ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਆਜਮੂਤ੍ਰੈਰ੍ਲਿਪੇਤ੍ ਕृष੍ਣਾਸੇਵ੍ਯਾਪਾਮਾਰ੍ਗਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਗੋਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਦਨ੍ਤਕੇਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਯੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਵਲਿਃ ।। ੨੯੯.

ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਪਿਸਾਬ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਸੇਵਿਆ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਦੰਦ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਗ੍ਰਹੀ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇ ਘਣ੍ਠਾਲੀ ਤਚ੍ਚੇष੍ਟਾ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨਂ ਮੁਹੁਃ । ਜृਮ੍ਭਣਂ ਸ੍ਵਨਿਤਨ੍ਤ੍ਰਾਸੋ ਗਾਤ੍ਰੋਦ੍ਵੇਗਮਰੋਚਨਂ ।। ੨੯੯.

ਤੀਜੇ ਰਾਤ ਗ੍ਰਹੀ 'ਘੰਠਾਲੀ' ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ—ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਣਾ, ਉਂਘਣਾ, ਕੰਬਣਾ, ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਡਰਨਾ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਣਾ।

ਕੇਸ਼ਰਾਞ੍ਜਨਗੋਹਸ੍ਤਿਦਨ੍ਤਂ ਸਾਜਪਯੋ ਲਿਪੇਤ੍ । ਨਖਰਾਜੀਵਿਲ੍ਵਦਲੈਰ੍ਧੂਪਯੇਚ੍ਚ ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍ ।। ੨੯੯.

ਕੇਸਰਾਂਜਨ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੰਦ, ਹਾਥੀ ਦਾ ਦੰਦ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਖਰਾਜੀ ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰਕੇ, ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਗ੍ਰਹੀ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਕਾਕੋਲੀ ਗਾਤ੍ਰੋਦ੍ਵੇਗਪ੍ਰਰੋਚਨਂ । ਫੇਨੋਦ੍‌ਗ੍ਣਰੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦ़ਤਕੇਸ਼ੇਨ ਧੂਪਯੇਤ੍ ।। ੨੯੯.

ਚੌਥੀ ਗ੍ਰਹੀ ਕਾਕੋਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪੀੜਤ ਬੱਚੇ ਦੀ ਝੱਗ ਅਤੇ ਵਾਲ ਲੈ ਕੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਕਰੋ।

ਗਜਦਨ੍ਤਾਹਿਨਿਰ੍ਮ੍ਮੋਕਵਾਜਿਮੂਤ੍ਰਪ੍ਰਲੇਪਨਂ । ਸਰਾਜੀਨਿਮ੍ਬਪਤ੍ਰੇਣ ਧੂਤਕੇਸ਼ੇਨ ਧੂਤਕੇਸ਼ੇਨ ਧੂਪਯੇਤ੍ ।। ੨੯੯.

ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ, ਸੱਪ ਦੀ ਛਾਲ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਮੂਤਰ ਦਾ ਲੇਪ ਬਣਾਓ; ਰਾਜ ਨਿੰਬ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਾਲ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰੋ।

ਹਂਸਾਧਿਕਾ ਪਞ੍ਚਮੀ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜृਮ੍ਭਾਸ਼੍ਵਾਸੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਧਾਰਿਣੀ । ਮੁष੍ਟਿਬਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਚ੍ਚੇष੍ਟਾ ਬਲਿਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦਿਨਾ ਹਰੇਤ੍ ।। ੨੯੯.

ਪੰਜਵੀਂ ਹੰਸਾਧਿਕਾ ਗ੍ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਜੰਭਾਈ ਲੈਂਦਾ, ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਉਪਰ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ; ਮੁੱਠੀ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਐਸੇ ਲੱਛਣ ਹੋਣ ਤੇ, ਮੱਛੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦਿਓ।

ਮੇषਸ਼੍ਰृਡ੍ਗਬਲਾਲੋਧ੍ਰਸ਼ਿਲਾਤਾਲੈਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਲਿਪੇਤ੍ । ਫਟ੍ਕਾਰੀ ਤੁ ਗ੍ਰਹੀ षष੍ਠੀ ਭਯਮੋਹਪ੍ਰਰੋਦਨਂ ।। ੨੯੯.

ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੇ਷ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਬਲਾ, ਲੋਧਰਾ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਤਾਲ ਨਾਲ ਲੇਪੋ; ਛੇਵੀਂ ਗ੍ਰਹੀ ਫਟਕਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਡਰ, ਭੁਲੇਖਾ ਅਤੇ ਰੋਣਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਨਿਰਾਹਰੋऽਹ੍ਗਵਿਕ੍ਸ਼ੇਣੋ ਹਰੇਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦਿਨਾ ਬਲਿਂ । ਰਾਜੀਗੁਗ੍ਗੁਲੁਕੁष੍ਠੇ ਭਦਨ੍ਤਾਦ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਲੇਪਨੈਃ ।। ੨੯੯.

ਜੇ ਬੱਚਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅੰਗ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੱਛੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦਿਓ; ਰਾਜੀ, ਗੁਗਗਲ, ਕੁਸ਼ਠ, ਭਦੰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਕਰੋ।

ਸਪ੍ਤਮੇ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼੍ਯਾਰ੍ਤ੍ਤਃ ਪੂਤਿਗਨ੍ਧੋ ਵਿਜृਮ੍ਭਣਂ । ਸਾਦਃ ਪ੍ਰਰੋਦਨਙ੍ਗਾਸੋ ਧੂਪੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਨਸ਼ੈਰ੍ਲਿਪੇਤ੍ ।। ੨੯੯.

ਸੱਤਵੀਂ ਗ੍ਰਹੀ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੰਦ ਬੂ ਆਉਂਦੀ, ਜੰਭਾਈ, ਥਕਾਵਟ, ਰੋਣਾ ਅਤੇ ਖੰਘ ਹੋਣ; ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਵਿਆਘ੍ਰਨਸ਼ਾ ਨਾਲ ਕਰੋ।

ਵਚਾਗੋਮਯਗੋਮੂਤ੍ਰੇਃ ਸ਼੍ਰੀਦਣਅਡੀ ਚਾष੍ਟਮੇ ਗ੍ਰਹੀ । ਦਿਸ਼ੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਜਿਹ੍ਵਾਚਾਲਨਙ੍ਕਾਸਰੋਦਨਂ ।। ੨੯੯.

ਅਠਵੀਂ ਗ੍ਰਹੀ ਸ਼੍ਰੀਦੰਡੀ ਵਿੱਚ ਵਚਾ, ਗੋ-ਮੈ, ਅਤੇ ਗੋ-ਮੂਤਰ ਵਰਤੋ; ਲੱਛਣ ਹਨ- ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ, ਜੀਭ ਹਿਲਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖੰਘ।

ਵਲਿਃ ਪੂਰ੍ਵੈਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਲੇਪੇ ਚ ਹਿਙ੍ਗੁਲਾ । ਵਚਾਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਲਸ਼ੁਨੈਸ਼੍ਚੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਗ੍ਰਾਹੀ ਮਹਾਗ੍ਰਹੀ ।। ੨੯੯.

ਪਿਛਲੀ ਗ੍ਰਹੀ ਲਈ ਮੱਛੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਹਿੰਗੁਲਾ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰੋ; ਉਪਰ ਵੱਲ ਪਕੜਨ ਵਾਲੀ ਮਹਾਗ੍ਰਹੀ ਲਈ ਵਚਾ, ਸਿਧਾਰਥ ਅਤੇ ਲਸਣ ਵਰਤੋ।

ਉਦ੍ਵੇਜਨੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਃ ਸ੍ਵਮੁष੍ਟਿਦ੍ਵਯਖਾਦਨਂ । ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਕੁष੍ਠਾਦ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਯੇਲ੍ਲੇਪਯੇਚ੍ਛਿਸ਼ੁਂ ।। ੨੯੯.

ਉਤਲ-ਪਤਲ, ਉਪਰ ਵੱਲ ਸਾਹ ਲੈਣਾ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ—ਇਸ ਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਕੁਸ਼ਠ ਆਦਿ ਨਾਲ ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਕਰੋ।

ਕਪਿਰੋਮਨਖੈਰ੍ਧੂਪੋ ਦਸ਼ਮੀ ਰੋਦਨੀ ਗ੍ਰਰੀ । ਤਚ੍ਚੇष੍ਟਾ ਰੋਦਨਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ ਸੁਗਨ੍ਧੋ ਨੀਲਵਰ੍ਣਤਾ ।। ੨੯੯.

ਦਸਵੀਂ ਰੋਦਨੀ ਗ੍ਰਹੀ ਲਈ ਕਪਿ ਦੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਨਖ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰੋ; ਇਸ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ- ਲਗਾਤਾਰ ਰੋਣਾ, ਸੁਗੰਧ, ਅਤੇ ਨੀਲਾ ਰੰਗ।

ਧੂਪੋ ਨਿਮ੍ਬੇਨ ਭੂਤੋਗ੍ਰਰਾਜੀਸਰ੍ਜ੍ਜਰਸੈਰ੍ਲ੍ਲਿਪੇਤ੍ । ਬਰ੍ਲਿ ਵਹਿਰ੍ਹਰੇਲ੍ਲਾਜਕੁਲ੍ਮਾषਕਵਕੋਦਨਮ੍ ।। ੨੯੯.

ਨਿੰਬ, ਭੂਤੋਗ੍ਰ, ਰਾਜੀ ਅਤੇ ਸਰਜ ਰਸ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰੋ; ਬਲੀ ਲਈ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਭੁੰਨੇ ਜੌ, ਲਾਜਾ, ਕੁਲਮਾਸ਼ ਅਤੇ ਕੋਦਰਵਾ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਹਂ ਸ੍ਯਾਦੇਵਂ ਧੂਪਾਦਿਕਾ ਕ੍ਰਿਯਾ । ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮਾਸਿਕਂ ਵਤ੍ਸਂ ਪੂਤਨਾਸਙ੍ਕੁਲੀ ਗ੍ਰਹੀ ।। ੨੯੯.

ਇਹ ਧੂਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਤੱਕਰੀਬਨ ਤੇਰਾਂ ਦਿਨ ਤਕ ਚਲਾਓ; ਪੂਤਨਾ-ਸੰਕੁਲੀ ਗ੍ਰਹੀ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਕੜਦੀ ਹੈ।

ਕਾਕਵਦ੍ਰੋਦਨਂ ਸ੍ਵਾਸੋ ਮੂਤ੍ਰਗਨ੍ਵੋऽਕ੍ਸ਼ਿਮੀਲਨਂ । ਗੋਮੂਤ੍ਰਸ੍ਨਪਨਂ ਤ੍ਸ੍ਯ ਗੋਦਨ੍ਤੇਨ ਚ ਧੂਪਨਮ੍ ।। ੨੯੯.

ਇਸ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ- ਕਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਣਾ, ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਮੂਤਰ ਤੇ ਗੰਦ ਕਰਨਾ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨਾ; ਗੋ-ਮੂਤਰ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ ਅਤੇ ਗੋਦੰਤੀ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰੋ।

ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦੇਦ੍ਰਕ੍ਤਸ੍ਰਗ੍ਗਨ੍ਧੌ ਤੈਲਦੀਪਕਃ । ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਪਾਯਸਮ੍ਮਦ੍ਯਂ ਤਿਲਮਾਸਞ੍ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਵਿਧਮ੍ ।। ੨੯੯.

ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧੀ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ ਦਿਓ; ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੀਰ, ਮਦ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਲਾਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਕਰਞ੍ਜਾਧੋ ਯਮਦਿਸ਼ਿ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਤੈਰ੍ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍ । ਦ੍ਵਿਮਾਸਿਕਞ੍ਚ ਮੁਕੁਟਾ ਵਪੁਃ ਸ਼ੀਤਞ੍ਚ ਸ਼ੀਤਲਂ ।। ੨੯੯.

ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਰੰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੱਤ ਦਿਨ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਾਓ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਠੰਢਾ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰੱਖੋ।

ਛਰ੍ਦ੍ਦਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੁਖਸ਼ੋषਾਦਿਪੁष੍ਪਗਨ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਚ । ਅਪੂਪਮੋਦਨਂ ਦੋਪਃ ਕृष੍ਣਂ ਨੀਰਾਦਿ ਧੂਪਕਮ੍ ।। ੨੯੯.

ਉਲਟੀ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕਣਾ, ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਾਸ ਆਉਣ; ਅਪੂਪ ਅਤੇ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਕਾਲਾ ਨੀਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰੋ।

ਤृਤੀਯੇ ਗੋਮੁਖੀ ਨਿਦ੍ਰਾ ਸਵਿਣ੍ਮੁਤ੍ਰਪ੍ਰਰੋਦਨਮ੍ । ਯਵਾਃ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਃ ਪਲਨਂ ਕੁਲ੍ਮਾषਂ ਸ਼ਾਕਮੋਦਨਮ੍ ।। ੨੯੯.

ਤੀਜੀ ਗੋਮੁਖੀ ਗ੍ਰਹੀ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ, ਮੂਤਰ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਰੋਣਾ; ਜੌ, ਪ੍ਰਿਅੰਗੁ, ਪਲਾਨਾ, ਕੁਲਮਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵੇ ਦਦੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇऽਹਨਿ ਧੂਪਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਿषਾ । ਪਞ੍ਚਭਙ੍ਗੇਨ ਤਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਪਿਙ੍ਗਲਾਰ੍ਤ੍ਤਿਹृਤ੍ ।। ੨੯੯.

ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਧ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘੀ ਨਾਲ ਧੂਪ ਕਰੋ; ਪੰਜ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ, ਚੌਥੀ ਗ੍ਰਹੀ ਪਿੰਗਲਾ ਦੀ ਪੀੜ ਹਟਾਓ।

ਤਨੁਃ ਸ਼ੀਤਾ ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਃ ਸ਼ੋषਃ ਸ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਪਞ੍ਚਮੀ ਲਲਨਾ ਗਾਤ੍ਰਸਾਦਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੁਖਸ਼ੋषਣਂ ।। ੨੯੯.

ਸਰੀਰ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਗੰਧ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੱਕਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਜੀਭ ਤੇ ਅੰਗ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਪਾਨਃ ਪੀਤਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਇਣੇ ਬਲਿਃ । षਣਅਮਾਸੇ ਪਙ੍ਕਜਾ ਚੇष੍ਟਾ ਰੋਦਨਂ ਵਿਕृਤਃ ਸ੍ਵਰਃ ।। ੨੯੯.

ਹੇਠਲੀ ਹਵਾ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੱਛੀ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਸਰੀਰ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਰੋਣਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਸੁਰਾਭਕ੍ਤਪੁष੍ਪਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਰ੍ਬਲਿਃ । ਸਪ੍ਤਮੇ ਤੁ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਾਦਿਦਨ੍ਤਰੁਕ੍ ।। ੨੯੯.

ਮੱਛੀ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਾੜੀ ਗੰਧ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪਿष੍ਟਮਾਂਸਸੁਰਾਮਾਂਸੈਰ੍ਬਲਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਮੁਨਾष੍ਟਮੇ । ਵਿਸ੍ਫੋਟਸ਼ੋषਣਾਦ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਚ੍ਚਿਕਿਤ੍ਸਾਨ੍ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ ।। ੨੯੯.

ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ ਪਿਸੇ ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਛਾਲੇ, ਸੁੱਕਣ ਤੇ ਹੋਰ ਲਕੜਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਨਵਮੇ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣ੍ਯਾਰ੍ਤ੍ਤੋ ਜ੍ਵਰੀ ਚ੍ਛਰ੍ਦ੍ਦਤਿ ਪਾਲਕਮ੍ । ਰੋਦਨਂ ਮਾਂਸਕੁਲ੍ਮਾषਮਦ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਕੇ ਬਲਿਃ ।। ੨੯੯.

ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਪੀੜਤ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੰਭਕਰਨ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬੁਖਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੀਤ ਵਮਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਣਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਸ, ਦਾਲਾਂ, ਸ਼ਰਾਬ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦਸ਼ਮੇ ਤਾਪਸੀ ਚੇष੍ਟਾ ਨਿਰਾਹਾਰੋਕ੍ਸ਼ਇਮੀਲਨਮ੍ । ਘਣ੍ਟਾ ਪਤਾਕਾ ਪਿष੍ਟੋਕ੍ਤਾ ਸੁਰਾਮਾਂਸਬਲਿਃ ਸਮੇ ।। ੨੯੯.

ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਅਕਤੀ ਤਪਸਵੀ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਘੰਟੀ ਤੇ ਝੰਡਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ, ਪਿਸੇ ਆਟੇ, ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਦੀ ਭੇਟ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ ਪੀੜਾ ਨੇਤ੍ਰਾਦ੍ਯਂ ਨ ਚਿਕਿਤ੍ਸਨਮ੍ । ਚਞ੍ਚਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਸ਼੍ਵਾਸਃ ਤ੍ਰਾਸਾਦਿਕਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ।। ੨੯੯.

ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਬਾਰਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਅਕਤੀ ਬਹੁਤ ਚੰਜਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ-ਡੁੱਲਦਾ ਹੈ।

ਬਲਿਃ ਪੂਰ੍ਵऽਥ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕੁਲ੍ਮਾषਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਿਲਾਦਿਭਿਃ । ਯਾਤਨਾ ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਬ੍ਦੇ ਯਾਤਨਂ ਰੋਦਨਾਦਿਕਮ੍ ।। ੨੯੯.

ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਦਾਲਾਂ, ਤਿਲ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੀੜਾ, ਰੋਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।