ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਕृष੍ਣਾਤਿਵਿषਤਿਕ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਦਾਰੁਪਾਠਾਪਯੋਮੁਚਾਂ । ਕ੍ਕਾਥੋ ਮੂਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰृਤਃ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਕਣ੍ਠਗਦਾਪਹਃ ।। ੨੮੩.

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਅਤਿਵਿਸ਼ਾ, ਤਿਕਤਾ, ਇੰਦਰਦਾਰੂ, ਪਾਠਾ ਅਤੇ ਪਯੋਮੁਚਾ ਦਾ ਕਢਾ, ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਭ ਗਲੇ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਥ੍ਯਾਗੋਕ੍ਸ਼ੁਰਦੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਰਾਜਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਿਲਾਭਿਦਾਂ । ਕषਾਯਃ ਸਮਧੁਃ ਪੀਤੋ ਮੂਤ੍ਰਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੮੩.

ਪਥਿਆ, ਗੋਕਸ਼ੁਰਾ, ਦੁਸਪਰਸ਼, ਰਾਜਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਾਭਿਦਾ ਦਾ ਕਢਾ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ 'ਤੇ ਪਿਸਾਬ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵਂਸ਼ਤ੍ਵਗ੍ਵਰੁਣਕ੍ਕਾਥਃ ਸ਼ਰ੍ਕ੍ਕਰਾਸ਼੍ਮਵਿਘਾਤਨਃ । ਸ਼ਾਖੋਟਕ੍ਕਾਥਸਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਰਾਸ਼ੀ ਸ਼੍ਲੀਪਦੀ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੮੩.

ਬਾਂਸ ਦੀ ਛਾਲ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਕਢਾ, ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪੱਥਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਖੋਟਾ ਦਾ ਕਢਾ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਲੀਪਦ (ਹਾਥੀ ਪੈਰ) ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।

ਮਾਸਾਰ੍ਕਤ੍ਵਕ੍ਪਯਸ੍ਤੈਲਂ ਮਧੁਸਿਕ੍ਤਞ੍ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਂ । ਪਾਦਰੋਗਂ ਹਰੇਤ੍ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਜਾਲਕੁਕ੍ਕੁਟਜਂ ਤਥਾ ।। ੨੮੩.

ਮਾਸਾ, ਅਰਕ ਦੀ ਛਾਲ, ਦੁੱਧ, ਤੇਲ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਸੈਂਧਾ ਨਮਕ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਅਤੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਲੀ ਮੁਰਗੀ ਦਾ ਘੀ, ਪੈਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਣ੍ਠੀਸੌਵਰ੍ਚਲਾਹਿਙ੍ਗੁਚੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ੂਣ੍ਠੀਰਸੈਰ੍ਘृਤਮ੍ । ਰੁਜਂ ਹਰੇਦਥ ਕ੍ਕਾਥੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵਦ੍ਧਾਗ੍ਨਿਸਾਧਨੇ ।। ੨੮੩.

ਸੁੰਠ, ਸੌਵਰਚਲ ਅਤੇ ਹਿੰਗ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਸੁੰਠ ਦੇ ਰਸ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਰਦ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਅੱਗ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਕਢਾ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।

ਸੌਵਰ੍ਚਲਾਗ੍ਨਿਹਙ੍‌ਗੂਨਾਂ ਸਦੀਪ੍ਯਾਨਾਂ ਰਸੈਰ੍ਯੁਤਂ । ਵਿੜਦੀਪ੍ਯਕਯੁਕ੍ਤਂ ਵਾ ਤਕ੍ਰਂ ਗੁਲ੍ਮਾਤੁਰਃ ਪਿਵੇਤ੍ ।। ੨੮੩.

ਸੌਵਰਚਲ, ਅਗਨੀ, ਹੰਗੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਿੱਖੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਛਾਛ ਜਾਂ ਵਿਰਦੀਪਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਛਾਛ, ਗਲਮ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪੀਵੇ।

ਧਾਤ੍ਰੀਪਟੋਲਮੁਦ੍‌ਗਾਨਾਂ ਕ੍ਕਾਥਃ ਸਾਜ੍ਯੋ ਵਿਸਰ੍ਪਹਾ । ਸ਼ੁਣ੍ਠੀਦਾਰੁਨਵਾਕ੍ਸ਼ੀਰਕ੍ਕਾਥੋ ਮੂਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤੋऽਪਰਃ ।। ੨੮੩.

ਧਾਤਰੀ, ਪਟੋਲਾ ਅਤੇ ਮੁਦਗ ਦਾ ਕਢਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵਿਸਰਪ (ਚਮੜੀ ਦੀ ਲਾਲੀ) ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੁੰਠ, ਦਾਰੂ, ਨਵਾ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਕਢਾ, ਪਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।

ਸਵ੍ਯੋषਾਯੋਰਜਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰਃ ਫਲਕ੍ਕਾਥਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਥਹृਤ੍ । ਗੁੜਸ਼ਿਗ੍ਰੁਤ੍ਰਿਵृਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਰਜੋਯੁਤਃ ।। ੨੮੩.

ਸੈੰਧਵ ਲੂਣ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਕੱਕਠਾ ਫਲ ਦੀ ਰਾਖ, ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਰਸ, ਗੁੜ, ਸਿਗਰੂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ — ਇਹ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੂਜਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਰਿਵृਤਾਫਲਕਕ੍ਕਾਥਃ ਸਗੁੜ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਰੇਚਨਃ । ਵਚਾਫਲਕषਾਯੋਤ੍ਥਂ ਸੈਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਰਜੋਯੁਤਃ ।। ੨੮੩.

ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ ਤੇ ਕੱਕਠਾ ਫਲ, ਗੁੜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੇਟ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵਚਾ ਤੇ ਫਲਕਾ ਦੀ ਕਸ਼ਾਏ, ਸੈੰਧਵ ਲੂਣ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ, ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਫਲਾਯਾਃ ਪਲਸ਼ਤਂ ਪृਥਗ੍ਭृਙ੍ਗਜਭਾਵਿਤਮ੍ । ਵਿਙ੍ਙ੍ਗਂ ਲੋਹਚੂਰ੍ਣਞ੍ਚ ਦਸ਼ਭਾਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। ੨੮੩.

ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੇ ਸੌ ਪਲਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭ੍ਰਿੰਗਜ ਨਾਲ ਭੀਣੇ ਹੋਏ, ਵਿਂਗਾ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਚੂਰਨ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ।

ਸ਼ਤਾਵਰੀਗੁਡੁਚ੍ਯਗ੍ਨਿਪਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਃ । ਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਤਿਲਜੈਰ੍ਲਿਹ੍ਯਦ੍ ਬਲੀਪਲਿਤਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ ।। ੨੮੩.

ਸ਼ਤਾਵਰੀ, ਗੁਡੂਚੀ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਪਲਾ — ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵੀਹ ਪਲਾ, ਸ਼ਹਦ, ਘੀ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਚੱਟਣ ਲਈ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਂਦਾ ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।

ਸਿਤਾਮਧੁਘृਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕृष੍ਣਾ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਤਥਾ । ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਸਰ੍ਵਰੋਗਘ੍ਨੀਸ ਮਧੁਃ ਸਰ੍ਕ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਾ ।। ੨੮੩.

ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਚੀਨੀ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਹਰੀਤਕੀ ਵੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ।

ਸਿਤਾਮਧੁਘृਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕृष੍ਣਾ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਤਥਾ । ਪਥ੍ਯਾਚਿਤ੍ਰਕਸ਼ੁਣ੍ਠ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੁਡੁਚੀਮੁष੍ਲੀਰਜਃ ।। ੨੮੩.

ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਚੀਨੀ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਹਰੀਤਕੀ, ਪਥਿਆ, ਚਿਤਰਕ, ਸੁੰਠੀ, ਗੁਡੂਚੀ ਤੇ ਮੁਸ਼ਲੀ ਦਾ ਚੂਰਨ ਵੀ ਮਿਲਾ ਕੇ।

ਸਗੁਡਂ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰੋਗਹਰਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਵਰ੍षਕृਤੇ । ਕਿਞਅਚਿਚ੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਜਵਾਪੁष੍ਪਂ ਪਿਣ੍ਡਿਤਂ ਵਿਮृਜੇਜ੍ਜਲੇ ।। ੨੮੩.

ਗੁੜ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣ ਤੇ, ਰੋਗ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਿੰਚਕ ਤੇ ਜਵਾ ਫੁੱਲ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਪੀਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤੈਲਂ ਭਵੇਦ੍ ਘृਤਾਕਾਰਂ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ਚੂਰ੍ਣ੍ਣਂ ਜਲਾਨ੍ਵਿਤਂ । ਧੂਪਾਰ੍ਥਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਦਂਸ਼ਜਰਾਯੁਨਾ ।। ੨੮੩.

ਘੀ ਵਰਗਾ ਤੇਲ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਚੂਰਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਧੂਪ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਦੰਸ਼ਾ ਕੀੜੇ ਦੀ ਪਿੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਜੀਬ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰ੍ਮ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਿਕਧੂਪੇਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਯਾਥਾ ਪੁਰਾ । ਕਰ੍ਪੂਰਜਲਕਾਭੇਕਤੈਲਂ ਪਾਟਲਿਮੂਲਯੁਕ੍ ।। ੨੮੩.

ਮੱਖੀ ਦੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਫੇਰ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਕਪੂਰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਾਟਲੀ ਮੂਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ।

ਪਿष੍ਟ੍ਵਾ ਲਿਪ੍ਯ ਪਦੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਚਰੇਦਙ੍ਗਾਰਕੇ ਨਰਃ । ਤृਣੌਤ੍ਥਾਨਾਦਿਕਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਵੈ ਕੁਤੂਹਲਂ ।। ੨੮੩.

ਪੀਸ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੋ ਥਾਂ ਤੇ ਲਗਾਓ ਤੇ ਅੰਗਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲੋ। ਘਾਹ ਆਦਿ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਚਮਤਕਾਰ ਦਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਵਿषਗ੍ਰਹਰੁਜਧ੍ਵਂਸਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਰ੍ਮ੍ਮ ਚ ਕਾਮਿਕਂ । ਤਤ੍ਤੇ षਟ੍‌ਕਰ੍ਮ੍ਮਕਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦ੍ਵਯਸਮਾਸ਼੍ਰਯਂ ।। ੨੮੩.

ਇਹ ਵਿਸ਼, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਦਰਦ ਤੇ ਛੋਟੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਛੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰਧ੍ਯਾਨੌषਧਿਕਥਾਮੁਦ੍ਰੇਜ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਮੁष੍ਟਯਃ । ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਵਰ੍ਗਫਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਸ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। ੨੮੩.

ਜਿੱਥੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਧਿਆਨ, ਦਵਾਈ, ਮুদ্রਾ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਹਵਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਚਾਰ ਲਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰੁਵਾਚ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਕਰ੍ਤਾਰ ਓਂਕਾਰਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਕਦਾਃ । ਓਂਕਾਰਃ ਪਰਮੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਮਰੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੮੪.

ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਆਯੁ ਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਓਂਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ — ਇਸ ਨੂੰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਮੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍ । ਓਂ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ ।। ੨੮੪.

ਗਾਯਤਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ — ਇਸ ਨੂੰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। 'ਓਂ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਓਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਸਰ੍ਵਦਃ । ਓਂ ਹ੍ਰੂਁ ਨਮੋ ਵਿष੍ਣਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਯਞ੍ਚੌषਧਂ ਪਰਂ ।। ੨੮੪.

'ਓਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ' ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 'ਓਂ ਹ੍ਰੂਂ ਨਮੋ ਵਿਸ਼ਣਵੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਦਵਾਈ ਵੀ ਹੈ।

ਅਨੇਨ ਦੇਵਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਸਸ਼੍ਰਿਯੋ ਨਿਰੁਜੋऽਭਵਨ੍ । ਭੂਤਾਨਾਮੁਪਕਾਰਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹੌषਧਮ੍ ।। ੨੮੪.

ਇਸ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਸਮੇਤ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦਵਾਈ ਹੈ।

ਧਰ੍ਮ੍ਮਃ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਕृਦ੍ਧਰ੍ਮੀ ਏਤੈਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਃ । ਸ਼੍ਰੀਦਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰੀਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਨਿਕੇਤਨਃ ।। ੨੮੪.

ਧਰਮ, ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਦੌਲਤ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਪਰਮ੍ ਏਤੈਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਕਾਮੀ ਕਾਮਪ੍ਰਦਃ ਕਾਮਃ ਕਾਮਪਾਲਸ੍ਤਥਾ ਹਰਿਃ ।। ੨੮੪.

ਉਹ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਹੀ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰੀ ਵੀ ਹੈ।

ਆਨਨ੍ਦੋ ਮਾਧਵਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਮ ਕਾਮਾਯ ਵੈ ਹਰੇਃ । ਰਾਮਃ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚ ਨृਸਿਂਹੋ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਚ ।। ੨੮੪.

ਆਨੰਦ ਤੇ ਮਾਧਵ, ਇਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਰਾਮ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ, ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਨਾਮਾਨਿ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਜਿਗੀषੁਭਿਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਮਭ੍ਯਸ੍ਯਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ।। ੨੮੪.

ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਾਮ ਉਹ ਲੋਕ ਜਪਣ ਜੋ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦਾ ਜਪ ਕਰਣ।

ਦਾਮੋਦਰੋ ਬਨ੍ਧਹਰਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋऽਕ੍ਸ਼ਿਰੋਗਨੁਤ੍ । ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਭਯਹਰੋ ਜਪੇਦੌषਧਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ ।। ੨੮੪.

ਦਾਮੋਦਰ, ਜੋ ਬੰਧਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜੋ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਾਮ ਦਵਾਈ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਸਮੇਂ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਅਚ੍ਯੁਤਞ੍ਚਾਮृਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ । ਜਲਤਾਰੇ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦੌ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾਮਵਾਨ੍ ।। ੨੮੪.

ਅਚ੍ਯੁਤ, ਜੋ ਅਮਰ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ ਜੰਗ ਵਿਚ; ਜਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਰਸਿੰਘ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ।