ਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤਮ੍ ।। ੩੦੬.
ਸਹੀ ਦੱਖਣੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਹਵਨ ਭੂਤ ਆਦਿ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਖੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ, ਬਿਨਾ ਪੱਤੀ ਦੇ, ਛੋਟੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਰ੍ਵਾਭਿਰਾਯੁषੇ ਪਦ੍ਮੌਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਉਡੁਮ੍ਬਰੈਃ । ਗੋਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਸਰ੍ਪਿਂषਾ ਗੋष੍ਠੇ ਮੇਧਾਯੈ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਖਿਨਾ ।। ੩੦੬.
ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਕਮਲ ਧਨ ਲਈ, ਉਡੁੰਬਰ ਦੇ ਪੱਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ; ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਘੀ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਬੁਧੀ ਲਈ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ।
ਓਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਨਾਰਸਿਂਹਾਯ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਿਨੇ ਦੀਪ੍ਤਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯਾਗ੍ਨਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਸ੍ਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸਰ੍ਵ੍ਵਜ੍ਵਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦਹ ੨ ਪਚ੨ ਰਕ੍ਸ਼ ੨ ਹੂਂ ਫਟ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਯਂ ਨਾਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਕਲਾਘਨਿਵਾਰਣਃ । ਜਪ੍ਯਾਦਿਨਾ ਹਰੇਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਗ੍ਰਹਮਾਰੀਵਿषਾਮਯਾਨ੍ ।। ੩੦੬.
ਓਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ, ਭਗਵਾਨ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦਾ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜ਼ਵਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਜਲਾਓ, ਪਕਾਓ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੂੰ ਫਟ। ਇਹ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਮੰਤਰ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਛੋਟੀਆਂ ਪੀੜਾਂ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚੁਰ੍ਣਮਣ੍ਡੂਕਵਯਸਾ ਜਲਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤਮ੍ਭਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ ।। ੩੦੬.
ਕੁੰਡਲੀ ਵਾਲੇ ਮੰਡੂਕ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਮ੍ ।੦੧ ਓਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੂਂ ਓਂ ਨਮਃ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤ੍ਤਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਵਾਸ ਸਕਲਜਗਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭਣ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਹृਦਯਦਾਰਣ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਮਦੋਨ੍ਮਾਦਕਰ ਸੁਰਮਨੁਜਸੁਨ੍ਦਰੋਜਨਮਨਾਂਸਿ ਤਾਪਯ ੨ ਦੋਪਯ ੨ ਸ਼ੋਡਯ ੨ ਮਾਰਯ ੨ ਸ੍ਤਮ੍ਭਯ ੨ ਦ੍ਰਾਵਯ ੨ ਆਕਰ੍षਯ ੨ ਪਰਮਸੁਭਗ ਸਰ੍ਵਸੌਮਾਗ੍ਯਕਰ ਕਾਮਪ੍ਰਦ ਅਮੁਕਂ ਹਨ ੨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਗਦਯਾ ਖਡ੍ਗੇਣ ਸਰ੍ਵ[!!!] ਵਾਣੈਰ੍ਭਿਦ ੨ ਪਾਸ਼ੇਨ ਹਟ੍ਟ ੨ ਅਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨ ਤਾਡ੍ਯ ੨ ਤੁਰੁ ੨ ਕਿਨ੍ਤਿष੍ਠਸਿਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਸਮੀਹਿਤਂ ਮੇ ਸਿਦ੍ਧਂ ਭਵਤਿ ਹੂਂ ਫਟ੍ਨਮਃ ਓਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਮਦੋਨ੍ਮਾਦਕਰ ਹੂਂ ਫਠृਦਯਾਯ ਨਮਃ ਕਰ੍षਯ ਮਹਾਬਲ ਹੂਂ ਫਟਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰ ਸਰ੍ਵਜਨਮਨਾਂਸਿ ਹਨ ੨ ਦਾਰਯ ੨ ਮਮ ਵਸ਼ਮਾਨਯ ੨ ਹੂਂ ਫਟ੍ਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨ ਹृषੀਕੇਸ਼ਾਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਹृਦਯਾਕਰ੍षਣ ਆਗਚ੍ਛ ੨ ਨਮਃ ੦੧ ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਸਞ੍ਜਪ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਮਭਿषਿਚ੍ਯ ਚ ।੦੨ ਕੁਣ੍ਡੇਗ੍ਨੌ ਦੇਵਿਕੇ ਵਹ੍ਨੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਹੁਨੇਤ੍ ॥੦੨ ਪृਥਗ੍ਦਧਿ ਘृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚਰੁਂ ਸਾਜ੍ਯਂ ਪਯਃ ਸ਼ृਤਂ ।੦੩ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੁਤਿਮੂਲੇਨ ਸਹਸ੍ਰਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ ॥੦੩ ਯਵਂ ਮਧੁਤ੍ਰਯਂ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਦਧਿ ਸਮਿਚ੍ਛਤਂ ।੦੪ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਸ਼ਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਤ੍ਸਘृਤਂ ਚਰੁਂ ॥੦੪ ਸਮ੍ਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨਾਚਾਰ੍ਯਂ ਤੋषਯੇਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੇ ਮਨੁਃ ।੦੫ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਦਾਚਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤੋ ਯਾਗਮਨ੍ਦਿਰਂ ॥੦੫ ਗਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੋषਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਵਪੁਃ ।੦੬ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਵਿਘ੍ਨਕृਦ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨ੍ਯਸੇਦਾਦੌ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ॥੦੬ ਪਞ੍ਚਬੀਜਂ ਨਾਭਿਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਧੂਮ੍ਰਂ ਚਣ੍ਡਾਨਿਲਾਤ੍ਮਕਮ੍ ।੦੭ ਅਸ਼ੇषਂ ਕਲ੍ਮषਂ ਦੇਹਾਤ੍ਵਿਸ਼੍ਲੇषਯਦਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍ ॥੦੭ ਰਂਵੀਜਂ ਹृਦਯਾਬ੍ਜਸ੍ਥਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਜ੍ਵਾਲਾਭਿਰਾਦਹੇਤ੍ ।੦੮ ਉਰ੍ਧ੍ਵਾਧਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗਾਭਿਸ੍ਤੁ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਂਪ੍ਲਾਵਯੇਦ੍ਵਪੁਃ ॥੦੮ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਮृਤੈਰ੍ਵਹਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਃਸੁषੁਮ੍ਨਾਮਾਰ੍ਗਗਾਮਿਭਿਃ ।੦੯ ਏਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਪੁਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਯਮ੍ਯ ਮਨੁਨਾ ਤ੍ਰਿਧਾ ॥੦੯ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਹਸ੍ਤਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਮਸ੍ਤਕਵਕ੍ਤ੍ਰਯੋਃ ।੧੦ ਗੁਹ੍ਯੇ ਗਲੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਹृਦਿ ਕਕ੍ਸ਼ੌ ਦੇਹੇ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ॥੧੦ ਆਵਾਹ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਨ੍ਧ੍ਰੇਣ ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮੇ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਾਤ੍ ।੧੧ ਤਾਰੇਣ ਸਮ੍ਪਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ॥੧੧ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਾਯ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਸ੍ਮਰਾਯ ਧੀਮਹਿ ਤਨ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍ ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਚਨਾਤ੍ਕ੍ਰਤੁਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰਕਂ ।੧੨ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਪੂਜਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਤਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ॥੧੨ ਕਰ੍ਮਾਦਿਕਲ੍ਪਿਤੇ ਪੀਠੇ ਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਗਰੁਡੋਪਰਿ ।੧੩ ਮਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਯੋਲਾਵਣ੍ਯਯੌਵਨਂ ॥੧੩ ਮਦਾਘੂਰ੍ਣਿਤਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮੁਦਾਰਂ ਸ੍ਮਰਵਿਹ੍ਵਲਿਂ ।੧੪ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਵਰਲੇਪਭੂषਿਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਨਨਂ ॥੧੪ ਵਿष੍ਣੁਂ ਨਾਨਾਵਿਧਾਨੇਕਪਰਿਵਾਰਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍ ।੧੫ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਣਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਤੇਜਸਂ ॥੧੫ ਪਞ੍ਚਵਾਣਧਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਮੈਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ।੧੬ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵृਤਂ ਦੇਵੀਮੁਖਾਸਕ੍ਤੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਜਪੇਤ੍ ॥੧੬ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਧਨੁਃ ਖਡ੍ਗਂ ਗਦਾਂ ਮੁषਲਮਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ।੧੭ ਪਾਸ਼ਞ੍ਚ ਵਿਭ੍ਰਤਂ ਚਾਰ੍ਚੇਦਾਵਾਹਾਦਿਵਿਸਰ੍ਗਤਃ ॥੧੭ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਾਮੋਰੁਜਙ੍ਘਾਸ੍ਥਾਂ ਸ਼੍ਲਿष੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਪਾਣਿਨਾ ਪਤਿਂ ।੧੮ ਸਾਬ੍ਜਚਾਮਰਕਰਾਂ ਪੀਨਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਭਾਨ੍ਵਿਤਾਂ ॥੧੮ ਮਾਲਿਨਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਞ੍ਚ ਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਢ੍ਯਂ ਹਰਿਂ ਯਜੇਤ੍ ।੧੯ ਓਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨ ਮਹਾਚਕ੍ਰਰਾਜ ਦੁष੍ਟਭਯਙ੍ਕਰ ਛਿਦ ੨ ਛਿਨ੍ਦ ੨ ਵਿਦਾਰਯ ੨ ਪਰਮਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਗ੍ਰਸ ੨ ਭਕ੍ਸ਼ਯ ੨ ਭੂਤਾਨਿ ਚਾਸ਼ਪ ੨ ਹੂਂ ਫਟੋਂ ਜਲਚਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਖਡ੍ਗਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣ ਛਿਨ੍ਦ ੨ ਖਡ੍ਗਾਯ ਨਮਃ । ਸ਼ਾਰਙ੍ਗਾਯ ਸਸ਼ਰਾਯ ਹੂਂ ਫਟ੍ । ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਾਯ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਯ ਧੀਮਹਿ ਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍ । ਸਮ੍ਬਰ੍ਤਕ ਸ਼੍ਵਸਨ ਪੋਥਯ ੨ ਹੂਂ ਫਟ੍ਸ੍ਵਾਹਾ । ਪਾਸ਼ ਬਨ੍ਧ ੨ ਆਕਰ੍षਯ ੨ ਹੂਂ ਫਟ੍ । ਅਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨ ਕਟ੍ਟ ਹੂਂ ਫਟ੍ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਭੁਜੇषੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵੈਰੇਭਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੂਜਯੇਤ੍ ॥੧੯ ਓਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਜਾਯ ਹ੍ਰੂਂ ਫਟ੍ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਯਜੇਤ੍ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਮਙ੍ਗਦੇਵਾਨ੍ ਯਥਾਵਿਧਿ ।੨੦ ਸ਼ਾਕ੍ਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਯਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਧृਤਚਾਮਰਾਃ ॥੨੦ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋऽਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਾਦੌ ਸੁਰੇਸ਼ਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਣ੍ਡਿਨਾ ।੨੧ ਪੀਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੌ ਰਤਿਪ੍ਰੀਤਿਜਯਾਃ ਸਿਤਾਃ ॥੨੧ ਕੀਰ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸਿਤੇ ਸ਼੍ਯਾਮੇ ਤੁष੍ਟਿਪੁष੍ਟ੍ਯੌ ਸ੍ਮਰੋਦਿਤੇ ।੨੨ ਲੋਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਿष੍ਟਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ॥੨੨ ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਪਿਤ੍ਵੈਨਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤ੍ਵਭਿਸ਼ੇਚਯੇਤ੍ ।੨੩ ਓਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹੂਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਨਮਃ ਏਤਤ੍ਪੂਜਾਦਿਨਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ॥੨੩ ਤੋਯੈਃ ਸਮ੍ਮੋਹਨੀ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਨ੍ਤੇਨ ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ ।੨੪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਰੀਦਣ੍ਡੀ ਵੀਜਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਮ੍ ॥੨੪ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਬਿਲ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸਾਜ੍ਯਕੈਃ ।੨੫ ਤਣ੍ਡੁਲੈਃ ਫਲਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਦੂਰ੍ਵਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਾਯੁਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥੨੫ ਤਯਾਭਿषੇਕਹੋਮਾਦਿਕ੍ਰਿਯਾਤੁष੍ਟੋ ਹ੍ਯਭੀष੍ਟਦਃ ।੨੬ ਓਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਰਾਹਾਯ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃਪਤਯੇ ਭੂਪਤਿਦ੍ਵਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਹृਦਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਂ ਨਿਤ੍ਯਮਯੁਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਯੂਰਾਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥੨੬ ਇਤ੍ਯਾਦਿਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਾਧਿਕਤ੍ਰਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ।। ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਮ੍ । ਓਂ ਸ਼੍ਰੀਁ ਹ੍ਰੀਁ ਹ੍ਰੂਁ ਓਂ ਨਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਵਾਸ ਸਕਲਜਗਤ੍-ਕ੍ਸ਼ੋਭਣ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਹृਦਯਦਾਰਣ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਮਦੋਨ੍ਮਾਦਕਰ ਸੁਰਮਨੁਜਸੁਨ੍ਦਰੀਜਨਮਨਾਂਸਿ ਤਾਪਯ ਦੀਪਯ ਸ਼ੋषਯ ਮਾਰਯ ਸ੍ਤਮ੍ਭਯ ਦ੍ਰਾਵਯ ਆਕਰ੍षਯ ਪਰਮਸੁਭਗ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਕਰ ਕਾਮਪ੍ਰਜ ਅਮੁਕਂ ਹਨ ਚਕ੍ਰੈਣ ਗਦਯਾ ਖਡ੍ਗੇਨ ਸਰ੍ਵ੍ਵਵਾਣੈਰ੍ਭਿਦ ਪਾਸ਼ੇਨ ਹਟ੍ਟ ਅਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨ ਤਾੜਯ ਤੁਰੁ ਕਿਨ੍ਤਿष੍ਠਸਿ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ ਸਮੀਹਿਤਂ ਮੇ ਸਿਦ੍ਧਂ ਭਵਤਿ ਹੂਂ ਫਟ੍ ਨਮਃ । ੴ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਮਦੋਨ੍ਮਾਦਕਰ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਹृਦਯਾਯ ਨਮਃ ਕਰ੍षਯ ਮਹਾਬਲ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰ ਸਰ੍ਵ੍ਵਜਨਮਨਾਂਸਿ ਹਨ ਦਾਰਯ ਮਮ ਵਸ਼ਮਾਨਯ ਮਮ ਵਸ਼ਮਾਨਯ ਮਮ ਵਸ਼ਮਾਨਯ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨ ਹृषੀਕੇਸ਼ਾਪ੍ਰਤਿਰੂषਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਹृਦਯਾਕਰ੍षਣ ਆਗਚ੍ਛ ਨਮਃ ੩੦੭.
ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਸਞ੍ਜਪ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਮਭਿਪਿਚ੍ਚ ਚ । ਕੁਣ੍ਡੇਗ੍ਨੌ ਦੇਵਿਕੇ ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਰੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਹੁਨੇਤ੍ ।। ੩੦੭.
ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਪ ਕੇ, ਯਗ ਆਲਤਾਰ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, 'ਰੁੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੌ ਵਾਰ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਦੇਵੀਕਾ ਦੀ ਅੱਗ ਤੇ ਯਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਗ੍ਦਧਿ ਧृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚਰੁਂ ਸਾਜ੍ਯਂ ਪਯਃ ਸ਼੍ਰृਤਂ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੁਤਿਮੂਲੇਨ ਸਹਸ੍ਰਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ ।। ੩੦੭.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਵਾਲਾ ਪਕਾਇਆ ਚੌਲ ਤੇ ਉਬਲਿਆ ਦੁੱਧ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਖੰਡ ਤਿਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਯਵਂ ਮਧੁਤ੍ਰਯਂ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਦਧਿ ਸਮਿਚ੍ਛਤਂ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਸ਼ਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਤ੍ਸਘृਤਂ ਚਰੁਂ ।। ੩੦੭.
ਜੌ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਦ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਮਨਚਾਹ ਦਹੀਂ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਤੋਪਯੇਤ੍ਸਿਧ੍ਯਤੇ ਮਨੁਃ । ਸ੍ਰਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਦਾਚਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤੋ ਯਾਗਮਨ੍ਦਿਰਂ ।। ੩੦੭.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਯਗ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਗਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੋषਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਵਪੁਃ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਵਿਘ੍ਨਕृਦ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨ੍ਯਸੇਦਾਦੌ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। ੩੦੭.
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਦਮ ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇ ਵਿਘਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਰੱਖੋ।
ਪਞ੍ਚਵੀਜਂ ਨਾਭਿਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਧੂਮ੍ਰਂ ਚਣ੍ਡਾਨਿਲਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਅਸ਼ੇषਂ ਕਲ੍ਮषਂ ਦੇਹਾਤ੍ ਵਿਸ਼੍ਲੇषਯਦਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍ ।। ੩੦੭.
ਪੰਜ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਾਭੀ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਜਿਹਾ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਅੱਗ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।